H Tήλος απευθύνει πρόσκληση φιλοξενίας σε πρόσφυγες

«Φέρτε μας πρό­σφυ­γες, έχουμε χώρο να τους φιλο­ξε­νή­σουμε». Ο κ. Πανα­γιώ­της Νίκας, διευ­θυ­ντής της υπη­ρε­σίας πρώτης υπο­δο­χής, δεν πίστευε στα αυτιά του ακού­γο­ντας την πρόταση της δημάρ­χου Τήλου. «Απευ­θύ­νο­μαι κυρίως σε οικο­γέ­νειες που έχουν κάνει αίτηση ασύλου στην Ελλάδα», επι­βε­βαιώ­νει στην «Κ» η δήμαρ­χος, Μαρία Καμά-Αλυφαντή, «έχω ενη­με­ρώ­σει όλους τους εμπλε­κό­με­νους φορείς». Η Τήλος, που δεν παύει να μας εκπλήσ­σει, δεν απο­τε­λεί επιλογή των δια­κι­νη­τών. Συνήθως στις ακτές της φτάνουν λέμβοι είτε κατά λάθος είτε στην προ­σπά­θειά τους να απο­φύ­γουν τις λιμε­νι­κές αρχές που κάνουν περι­πο­λίες στα πέριξ μεγα­λύ­τε­ρων νησιών. «Από τα τέλη του 2013 και το 2014 έφτασαν περί τις 3.000», θυμάται η δήμαρ­χος του νησιού με τους 780 μόνι­μους κατοί­κους. Το 2015 η ροή περιο­ρί­στηκε λίγο, τον Ιούλιο μόνο, όμως, έφθασαν 687 άνθρω­ποι.

Το ακρι­τικό νησί αιφ­νι­διά­στηκε μεν, ενερ­γο­ποι­ή­θηκε δε. «Οσοι είχαν σκάφη, έβγαι­ναν στα ανοιχτά για να περι­συλ­λέ­ξουν τον κόσμο, οι για­γιά­δες έσπευ­δαν να αγο­ρά­σουν γάλα για τα μωρά, εθε­λο­ντές μαγεί­ρευαν στα καζάνια των πανη­γυ­ριών», διη­γεί­ται, «ανοί­ξαμε το μονα­στήρι της Πανα­γιάς της Πολί­τισ­σας όπως και ξενο­δο­χεία». Ουκ ολίγοι φιλο­ξε­νή­θη­καν σε σπίτια, «πώς να αφήσεις ένα βρέφος 20 ημερών να κοι­μη­θεί έξω;». Αν, όμως, τον χειμώνα βρί­σκο­νταν λύσεις, το καλο­καίρι που στο νησί μαζεύ­ο­νται 2.500 άτομα, τα πράγ­ματα δυσκο­λεύ­ουν.

Για εξεύ­ρεση ορι­στι­κής λύσης η δήμαρ­χος προωθεί μαζί με τους αρμό­διους φορείς τη δημιουρ­γία πρό­τυ­που κέντρου ανθρω­πι­στι­κής βοή­θειας σε έκταση που έχουν παρα­χω­ρή­σει ιδιώτες. Προς το παρόν, σε εγκα­τα­λε­λειμ­μένο στρα­τό­πεδο ιδιο­κτη­σίας της μητρό­πο­λης κτί­στηκε δομή με ντους, τουα­λέ­τες, ηλιακό θερ­μο­σί­φωνα μέχρι και πλυ­ντή­ριο, χωρη­τι­κό­τη­τας περίπου 100 ατόμων. «Υπάρ­χουν δωρεές και σε τρόφιμα». Παράλ­ληλα, το νησί εξα­σφά­λισε οικο­νο­μική ενί­σχυση από το σωμα­τείο αλλη­λεγ­γύης «Solidarity Now» για την αγορά λεω­φο­ρείου και τζιπ, ειδών πρώτης ανάγκης, την πρό­σληψη ανα­γκαίου προ­σω­πι­κού κ.ά. «Το νησί έχει κερ­δί­σει από αυτή την υπόθεση», κατα­λή­γει η δήμαρ­χος, «ανέ­κα­θεν νιώθαμε ριγ­μέ­νοι, επειδή δεν είχαμε γιατρό, δάσκαλο ή δρα­στη­ριό­τη­τες, τώρα ερχό­με­νοι αντι­μέ­τω­ποι με τόσο δύσκο­λες κατα­στά­σεις, συνει­δη­το­ποιούμε ότι το υπέρ­τατο αγαθό είναι ο άνθρω­πος και η ζωή».

Καθη­με­ρινή

Έντυπη