Καθόλου κακή ιδέα

Για πιθανή υπο­ψη­φιό­τητα του κ. Αντώνη Καμπου­ράκη στον Δήμο της Ρόδου, δια­βά­σαμε στο ρεπορ­τάζ της κυρια­κά­τι­κης «δ». Καθόλου κακή ιδέα. Ενας άνθρω­πος σοβαρός, μετρη­μέ­νος  αλλά και αιχ­μη­ρός όπου χρειά­ζε­ται στις παρεμ­βά­σεις του (με πολύ καλά ελλη­νικά), επι­τυ­χη­μέ­νος,  με γνώση στο του­ρι­στικό προϊόν, με το οποίο πρω­τί­στως ασχο­λεί­ται η Ρόδος και -ας μου επι­τρα­πεί γιατί όλα μετράνε – με το prestige που χρειά­ζε­ται να απο­πνέει ένας άρχο­ντας της κοσμο­πο­λί­τι­κης Ρόδου. Καθόλου κακή ιδέα,  εάν κρίνει κάποιος από τα ονόματα πολι­τι­κών που φιγου­ρά­ρουν, ως υπο­ψή­φιοι τοπικοί άρχο­ντες.  Η «αυτο­διοί­κηση» χρειά­ζε­ται πρόσωπα δια­φο­ρε­τι­κής κοπής, τα οποία δεν θα έχουν εμπλα­κεί με αμοι­βό­μενη δια­χεί­ριση από κρατικό  κομ­μα­τικό ταμείο και δεν είχαν συμ­με­τοχή σε συν-αποφάσεις της προη­γού­με­νης περιό­δου. Άνθρω­ποι σοβαροί και ικανοί με όραμα και σχέδιο, για να προ­ω­θή­σουν συγκε­κρι­μένο εγχεί­ρημα αντι­με­τώ­πι­σης κοι­νω­νι­κών,οικο­νο­μι­κών και άλλων­προ­βλη­μά­των, στην τοπική κοι­νω­νία. Aνθρωποι με άλλη σκέψη στις δημο­τι­κές εκλογές για να μπο­ρέ­σουν κάποτε οι τοπι­κλές κοι­νω­νίες να πάψουν να είναι παγι­δευ­μέ­νες  στις παλαιο­κομ­μα­τι­κές υπο­δεί­ξεις. Μήπως και ξεφύ­γουμε  απο το κομ­μα­τικό κεφα­λο­κλεί­δωμα χρόνων και να λει­τουρ­γή­σουμε χωρίς «άνωθεν εντολές» Δεν αρκούν ευχές για  δήθεν ανα­βάθ­μιση και  ανα­νέ­ωση της πολι­τι­κής σκηνής και μέσω αυτής και της αυτο­διοί­κη­σης. Και δεν λογί­ζε­ται ανα­βάθ­μιση, η αλλαγή  από το βου­λευ­τικό έδρανο στο δημαρ­χιακό ή περι­φε­ρειακό.  Στο χέρι των πολιτών βρί­σκε­ται η κάθε ποθού­μενη αλλαγή και εάν αυτό πραγ­μα­τικά  επιζητά  ο πολίτης, ας το επι­βάλ­λει με την μονα­δική κατα­λυ­τική δύναμη που δια­θέ­τει εκείνη την μονα­δική Κυριακή και αυτή είναι η ψήφος του. Στην Μετά Χριστόν εποχή σωτήρες δεν υπάρ­χουν. Την δύναμη αλλαγής  την κρατά ο ψηφο­φό­ρος και απο­μέ­νει να επι­λε­γούν  εκείνοι,  που δεν θα ανα­πα­ρά­γουν με την παρου­σία τους το παρελ­θόν, με οποιον­δή­ποτε τρόπο. Άν δια­λέ­ξουμε, στην τοπική κοι­νω­νία του ο καθένας μας, κοι­νω­νικά και επαγ­γελ­μα­τικά κατα­ξιω­μέ­νους ανθρώ­πους  και όχι κομ­μα­τικά φερέ­φωνα,  τότε θα έχουμε κάνει το πρώτο βήμα για την ανα­νέ­ωση της πολι­τι­κής ζωής. Θα έχουμε στείλει ένα μήνυμα που απο­κλεί­ε­ται να το αγνο­ή­σουν οι απο­δέ­κτες του. Θα κλείσω,  με ένα κομμάτι από παλιό­τερο άρθρο του κ. Καμπου­ράκη: « Στον τόπο που γέννησε το «μέτρον άριστον», στη Ρόδο μας, δεν έχει θέση το μοντέλο του «κάνω ό,τι μου καπνί­σει», αδια­φο­ρώ­ντας για τις κατα­στρο­φι­κές συνέ­πειες στην τοπική εργασία, στην οικο­νο­μία και στην εμπο­ρική δρα­στη­ριό­τητα. Όπως δεν έχουν θέση και απο­λυ­τό­τη­τες, ρεβαν­σι­σμοί και λογικές κοι­νω­νι­κού αυτο­μα­τι­σμού που μας διχά­ζουν, αντί να μας ενώνουν για να αντι­με­τω­πί­σουμε τον Αρμα­γεδ­δώνα που έρχεται. Η αυτο­διοί­κηση δεν μπορεί να υπάρχει για τον εαυτό της.»