Τιμητική διάκριση σε Ρόδιο, που μετείχε το ‘74 στην Κύπρο, σε «επιχείρηση αυτοκτονίας»

Σε μία σεμνή, αλλά συγκι­νη­τική τελετή στην αίθουσα του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου της Ρόδου πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε χθες Παρα­σκευή, η τιμη­τική βρά­βευση του Γεωρ­γίου Αντ. Γιαν­νιού για την πατριω­τική του συμ­με­τοχή στην Α’ Μοίρα Κατα­δρο­μών, τη νύχτα της 21ης Ιουλίου 1974, στην επι­χεί­ρηση αυτο­κτο­νίας με τον κωδικό «ΝΙΚΗ», προς υπε­ρά­σπιση της μαρ­τυ­ρι­κής Μεγα­λο­νή­σου. Επρό­κειτο για μία πρω­το­βου­λία του Πανελ­λη­νίου Συλ­λό­γου Συντα­ξιού­χων Ομίλου ΟΤΕ Δωδε­κα­νή­σου μέλος του οποίου είναι ο κ. Γιαν­νιού και του Δήμου της Ρόδου.

Η εκδή­λωση συνέ­πεσε με τη συμπλή­ρωση 44 ετών από την τουρ­κική εισβολή στην Κύπρο και στην κατά­με­στη αίθουσα του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου βρέ­θη­καν εκπρό­σω­ποι των τοπικών αρχών και φορέων για να τιμή­σουν στο πρόσωπο του κ. Γιώργου Γιαν­νιού όλους όσοι αγω­νί­στη­καν για την ελευ­θε­ρία της Κύπρου!

Μεταξύ άλλων παρα­βρέ­θη­καν ο βου­λευ­τής ΣΥΡΙΖΑ Δημή­τρης Γάκης, ο οποίος είναι μέλος της οικο­γέ­νειας των συντα­ξιού­χων του ΟΤΕ, ο δήμαρ­χος Ρόδου ως οικο­δε­σπό­της, ο πρό­ε­δρος του συλ­λό­γου συντα­ξιού­χων ομίλου ΟΤΕ Δωδε­κα­νή­σου Κων­στα­ντί­νος Τσα­γκουρ­νής, ο πρώην βου­λευ­τής της ΝΔ Βασίλης Υψη­λά­ντης, ο χωρικός αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Δωδε­κα­νή­σου Χαρά­λα­μπος Κόκ­κι­νος, ο αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Γιάννης Φλε­βά­ρης, οι αντι­δή­μαρ­χοι Τέρης Χατζη­ιω­άν­νου, Σάββας Δια­κο­στα­μα­τίου, Άννα Ζωάννου, ο πρό­ε­δρος της ΔΕΡΜ.Α.Ε. Γιώργος Κακού­λης, ο πρό­ε­δρος του Φυτω­ρίου της ΠΝΑΙ, Μιχάλης Μπα­ρια­νά­κης, ο αστυ­νο­μι­κός διευ­θυ­ντής της Α’ Αστυ­νο­μι­κής Διεύ­θυν­σης Δωδε­κα­νή­σου, Μιχάλης Καληω­ρά­κης, ο ταξί­αρ­χος Ιωαν­νί­δης Αρι­στεί­δης υπο­διοι­κη­τής 95 ΑΔΤΕ, ο Πρό­ε­δρος του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου Βασίλης Περίδης, ο αντι­πρό­ε­δρος του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου Νίκος Παπα­στα­μα­τίου, ο πρό­ε­δρος του Εργα­τι­κού Κέντρου Ρόδου Σάββας Χατζη­σάβ­βας, ο αντι­πρό­ε­δρος του συλ­λό­γου Κυπρίων Ρόδου, Κώστας Κοναρής, ο επι­κε­φα­λής της μεί­ζο­νος μειο­ψη­φίας του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Ρόδου Στράτος Καρίκης, ο εκπρό­σω­πος της δημο­τι­κής παρά­τα­ξης ΡΟΔΗ Γιάννης Γιαν­να­κά­κης, ο πρώην δήμαρ­χος Ρόδου Μάνος Κόκ­κι­νος, ο πρ. πρό­ε­δρος του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου Ν. Νικο­λάου, ο πρό­ε­δρος εφέδρων αξιω­μα­τι­κών κ. Παυ­λί­δης, δημο­τι­κοί και περι­φε­ρεια­κοί σύμ­βου­λοι και εκπρό­σω­ποι των σωμάτων ασφα­λείας και βέβαια η οικο­γέ­νεια του τιμώ­με­νου προ­σώ­που, συγ­γε­νείς και φίλοι.

Στην αρχή της εκδή­λω­σης προ­βλή­θηκε ένα σύντομο ντο­κι­μα­ντέρ για τα ιστο­ρικά γεγο­νότα, που περιε­λάμ­βανε επίσης δηλώ­σεις συγ­γε­νι­κών προ­σώ­πων και συγ­χω­ρια­νών του Γιώργου Γιαν­νιού.

Ο δήμαρ­χος, κ. Φώτης Χατζη­διά­κος, αφού ανα­φέρ­θηκε στα ιστο­ρικά γεγο­νότα, δήλωσε ότι η γνώση του ιστο­ρι­κού παρελ­θό­ντος είναι απα­ραί­τητη για την αυτο­γνω­σία και την αυτο­συ­νει­δη­σία ενός λαού. Η ανα­δρομή στα μαρ­τυ­ρικά γεγο­νότα της Κύπρου φωτί­ζε­ται μέσα από τα πρόσωπα. Μεταξύ άλλων δήλωσε: «Ένα φωτεινό παρά­δειγμα της δράσης της Α’ μοίρας κατα­δρο­μών, είναι ο συμπα­τριώ­της μας Γιώργος Γιαν­νιού ο οποίος ανήκε στο λόχο διοι­κή­σεως της Α’ μοίρας κατα­δρο­μών που συμ­με­τείχε στην απο­στολή αυτο­κτο­νίας όπως είχε χαρα­κτη­ρι­στεί.

Το Κυπριακό παρα­μέ­νει ένα ευρω­παϊκό πρό­βλημα, ένα χρο­νί­ζον, δυσε­πί­λυτο πολι­τικό και γεω­στρα­τη­γικό θέμα. Οι προ­σπά­θειες και δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για την επίλυση του Κυπρια­κού ξεκί­νη­σαν ένα χρόνο μετά την τουρ­κική εισβολή και συνε­χί­ζο­νται μέχρι σήμερα. Σήμερα, εμείς είμαστε εδώ για να αγω­νι­στούμε, παρα­δειγ­μα­τι­ζό­με­νοι από όλους αυτούς που αγω­νί­στη­καν και θυσιά­στη­καν για να δια­φυ­λά­ξουμε τις ιστο­ρι­κές, πνευ­μα­τι­κές και πολι­τι­σμι­κές μας παρα­κα­τα­θή­κες. Τιμώ­ντας τον κ. Γιαν­νιού, στο­χεύ­ουμε να μην επι­σκιά­σει τη μνήμη η λήθη. Αυτός είναι ο στόχος της σημε­ρι­νής, λιτής τελετής».

Ο κ. Δ. Γάκης, τόνισε: «Νιώ­θουμε μεγάλη υπη­ρη­φά­νεια που είχαμε δίπλα μας τόσα χρόνια έναν άνθρωπο ο οποίος έθεσε τη ζωή του σε κίνδυνο υπε­ρα­σπι­ζό­με­νος τα υπέρ­τατα αγαθά της ελευ­θε­ρίας, της δημο­κρα­τίας και των δικαί­ωμα των κατοί­κων της Κύπρου να ζουν ελεύ­θε­ροι. Όλα αυτά τα χρόνια η στάση του Γιώργου ήταν τέτοια που μας παρα­δειγ­μά­τισε. Ήταν σεμνός και ταπει­νός, ποτέ δεν προ­σπά­θησε να επι­δεί­ξει αυτή τη δράση του. Για 35 χρόνια δεν ανέφερε σχεδόν σε κανένα τίποτε στους συνα­δέλ­φους του στον ΟΤΕ. Τον ευχα­ρι­στούμε για το μάθημά του αυτό και για τη συμ­με­τοχή του στην απο­στολή στην Κύπρο, για το ήθος με το οποίο χει­ρί­στηκε όλη αυτή την προ­σπά­θεια». Στη συνέ­χεια, ο κ. Μ. Μπα­ρια­νά­κης μετα­φέ­ρο­ντας τον χαι­ρε­τι­σμό του περι­φε­ρειάρχη κ. Γιώργου Χατζη­μάρ­κου, ο οποίος απου­σί­αζε στ’ Αφάντου καθώς δόθηκε στην κυκλο­φο­ρία η Γέφυρα που βρι­σκό­ταν υπό κατα­σκευή τους τελευ­ταί­ους μήνες, συνε­χάρη τον κ. Γιαν­νιού για τη σπου­δαία του προ­σφορά. Τόνισε ότι στο πρόσωπό του τιμώ­νται όλοι όσοι αγω­νί­στη­καν και όλοι όσοι θυσιά­στη­καν για την Κύπρο. «Το πρό­βλημα της Κύπρου, είναι ένα διεθνές πρό­βλημα, ένα πρό­βλημα διαί­ρε­σης κράτους μέλους της Ε.Ε.», τόνισε ο ταξί­αρ­χος Αρι­στεί­δης Ιωαν­νί­δης και δήλωσε ότι απο­τε­λεί τιμή για όλους η βρά­βευση του Γιώργου Γιαν­νιού.

