Εργασιακές σχέσεις …fast food

Με αφορμή την υπόθεση της e-food, βλέ­πουμε πως  startups  προ­σλαμ­βά­νουν με μηνύ­ματα, και απο­λύ­ουν μέσω εφαρ­μο­γής, να έχουν με δυο λόγια εργα­σια­κές σχέσεις …fast food. Καλές οι πλατ­φόρ­μες και οι εφαρ­μο­γές, αλλά οι βασικές αρχές της Διοί­κη­σης Επι­χει­ρή­σεων έχουν λόγο που υπάρ­χουν. Aς κρα­τή­σουμε την πρω­το­φανή αλλη­λεγ­γύη μέσω του δια­δι­κτύου που ανα­γκά­ζουν την εται­ρεία σε μια προ­σω­ρινή ανα­δί­πλωση. Είναι τελικά το πλη­κτρο­λό­γιο πιο ισχυρό από μια μαζική δια­δή­λωση στα χρόνια του Δια­δι­κτύου; Είναι ένα δεδο­μένο που πρέπει να αξιο­λο­γη­θεί από τις δυνά­μεις που φιλο­δο­ξούν να παρέμ­βουν στην εικο­νική πραγ­μα­τι­κό­τητα της ψηφια­κής οικο­νο­μίας προς όφελος τόσο των εργα­ζο­μέ­νων όσο και των κατα­να­λω­τών.  Η κοι­νω­νία οφείλει να απαι­τή­σει την προ­στα­σία των εργα­ζό­με­νων. Σήμερα είναι οι ντε­λι­βε­ρά­δες, αύριο είστε εσείς και εγώ, είναι ο καθένας και η κάθε μία από εμάς. Δεν είμαι ενα­ντίον του «ηλε­κτρο­νι­κού εμπο­ρίου» και της σύγ­χρο­νης οικο­νο­μίας. Είμαι όμως εντελώς ενα­ντίον της επι­χει­ρη­μα­τι­κής απλη­στίας και της ανε­ξέ­λε­κτης δράσης της. Και αυτό θα πρέπει να είναι το ζητού­μενο από όλους όσους δια­χροικά δια­μορ­φώ­νουν τους νόμους. Ως προς αυτό, επιλέγω από τα πολλά που γρά­φτη­καν και ειπώ­θη­καν ένα από­σπα­σμα από τον Αρη Αλε­ξαν­δρή ( αρθο­γράφο της Καθη­με­ρι­νής) «… πιο χρήσιμο από το να βρί­ζουμε μια εται­ρεία που ΠΡΟΦΑΝΩΣ κοιτάει το κέρδος της όπως ΟΛΕΣ οι εται­ρείες θα ήταν να αρχί­σουμε να πιέ­ζουμε τις κυβερ­νή­σεις να ασχο­λη­θούν επι­τέ­λους στα σοβαρά με τις σχέσεις εργα­σίας, κατε­βά­ζο­ντας μοντέρ­νες, ευέ­λι­κτες και ΠΡΑΓΜΑΤΙΣΤΙΚΕΣ ιδέες που να εξυ­πη­ρε­τούν τον εργα­ζό­μενο, διευ­ρύ­νο­ντας τις προ­ο­πτι­κές και το περι­θώ­ριο κέρδους του. Βέβαια, για να το κάνουν αυτό οι κυβερ­νή­σεις θα πρέπει, αφενός, να κατα­λά­βουν ότι εκεί εντο­πί­ζο­νται τα πραγ­μα­τικά προ­βλή­ματα του κόσμου και όχι στις μικρο­πο­λι­τι­κές κατι­νιές και, αφε­τέ­ρου, να απαλ­λα­γούν από άχρη­στους γόνους-επαγγελματίες πολιτικούς-κομματόσκυλα που δεν έχουν δου­λέ­ψει μισή μέρα στη ζωή τους και δεν έχουν ιδέα από αληθινά εργα­σιακά και οικο­νο­μικά δεδο­μένα (ξαναλέω, ΑΛΗΘΙΝΑ, όχι θεω­ρη­τικά, όχι συν­δυα­σμένα με μερί­σματα από εται­ρείες, ενοίκια και λεφτά του μπαμπά, αληθινά, βιο­πο­ρι­στικά, κατα­λά­βατε)»…