Νικόλαος Φανιός: «Ενα ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ, χωρίς τις ΗΠΑ, θα έχει απώλειες»

Ο Νι­κό­λα­ος Φα­νιός γεν­νή­θη­κε στην Κά­λυ­μνο. Ει­σήλ­θε στη Στρα­τιω­τι­κή Σχολή Ευ­ελ­πί­δων το 1984 και απο­φοί­τη­σε το 1988 ως αν­θυ­πο­λο­χα­γός Δια­βι­βά­σε­ων. Ως κα­τώ­τε­ρος αξιω­μα­τι­κός υπη­ρέ­τη­σε σε Μο­νά­δες του Όπλου των Δια­βι­βά­σε­ων ως δι­μοι­ρί­της και διοι­κη­τής Λόχου σε ολό­κλη­ρο τον ελ­λα­δι­κό χώρο και στην Κύπρο. Διε­τέ­λε­σε διοι­κη­τής του Κέ­ντρου Επι­κοι­νω­νιών του Γε­νι­κού Επι­τε­λεί­ου Στρα­τού και διοι­κη­τής Λόχου Ηλε­κτρο­νι­κού Πο­λέ­μου.

Ως ανώ­τε­ρος αξιω­μα­τι­κός υπη­ρέ­τη­σε στο Στρα­τη­γείο του ΝΑΤΟ στο Σε­ρά­γε­βο της Βοσ­νί­ας – Ερ­ζε­γο­βί­νης ως διευ­θυ­ντής Επι­κοι­νω­νιών – Πλη­ρο­φο­ρι­κής. Στη συ­νέ­χεια του ανα­τέ­θη­καν τα κα­θή­κο­ντα του διοι­κη­τή Τάγ­μα­τος Ηλε­κτρο­νι­κού Πο­λέ­μου και ακο­λού­θως υπη­ρέ­τη­σε στη Στρα­τιω­τι­κή Αντι­προ­σω­πεία της Ελ­λά­δας στο ΝΑΤΟ στις Βρυ­ξέλ­λες ως ανα­λυ­τής Πλη­ρο­φο­ριών.

Με τον επα­να­πα­τρι­σμό του στην Ελ­λά­δα, το­πο­θε­τή­θη­κε διευ­θυ­ντής Επι­κοι­νω­νιών – Πλη­ρο­φο­ρι­κής στο Ελ­λη­νι­κό Στρα­τη­γείο Επι­χει­ρή­σε­ων της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, στη Λά­ρι­σα, το οποίο είχε ενερ­γο­ποι­η­θεί πλή­ρως και διε­ξή­γα­γε την Στρα­τιω­τι­κή Επι­χεί­ρη­ση της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης στην Κε­ντρι­κή Αφρι­κα­νι­κή Δη­μο­κρα­τία. Με τον βαθμό του συ­νταγ­μα­τάρ­χη εκτέ­λε­σε επί τριε­τία τα κα­θή­κο­ντα του εκ­προ­σώ­που Τύπου του Γε­νι­κού Επι­τε­λεί­ου Στρα­τού.

Με την προ­α­γω­γή του στο βαθμό του τα­ξιάρ­χου, ανέ­λα­βε τα κα­θή­κο­ντα του διοι­κη­τή της Τα­ξιαρ­χί­ας Δια­βι­βά­σε­ων του Γ΄ Σώ­μα­τος Στρα­τού. Τερ­μά­τι­σε ευ­δό­κι­μα την στρα­τιω­τι­κή του στα­διο­δρο­μία στις 10 Μαρ­τί­ου 2019 με τον βαθμό του υπο­στρα­τή­γου. Φοί­τη­σε σε όλα τα προ­βλε­πό­με­να Σχο­λεία του Όπλου του, στη Σχολή Τη­λε­πι­κοι­νω­νιών – Ηλε­κτρο­νι­κών Αξιω­μα­τι­κών Δια­βι­βά­σε­ων και στη Σχολή Δια­βι­βά­σε­ων του ΝΑΤΟ. Είναι από­φοι­τος της Σχο­λής Εθνι­κής Άμυ­νας, της Ανω­τά­της Σχο­λής Πο­λέ­μου, της Δια­κλα­δι­κής Σχο­λής Επι­τε­λών Άμυ­νας, καθώς και του Προ­γράμ­μα­τος «Στρα­τη­γι­κή και Διοί­κη­ση» του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Λευ­κω­σί­ας.