Τέλος, ο αντι­πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Κυπρίων Ρόδου, κ. Κώστας Κοναρής δήλωσε ότι 44 χρόνια μετά, οι μνήμες είναι ακόμη νωπές. Δήλωσε ότι η Α’ Μοίρα Κατα­δρο­μών, μέλος της οποίας ήταν και ο κ. Γιαν­νιού, απο­τέ­λεσε τη μόνη βοήθεια που η Ελλάδα κατά­φερε να στείλει τότε στην Κύπρο. «Ο σύλ­λο­γός μας χαι­ρε­τί­ζει την πρω­το­βου­λία αυτή που θα πρέπει να έχει συνέ­χεια. Ήταν θλιβερό το γεγονός της απώ­λειας του 38% της Κύπρου και ευχό­μα­στε και ελπί­ζουμε κάποια στιγμή να επι­στρέ­ψουν οι πρό­σφυ­γες και να έχει η Κύπρος μας ένα καλύ­τερο αύριο», είπε ο κ. Κοναρής. Για την εντι­μό­τητα και τη συνα­δελ­φι­κό­τητα του Γιώργου Γιαν­νιού μίλησε ο πρό­ε­δρος του συλ­λό­γου συντα­ξιού­χων ομίλου ΟΤΕ Δωδε­κα­νή­σου, Κων­στα­ντί­νος Τσα­γκουρ­νής, ο οποίος ανέφερε μεταξύ άλλων: «Η σημε­ρινή εκδή­λωση έχει σκοπό την απόδοση τιμών στο συνά­δελφο Γιώργο Γιαν­νιού και στους άνδρες της Α’ μοίρας κατα­δρο­μών, που πριν από 44 χρόνια από το αερο­δρό­μιο του Μάλεμε ρίχτη­καν στη μάχη για την υπε­ρά­σπιση του αερο­δρο­μίου της Λευ­κω­σίας και άλλων στρα­τη­γι­κών τοπο­θε­σιών της Μεγα­λο­νή­σου, απο­τρέ­πο­ντας την ολο­κλη­ρω­τική κατά­ληψη της Κύπρου. Ο ίδιος ο Γιώργος Γιαννού απέ­φευγε να μας εξι­στο­ρεί με λεπτο­μέ­ρεια όλα όσα είχαν συμβεί τότε. Απευ­θυν­θή­καμε στο δήμο Ρόδου για την απονομή των πρε­που­σών τιμών στο συνά­δελφό μας, στους αξιω­μα­τι­κούς και οπλίτες της Α’ μοίρας κατα­δρο­μών.

Τέτοια περι­στα­τικά πρέπει να ανα­δει­κνύ­ο­νται. Η σημε­ρινή εκδή­λωση είναι επί­καιρη όσο ποτέ άλλοτε και στέλνει ένα δυνατό μήνυμα στους γεί­το­νες που επι­βου­λεύ­ο­νται την ακε­ραι­τό­τητα της πατρί­δας μας. Ο Γιώργος Γιαν­νιού συμ­με­τείχε ως μονα­δι­κός Δωδε­κα­νή­σιος σε εκείνη την παρά­τολμη επι­χεί­ρηση. Εμείς οι κοινοί θνητοί με ευλά­βεια κλεί­νουμε γόνυ σε όλους όσοι θυσιά­στη­καν για την πατρίδα και έπεσαν μαχό­με­νοι στα χώματα της Μεγα­λο­νή­σου. Τιμούμε τον Γιώργο Γιαν­νιού και για την προ­σφορά του στην Υπη­ρε­σία. Ήταν πάντα έντιμος, αθό­ρυ­βος, απο­δο­τι­κός. Ήμουν και είμαι ευτυχής που συνερ­γα­στή­καμε στην υπη­ρε­σία και τώρα προ­σφέ­ρει στα οικο­νο­μικά του σωμα­τείου μας.

