Δωδεκάνησα: «Πάγος» στις κατεδαφίσεις αυθαιρέτων

Το Νομικό Συμ­βού­λιο του Κράτους γνω­μο­δό­τησε ότι πρω­τό­κολλα κατε­δά­φι­σης στα Δωδε­κά­νησα θα πρέπει να επα­νε­ξε­τα­στούν με νέες αυτο­ψίες πριν εκτε­λε­στούν

τον αέρα» τινάσ­σο­νται και επι­σή­μως οι κατε­δα­φί­σεις αυθαι­ρέ­των στις ακτές των Δωδε­κα­νή­σων. Το Νομικό Συμ­βού­λιο του Κράτους γνω­μο­δό­τησε ότι, μετά την πρό­σφατη τρο­πο­ποί­ηση της νομο­θε­σίας με την οποία τα Δωδε­κά­νησα έχασαν για λόγους ισο­νο­μίας το προ­νό­μιο να έχουν μεγα­λύ­τε­ρους αιγια­λούς και παρα­λίες από την υπό­λοιπη Ελλάδα, τα εκα­το­ντά­δες (400 μόνο στη Ρόδο) πρω­τό­κολλα κατε­δά­φι­σης θα πρέπει να επα­νε­ξε­τα­στούν με νέες αυτο­ψίες πριν εκτε­λε­στούν. Με δεδο­μένη την υπο­στε­λέ­χωση των κτη­μα­τι­κών υπη­ρε­σιών, η απόφαση αυτή δίνει «το φιλί της ζωής» για του­λά­χι­στον μία διετία σε όσους κατα­πά­τη­σαν ή/και έχτισαν αυθαί­ρετα στις ακτές των νησιών.

Η γνω­μο­δό­τηση του Γ΄ τμή­μα­τος του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους (60/2024) έρχεται σε απά­ντηση ερω­τη­μά­των που κατέ­θεσε η (αρμόδια για τις κατε­δα­φί­σεις αυθαι­ρέ­των) Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση Αιγαίου. Τα ερω­τή­ματα είχαν ως βάση την πρό­σφατη αλλαγή της νομο­θε­σίας (ν. 5092/2024) με την οποία παύει να ισχύει το ειδικό προ­στα­τευ­τικό καθε­στώς που ίσχυε από τον ιταλικό κτη­μα­το­λο­γικό κανο­νι­σμό για τις ακτές των Δωδε­κα­νή­σων. Αντί­θετα με την υπό­λοιπη Ελλάδα, όπου η γραμμή του αιγια­λού υπο­λο­γί­ζε­ται στη βάση του χει­μέ­ριου κύματος και η παραλία σε από­σταση έως 50 μέτρα από τη γραμμή αιγια­λού, στα Δωδε­κά­νησα η γραμμή του αιγια­λού τοπο­θε­τού­νταν 12 μέτρα από τη γραμμή του χει­μέ­ριου κύματος και το όριο της παρα­λίας έφθανε μέχρι το όριο του πρώτου, δημό­σιου ή ιδιω­τι­κού, ακι­νή­του.

«Eνεκα της θεμε­λιώ­δους αλλαγής του νομο­θε­τι­κού καθε­στώ­τος για τον αιγιαλό και την παραλία στα Δωδε­κά­νησα, επι­βάλ­λε­ται νέος καθο­ρι­σμός της οριο­γραμ­μής του αιγια­λού και της παρα­λίας», ανα­φέ­ρει η γνω­μο­δό­τηση. Και παρότι η νομι­μό­τητα μιας διοι­κη­τι­κής πράξης (όπως η αμε­τά­κλητη απόφαση κατε­δά­φι­σης) κρί­νε­ται με βάση το νομο­θε­τικό καθε­στώς που ίσχυε κατά τον χρόνο έκδοσής της, το ΝΣΚ κατα­λή­γει ότι σε αυτόν τον κανόνα υπάρχει εξαί­ρεση, όταν μια διοι­κη­τική πράξη γίνεται ασυμ­βί­βα­στη με το νέο νομικό καθε­στώς, ανα­φέ­ρο­ντας ως παρά­δειγμα το ενδε­χό­μενο ένα αυθαί­ρετο κτίσμα να βρεθεί εκτός αιγια­λού ή παρα­λίας μετά τη μείωση των ορίων τους (αγνο­ώ­ντας βέβαια το προ­φα­νές, ότι παρα­μέ­νει αυθαί­ρετο, καθώς θα εξα­κο­λου­θεί να βρί­σκε­ται μέσα σε δημόσια έκταση).