Κα­τέ­χει Με­τα­πτυ­χια­κό Τίτλο Σπου­δών, με άρι­στα, από το Εθνι­κό και Κα­πο­δι­στρια­κό Πα­νε­πι­στή­μιο Αθη­νών στις Νέες Τε­χνο­λο­γί­ες Τη­λε­πι­κοι­νω­νιών και Πλη­ρο­φο­ρι­κής. Έχει τι­μη­θεί για τις υπη­ρε­σί­ες του και την εξαι­ρε­τι­κή του από­δο­ση στα κατά και­ρούς κα­θή­κο­ντα που του ανα­τέ­θη­καν και για την ικα­νό­τη­τά του στην ορ­γά­νω­ση και διοί­κη­ση, με πα­ρά­ση­μα και δια­μνη­μο­νεύ­σεις.

Στη συ­νέ­ντευ­ξη που πα­ρα­χώ­ρη­σε προς τη “δ” μι­λά­ει με την ιδιό­τη­τα του στρα­τιω­τι­κού Ε.Α. και με θη­τεία στο ΝΑΤΟ, για μια σειρά από ζη­τή­μα­τα όπως ο ρόλος των ΗΠΑ, ο Ευ­ρω­παϊ­κός Αμυ­ντι­κός Μη­χα­νι­σμός αλλά και οι προ­κλή­σεις της Τουρ­κί­ας με την απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­ση των νη­σιών.

• Κατά την εκτί­μη­σή σας, θα μπο­ρού­σε να υπάρ­ξει ένα ευ­ρω­παϊ­κό ΝΑΤΟ χωρίς τις ΗΠΑ; Οι ΗΠΑ δεν εγκα­τα­λεί­πουν το ΝΑΤΟ, αρκεί να είστε ανοι­χτοί σε με­ταρ­ρυθ­μί­σεις -ήταν το μή­νυ­μα του Μάρκο Ρού­μπιο σε πρό­σφα­τες δη­λώ­σεις.

Οι ΗΠΑ απο­τε­λούν τον ακρο­γω­νιαίο λίθο του ΝΑΤΟ. Πα­ρέ­χουν στη Συμ­μα­χία τη με­γα­λύ­τε­ρη οι­κο­νο­μι­κή, στρα­τιω­τι­κή, πυ­ρη­νι­κή και τε­χνο­λο­γι­κή ισχύ και ως εκ τού­του ένα «ευ­ρω­παϊ­κό» ΝΑΤΟ, αν ονο­μά­σου­με έτσι το ΝΑΤΟ χωρίς τις ΗΠΑ, θα έχει απώ­λειες.

Η πρώτη απώ­λεια θα ανα­φέ­ρε­ται στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό της Συμ­μα­χί­ας. Οι ΗΠΑ δια­θέ­τουν το με­γα­λύ­τε­ρο αμυ­ντι­κό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό από κάθε άλλο κρά­τος – μέλος που αγ­γί­ζει τα 900 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια δο­λά­ρια. Άλλη απώ­λεια θα είναι η μεί­ω­ση της τε­χνο­λο­γι­κής βάσης καθώς οι ΗΠΑ πα­ρά­γουν τα υψη­λό­τε­ρα επί­πε­δα τε­χνο­λο­γί­ας στρα­τιω­τι­κών συ­στη­μά­των.

Επι­πλέ­ον, δεν θα υφί­στα­ται η στρα­τη­γι­κή πυ­ρη­νι­κή προ­στα­σία που πα­ρέ­χουν οι ΗΠΑ στις ευ­ρω­παϊ­κές χώρες του ΝΑΤΟ.