Ευχα­ρι­στούμε το δήμαρχο και όλο το δημο­τικό συμ­βού­λιο για να ανα­δεί­ξουμε και να τιμή­σουμε τους συνα­δέλ­φους μας που επι­τέ­λε­σαν το καθήκον τους στην κοι­νω­νία, την πατρίδα και το θεό». Τέλος, ο γενικός γραμ­μα­τέας του Πανελ­λή­νιου Συλ­λό­γου Συντα­ξιού­χων ΟΤΕ κ. Αντώνης Μπιρ­μπι­λής ανα­φέρ­θηκε στον ιδιαί­τερο συμ­βο­λι­σμό της βρά­βευ­σης του κ. Γιώργου Γιαν­νιού σήμερα που οι Τούρκοι κρατούν όμηρους τους δύο στρα­τιω­τι­κούς, τον Μητρε­τώδη και τον Κού­κλα­τζη, ο οποίος είναι γιος υπαλ­λή­λου του ΟΤΕ. «Κάθε γενιά έχει τους ήρωες της. Η δική σου γενιά έχει εσένα ανάμεσα στους ήρωές της. Με την ευκαι­ρία θέλω να στείλω ένα μήνυμα στους απέ­να­ντι για τα δύο παιδιά που παρα­μέ­νουν όμηροι, τους Μητρε­τώδη και Κού­κλα­τζη, ο οποίος είναι γιος συνα­δέλ­φου του ΟΤΕ». Το τιμώ­μενο πρόσωπο, ο κ. Γιώργος Αντ. Γιαν­νιού φανερά συγκι­νη­μέ­νος (ιδιαί­τερα όταν ανα­φέρ­θηκε στον ηρωικό Ταγ­μα­τάρχη της A’ Μοίρας Κατα­δρο­μών Γεώργιο Παπα­με­λε­τίου) μίλησε για όλα όσα συνέ­βη­σαν εκείνη την τραγική μέρα. Μεταξύ άλλων ανέφερε: «Συμπά­σχουμε με τους αδελ­φούς Κυπρί­ους στα προ­βλή­ματά τους και χαι­ρό­μα­στε με τα επι­τεύγ­ματά τους. Μετά από 44 χρόνια η σκέψη μας συχνά πυκνά επι­στρέ­φει στο νησί και σε όλα όσα ζήσαμε εκεί με τον πιο τραγικό τρόπο. Ευχό­μα­στε οι Βάρ­βα­ροι να φύγουν σύντομα και μία μέρα να γιορ­τά­σουμε την επα­νέ­νωση του νησιού και των δύο κοι­νο­τή­των σε ένα ενιαίο κράτος, δίχως στρα­τούς κατοχής, εποί­κους και εγγυ­ή­τριες δυνά­μεις. Εύχομαι ένα ειρη­νικό μέλλον προς όφελος όλων των κατοί­κων της Μεγα­λο­νή­σου».

Η εκδή­λωση έκλεισε με την ανταλ­λαγή τιμη­τι­κών πλα­κε­τών και ανα­μνη­στι­κών δώρων.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΙΑΝΝΙΟΥ

Ο Γεώρ­γιος Γιαν­νιού του Αντω­νίου γεν­νή­θηκε στις 14 Φεβρουα­ρίου του 1952 στο χωριό Αφάντου – Ρόδου.

Παιδί οκτα­με­λούς οικο­γε­νείας: Τρία κορί­τσια, η πρω­τό­τοκη Βασι­λεία, η Σεβαστή και η Δέσποινα και τρία αγόρια, ο Παντε­λε­ή­μο­νας και οι δίδυμοι Ιωάννης και Γεώρ­γιος.

Γονείς του ήταν οι Αντώ­νιος Γιαν­νιού του Ιωάννη και η Βαλασία Γιαν­νιού, το γένος Κων­στα­ντί­νου Αβάντη. Άνθρω­ποι του μόχθου, που αγω­νί­στη­καν για να ανα­θρέ­ψουν τα παιδιά τους, με πίστη πάνω απ’ όλα στη θρη­σκεία, την πατρίδα και την οικο­γέ­νεια.

Τα πρώτα γράμ­ματά του ο Γεώρ­γιος Γιαν­νιού τα έμαθε στο ΄Β Δημο­τικό σχολείο Αφάντου. Το 1964, μαθητής του Βενε­το­κλείου Γυμνα­σίου μέχρι το 1967 και από το 1967 μαθητής του Γυμνα­σίου Αρχαγ­γέ­λου, από όπου και απο­φοιτά το 1970.

Το 1971 εισά­γε­ται στη σχολή προ­σω­πι­κού του ΟΤΕ και το 1972 προ­σλαμ­βά­νε­ται ως Δόκιμο προ­σω­πικό στον Διοι­κη­τικό Τομέα (κλάδο).

