Παρεγράφη υπόθεση τοκογλυφίας και «ξεπλύματος»

Με απόφαση, που εξέδωσε χθες το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των, παρε­γράφη η υπόθεση με κατη­γο­ρού­μενο για τοκο­γλυ­φία κατά συρροή κατ’ επάγ­γελμα και για νομι­μο­ποί­ηση εσόδων από εγκλη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα ένα κάτοικο της Καρ­πά­θου.

Η έρευνα για την υπόθεση είχε προ­κα­λέ­σει μεγάλο θόρυβο στο ακρι­τικό νησί καθώς υπόλογη για το αδίκημα της δωρο­δο­κίας είχε βρεθεί και έφορος του νησιού, ενώ η ίδια και ακόμη δύο συγ­γε­νικά της πρόσωπα κατη­γο­ρή­θη­καν και για υποβολή ανα­κρι­βούς φορο­λο­γι­κής δήλωσης.

Το ΣΔΟΕ κατόπιν ανώ­νυ­μης καταγ­γε­λίας ήλεγξε τα άτομα που εφέ­ρο­ντο να είχαν προβεί στο παρελ­θόν σε άτυπες δωρεές προς τον κατη­γο­ρού­μενο.

Μεταξύ τεσ­σά­ρων κατοί­κων της Καρ­πά­θου που είχαν υπο­βά­λει υπεύ­θυ­νες δηλώ­σεις υπήρξε και εκείνη ενός κατοί­κου του νησιού ο οποίος κατήγ­γειλε ότι προς τα τέλη του 2009 είχε ανάγκη από χρήματα για να πλη­ρώ­σει τα τέλη κυκλο­φο­ρίας για τα οχήματα επι­χεί­ρη­σής του και του ζήτησε να του δανεί­σει 3.000€.

Για την απο­πλη­ρωμή του δανείου, όπως ισχυ­ρί­στηκε, του παρέ­δωσε επιταγή ύψους 6.000€ ενώ του ζήτησε να του υπο­γρά­ψει μια δήλωση δωρεάς του συγκε­κρι­μέ­νου ποσού.

Από το σύνολο των ενόρκων κατα­θέ­σεων φέρεται να προ­έ­κυψε ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος με τη μορφή “άτυπων δωρεών” εισέ­πραξε χρήματα από 10 άτομα.

Ένας μάρ­τυ­ρας κατέ­θεσε εξάλλου ότι λίγες μέρες πριν κατα­θέ­σει στον Ανα­κριτή τον πλη­σί­ασε ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος και του ζήτησε να κατα­θέ­σει ψευδώς ότι εκείνος του είχε δανεί­σει το ποσό των 6.000€.

Ο ίδιος αρνεί­ται τις κατη­γο­ρίες που του απο­δί­δο­νται και ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η αιτιο­λο­γία περί εικο­νι­κό­τη­τος των δωρεών, ακόμη και αν όλως εσφαλ­μέ­νως ήθελε θεω­ρη­θεί ως αληθής, σε καμία περί­πτωση δεν θα ήταν δυνατόν να στη­ρί­ξει την κατη­γο­ρία της τοκο­γλυ­φίας και της νομι­μο­ποι­ή­σεως εσόδων από παρά­νο­μες δρα­στη­ριό­τη­τες, οι οποίες από κανένα απο­δει­κτικό μέσο δεν στη­ρί­ζο­νται.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι όχι απλώς δεν προ­κύ­πτει οια­δή­ποτε πράξη τοκο­γλυ­φίας του κατη­γο­ρου­μέ­νου εις βάρος των μαρ­τύ­ρων κατη­γο­ρίας, αφού γίνεται αναφορά σε χρήματα, που θα έδιναν ή δεν θα έδιναν αυτοί στον κατη­γο­ρού­μενο και όχι ο κατη­γο­ρού­με­νος σε αυτούς, αλλά αντι­θέ­τως δημιουρ­γεί­ται το οξύμωρο φαι­νό­μενο του υπο­τι­θέ­με­νου “τοκο­γλύ­φου”, που ζητάει δανεικά από άλλους.

Υπο­στη­ρί­ζει επι­πλέον ότι υφί­στα­ται ακυ­ρό­τητα της προ­δι­κα­σίας που ακο­λου­θή­θηκε, διότι παρα­βιά­στη­καν δικαιώ­ματά του ως κατη­γο­ρού­με­νου και επι­πλέον διότι η έρευνα κινή­θηκε μετά από ανώνυμη καταγ­γε­λία η οποία όφειλε να αρχειο­θε­τη­θεί.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σής του παρέ­στη­σαν οι δικη­γό­ροι κ.κ. Θρ. Κοντα­ξής και Κ. Δια­κο­νής.