Περισσότερες αναταράξεις στα αεροσκάφη που διασχίζουν τον Ατλαντικό λόγω κλιματικής αλλαγής

Η κλι­μα­τική αλλαγή έχει πολλά πρόσωπα, που όμως το καθένα έχει επι­πτώ­σεις στην ατμό­σφαιρα και τη μορ­φο­λο­γία του πλανήτη. Τα αερο­σκάφη και τα πλοία που ταξι­δεύ­ουν συμ­βάλ­λουν στην κλι­μα­τική αλλαγή, αλλά επίσης επη­ρε­ά­ζο­νται κι από αυτήν. Από τη μία έχει δια­πι­στω­θεί πως έχουν αυξηθεί οι ανα­τα­ρά­ξεις που αντι­με­τω­πί­ζουν τα αερο­σκάφη που δια­σχί­ζουν τον Ατλα­ντικό Ωκεανό και από την άλλη εξε­τά­ζε­ται πόσο επη­ρε­ά­ζουν οι εκπο­μπές καπνού από τα πλοία στις χαμηλές νεφώ­σεις και η πιθανή συμβολή τους στην κλι­μα­τική αλλαγή.

Οι ανα­τα­ρά­ξεις σε καλές και­ρι­κές συν­θή­κες είναι δύσκολο να προ­βλε­φθούν εκ των προ­τέ­ρων από τα συστή­ματα ενα­έ­ριας κυκλο­φο­ρίας και μία από τις αιτίες της είναι η κάθετη διά­τμηση του ανέμου κατά την αλλαγή της ταχύ­τη­τάς του ανάλογα με το ύψος. Πρό­σφατη μελέτη συμπε­ραί­νει πως το φαι­νό­μενο αυτό αυξή­θηκε κατά 15% κατά μέσον όρο αφ’ ότου άρχισαν το 1979 να χρη­σι­μο­ποιού­νται δορυ­φό­ροι για την παρα­τή­ρηση των ατμο­σφαι­ρι­κών αλλαγών, κατά τις πτήσεις σε ύψος 10.000 μ. όπου επιδρά το ρεύμα του Κόλπου, που δια­τρέ­χει τον Ατλα­ντικό με φορά από δυτικά προς τα ανα­το­λικά.

«Τα απο­τε­λέ­σματά μας υπο­δει­κνύ­ουν πως η κλι­μα­τική αλλαγή μπορεί να έχει μεγάλη επί­δραση πάνω στο ρεύμα του Κόλπου, περισ­σό­τερο απ’ όση πιστεύ­αμε», τονί­ζουν οι συντά­κτες της έκθεσης που δημο­σιεύ­ε­ται στο περιο­δικό Nature. Το συμπέ­ρα­σμα της μελέτης είναι ότι τείνουν να αυξά­νο­νται οι ανα­τα­ρά­ξεις που συνα­ντούν τα αερο­σκάφη στην πυκνή εναέρια κυκλο­φο­ρία πάνω από τον Ατλα­ντικό(3.000 πτήσεις ημε­ρη­σίως). Για να καθη­συ­χά­σουν τους ταξι­διώ­τες, οι συντά­κτες της έκθεσης επι­ση­μαί­νουν πως αυτού του τύπου οι ανα­τα­ρά­ξεις σπάνια έχουν επι­βλα­βείς, ή ακόμη κατα­στρο­φι­κές συνέ­πειες.

Οι ερευ­νη­τές του Πανε­πι­στη­μίου Ρίντινγκ στην Βρε­τα­νία υπεν­θυ­μί­ζουν στην έρευνα αυτή πως η θερ­μο­κρα­σία στον Αρκτικό Κύκλο αρχίζει να μειώ­νε­ται σε μεγάλα ύψη (έστω και πολύ λίγο πλέον), ενώ αυξά­νο­νται ιδιαί­τερα οι θερ­μο­κρα­σίες γύρω από τον Ιση­με­ρινό της Γης. Η αντί­θεση αυτή απο­τε­λεί την κινη­τή­ριο δύναμη του ρεύ­μα­τος και στην περί­πτωση της αύξησής του έχει παρα­τη­ρη­θεί εμφά­νιση της κάθετης διά­τμη­σης του ανέμου σε ορι­σμένα επίπεδα στην ατμό­σφαιρα. Τα κλι­μα­τικά μοντέλα που ανέ­πτυ­ξαν υπο­δει­κνύ­ουν αύξηση των ατμο­σφαι­ρι­κών ανα­τα­ρά­ξεων, όμως ακόμη δεν έχουν εντο­πι­σθεί σαφείς ενδεί­ξεις για συγκρι­μέ­νες μετε­ω­ρο­λο­γι­κές απο­τυ­πώ­σεις τους.