Στις 23 Οκτω­βρίου 1972 στρα­τεύ­ε­ται και επι­λέ­γε­ται για τις Δυνά­μεις Κατα­δρο­μών.

Εντάσ­σε­ται στη δύναμη της Ά ΜΟΙΡΑΣ ΚΑΤΑΔΡΟΜΩΝ με έδρα το Μάλεμε Χανίων Κρήτης.

Εκεί, τη νύχτα της 21ης Ιουλίου 1974, συμ­με­τέ­χει στην επι­χεί­ρηση απο­στο­λής «ΝΙΚΗ», με διοι­κητή τον αεί­μνη­στο Γεώργιο Παπα­με­λε­τίου, προς υπε­ρά­σπιση της μαρ­τυ­ρι­κής Κύπρου από την τουρ­κική εισβολή του «Αττίλα».Η όλη απο­στολή χαρα­κτη­ρί­σθηκε επι­χεί­ρηση αυτο­κτο­νίας λόγω των εξαι­ρε­τικά αντί­ξοων συν­θη­κών κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα. Κατά τη διάρ­κειά της βλή­θη­καν όλα τα αερο­σκάφη, από φιλικά και εχθρικά πυρά και καταρ­ρί­φθηκε το αερο­σκά­φος «ΝΙΚΗ 4» με απο­τέ­λε­σμα να βρουν φρικτό θάνατο 27 λοκα­τζή­δες και 4 αερο­πό­ροι, όπως και 2 λοκα­τζή­δες από το κτυ­πη­μένο «ΝΙΚΗ 6». Όλοι τους συνυ­πη­ρε­τού­ντες και φίλοι του Γιώργου Γιαν­νιού, ο οποίος επέ­βαινε στο αερο­σκά­φος «ΝΙΚΗ 8», που μετέ­φερε το Λόχο Διοι­κή­σεως.

Η μονάδα του παρέ­μεινε στην Κύπρο για οκτώ (08) μήνες, απο­θαρ­ρύ­νο­ντας την Τουρκία για περαι­τέρω επι­θέ­σεις και ανα­πτε­ρώ­νο­ντας το ηθικό των αδελφών Κυπρίων.

Μετά τα γεγο­νότα της πολύ­πα­θης Μεγα­λο­νή­σου το 1974, επι­στρέ­φει πλέον το έτος 1975, απο­λυό­με­νος από τον Ελλη­νικό Στρατό, στην υπη­ρε­σία του, στον ΟΤΕ Ρόδου.

Το 1976, το μήνα Μάρτιο, τοπο­θε­τεί­ται στο χωριό Αρχαγ­γέ­λου ως Προϊ­στά­με­νος του νεοϊ­δρυ­θέ­ντος γρα­φείου.

Το 1985 επι­στρέ­φει στο κεντρικό κατά­στημα ΟΤΕ Ρόδου, όπου και τελειώ­νει την υπη­ρε­σιακή του καριέρα το έτος 2006.

Είναι παντρε­μέ­νος από το 1978 με την Σταυ­ρούλα Γιαν­νιού, το γένος Ανα­στα­σίου Πουλή, με την οποίαν απέ­κτη­σαν δύο θυγα­τέ­ρες: Την Αικα­τε­ρίνη, δικη­γόρο, συζ. Δαμια­νού Αθα­να­σίου και την Σεβαστή, μηχα­νικό Δομικών Έργων και υπάλ­ληλο του ΟΤΕ, συζ. Σωτη­ρίου Κασιώτη.

Έχει τέσσερα εγγόνια, τις οκτά­χρο­νες Βασι­λεία, Γεωργία – Τσα­μπίκα και Τσα­μπίκα – Ελπίδα, καθώς και τον τρί­χρονο Σωκράτη.

Ζει μόνιμα στ’ Αφάντου – Ρόδου και χαίρει ιδιαί­τερα με τα μικρά του εγγόνια, την οικο­γέ­νειά του και τους φίλους του.

Είναι ανα­γνώ­στης της Εκκλη­σίας, διε­τέ­λεσε γραμ­μα­τέας της Εκκλη­σια­στι­κής Επι­τρο­πής Αφάντου – Ρόδου και είναι μέλος του Πανελ­λη­νίου Συλ­λό­γου Συντα­ξιού­χων ΟΤΕ, δια­τη­ρώ­ντας συχνή επι­κοι­νω­νία με τους παλαιούς και νέους συνα­δέλ­φους του. Τέλος, είναι ενεργό μέλος του Πανελ­λη­νίου Συλ­λό­γου «ΚΟΜΑΝΤΟΣ ΄74».