Τρεις λόγους εφέσεως ανέπτυξε ο 36χρονος γραμματέας του τουρκικού προξενείου που καταδικάστηκε για κατασκοπεία

Στην υπο­βο­λή εφέ­σε­ως κατά της απο­φά­σε­ως του Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου της Ρόδου με την οποία κρί­θη­κε, με τον 53χρονο πρώην μά­γει­ρα του πλοί­ου «Ε/Γ – Ο/Γ Σταύ­ρος», ένο­χος κα­τα­σκο­πεί­ας από κοι­νού και κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, με κοινό ενιαίο σκοπό χρή­σης για δια­βί­βα­ση κρα­τι­κών απορ­ρή­των σε άλλον με σκοπό πρό­κλη­σης κιν­δύ­νου στα συμ­φέ­ρο­ντα του κρά­τους, προ­χώ­ρη­σε χθες ο 36χρο­νος γραμ­μα­τέ­ας του τουρ­κι­κού προ­ξε­νεί­ου στη Ρόδο.

Το δι­κα­στή­ριο, όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», τους έκρι­νε αθώ­ους για τα αδι­κή­μα­τα της υπο­στή­ρι­ξης πο­λε­μι­κής δύ­να­μης του εχθρού από κοι­νού και κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση και για πα­ρα­βί­α­ση μυ­στι­κών της πο­λι­τεί­ας από κοι­νού και κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση.

Το δι­κα­στή­ριο ανα­γνώ­ρι­σε το ελα­φρυ­ντι­κό του πρό­τε­ρου σύν­νο­μου βίου και στους δύο κα­τη­γο­ρού­με­νους και επέ­βα­λε ποινή κά­θειρ­ξης 5 ετών στον 36χρονο και ποινή φυ­λά­κι­σης 4 ετών στον 53χρονο. Η ποινή του πρώ­του δεν ανε­στά­λη.

Στην έφεση του ο 36χρο­νος προ­βάλ­λει τρεις λό­γους ακύ­ρω­σης της πρω­τό­δι­κης κα­τα­δι­κα­στι­κής απο­φά­σε­ως.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ει­δι­κό­τε­ρα ότι υπήρ­ξε θε­τι­κή υπέρ­βα­ση εξου­σί­ας του δι­κα­στη­ρί­ου, το οποίο προ­χώ­ρη­σε στη συ­ζή­τη­ση της υπό­θε­σης καί­τοι η πα­ρα­πο­μπή του σε δίκη δεν είχε κα­τα­στεί απο­λύ­τως αμε­τά­κλη­τη.

Οπως εκ­θέ­τει κατά την δι­κά­σι­μο της 13ης Δε­κεμ­βρί­ου 2021 αντέ­λε­ξε στην πρό­ο­δο της δίκης, λόγω έλ­λει­ψης δι­καιο­δο­σί­ας του Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου της Ρόδου να εκ­δι­κά­σει την υπό­θε­σή του, διότι η πα­ρα­πο­μπή του δεν είχε κα­τα­στεί απο­λύ­τως αμε­τά­κλη­τη.

Ισχυ­ρί­στη­κε, όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», ότι δεν είχε πα­ρέλ­θει ο χρό­νος ασκή­σε­ως αναι­ρέ­σε­ως από τον ει­σαγ­γε­λέα του Αρεί­ου Πάγου.

Το δι­κα­στή­ριο απέρ­ρι­ψε το αί­τη­μα ανα­φέ­ρο­ντας από έδρας η πρό­ε­δρος ότι με την απο­στο­λή της κλή­σε­ως κα­τέ­στη σαφές ότι ο ει­σαγ­γε­λέ­ας δεν προ­τί­θε­ται να ασκή­σει το δι­καί­ω­μα αυτό και οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι δεν έχουν δι­καί­ω­μα ασκή­σε­ως αι­τή­σε­ως αναι­ρέ­σε­ως των βου­λευ­μά­των που εκ­δό­θη­καν.