Η πο­λι­τι­κή του προ­έ­δρου Τραμπ δη­μιουρ­γεί κρίση στις δια­τα­λα­ντι­κές σχέ­σεις. Η πρό­σφα­τη απει­λή για στρα­τιω­τι­κή επέμ­βα­ση και προ­σάρ­τη­ση της Γροι­λαν­δί­ας υπήρ­ξε το επι­στέ­γα­σμα της απο­δυ­νά­μω­σης των σχέ­σε­ων με­τα­ξύ ΗΠΑ και ΝΑΤΟ. Αν κοι­τά­ξου­με και την έντα­ση που προ­κλή­θη­κε με την εφαρ­μο­γή των δα­σμών στις ευ­ρω­παϊ­κές χώρες, γί­νε­ται φα­νε­ρό ότι οι σχέ­σεις έχουν αλ­λά­ξει ρι­ζι­κά και η Ευ­ρώ­πη είναι αντι­μέ­τω­πη με νέες πρω­τό­γνω­ρες προ­κλή­σεις.

Κατά τη Διά­σκε­ψη του Μο­νά­χου που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε το πε­ρα­σμέ­νο Σάβ­βα­το, ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών των ΗΠΑ Μάρκο Ρού­μπιο ανα­γνώ­ρι­σε τον «αδιά­σπα­στο δεσμό» με­τα­ξύ ΗΠΑ και Ευ­ρώ­πης και δια­βε­βαί­ω­σε ότι οι ΗΠΑ πα­ρα­μέ­νουν προ­ση­λω­μέ­νες στο ΝΑΤΟ, προει­δο­ποιώ­ντας όμως ότι η Ευ­ρώ­πη πρέ­πει να ανα­λά­βει με­γα­λύ­τε­ρη ευ­θύ­νη για την ασφά­λειά της.

Από τα πα­ρα­πά­νω γί­νε­ται αντι­λη­πτό ότι οι δια­τα­λα­ντι­κές σχέ­σεις πα­ρου­σιά­ζουν μία πε­ρί­ο­δο ανα­τα­ρα­χών και η ισχυ­ρο­ποί­η­ση της Ευ­ρώ­πης είναι ανα­γκαία πε­ρισ­σό­τε­ρο από ποτέ, η οποία Ευ­ρώ­πη όμως δεν πρέ­πει να απο­μα­κρυν­θεί πρό­ω­ρα από τις ΗΠΑ.

• Είναι γε­γο­νός ότι ο ρόλος του αμ­φι­σβη­τεί­ται συ­στη­μα­τι­κά τα τε­λευ­ταία χρό­νια. Οι εντά­σεις πόσο και με ποιον τρόπο επη­ρε­ά­ζουν τις χώρες – μέλη;

Το ΝΑΤΟ ιδρύ­θη­κε μετά τον Β΄ Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο στις 4 Απρι­λί­ου του 1949, με σκοπό να εγ­γυ­η­θεί την ασφά­λεια και την ελευ­θε­ρία των κρα­τών – μελών του. Ιδρύ­θη­κε ου­σια­στι­κά στην πε­ρί­ο­δο του Ψυ­χρού Πο­λέ­μου, έχο­ντας ως αντί­πα­λο δέος τη Σο­βιε­τι­κή απει­λή. Το ιστο­ρι­κό από­φθεγ­μα του πρώ­του γε­νι­κού γραμ­μα­τέα του Λόρ­δου Χέι­στινγκς Ισμέι το 1952, ο οποί­ος πε­ριέ­γρα­ψε ως σκοπό του ΝΑΤΟ: «Να κρατά τους Αμε­ρι­κα­νούς μέσα, τους Ρώ­σους έξω και τους Γερ­μα­νούς κάτω» («To keep the Russians out, the Americans in, and the Germans down»), δη­λώ­νει τη στρα­τη­γι­κή της Δύσης κατά τον Ψυχρό Πό­λε­μο, δη­λα­δή την απο­τρο­πή της Σο­βιε­τι­κής επέ­κτα­σης στη Δυ­τι­κή Ευ­ρώ­πη, την εξα­σφά­λι­ση της δέ­σμευ­σης των ΗΠΑ για την ασφά­λεια της Ευ­ρώ­πης και τον έλεγ­χο της με­τα­πο­λε­μι­κής Γερ­μα­νί­ας ώστε να μη ξα­να­γί­νει στρα­τιω­τι­κή απει­λή. Από τότε κύ­λη­σε πολύ νερό στο αυ­λά­κι, από τα 12 ιδρυ­τι­κά κράτη – μέλη φθά­σα­με σή­με­ρα στα 32, εκ των οποί­ων 30 στην Ευ­ρώ­πη και 2 στη Βό­ρεια Αμε­ρι­κή και το ΝΑΤΟ δια­δρα­μά­τι­σε καί­ριο ρόλο στις πο­λι­τι­κές και στρα­τιω­τι­κές εξε­λί­ξεις από το δεύ­τε­ρο μισό του 20ου αιώνα μέχρι και σή­με­ρα.

