Οικουμενικός Πατριάρχης: Όσο η υγειονομική κρίση συνεχίζεται, πρέπει να τηρούμε τα μέτρα που επιβάλλουν οι υπεύθυνες αρχές

«Εί­μα­στε συ­γκλο­νι­σμέ­νοι από τον πόνο που προ­κά­λε­σε και συ­νε­χί­ζει να προ­κα­λή η παν­δη­μία του κο­ρω­νοϊ­ού. Μας εντυ­πω­σί­α­σε όμως η αυ­το­θυ­σία των για­τρών και των νο­ση­λευ­τών που με κίν­δυ­νο της ζωής τους στέ­κο­νται στο πλευ­ρό των ασθε­νών. Απε­κα­λύ­φθη επί­σης ότι τα προ­βλή­μα­τά μας είναι πα­γκό­σμια και κοινά, και ότι για την αντι­με­τώ­πι­σή τους απαι­τεί­ται συ­νερ­γα­σία και αλ­λη­λεγ­γύη. Όσο η υγειο­νο­μι­κή κρίση συ­νε­χί­ζε­ται, πρέ­πει να τη­ρού­με τα προ­στα­τευ­τι­κά μέτρα τα οποία επι­βάλ­λουν οι υπεύ­θυ­νες αρχές. Και να έχου­με πίστη και ελ­πί­δα ότι η θλίψη και το κακό, σε οποια­δή­πο­τε μορφή, δεν έχουν τον τε­λευ­ταίο λόγο στην ιστο­ρία. Ο Πα­τριάρ­χης σας προ­σεύ­χε­ται να βγού­με όλοι μας μέσα από αυτή τη δο­κι­μα­σία, έχο­ντας ανα­κα­λύ­ψει τη δύ­να­μη της χά­ρι­τος και της φι­λαν­θρω­πί­ας του Θεού».

Ο Πα­να­γιώ­τα­τος συ­νε­χά­ρη τους διορ­γα­νω­τές για το συ­νο­λι­κό έργο τους και ιδιαι­τέ­ρως για την πρω­το­βου­λία της δια­δι­κτυα­κής εορ­τα­στι­κής συ­νά­ντη­σης που, όπως είπε, έδωσε τη δυ­να­τό­τη­τα «να ζή­σου­με τη χρι­στου­γεν­νιά­τι­κη ατμό­σφαι­ρα και να στεί­λου­με, με μία φωνή, ένα μή­νυ­μα συ­μπα­ρά­στα­σης και ελ­πί­δας προς την αν­θρω­πό­τη­τα, η οποία δο­κι­μά­ζε­ται από τη φο­νι­κή παν­δη­μία του κο­ρω­νοϊ­ού Covid-19». Στη συ­νέ­χεια, ανα­φέρ­θη­κε στη ση­μα­σία που έχουν οι εορ­τές για τους αν­θρώ­πους, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι «η γιορ­τή είναι και­ρός δο­ξο­λο­γί­ας και ευ­χα­ρι­στί­ας προς τον Θεό», και υπεν­θύ­μι­σε ότι μαζί μας συ­νε­ορ­τά­ζουν πά­ντο­τε και «οι ψυχές των αγα­πη­μέ­νων μας προ­γό­νων, στους οποί­ους οφεί­λου­με το ζην και το ευ ζην».

«Το πώς γιορ­τά­ζου­με έχει άμεση σχέση με το τι εί­μα­στε, πώς βλέ­που­με τον εαυτό μας και τη σχέση μας με τον κόσμο. Τι άν­θρω­πο απο­κα­λύ­πτει άραγε η με­τα­τρο­πή των Χρι­στου­γέν­νων από εορτή της Σαρ­κώ­σε­ως του Λόγου του Θεού σε κα­τα­να­λω­τι­κό πα­νη­γύ­ρι, σε επί­δει­ξη κο­σμι­κό­τη­τας και αβρο­φρο­σύ­νης, σε ‘’Χρι­στού­γεν­να χωρίς Χρι­στό”; Πώς έχει αντι­κα­τα­στα­θή ο Μέγας Βα­σί­λειος, ο ου­ρα­νο­φά­ντωρ, ο ασκη­τι­κός και φι­λάν­θρω­πος, από τον γνω­στό μας ευ­τρα­φέ­στα­το ‘”Αϊ-Βα­σί­λη” με τα κόκ­κι­να; Ο χρι­στο­πρε­πής εορ­τα­σμός των Χρι­στου­γέν­νων είναι σή­με­ρα πράξη αντί­στα­σης σε αυτή την αλ­λο­τρί­ω­ση της με­γά­λης γιορ­τής. Η Ορ­θό­δο­ξη πίστη μας, με το ήθος και τον πο­λι­τι­σμό της, με τις γιορ­τές και την κοι­νω­νι­κό­τη­τά της, με τα ήθη και τα έθιμά της, είναι γε­μά­τη φως, μας στρέ­φει στην αλή­θεια που ελευ­θε­ρώ­νει, στη διά­στα­ση της αιω­νιό­τη­τας.

Οι Κων­στα­ντι­νου­πο­λί­τες, οι Ίμ­βριοι και οι Τε­νέ­διοι εί­μα­στε υπε­ρή­φα­νοι, γιατί δια­σώ­ζου­με την πα­ρα­κα­τα­θή­κη των πα­τέ­ρων μας, γιατί επι­μέ­νου­με σε αυτά που πα­ρε­λά­βα­με και τα με­τα­δί­δου­με από γενιά σε γενιά. Μας ενώ­νουν η κοινή ιστο­ρία, οι κοι­νές εμπει­ρί­ες και οι πε­ρι­πέ­τειες που ση­μά­δε­ψαν την πο­ρεία μας. Πέ­τρι­να χρό­νια, πόνος και προ­σφυ­γιά. Αλλά και επι­μο­νή, σι­γου­ριά γι’ αυτό που εκ­προ­σω­πού­με και δεν πρέ­πει να χαθή. Όσοι έφυ­γαν πήραν μαζί τους όλα αυτά, το υψηλό φρό­νη­μα, την ερ­γα­τι­κό­τη­τα, την τι­μιό­τη­τα, την πίστη στην πρό­νοια του Θεού. Και όχι μόνον επι­βί­ω­σαν, αλλά πρό­κο­ψαν πα­ντού και σε όλους τους χώ­ρους, στο εμπό­ριο και την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα, στην εκ­παί­δευ­ση και στην επι­στή­μη, στη δια­κο­νία της Εκ­κλη­σί­ας. Δια­κρί­θη­καν ως καλοί γο­νείς και οι­κο­γε­νειάρ­χες, ως υπεύ­θυ­νοι και νο­μο­τα­γείς πο­λί­τες, ως άν­θρω­ποι με φι­λό­τι­μο. Δεν έσβη­σε ούτε στιγ­μή μέσα τους ο νό­στος, ο πόθος της επι­στρο­φής, δεν ελη­σμό­νη­σαν την πα­τρώα γη, τα αγια­σμέ­να χώ­μα­τα, τους ναούς και τα σχο­λεία τους, τους τά­φους των προ­γό­νων, τον Βό­σπο­ρο και το Αι­γαίο.

Όσοι έμει­ναν στην πα­τρι­κή γη, έδει­ξαν απα­ρά­μιλ­λη καρ­τε­ρία και δύ­να­μη ψυχής. Χάρη σε αυ­τούς, τους ‘’ολί­γους και αμέ­τρη­τους”, δεν χά­θη­κε η ελ­πί­δα. Χάρη σε αυ­τούς, όποιος ομο­γε­νής επι­σκέ­πτε­ται την Πόλη βρί­σκει τα σχο­λεία μας ανοι­κτά και στις εκ­κλη­σί­ες μας ακού­ει το ‘’Ευ­λο­γη­μέ­νη η Βα­σι­λεία…”, το ‘’Χρι­στός γεν­νά­ται” ή το ‘’Χρι­στός ανέ­στη!”. Αυτοί κρα­τούν τις κοι­νό­τη­τες και τα κοι­νο­τι­κά κα­τα­στή­μα­τα σε λει­τουρ­γία, από τα χείλη τους βγαί­νει η πα­τρο­γο­νι­κή μας λαλιά. Αν δεν ήταν αυτοί, δεν θα είχε επα­να­συ­στα­θή η ομο­γε­νεια­κή εκ­παί­δευ­ση στην Ίμβρο. Ούτε τα χωριά μας θα υπήρ­χαν. Τους τι­μού­με όλους, τους ευ­γνω­μο­νού­με, γιατί φύ­λα­ξαν τις γνή­σιες πα­ρα­δό­σεις μας ως κόρην οφθαλ­μού, φύ­λα­ξαν Θερ­μο­πύ­λες, γιατί πα­ρέ­μει­ναν δε­μέ­νοι με την γη τους σαν το παιδί με την μάνα του. Χάρη σε αυ­τούς, διά­φο­ροι νέοι Τούρ­κοι δια­νο­ού­με­νοι ανα­κά­λυ­ψαν τον πο­λι­τι­σμό μας. Τον με­λε­τούν, τον προ­βάλ­λουν, δη­μο­σιεύ­ουν άρθρα και βι­βλία για την πα­ρου­σία μας και για την συμ­βο­λή μας».

Ο Οι­κου­με­νι­κός Πα­τριάρ­χης, στο μή­νυ­μά του, απευ­θύν­θη­κε ιδιαι­τέ­ρως προς τις νέες και τους νέους.

«Εσείς, πολύ αγα­πη­τά μας παι­διά, θα κλη­θή­τε να υπε­ρα­σπι­σθή­τε τις πα­ρα­δό­σεις και τις ζω­τι­κές αξίες του Γέ­νους. Πίσω από αυτές βρί­σκε­ται ο τι­τά­νιος αγώ­νας των προ­γό­νων μας. Βρί­σκο­νται φω­τει­νές μορ­φές δι­δα­σκά­λων του Γέ­νους, με αυ­το­θυ­σία και αγω­νι­στι­κό­τη­τα, αγάπη για τον τόπο και τον ημέ­τε­ρο τρόπο του βίου, αντο­χή στις δυ­σκο­λί­ες, ακα­τα­νί­κη­τη ελ­πί­δα για το μέλ­λον. Πρέ­πει να γνω­ρί­ζε­τε το χθες, για να κα­τα­νο­ή­σε­τε το σή­με­ρα και για να ερ­γα­σθή­τε για το αύριο. Αυτό απαι­τεί να σφυ­ρη­λα­τή­σε­τε δυ­να­μι­κό χα­ρα­κτή­ρα, να ανα­πτύ­ξε­τε τις δη­μιουρ­γι­κές σας δυ­νά­μεις, να πι­στεύ­σε­τε στην απο­στο­λή σας.

Οι αξίες της ‘’πο­νε­μέ­νης Ρω­μιο­σύ­νης” έχουν πα­ναν­θρώ­πι­νη εμ­βέ­λεια. Είναι γε­μά­τες αν­θρω­πιά, ομορ­φιά, εμπι­στο­σύ­νη στην θεία φι­λαν­θρω­πία και στη θεία Πρό­νοια και στη δύ­να­μη της αν­θρώ­πι­νης θέ­λη­σης και ελευ­θε­ρί­ας. Σε όλο τον κόσμο, όπου κι αν βρί­σκε­σθε, από την Πόλη, την Ίμβρο και την Τέ­νε­δο, την Ευ­ρώ­πη και την Αμε­ρι­κή, την Ασία, την Αφρι­κή και την Αυ­στρα­λία, πα­ντού πρέ­πει να αγω­νί­ζε­σθε για την ανά­δει­ξη αυτής της πο­λύ­τι­μης κλη­ρο­νο­μιάς. Αν δεν το πρά­ξε­τε εσείς, ποιος άλλος θα εν­δια­φερ­θή γι’ αυτό;

Θα ήθελα να σας δώσω, αγα­πη­τοί νέοι και νέες, από το Κέ­ντρο της Ορ­θο­δο­ξί­ας, από την Πόλη, όπου, όπως έγρα­φε ο μα­κα­ρι­στός πατήρ Κων­στα­ντί­νος Στρα­τη­γό­που­λος, ‘’πλά­στη­κε ο Ρω­μηός κι η πίστη του, τα δόγ­μα­τα, οι πα­ρα­δό­σεις του, η ιστο­ρία του”, να σας δώσω, λέγω, δύο συμ­βου­λές: Σε ένα κόσμο, όπου κυ­ριαρ­χεί ο εαυ­το­κε­ντρι­σμός και το ‘’ατο­μι­κό δι­καί­ω­μα”, το ζη­τού­με­νο είναι να δια­φυ­λά­ξου­με το κοι­νο­τι­κό πνεύ­μα, τον ‘’πο­λι­τι­σμό του προ­σώ­που”. Αυτή είναι η πα­ρά­δο­ση της Ορ­θο­δο­ξί­ας, της μή­τρας του Γέ­νους. Όταν ο άν­θρω­πος ασχο­λή­ται μόνον με τον εαυτό του και τις ατο­μι­κές του ανά­γκες, τότε συρ­ρι­κνώ­νε­ται η ύπαρ­ξή του, η ζωή του με­τα­τρέ­πε­ται σε μια άγονη έρημο.

Η δεύ­τε­ρη πα­ρό­τρυν­ση είναι συγ­γε­νής με την πρώτη: Να δια­σώ­σου­με τον ευ­λο­γη­μέ­νο θεσμό του χρι­στια­νι­κού γάμου και της οι­κο­γέ­νειας, το ‘’μέγα μυ­στή­ριον” της Εκ­κλη­σί­ας μας, το ζω­τι­κό κύτ­τα­ρο της κοι­νω­νί­ας, τον κατ’ εξο­χήν χώρο δε­σμευ­μέ­νης ελευ­θε­ρί­ας και αφει­δώ­λευ­της προ­σφο­ράς. Ο ‘Αγιος Ιω­άν­νης ο Χρυ­σό­στο­μος, ο ηρω­ι­κός προ­κά­το­χός μου στον απο­στο­λι­κό θρόνο της Κων­στα­ντι­νου­πό­λε­ως, απε­κά­λε­σε την οι­κο­γέ­νεια ‘’εκ­κλη­σί­αν μι­κράν”. Ναι, είναι εκ­κλη­σία η οι­κο­γέ­νεια».

Ολο­κλη­ρώ­νο­ντας τον χαι­ρε­τι­σμό του, ο Πα­να­γιώ­τα­τος τό­νι­σε ότι το Οι­κου­με­νι­κό Πα­τριαρ­χείο είναι στο πλευ­ρό των Κων­στα­ντι­νου­πο­λί­τι­κων, Ιμ­βρια­κών και Τε­νε­δια­κών Σω­μα­τεί­ων, «τα οποία αγω­νί­ζο­νται δυ­να­μι­κά για τα δί­καιά μας και με­τα­δί­δουν στη νέα γενεά την αγάπη για τα πά­τρια», και στη­ρί­ζει κάθε πρω­το­βου­λία, που προ­βάλ­λει τον πνευ­μα­τι­κό πλού­το της πα­ρά­δο­σής μας.

Ο Πα­τριάρ­χης προ­έ­τρε­ψε όλους να προ­σεύ­χο­νται «ο Θεός της αγά­πης να κρα­τύ­νη την δια­κο­νία του σε­πτού Πα­τριαρ­χεί­ου μας», και ευ­χή­θη­κε Καλά Χρι­στού­γεν­να, ευ­λο­γη­μέ­νο Δω­δε­κα­ή­με­ρο και Καλή Χρο­νιά.

«Το 2021 να είναι για εσάς και τους οι­κεί­ους σας υγιει­νό και δη­μιουρ­γι­κό, χωρίς τον εφιάλ­τη του κο­ρω­νοϊ­ού, ο οποί­ος σκόρ­πι­σε πόνο και θά­να­το και ανα­στά­τω­σε τη ζωή μας. Ο Θεός μαζί σας!»

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