Δήμαρχος Νισύρου: 51 χρόνια από τη δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο

Από το δή­μαρ­χο Νι­σύ­ρου κ. Χρι­στο­φή Κο­ρω­ναίο ανα­κοι­νώ­θη­καν τα εξής:

Συ­μπλη­ρώ­νο­νται 51 χρό­νια από την κο­ρύ­φω­ση της τουρ­κι­κής ει­σβο­λής στην Κύπρο. Η 22η Ιου­λί­ου 1974 ση­μα­το­δο­τεί τη δεύ­τε­ρη φάση της τουρ­κι­κής στρα­τιω­τι­κής επι­χεί­ρη­σης, που οδή­γη­σε στην κα­το­χή του 37% του κυ­πρια­κού εδά­φους, στον εκτο­πι­σμό 200.000 αν­θρώ­πων, στη δο­λο­φο­νία χι­λιά­δων και στην εξα­φά­νι­ση εκα­το­ντά­δων αγνο­ου­μέ­νων.

Η 22η Ιου­λί­ου δεν είναι απλώς μια ημε­ρο­μη­νία μνή­μης. Είναι μια κραυ­γή ιστο­ρι­κής ευ­θύ­νης και συλ­λο­γι­κής συ­νεί­δη­σης.

Η Ιστο­ρία οφεί­λει να λέ­γε­ται με το όνομά της. Το πρα­ξι­κό­πη­μα κατά του Μα­κα­ρί­ου και η τουρ­κι­κή ει­σβο­λή δεν ήταν «τρα­γω­δία». Ήταν έγκλη­μα. Δεν ήταν απο­τέ­λε­σμα κά­ποιου «αιφ­νι­δια­σμού», αλλά το απο­τέ­λε­σμα της εγκλη­μα­τι­κής πο­λι­τι­κής της ελ­λη­νι­κής χού­ντας των συ­νταγ­μα­ταρ­χών, η οποία, με το πρα­ξι­κό­πη­μα της 15ης Ιου­λί­ου 1974 κατά του Μα­κα­ρί­ου και το σύν­θη­μα της «ένω­σης», έδωσε στην Τουρ­κία το πρό­σχη­μα για να ει­σβά­λει – με τη συ­νε­νο­χή των με­γά­λων δυ­νά­με­ων, που έκα­ναν τα στρα­βά μάτια ή και διευ­κό­λυ­ναν τα γε­γο­νό­τα. Οι ευ­θύ­νες ανή­κουν ξε­κά­θα­ρα: στη χού­ντα, στους εμπνευ­στές της ΕΟΚΑ Β’, στις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ που επέ­τρε­ψαν το αι­μα­το­κύ­λι­σμα, και σε όλους όσοι έθε­σαν τα συμ­φέ­ρο­ντα πάνω από τη δη­μο­κρα­τία και την ει­ρή­νη.

51 χρό­νια μετά:

•         Η Κύ­προς πα­ρα­μέ­νει δι­χο­το­μη­μέ­νη.

•         Η τουρ­κι­κή κα­το­χή συ­νε­χί­ζε­ται, παρά τις διε­θνείς απο­φά­σεις και τα ψη­φί­σμα­τα του ΟΗΕ.

•         Η Δι­καιο­σύ­νη δεν απο­δό­θη­κε.

•         Οι ένο­χοι του πρα­ξι­κο­πή­μα­τος και της προ­δο­σί­ας δεν τι­μω­ρή­θη­καν όπως τους άξιζε.

•         Η μνήμη των θυ­μά­των πα­ρα­μέ­νει άγρυ­πνη.

Από τη Νί­συ­ρο, από ένα μικρό αλλά πε­ρή­φα­νο νησί του Αι­γαί­ου, ένα νησί που γιόρ­τα­σε πριν λίγες μέρες τα 30 χρό­νια αδελ­φο­ποί­η­σης με τον Δήμου Λα­πή­θου στα κα­τε­χό­με­να από την Τουρ­κία εδάφη της Κύ­πρου, ενώ­νου­με τη φωνή μας με όλους τους δη­μο­κρα­τι­κούς πο­λί­τες της Ελ­λά­δας και της Κύ­πρου:

•         Υπε­ρα­σπι­ζό­μα­στε το δι­καί­ω­μα του κυ­πρια­κού λαού να ζήσει σε μια ελεύ­θε­ρη, ενιαία και ανε­ξάρ­τη­τη πα­τρί­δα. Απο­τε­λεί πάγιο αί­τη­μα η επι­στρο­φή των εκτο­πι­σμέ­νων προ­σφύ­γων στα σπί­τια τους και την ανά­κτη­ση των πε­ριου­σιών τους.

•         Στε­κό­μα­στε απέ­να­ντι σε κάθε προ­σπά­θεια δι­χα­σμού, κάθε πο­λι­τι­κή κα­το­χής και αυ­ταρ­χι­σμού.

•         Διεκ­δι­κού­με μια Κύπρο χωρίς στρα­τούς, χωρίς ξένες βά­σεις, χωρίς εγ­γυ­ή­τριες δυ­νά­μεις.

•         Θυ­μό­μα­στε και τι­μά­με εκεί­νους που αντι­στά­θη­καν, που έπε­σαν υπε­ρα­σπι­ζό­με­νοι τη δη­μο­κρα­τία και την ελευ­θε­ρία.

Δεν πρέ­πει να ξε­χνά­με ότι ο χρό­νος λει­τουρ­γεί εις βάρος της επι­δί­ω­ξης μας για μια ελεύ­θε­ρη Κύπρο, καθώς εδραιώ­νο­νται ημέρα με την ημέρα δι­χο­το­μι­κά τε­τε­λε­σμέ­να.

Η μνήμη είναι πο­λι­τι­κή πράξη.  Δεν ξε­χνά­με – πα­λεύ­ου­με. Δεν σιω­πού­με – κα­ταγ­γέλ­λου­με. Δεν συμ­βι­βα­ζό­μα­στε – αντι­στε­κό­μα­στε.

Για μια Κύπρο ελεύ­θε­ρη και δη­μο­κρα­τι­κή.

Για να μεί­νει ζω­ντα­νό το “ποτέ ξανά”.

Ο Δή­μαρ­χος Νι­σύ­ρου

Χρι­στο­φής Κο­ρω­ναί­ος