“Κλιματική Αλλαγή: Η γενιά μας μπροστά στην μεγαλύτερη ιστορικά ευθύνη της Ανθρωπότητας”

Έχουμε πετρέ­λαιο στο Αιγαίο, μόνο που το δικό μας δεν είναι μαύρο, είναι χρυσό, η ηλιακή ενέρ­γεια

*Του Βάιου Καλο­πήτα,

Διπλω­μα­τού­χου Μηχα­νι­κού Περι­βάλ­λο­ντος

Υπο­ψή­φιου βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου με το Κίνημα Αλλαγής-ΠΑΣΟΚ

Η δική μας γενιά είναι η πρώτη γενιά, η οποία βιώνει τις επι­πτώ­σεις της κλι­μα­τι­κής αλλαγής και η τελευ­ταία γενιά, η οποία θα μπο­ρέ­σει να κάνει κάτι ουσια­στικό για να την ανα­στρέ­ψει. Αυτή είναι μια πραγ­μα­τι­κό­τητα, που βάζει την γενιά μας μπροστά στην μεγα­λύ­τερη ευθύνη ιστο­ρικά της ανθρω­πό­τη­τας προς τις γενιές του μέλ­λο­ντος.

Η κλι­μα­τική αλλαγή συντε­λεί­ται ήδη: Η θερ­μο­κρα­σία του πλανήτη αυξά­νε­ται, τα χαρα­κτη­ρι­στικά των βρο­χο­πτώ­σεων αλλά­ζουν, οι παγε­τώ­νες και το χιόνι λιώνουν, η παγκό­σμια μέση στάθμη της θάλασ­σας ανε­βαί­νει. Οι επι­πτώ­σεις για το περι­βάλ­λον, την ανθρώ­πινη υγεία και την οικο­νο­μία ανυ­πο­λό­γι­στες. Φαι­νό­μενα ξηρα­σίας και έντονα θερμά κύματα, τυφώνες, εξά­πλωση και άνθιση ασθε­νειών, είδη ζώων προς εξα­φά­νιση, παγκό­σμια οικο­νο­μική απειλή.

Η Ελλάδα δεν θα μπο­ρούσε να μείνει ανε­πη­ρέ­α­στη από αυτή την πραγ­μα­τι­κό­τητα. Ο πλούτος της συν­δέ­ε­ται ανα­πό­σπα­στα με τις κλι­μα­τι­κές της συν­θή­κες. Το κλίμα σε συν­δυα­σμό με τα χιλιά­δες χιλιό­με­τρα ακτο­γραμ­μών, μαγνη­τί­ζουν του­ρί­στες από όλο τον κόσμο. Τα ζεστά καλο­καί­ρια, σε συν­δυα­σμό με τους ήπιους υγρούς χει­μώ­νες, ευνοούν την ανά­πτυξη της γεωρ­γίας ως ανα­πό­σπα­στο κομμάτι της οικο­νο­μίας. Κάτω από τις ίδιες κλι­μα­τι­κές συν­θή­κες, χιλιά­δες εκτάρια δάσους καλύ­πτουν την χώρα και φιλο­ξε­νούν μια μεγάλη βιο­ποι­κι­λό­τητα. Σήμερα αυτός ο φυσικός πλούτος βρί­σκε­ται κάτω από μεγάλη πίεση.

Η υπερ­θέρ­μανση του πλανήτη θα προ­κα­λέ­σει ακόμα μεγα­λύ­τε­ρες πιέσεις στη χώρα μας. Μελέτη του ΟΗΕ δείχνει πως η Ελλάδα, όπως και ολό­κληρη η Μεσό­γειος, συγκα­τα­λέ­γε­ται ανάμεσα στα 18 «καυτά» σημεία του πλανήτη, τα οποία θα αντι­με­τω­πί­σουν τα μεγα­λύ­τερα προ­βλή­ματα εξαι­τίας της εντει­νό­με­νης αλλαγής του κλί­μα­τος.