Το 2026 το ΝΑΤΟ υπει­σέρ­χε­ται σε μία κρί­σι­μη καμπή της ιστο­ρί­ας του και κα­τα­βάλ­λει προ­σπά­θεια να ισορ­ρο­πή­σει με­τα­ξύ της θέ­λη­σης των ΗΠΑ για μι­κρό­τε­ρη εμπλο­κή τους και ταυ­τό­χρο­να για με­γα­λύ­τε­ρη ευ­ρω­παϊ­κή συ­νει­σφο­ρά, καθώς επί­σης για την ανά­γκη δια­τή­ρη­σης της ενό­τη­τάς του.

Η αμ­φι­σβή­τη­ση είναι εμ­φα­νής από τον πρό­ε­δρο Τραμπ, ο οποί­ος ανα­δει­κνύ­ει συ­νε­χώς την άποψή του ότι το ΝΑΤΟ δεν εξυ­πη­ρε­τεί τα αμε­ρι­κα­νι­κά συμ­φέ­ρο­ντα και προ­ω­θεί την ατζέ­ντα “America First”. Επι­πλέ­ον, οι ΗΠΑ προ­ω­θούν μια νέα εκ­δο­χή της Συμ­μα­χί­ας, το «ΝΑΤΟ 3.0», που πε­ρισ­σό­τε­ρο προ­σβλέ­πει στην εται­ρι­κή σχέση παρά στις δο­μη­μέ­νες δε­σμεύ­σεις, απαι­τώ­ντας από τους Ευ­ρω­παί­ους να ανα­λά­βουν με­γα­λύ­τε­ρο βάρος για την ασφά­λεια της Ευ­ρώ­πης.

Η αμ­φι­σβή­τη­ση του ΝΑΤΟ εντά­θη­κε κατά τη διάρ­κεια κρί­σης με τη Γροι­λαν­δία, όπου οι δια­φω­νί­ες Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης και ΗΠΑ έφε­ραν ρωγ­μές στη δια­τλα­ντι­κή συμ­μα­χία.

Οι Ευ­ρω­παί­οι ηγέ­τες, όπως η πρω­θυ­πουρ­γός της Δα­νί­ας Μέτε Φρε­ντέ­ρικ­σεν, έχουν χα­ρα­κτη­ρί­σει «αφό­ρη­τη» την αμ­φι­σβή­τη­ση του ρόλου των συμ­μά­χων από τον Τραμπ. Πα­ράλ­λη­λα, η πρό­ε­δρος της Κο­μι­σιόν, Ούρ­σου­λα φον ντερ Λάιεν, ζητά ενί­σχυ­ση της «ρή­τρας αμοι­βαί­ας άμυ­νας» στην Ευ­ρώ­πη, θέ­το­ντας την ανά­γκη για ευ­ρω­παϊ­κή αυ­το­νο­μία.

Επι­πλέ­ον, το ΝΑΤΟ αντι­με­τω­πί­ζει προ­κλή­σεις συ­νο­χής λόγω εσω­τε­ρι­κών δια­φω­νιών, της ρω­σι­κής απει­λής και των υβρι­δι­κών επι­θέ­σε­ων (κυ­βερ­νο­ε­πι­θέ­σεις, δο­λιο­φθο­ρές) που στο­χεύ­ουν στην απο­στα­θε­ρο­ποί­η­ση των μελών.

• Πόσο ση­μα­ντι­κό είναι να υπάρ­χει ενιαί­ος ευ­ρω­παϊ­κός αμυ­ντι­κός μη­χα­νι­σμός και πώς θα μπο­ρού­σε να λει­τουρ­γή­σει για τις ευ­ρω­παϊ­κές χώρες;

Σε μια εποχή ρα­γδαί­ων γε­ω­πο­λι­τι­κών αλ­λα­γών, η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση έχει εντεί­νει τις προ­σπά­θειές της προ­κει­μέ­νου να προ­στα­τεύ­σει τους πο­λί­τες της και να ενι­σχύ­σει τις αμυ­ντι­κές της ικα­νό­τη­τες. Η ετοι­μό­τη­τα είναι ύψι­στης ση­μα­σί­ας και πε­ρι­λαμ­βά­νει την ισχυ­ρή άμυνα, την προ­στα­σία των πο­λι­τών και τη δέ­σμευ­ση των απα­ραι­τή­των πόρων.

