Αμετάκλητη η καταδίκη του δημάρχου Καστελορίζου

Με από­φα­ση που εξέ­δω­σε το Ποι­νι­κό Τμήμα του Αρεί­ου Πάγου κα­τέ­στη αμε­τά­κλη­τη η κα­τα­δί­κη του δη­μάρ­χου (σε αργία) Με­γί­στης κ. Παύ­λου Πα­νη­γύ­ρη για πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος.

Το δι­κα­στή­ριο απέρ­ρι­ψε την αί­τη­σή του για αναί­ρε­ση της υπ’ αρίθμ. 81/2013 απο­φά­σε­ως του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου Δω­δε­κα­νή­σου.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης έχει ως εξής:

Η μη­νύ­τρια Μ. Σ., είναι κυρία, νο­μέ­ας και κά­το­χος ενός ακι­νή­του στη Με­γί­στη συ­νο­λι­κής εκτά­σε­ως 937 τ.μ. πε­ρι­φραγ­μέ­νου με συρ­μα­τό­πλεγ­μα,  το οποίο πε­ρι­ήλ­θε εις αυτήν αιτία προι­κός δυ­νά­μει συμ­βο­λαί­ου που νό­μι­μα με­τα­γρά­φη­κε.

Στις 16.10.2003 ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, αυ­θαί­ρε­τα και πα­ρά­νο­μα, με συ­νερ­γείο του Δήμου Κα­στε­λο­ρί­ζου, κα­τέ­στρε­ψε την πα­ρα­πά­νω πε­ρί­φρα­ξη του ακι­νή­του, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι τούτο απο­τε­λεί δη­μο­τι­κή έκτα­ση.

Ενό­ψει αυτού η πο­λι­τι­κώς ενά­γου­σα με την από 9-8-2004 αί­τη­σή της που κα­τέ­θε­σε ενώ­πιον του Ει­σαγ­γε­λέα Πρω­το­δι­κών Ρόδου, ζή­τη­σε να υπο­χρε­ω­θεί ο κα­τη­γο­ρού­με­νος να επα­να­φέ­ρει τα πράγ­μα­τα στην προ­τέ­ρα κα­τά­στα­ση επα­να­το­πο­θε­τώ­ντας την κα­τα­στρα­φεί­σα πε­ρί­φρα­ξη.

Επί της πα­ρα­πά­νω αι­τή­σε­ως εκ­δό­θη­κε η υπ’ αριθμ. 7/2004 από­φα­ση, με την οποία η αί­τη­ση έγινε δεκτή ως κατ’ ου­σί­αν βά­σι­μη. Και ακο­λού­θως κατά το έτος 2007 εκ­δό­θη­κε η υπ’ αριθμ. 1883/2007 από­φα­ση του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου Ρόδου, με την οποία η τώρα πο­λι­τι­κώς ενά­γου­σα και τότε κα­τη­γο­ρου­μέ­νη αθω­ώ­θη­κε για κα­τά­λη­ψη δη­μο­σί­ου κτή­μα­τος, n οποία είχε κα­τα­στεί κα­τη­γο­ρού­με­νη συ­νε­πεία μη­νύ­σε­ως που υπέ­βα­λε ο κα­τη­γο­ρού­με­νος ενα­ντί­ον της.

Στη συ­νέ­χεια η πο­λι­τι­κώς ενά­γου­σα, υπέ­βα­λε στο Δήμο Κα­στε­λο­ρί­ζου πολ­λα­πλές αι­τή­σεις, για την έκ­δο­ση βε­βαί­ω­σης περί μη οφει­λής Τ.Α.Π., για το πα­ρα­πά­νω ακί­νη­το.

Πλην όμως ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, μο­λο­νό­τι δεν υπήρ­χε τέ­τοια οφει­λή της πο­λι­τι­κώς ενά­γου­σας, αρ­νή­θη­κε να της χο­ρη­γή­σει βε­βαί­ω­ση πα­ρό­τι αυτός ήταν υπο­χρε­ω­μέ­νος εκ των κει­μέ­νων δια­τά­ξε­ων, και των υπ’ αριθμ. πρωτ. ΔΙΑΔΠ/Α/9101/13-4-2006 και 5683/13-4-2007 έγ­γρα­φων του Υπουρ­γεί­ου Εσω­τε­ρι­κών Δη­μό­σιας Διοί­κη­σης και Απο­κέ­ντρω­σης, να χο­ρη­γή­σει την προ­α­να­φερ­θεί­σα βε­βαί­ω­ση.

Με την άρ­νη­σή του δε αυτή είχε σκοπό να βλά­ψει την πο­λι­τι­κώς ενά­γου­σα, με την οποία είχε πο­λι­τι­κές δια­φο­ρές, την οποία και πράγ­μα­τι εκ προ­θέ­σε­ως έβλα­ψε οι­κο­νο­μι­κά και ηθικά, αφού επί πολλά χρό­νια την τα­λαι­πώ­ρη­σε.