Το κατεπείγον που ωρίμαζε επί 3 χρόνια σαν καλό κρασί

Η ΔΕΥΑΡ ανα­κά­λυ­ψε τον Μάρ­τιο του 2026 ότι το νερό σε Κατ­τα­βιά και Λα­χα­νιά είναι ακα­τάλ­λη­λο, βα­σι­σμέ­νη σε με­τρή­σεις που η ίδια έκανε το 2024 και το 2025. Δη­λα­δή το πρό­βλη­μα ήταν τόσο αιφ­νί­διο που το πα­ρα­κο­λου­θού­σε με δειγ­μα­το­λη­ψί­ες επί τριε­τία, όπως πα­ρα­κο­λου­θεί κα­νείς ένα σί­ριαλ και μετά δη­λώ­νει σο­κα­ρι­σμέ­νος από το φι­νά­λε. Με αυτή τη λο­γι­κή του κα­τε­πεί­γο­ντος, η επι­χεί­ρη­ση πα­ρέ­καμ­ψε τον ανοι­χτό δια­γω­νι­σμό, κά­λε­σε 3 εται­ρεί­ες της επι­λο­γής της, πέ­τυ­χε τη συ­γκλο­νι­στι­κή έκ­πτω­ση των 25.000 ευρώ σε σύμ­βα­ση 992.000 ευρώ, πο­σο­στό κάτω του 3,2% που θα το ζή­λευε και μα­νά­βης σε πα­ζά­ρι, και έφτα­σε μέχρι την κα­τα­κύ­ρω­ση στην Τα­κού­δης Α.Ε. Εκεί όμως εμ­φα­νί­στη­κε ο επί­τρο­πος του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου, ο οποί­ος διά­βα­σε τα ίδια χαρ­τιά και έκανε την προ­φα­νή ερώ­τη­ση: πώς γί­νε­ται κάτι που ξέ­ρεις από το 2024 να σε αιφ­νι­διά­ζει το 2026, και μά­λι­στα ακρι­βώς πριν την του­ρι­στι­κή σεζόν;

Το πραγ­μα­τι­κά επεί­γον τε­λι­κά δεν ήταν το νερό, ήταν το ημε­ρο­λό­γιο, γιατί όταν κοι­μά­σαι 2 χρό­νια πάνω σε ερ­γα­στη­ρια­κές ανα­λύ­σεις, ξυ­πνάς ανα­γκα­στι­κά με δια­δι­κα­σί­ες εξ­πρές.

Στη Νότια Ρόδο το νερό πα­ρα­μέ­νει υφάλ­μυ­ρο, η σύμ­βα­ση πα­ρα­μέ­νει στον πάγο και το μόνο που τρέ­χει με τα­χύ­τη­τα αντί­στρο­φης ώσμω­σης είναι οι δι­καιο­λο­γί­ες.