Κι ενώ κάποιες από τις επι­πτώ­σεις που τα αερο­σκάφη συνα­ντούν στις πτήσεις τους τις προ­κα­λούν τα ίδια με τα καύσιμά τους, οι εκπο­μπές αερίων που συμ­βάλ­λουν στο φαι­νό­μενο του θερ­μο­κη­πίου από τα πλοία απο­τυ­πώ­νο­νται σε μετε­ω­ρο­λο­γι­κές μετα­βο­λές που ακόμη δεν έχουν γίνει ευρέως γνωστές.

Στις πλέον πολυ­σύ­χνα­στες θαλάσ­σιες οδούς, πολύ συχνά κι ανάλογα με τις εποχές του έτους, έχουν εντο­πι­σθεί ίχνη από τον διάπλου των σκαφών στα χαμηλά σύννεφα. Στις εικόνες των δορυ­φό­ρων απο­τυ­πώ­νο­νται ως εκτε­τα­μέ­νοι και λεπτοί νεφε­λώ­δεις αστε­ρι­σμοί, που σχη­μα­τί­ζο­νται όταν συμπυ­κνώ­νο­νται οι ατμοί του νερού γύρω από τα σωμα­τί­δια που εκπέ­μπουν οι ρυπαρές μηχανές των πλοίων και δημιουρ­γούν αερο­λύ­ματα.

Είναι δε αυτά μία μορφή ρύπαν­σης που αντι­προ­σω­πεύει το καλύ­τερο παρά­δειγμα της δια­δρα­στι­κής σχέσης ανάμεσα στα νέφη και τα αερο­λύ­ματα που παρά­γο­νται από ανθρώ­πινη δρα­στη­ριό­τητα, καθώς διευ­κο­λύ­νει τη λεπτο­μερή μελέτη των ατμο­σφαι­ρι­κών μηχα­νι­σμών, που σχε­τί­ζο­νται με την ρύπανση του πλανήτη.

Οι νεφε­λώ­δεις αστε­ρι­σμοί της ρύπαν­σης είναι δύσκολο να ταυ­το­ποι­η­θούν και γι’ αυτό μία ομάδα ερευ­νη­τών επι­χει­ρεί να ανα­πτύ­ξει ένα σύστημα αυτό­μα­της ανα­γνώ­ρι­σής τους, το οποίο θα διευ­κο­λύ­νει τόσο τον εντο­πι­σμό τους όσο και να αντλη­θούν περισ­σό­τε­ρες πλη­ρο­φο­ρίες για την επί­πτωσή τους στα μετε­ω­ρο­λο­γικά φαι­νό­μενα. Το σύστημα αυτό βασί­ζε­ται στα όργανα του δορυ­φό­ρου Aqua της ΝΑSA κι έχει εντο­πί­σει 70.300 ίχνη από πλοία στις δυτικές θαλάσ­σιες οδούς της Βορείου Αμε­ρι­κής, σύμφωνα με τα απο­τε­λέ­σματα που δημο­σιεύ­ο­νται στο περιο­δικό Geophysical Research Letters.

Πλέον οι ερευ­νη­τές από πολλά αμε­ρι­κα­νικά επι­στη­μο­νικά ιδρύ­ματα εμπλου­τί­ζουν τη μελέτη τους με εικόνες από προη­γού­μενα έτη και σκο­πεύ­ουν να τις συν­δυά­σουν και με άλλα δεδο­μένα, όπως τις βρο­χο­πτώ­σεις σε εκείνες τις ζώνες κ.α. Γνω­ρί­ζουν δε, πως κάθε φορά η έρευνά τους δυσχε­ραί­νε­ται λόγω της μετα­τρο­πής των κινη­τή­ρων των πλοίων, λόγω των διεθνών κανο­νι­σμών που επι­βάλ­λουν πιο καθαρές μηχανές. Όσο λιγό­τερο ρυπαί­νουν, τόσο μικρό­τερα ίχνη αφήνουν στην ατμό­σφαιρα, όμως η έρευνα θα συμ­βάλ­λει παρά ταύτα στην κατα­νό­ηση του μέλ­λο­ντος της ατμό­σφαι­ρας, χάρη στην δια­λεύ­κανση της σχέσης των αερο­λυ­μά­των με την κλι­μα­τική αλλαγή.

^{Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ}