Πλεονάσματα «μαμούθ» απαιτούν οι δανειστές

Ο με­γα­λύ­τε­ρος εφιάλ­της της κυ­βέρ­νη­σης, στη διάρ­κεια της τρέ­χου­σας δια­πραγ­μά­τευ­σης δεν είναι ούτε το δη­μο­σιο­νο­μι­κό για τη διε­τία 2017-18, ούτε το ερ­γα­σια­κό, όπου οι απαι­τή­σεις των δα­νει­στών είναι ικα­νές να εγεί­ρουν τε­ρά­στιες πο­λι­τι­κές δυ­σκο­λί­ες, ιδίως αν δια­τη­ρη­θούν μέχρι τέ­λους οι σκλη­ρές θέ­σεις του ΔΝΤ για πλήρη απε­λευ­θέ­ρω­ση των ομα­δι­κών απο­λύ­σε­ων.

Ο με­γα­λύ­τε­ρος εφιάλ­της, παίρ­νει τη σάρκα και τα οστά των πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των για τα χρό­νια που θα ακο­λου­θή­σουν το 2018, με το στόχο 3,5% του ΑΕΠ να απαι­τεί κατά την άποψη του Διε­θνούς Νο­μι­σμα­τι­κού Τα­μεί­ου νέες μειώ­σεις στο αφο­ρο­λό­γη­το αλλά και στις κα­τα­βαλ­λό­με­νες συ­ντά­ξεις.

Το διπλό αγκά­θι, σύμ­φω­να με ασφα­λείς πλη­ρο­φο­ρί­ες, έχει ήδη μπει στις απαι­τή­σεις του Διε­θνούς Νο­μι­σμα­τι­κού Τα­μεί­ου για το έτος 2019, ενώ γί­νο­νται εκτε­τα­μέ­νες πα­ράλ­λη­λες συ­ζη­τή­σεις για το εάν η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση θα βάλει την υπο­γρα­φή της σε δε­σμεύ­σεις συ­ντή­ρη­σης των απαι­τη­τι­κών (σε πρό­σθε­τα μέτρα) πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των 3,5% του ΑΕΠ, για τρία, πέντε ή επτά χρό­νια μετά το 2018. Με το κα­λύ­τε­ρο σε­νά­ριο της τριε­τί­ας, φτά­νου­με στο 2021. Το χει­ρό­τε­ρο, μάλ­λον κα­νείς στην κυ­βέρ­νη­ση δεν θέλει να το σκέ­φτε­ται.

Οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για το θέμα αυτό, σχε­τί­ζο­νται με τα μέτρα ελά­φρυν­σης για το χρέος και τη συμ­με­το­χή του Διε­θνούς Νο­μι­σμα­τι­κού Τα­μεί­ου και όπως όλα δεί­χνουν καμία πλευ­ρά δεν είναι δια­τε­θει­μέ­νη να «χα­ρι­στεί» στην Ελ­λά­δα, χωρίς την πα­ράλ­λη­λη ανά­λη­ψη σκλη­ρών και συ­γκε­κρι­μέ­νων δε­σμεύ­σε­ων.

Μια κρύο, μία ζέστη

Χθες, η ελ­λη­νι­κή δια­πραγ­μα­τευ­τι­κή ομάδα ανα­θάρ­ρη­σε στο Χίλ­τον, δε­δο­μέ­νου ότι έκλει­σε ένα κου­τά­κι στη λίστα των εκ­κρε­μο­τή­των. Κυ­βέρ­νη­ση και δα­νει­στές, συμ­φώ­νη­σαν ότι ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός του 2017 ο οποί­ος κα­τα­τί­θε­ται σή­με­ρα στη Βουλή δεν εν­σω­μα­τώ­νει το πα­ρα­μι­κρό δη­μο­σιο­νο­μι­κό κενό για το επό­με­νο έτος.

Με «πε­ριο­ρι­σμέ­νες πε­ρι­κο­πές στα κοι­νω­νι­κά επι­δό­μα­τα» όπως ανα­φέ­ρουν αρ­μό­διες πηγές, εξα­σφα­λί­στη­κε η χρη­μα­το­δό­τη­ση του Κοι­νω­νι­κού Ει­σο­δή­μα­τος Αλ­λη­λεγ­γύ­ης για το 2017, χωρίς μά­λι­στα να πε­ρι­κο­πούν τα 300 εκατ. ευρώ, τα οποία είχαν εγ­γρα­φεί στο προ­σχέ­διο για την έξτρα χρη­μα­το­δό­τη­ση κοι­νω­νι­κών πα­ρο­χών Υγεί­ας, Παι­δεί­ας και Πρό­νοιας.

Ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός θέτει τον πήχη του πρω­το­γε­νούς πλε­ο­νά­σμα­τος σε επί­πε­δα άνω του 1,8% του ΑΕΠ(1,75% απαι­τεί το Μνη­μό­νιο) ενώ θε­τι­κές εκ­πλή­ξεις ανα­μέ­νο­νται στο πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα του 2016, όπου εκτι­μά­ται ότι θα κα­τα­γρα­φεί ση­μα­ντι­κή υπέρ­βα­ση του στό­χου για πλε­ό­να­σμα 0,5% του ΑΕΠ. Ορι­σμέ­να κυ­βερ­νη­τι­κά στε­λέ­χη, στη βάση της υπε­ρα­πό­δο­σης των εσό­δων, βλέ­πουν το κρί­σι­μο μέ­γε­θος έως και δι­πλά­σιο του στό­χου…

Μετά τα καλά νέα, για τη διε­τία 2016-17, έρ­χο­νται τα δύ­σκο­λα του 2018 όπου πα­ρα­μέ­νει ση­μα­ντι­κό κενό της τά­ξε­ως του 0,4% του ΑΕΠ (κοντά στα 800 εκατ. ευρώ). Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, προ­έρ­χε­ται από την αμ­φι­σβή­τη­ση των θε­σμών για την από­δο­ση του spending review (έλεγ­χος των κω­δι­κών του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού για την πε­ρι­κο­πή σπα­τά­λης).

Στο μέ­τω­πο αυτό ανα­ζη­τού­νται «στο­χευ­μέ­νες πα­ρεμ­βά­σεις», για να κλεί­σει η τρύπα και όλες οι εν­δεί­ξεις συ­γκλί­νουν ότι μια σειρά κοι­νω­νι­κών επι­δο­μά­των θα ψα­λι­δι­στούν ή θα κα­ταρ­γη­θούν. Θέμα νέας αύ­ξη­σης φόρων πά­ντως, δεν προ­κύ­πτει από καμία πλευ­ρά.

euro2day.gr