Δυσαρέσκεια για λάθος λόγο

Το λο­γι­κό, είναι να εκ­δη­λώ­νε­ται δυ­σα­ρέ­σκεια εάν τα ψη­φο­δέλ­τια δεν πε­ριέ­χουν την πε­ρί­φη­μη ανα­νέ­ω­ση που (όλοι) πρε­σβεύ­ουν, με και­νούρ­γιους ικα­νούς αν­θρώ­πους, νέα πρό­σω­πα ( και δεν εννοώ απα­ραί­τη­τα ηλι­κια­κά) και όχι γιατί κά­ποιοι εκ των δει­νο­σαύ­ρων της πο­λι­τι­κής απο­κλεί­ο­νται. Κάπως έτσι όλα τρι­γύ­ρω αλ­λά­ζουν κι όλα τα ίδια μέ­νουν και γί­νο­νται αέρας τα περί ανα­νέ­ω­σης. Τε­λι­κά η λύση θα βρε­θεί όταν υπάρ­ξει συ­γκε­κρι­μέ­νη θη­τεία στα βου­λευ­τι­κά έδρα­να και όχι δια βίου. Κι εκεί όχι μόνον θα δούμε να ανα­νε­ώ­νε­ται το Κοι­νο­βού­λιο, αλλά και ποιοι διεκ­δι­κούν το έδρα­νο της Βου­λής για να προ­σφέ­ρουν και όχι για να κά­νουν κα­ριέ­ρα. Βέ­βαια,  εν­δια­φέ­ρον θα έχουν και οι δικές μας επι­λο­γές. Εάν θα δώ­σου­με την ευ­και­ρία σε και­νούρ­γιους αν­θρώ­πους που τυχόν θα συ­να­ντή­σου­με στα ψη­φο­δέλ­τια να μας εκ­προ­σω­πή­σουν ή θα πα­ρα­μεί­νου­με στις πα­λιές συ­ντα­γές για τις οποί­ες κατά τα λοιπά γκρι­νιά­ζου­με.