Ο Ευ­ρω­παϊ­κός Αμυ­ντι­κός Μη­χα­νι­σμός ανα­φέ­ρε­ται στο σύ­νο­λο των πρω­το­βου­λιών, των χρη­μα­το­δο­τι­κών ερ­γα­λεί­ων και των βιο­μη­χα­νι­κών στρα­τη­γι­κών της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης για την ενί­σχυ­ση της αμυ­ντι­κής της ετοι­μό­τη­τας, της αυ­το­νο­μί­ας και της πα­ρα­γω­γι­κής ικα­νό­τη­τας, ιδιαί­τε­ρα μετά τη ρω­σι­κή ει­σβο­λή στην Ου­κρα­νία.

Η Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή ανέ­δει­ξε τις κύ­ριες πρω­το­βου­λί­ες για την ενί­σχυ­ση της ευ­ρω­παϊ­κής αμυ­ντι­κής ετοι­μό­τη­τας και των επεν­δύ­σε­ων στον τομέα της ασφά­λειας και άμυ­νας που είναι η Λευκή Βί­βλος για την ευ­ρω­παϊ­κή άμυνα — Ετοι­μό­τη­τα με ορί­ζο­ντα το 2030, το σχέ­διο ReArm Europe και η απλού­στευ­ση της δέ­σμης «omnibus» για την αμυ­ντι­κή ετοι­μό­τη­τα.

Η Λευκή Βί­βλος άνοι­ξε τον δρόμο για μια πραγ­μα­τι­κή ευ­ρω­παϊ­κή αμυ­ντι­κή ένωση στην οποία οι χώρες της ΕΕ θα συ­νε­χί­ζουν να παίρ­νουν οι ίδιες τις απο­φά­σεις στον τομέα της άμυ­νας, επω­φε­λού­με­νες, πα­ράλ­λη­λα, από την προ­στι­θέ­με­νη αξία που τους προ­σφέ­ρει το γε­γο­νός ότι ανή­κουν στην ΕΕ.

Το σχέ­διο ReArm Europe ενι­σχύ­ει τη χρη­μα­το­δό­τη­ση στον τομέα της άμυ­νας, πα­ρέ­χο­ντας με­γα­λύ­τε­ρη οι­κο­νο­μι­κή ευ­ε­λι­ξία στις χώρες της ΕΕ.

Το «omnibus» πε­ρι­λαμ­βά­νει μέτρα που θα συμ­βά­λουν στην απλού­στευ­ση των κα­νό­νων με σκοπό την επι­τά­χυν­ση της ανά­πτυ­ξης αμυ­ντι­κών ικα­νο­τή­των και υπο­δο­μών από τα κράτη-μέλη και τη βιο­μη­χα­νία.

Οι πρω­το­βου­λί­ες αυτές δια­δρα­μα­τί­ζουν κα­θο­ρι­στι­κό ρόλο στην αντι­με­τώ­πι­ση των προ­κλή­σε­ων και των κενών που αντι­με­τω­πί­ζει η ΕΕ στον τομέα της ασφά­λειας και της άμυ­νας.

• Βλέ­που­με ότι στην επι­και­ρό­τη­τα, επα­νέρ­χε­ται συ­νε­χώς το θέμα της απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­σης των νη­σιών μας. Θα ήθελα το σχό­λιό σας.

Οι κατά και­ρούς τουρ­κι­κές αι­τιά­σεις περί απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­σης των νη­σιών του Αι­γαί­ου απορ­ρί­πτο­νται κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά και δια­χρο­νι­κά και χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται ως νο­μι­κά ανυ­πό­στα­τες και ανι­στό­ρη­τες. Η ελ­λη­νι­κή θέση βα­σί­ζε­ται στο διε­θνές δί­καιο και στο δι­καί­ω­μα νό­μι­μης άμυ­νας, ει­δι­κά υπό το φως των τουρ­κι­κών απει­λών.