Ως δεύ­τε­ρο λόγο έφε­σης ο 36χρο­νος ανα­φέ­ρει ότι υπήρ­ξε εσφαλ­μέ­νη εκτί­μη­ση των απο­δεί­ξε­ων και ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δεν συ­ντρέ­χουν ούτε τα αντι­κει­με­νι­κά, ούτε τα υπο­κει­με­νι­κά στοι­χεία της πρά­ξης, για την οποία κα­τα­δι­κά­στη­κε.

Ως τρίτο λόγο έφε­σης προ­βάλ­λει ότι υπήρ­ξε από­λυ­τη ακυ­ρό­τη­τα της δια­δι­κα­σί­ας κατ’ άρ­θρον 171 παρ. 1δ και 362 παρ. 3 ΚΠΔ, 6 παρ. 3 στ. β-γ ΕΣΔΑ.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η ει­σαγ­γε­λέ­ας προ­σκό­μι­σε στο δι­κα­στή­ριο την από 25 Νο­εμ­βρί­ου 2021 συ­μπλη­ρω­μα­τι­κή έκ­θε­ση ερ­γα­στη­ρια­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης της Διεύ­θυν­σης Εγκλη­μα­το­λο­γι­κών Ερευ­νών, η οποία αφο­ρού­σε στον έλεγ­χο 19 κα­τα­σχε­θέ­ντων πει­στη­ρί­ων και συ­νο­δευό­ταν από ψη­φια­κό δίσκο (CD).

Στον εν λόγω ψη­φια­κό δίσκο πε­ριέ­χο­νται όλα τα ψη­φια­κά δε­δο­μέ­να που ανα­κτή­θη­καν από τα κα­τα­σχε­θέ­ντα πει­στή­ρια και απε­τέ­λε­σαν το αντι­κεί­με­νο ελέγ­χου της πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι τα στοι­χεία αυτά προ­σκο­μί­σθη­καν για πρώτη φορά στο ακρο­α­τή­ριο και ήταν άγνω­στα στον ίδιο και ζή­τη­σε την δια­κο­πή της δίκης για δε­κα­πέ­ντε ημέ­ρες, προ­κει­μέ­νου να λάβει αντί­γρα­φά τους και γνώση του πε­ριε­χο­μέ­νου τους.

Το δι­κα­στή­ριο, όπως εκ­θέ­τει, αρ­χι­κώς διέ­κο­ψε τη συ­νε­δρί­α­ση για 2 ώρες προ­κει­μέ­νου να «λάβει γνώση» των εγ­γρά­φων και να ενη­με­ρω­θεί.

Περί ώραν 19:00, οπότε συ­νήλ­θε και πάλι το δι­κα­στή­ριο, ζή­τη­σε και πάλι τη δια­κο­πή της δίκης για δε­κα­πέ­ντε ημέ­ρες, γιατί δεν είχε κα­τα­στεί δυ­να­τό να λάβει αντί­γρα­φο του ψη­φια­κού δί­σκου ούτε να εξε­τά­σει τα ψη­φια­κά δε­δο­μέ­να που είχαν ανα­κτη­θεί από τα κα­τα­σχε­θέ­ντα πει­στή­ρια και να υπο­βά­λει τις πα­ρα­τη­ρή­σεις του.

Το δι­κα­στή­ριο απέρ­ρι­ψε το αί­τη­μά του και περί ώρα 21:00 διέ­κο­ψε την εκ­δί­κα­ση της υπο­θέ­σε­ως για την επό­με­νη ημέρα, ήτοι για την 14η Δε­κεμ­βρί­ου 2021.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι το δι­κα­στή­ριο δεν του χο­ρή­γη­σε επαρ­κή χρόνο για να λάβει γνώση των εγ­γρά­φων.

Ση­μειώ­νε­ται ότι η προ­σω­ρι­νή κρά­τη­ση του κα­τη­γο­ρού­με­νου έληγε υπο­χρε­ω­τι­κά την 18η Δε­κεμ­βρί­ου 2021.

Ως συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης του πα­ρί­στα­νται οι δι­κη­γό­ροι Αθη­νών κ.κ. Ηλίας Ανα­γνω­στό­που­λος και Αλέ­ξαν­δρος Τσα­γκα­λί­δης και Ρόδου κ. Τίνα Χα­τζη­κω­στα­ντί­νου.