Στα νησιά μας πολλά από αυτά που περιέ­γραψα συμ­βαί­νουν, τα έντονα καιρικά φαι­νό­μενα τον χειμώνα οδηγούν σε πλημ­μύ­ρες, η ακτο­γραμμή μας αλλάζει, οι παρα­λίες μας μικραί­νουν, το καλο­καίρι χάνει την μεσο­γειακή του ομορφιά. Στο άμεσο μέλλον, σύμφωνα με έρευνα του WWF Ελλάς σε συνερ­γα­σία με το Εθνικό Αστε­ρο­σκο­πείο Αθηνών, με τίτλο «Το αύριο της Ελλάδας», επι­χει­ρεί­ται μια πρό­βλεψη για τις κλι­μα­τι­κές συν­θή­κες στην Ελλάδα την περίοδο 2020-2050.

Συγκε­κρι­μένα για Νότιο Αιγαίο, η ήδη υπάρ­χουσα δυσφο­ρία των κατοί­κων στην πόλη μας πρό­κει­ται να ενταθεί. Οι κάτοι­κοι θα υπο­στούμε μέχρι και 15 περισ­σό­τε­ρες ημέρες καύσωνα. Οι νύχτες, όπου η θερ­μο­κρα­σία δεν θα πέφτει κάτω από τους 20oC, θα εντα­θούν. Η συνο­λική βρο­χό­πτωση θα μειωθεί, αλλά θα αυξη­θούν οι ακραίες βρο­χο­πτώ­σεις. Επο­μέ­νως κίν­δυ­νος για πλημ­μύ­ρες το χειμώνα και πυρ­κα­γιές το καλο­καίρι. Και φυσικά κίν­δυ­νος για μείωση στην δια­θε­σι­μό­τητα νερού.

Υπό αυτά τα δεδο­μένα, ως του­ρι­στική περιοχή, βρι­σκό­μα­στε σε τρομερή ανα­σφά­λεια. Η γενε­σιουρ­γός αιτία του του­ρι­σμού, το φυσικό και πολι­τι­στικό περι­βάλ­λον του τόπου μας κιν­δυ­νεύει. Είναι προ­φα­νές πως πρέπει να δρά­σουμε άμεσα.

Για να μετριά­σουμε τις συνέ­πειες της κλι­μα­τι­κής αλλαγής, πρέπει να μειώ­σουμε τις εκπο­μπές CO2. Με απλά λόγια να απε­ξαρ­τη­θούμε από τα ορυκτά καύσιμα. Να στρα­φούμε σε τεχνο­λο­γίες παρα­γω­γής καθαρής ενέρ­γειας. Η τεχνο­λο­γία υπάρχει, το ενερ­γειακό δυνα­μικό μπροστά στα πόδια μας. Έχουμε πετρέ­λαιο στο Αιγαίο, μόνο που το δικό μας δεν είναι μαύρο, είναι χρυσό, η ηλιακή ενέρ­γεια. Η Ελλάδα είναι η περιοχή με την μεγα­λύ­τερη ηλιο­φά­νεια στην Ευρώπη όμως με μικρό ποσοστό αξιο­ποί­η­σης.

Στην Ελλάδα επι­μέ­νουμε να συζη­τάμε για προ­βλή­ματα του περα­σμέ­νου αιώνα. Δεν βλέ­πουμε την τερά­στια τεχνο­λο­γική πρόοδο, η οποία συντε­λεί­ται τη στιγμή που μιλάμε. Δεν βλέ­πουμε τις μεγάλες προ­κλή­σεις, αλλά και τον κίνδυνο, η χώρα μας να βρεθεί στη δεύτερη ταχύ­τητα της τεχνο­λο­γι­κής επα­νά­στα­σης η οποία συντε­λεί­ται σήμερα.

Όλος ο πλα­νή­της έχει στραφεί στις Ανα­νε­ώ­σι­μες Πηγές Ενέρ­γειας (ΑΕΠ), εμείς γιατί τις κρατάμε ανα­ξιο­ποί­η­τες;