• Σε διά­φο­ρες ευ­ρω­παϊ­κές χώρες, υπάρ­χει αυ­ξη­μέ­νη ανη­συ­χία λόγω των τε­τα­μέ­νων σχέ­σε­ων με τη Ρωσία. Πόσο υπαρ­κτός μπο­ρεί να είναι αυτός ο κίν­δυ­νος και τι θα ση­μά­νει οποια­δή­πο­τε έντα­ση;

Μετά την ει­σβο­λή στην Ου­κρα­νία η ρω­σι­κή επι­θε­τι­κό­τη­τα θε­ω­ρεί­ται ύψι­στος κίν­δυ­νος από ένα με­γά­λο αριθ­μό χωρών της Ευ­ρώ­πης.

Σύμ­φω­να με σχε­τι­κή έρευ­να που διε­ξή­γα­γε η εται­ρεία YouGov σε επτά χώρες της Ευ­ρω­παϊ­κής Ενω­σης, η ρω­σι­κή επι­θε­τι­κό­τη­τα θε­ω­ρή­θη­κε μία από τις με­γα­λύ­τε­ρες απει­λές της Ευ­ρώ­πης από το 51% των ερω­τη­θέ­ντων στην Πο­λω­νία, το 57% στη Λι­θουα­νία και το 62% στη Δανία.

Στη Γερ­μα­νία, το 36% των ερω­τη­θέ­ντων πα­ρου­σιά­ζε­ται να αξιο­λο­γεί τη ρω­σι­κή επι­θε­τι­κό­τη­τα ως την κο­ρυ­φαία απει­λή, ενώ το αντί­στοι­χο πο­σο­στό είναι 31% στη Γαλ­λία, 22% στην Ισπα­νία και 20% στην Ιτα­λία.

Η απει­λή συ­νί­στα­ται στον υβρι­δι­κό πό­λε­μο, στην εν­δε­χό­με­νη χρήση στρα­τιω­τι­κών και πυ­ρη­νι­κών όπλων, στην ενερ­γεια­κή και οι­κο­νο­μι­κή πίεση, αλλά και στις δια­φο­ρε­τι­κές προ­σεγ­γί­σεις εντός της ΕΕ όπως για πα­ρά­δειγ­μα ο Ούγ­γρος πρω­θυ­πουρ­γός Βί­κτορ Όρ­μπαν που πα­ρου­σιά­ζει την ΕΕ ως με­γα­λύ­τε­ρη απει­λή για την Ουγ­γα­ρία από τη Ρωσία.

Έχει δια­φα­νεί ότι στό­χος του Πού­τιν είναι η διά­σπα­ση της ενό­τη­τας του ΝΑΤΟ και η επι­βο­λή της θέ­λη­σης της Ρω­σί­ας η οποία θα κα­θο­ρί­ζει τις τύχες των γει­το­νι­κών κρα­τών, ενώ η στρα­τη­γι­κή της Μό­σχας πε­ρι­γρά­φε­ται ως ανα­θε­ω­ρη­τι­κή, με στόχο την ανα­τρο­πή της υπάρ­χου­σας αρ­χι­τε­κτο­νι­κής ασφα­λεί­ας στην Ευ­ρώ­πη.

Η πε­ρί­ο­δος 2026-2030 θε­ω­ρεί­ται εξαι­ρε­τι­κά επι­κίν­δυ­νη, με Ευ­ρω­παί­ους αξιω­μα­τού­χους να προει­δο­ποιούν ότι η ΕΕ πρέ­πει να είναι έτοι­μη για πό­λε­μο με τη Ρωσία έως το 2030, ενι­σχύ­ο­ντας τις αμυ­ντι­κές της δυ­να­τό­τη­τες. Η απει­λή πα­ρα­μέ­νει υψηλή ακόμα και αν υπο­γρα­φεί μια ει­ρη­νευ­τι­κή συμ­φω­νία στην Ου­κρα­νία, καθώς η Ρωσία θε­ω­ρεί­ται μα­κρο­πρό­θε­σμος κίν­δυ­νος υπό τις πα­ρού­σες συν­θή­κες.