«Εκτέ­λεση πρω­το­κόλ­λου κατε­δά­φι­σης αυθαι­ρέ­του κτί­σμα­τος δύναται να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί από την Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση μόνο εφόσον το πρω­τό­κολλο συνο­δεύ­ε­ται από επι­και­ρο­ποι­η­μένη έκθεση αυτο­ψίας, στην οποία θα βεβαιώ­νε­ται ότι το αυθαί­ρετο ακίνητο εμπί­πτει εντός ζώνης αιγια­λού, όπως αυτή ορί­ζε­ται πλέον σύμφωνα με τον ν. 5092/24», κατα­λή­γει το Νομικό Συμ­βού­λιο του Κράτους.

Η γνω­μο­δό­τηση έγινε δεκτή από την Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση Αιγαίου και έτσι οι προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νες κατε­δα­φί­σεις αυθαι­ρέ­των σε αιγια­λούς ανα­στέλ­λο­νται. Περαι­τέρω, η απόφαση στέλνει στις ελλη­νι­κές καλέν­δες εκα­το­ντά­δες πρω­τό­κολλα αυθαι­ρέ­των που βρί­σκο­νται εδώ και χρόνια σε εκκρε­μό­τητα. Με δεδο­μένη την υπο­στε­λέ­χωση των κτη­μα­τι­κών υπη­ρε­σιών, η επα­νε­ξέ­ταση μέσω αυτο­ψίας εκα­το­ντά­δων υπο­θέ­σεων θα χρεια­στεί αρκετά χρόνια, στα οποία οι παρα­νο­μού­ντες θα συνε­χί­σουν να λει­τουρ­γούν ανε­νό­χλη­τοι. Η νομο­θε­τική ρύθμιση έχει και μια άλλη συνέ­πεια: οι Δωδε­κα­νή­σιοι θα απο­λέ­σουν χιλιά­δες στρέμ­ματα κοι­νό­χρη­στων εκτά­σεων, που μετα­φέ­ρο­νται στην ιδιω­τική περιου­σία του Δημο­σίου προς πώληση ή μίσθωση. Να σημειω­θεί ότι υπέρ της μετα­βο­λής αυτής πίεζαν τα τελευ­ταία χρόνια με θέρμη οι Δωδε­κα­νή­σιοι βου­λευ­τές.

Σφρά­γιση κατα­στή­μα­τος

Η ειρω­νεία της υπό­θε­σης είναι ότι χθες σφρα­γί­στηκε στην Αγία Μαρίνα της Ρόδου το μπιτς μπαρ Santa Marina, το οποίο λει­τουρ­γούσε παρά­νομα εδώ και χρόνια (όπως έχει κατα­δεί­ξει η «Κ» με σειρά ρεπορ­τάζ της από το 2023).

Στο κατά­στημα είχε δοθεί διορία δύο εβδο­μά­δων από τη Δημο­τική Επι­τροπή Ρόδου (αρμόδια για την ανά­κληση αδειών κατα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος και τη σφρά­γισή τους) προ­κει­μέ­νου να επι­λύ­σει πάμπολλα ζητή­ματα νομι­μό­τη­τας: όπως έχει εδώ και χρόνια δια­πι­στω­θεί από τις κρα­τι­κές υπη­ρε­σίες, το κατά­στημα είχε διά­φο­ρες πολε­ο­δο­μι­κές παρα­νο­μίες. Επι­πλέον δεν είχε λάβει άδεια από την αρμόδια Εφορεία Αρχαιο­τή­των, κάτι απα­ραί­τητο καθώς βρί­σκε­ται εντός των ορίων του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου της πόλης της Ρόδου. Η δε Εφορεία είχε πρό­σφατα απο­κλεί­σει το ενδε­χό­μενο συναί­νε­σης στην αδειο­δό­τηση, ακριβώς λόγω των πολε­ο­δο­μι­κών παρα­νο­μιών του. Το ερώτημα τώρα είναι αν η απόφαση σφρά­γι­σης μπορεί να προ­σβλη­θεί δικα­στικά υπό το πρίσμα των προ­α­να­φερ­θέ­ντων.

Πηγή kathimerini.gr

Γιώργος Λιάλιος