Γιάννης Παππάς: Ο πρωτογενής τομέας είναι υπόθεση εθνικής συνέχειας

Στη συζή­τηση στην Ολο­μέ­λεια της Α’ Βουλής για τη σύσταση Δια­κομ­μα­τι­κής Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Επι­τρο­πής με αντι­κεί­μενο την ενί­σχυση του πρω­το­γε­νούς τομέα τοπο­θε­τή­θηκε ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου της Νέας Δημο­κρα­τίας, Γιάννης Παππάς

Ο κ. Παππάς υπο­γράμ­μισε ότι η πρω­το­βου­λία για τη σύσταση της Επι­τρο­πής έχει ουσια­στικό πολι­τικό βάρος, καθώς ο πρω­το­γε­νής τομέας δεν αφορά μόνο την παρα­γωγή, αλλά την κοι­νω­νική συνοχή, το εισό­δημα χιλιά­δων οικο­γε­νειών, τη σχέση κέντρου και περι­φέ­ρειας και, τελικά, την ίδια την ταυ­τό­τητα της χώρας.

Όπως σημεί­ωσε, οι πιέσεις των τελευ­ταίων ετών , η κλι­μα­τική κρίση, το αυξη­μένο ενερ­γειακό κόστος, οι διε­θνείς ανα­τα­ρά­ξεις στις μετα­φο­ρές και οι αυξη­μέ­νες απαι­τή­σεις του ευρω­παϊ­κού πλαι­σίου , δια­μορ­φώ­νουν ένα περι­βάλ­λον στο οποίο η προ­σαρ­μογή δεν είναι επιλογή αλλά όρος επι­βί­ω­σης. Σε δια­φο­ρε­τική περί­πτωση, προει­δο­ποί­ησε, το κόστος μετα­κυ­λί­ε­ται στην κοι­νω­νία και στην οικο­νο­μία συνο­λικά.

Ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου τόνισε ότι η δια­κομ­μα­τική επι­τροπή μπορεί να απο­δώ­σει μόνο εφόσον λει­τουρ­γή­σει με σαφές χρο­νο­διά­γραμμα, ουσια­στι­κές ακρο­ά­σεις των ανθρώ­πων της παρα­γω­γής και κατά­ληξη σε ρεα­λι­στι­κές, κοστο­λο­γη­μέ­νες και εφαρ­μό­σι­μες προ­τά­σεις.

Στο πλαίσιο αυτό, προσ­διό­ρισε τρεις βασικές προ­τε­ραιό­τη­τες:

την ενί­σχυση των υπο­δο­μών (αρδευ­τικά, ενέρ­γεια, οδικά δίκτυα),

τη μείωση του κόστους παρα­γω­γής

και την αύξηση της προ­στι­θέ­με­νης αξίας μέσω της σύν­δε­σης παρα­γω­γής, μετα­ποί­η­σης και του­ρι­σμού.

Ιδιαί­τερη αναφορά έκανε στην ανάγκη εκπαί­δευ­σης και μετα­φο­ράς τεχνο­γνω­σίας, ειδικά στους νέους και στις νησιω­τι­κές περιο­χές.

Με ειδική αναφορά στα Δωδε­κά­νησα, ο κ. Παππάς σημεί­ωσε ότι η νησιω­τι­κό­τητα δεν είναι θεω­ρη­τική έννοια αλλά καθη­με­ρινό κόστος: μετα­φο­ρικό, υδατικό, ενερ­γειακό. Τόνισε την ανάγκη για στο­χευ­μένη ενί­σχυση του μετα­φο­ρι­κού ισο­δύ­να­μου, σύγ­χρο­νες λύσεις στο ζήτημα του νερού, κίνητρα για νέους αγρότες στα νησιά και ουσια­στική σύνδεση της τοπικής παρα­γω­γής με τον του­ρι­σμό.

Παράλ­ληλα, ανέ­δειξε ειδικά ζητή­ματα που απαι­τούν άμεσες και ξεκά­θα­ρες απα­ντή­σεις, όπως οι ζημιές από την αύξηση των ελαφιών στη Ρόδο, το υψηλό κόστος ζωο­τρο­φών στην νησιω­τική κτη­νο­τρο­φία, οι πιέσεις που δέχεται η αλιεία από το κόστος καυ­σί­μων, τη μείωση των αλιευ­μά­των και την παρου­σία χωρο­κα­τα­κτη­τι­κών ειδών, καθώς και η ανάγκη απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ρης στή­ρι­ξης των μελισ­σο­κό­μων.

Ολο­κλη­ρώ­νο­ντας, ο Γιάννης Παππάς ξεκα­θά­ρισε ότι οι ανα­φο­ρές στα Δωδε­κά­νησα δεν συνι­στούν τοπι­κι­σμό, αλλά υπεν­θύ­μιση πως μια εθνική στρα­τη­γική οφείλει να καλύ­πτει ολό­κληρη τη χώρα, με ειδικές απα­ντή­σεις εκεί όπου οι συν­θή­κες είναι ιδιαί­τε­ρες.