«Η φετινή τουριστική σεζόν δεν είναι ένα success story»

«Η φε­τι­νή του­ρι­στι­κή σεζόν ΔΕΝ είναι ένα ‘Success Story’ και η Ρόδος πλέον, δεν έχει αυτή την ‘υπε­ρα­ξία’ που θα έπρε­πε να έχει συ­γκρι­τι­κά με άλ­λους προ­ο­ρι­σμούς!». Αυτό δη­λώ­νει κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά σή­με­ρα στην «δη­μο­κρα­τι­κή» ο ξε­νο­δό­χος κ. Νίκος Γε­ρο­νι­κό­λας, σε μια απο­κα­λυ­πτι­κή συ­νέ­ντευ­ξη, όπου λέει τα πράγ­μα­τα με το… όνομά τους. Η τι­μο­λο­για­κή πο­λι­τι­κή, η υπερ-φο­ρο­λό­γη­ση, η έλ­λει­ψη συ­ντο­νι­σμού και τα συ­μπα­ρο­μαρ­τού­ντα κα­θι­στούν τε­λι­κά την Ρόδο ως έναν μη ελ­κυ­στι­κό πλέον προ­ο­ρι­σμό. Από την άλλη, μι­λά­ει για τον του­ρι­στι­κό κλάδο, που μπο­ρεί να συμ­βά­λει στην κα­τα­πο­λέ­μη­ση της ανερ­γί­ας αλλά δεν κα­θί­στα­ται πλέον ελ­κυ­στι­κός για τους ίδιους τους ερ­γα­ζό­με­νους, ενώ για το πε­ρι­βό­η­το ‘τέλος δια­νυ­κτέ­ρευ­σης’ ο κ. Γε­ρο­νι­κό­λας δεν μα­σά­ει τα λόγια του, λέ­γο­ντας ότι θα ήταν προ­τι­μό­τε­ρο να υπήρ­χε ένας εξορ­θο­λο­γι­σμέ­νος ΔΗ­ΦΟ­ΔΩ παρά όλοι αυτοί οι φόροι που θα κα­τα­λή­ξο­νυ στο βα­ρέ­λι που δεν έχει πάτο για το δη­μό­σιο χρέος.

Η συ­νέ­ντε­ξη ανα­λυ­τι­κά:

• Κύριε Γε­ρο­νι­κό­λα, να ξε­κι­νή­σου­με από την πο­ρεία της φε­τι­νής του­ρι­στι­κής σεζόν και να σας ρω­τή­σω αφε­νός εάν είστε ικα­νο­ποι­η­μέ­νος και αφε­τέ­ρου εάν οι αυ­ξή­σεις που δεί­χνουν τα νού­με­ρα θα είναι ικα­νές να φέ­ρουν έσοδα.

Θα σας δώσω μια δια­φο­ρε­τι­κή προ­σέγ­γι­ση. Διότι πι­στεύω πως ό,τι και να πούμε αυτή την ώρα, είναι γνω­στά. Όλοι λέμε το ίδιο πράγ­μα. Αφί­ξεις, αυ­ξη­τι­κά νού­με­ρα, άνο­δος και ρεκόρ. Αυτές είναι οι λέ­ξεις που παί­ζουν συ­νε­χώς και στα ΜΜΕ. Εγώ θα σας απα­ντή­σω αλ­λιώς. Εάν οποιοσ­δή­πο­τε από εμάς είναι ευ­χα­ρι­στη­μέ­νος, τότε δεν υπάρ­χει λόγος να κά­νου­με συ­ζή­τη­ση. Προ­σω­πι­κά…. δεν είμαι ευ­χα­ρι­στη­μέ­νος. Και το λέω αυτό, γιατί απλώς, τα­ξι­δεύ­ο­ντας με τα κρι­τή­ρια που έχω- σε άλ­λους προ­ο­ρι­σμούς της χώρας μας (δεν μιλάω για το εξω­τε­ρι­κό), βλέπω ότι του­λά­χι­στον στην Ρόδο, ο Του­ρι­σμός δεν είναι αυτό που θα έπρε­πε να είναι. Κα­νέ­να στα­τι­στι­κό στοι­χείο, δεν μπο­ρεί να σου απο­τυ­πώ­σει ένα ‘Success Story’, γιατί ΔΕΝ είναι! Εμείς που ανή­κου­με σε αυτό τον κλάδο, το κα­τα­λα­βαί­νου­με. Δεν μπο­ρού­με να εφη­συ­χά­ζου­με λοι­πόν με τα ρεκόρ, τα νού­με­ρα και τις αφί­ξεις.

• Μι­λά­τε προ­φα­νώς και για την τι­μο­λο­για­κή πο­λι­τι­κή, για την ποιό­τη­τα των πε­λα­τών, για πλη­ρό­τη­τες… Δη­λα­δή, δεν μι­λά­με για ‘Success Story’ φέτος.

Βε­βαί­ως. Ό,τι και να συ­ζη­τή­σου­με είναι πλέον άσκο­πο. Πρέ­πει να πά­ψου­με να δί­νου­με λάθος πλη­ρο­φο­ρί­ες και λάθος ει­κό­να προς τα έξω. Και δεν μιλάω μόνον για τον ξε­νο­δο­χεια­κό κλάδο. Μιλάω για όλους όσους ασχο­λού­νται με αυτό που λέμε ‘Του­ρι­σμός’ αλλά και για τους πο­λί­τες, που ει­σπράτ­τουν τα οφέλη του Του­ρι­σμού. Υπό άλλες συν­θή­κες, αυτά τα νού­με­ρα που κα­τα­γρά­φει φέτος η Ρόδος, δεν θα ήταν άσχη­μα. Αλλά πι­στεύω ότι πρό­κει­ται για μια συ­ζή­τη­ση η οποία δίνει λάθος εντυ­πώ­σεις και λάθος μη­νύ­μα­τα προς τα έξω κι εκτι­μώ ότι έχει κου­ρά­σει. Εάν επι­τέ­λους, κά­ποιοι, θέ­λουν να λά­βουν σο­βα­ρά υπόψη τα αι­τή­μα­τα και τα προ­βλή­μα­τά μας, πρέ­πει να στα­μα­τή­σου­με να λέμε ότι εί­μα­στε εν­θου­σια­σμέ­νοι με τις αφί­ξεις και με τα νού­με­ρα. Εμένα για πα­ρά­δειγ­μα, δεν μου λέει τί­πο­τα όταν το ξε­νο­δο­χείο μου είναι γε­μά­το από τον Απρί­λιο μέχρι τον Οκτώ­βριο με τις ίδιες τιμές. Και ο λόγος ο οποί­ος δεν μπορώ να ανε­βά­σω τις τιμές μου, είναι γιατί η Ρόδος, πλέον, δεν έχει αυτή την ‘υπε­ρα­ξία’που θα έπρε­πε να έχει συ­γκρι­τι­κά με άλ­λους προ­ο­ρι­σμούς. Και αυτό είναι που θέλω να το­νί­σω. Δη­λα­δή, για μένα, αυτό είναι και το ζη­τού­με­νο.

• Όταν λέτε ότι η Ρόδος, πλέον, δεν έχει αυτή την ‘υπε­ρα­ξία’που θα έπρε­πε να έχει συ­γκρι­τι­κά με άλ­λους προ­ο­ρι­σμούς, θα ήθελα να γί­νε­τε πιο συ­γκε­κρι­μέ­νος.

Είναι εύ­κο­λο να το δια­πι­στώ­σου­με όλοι μας. Βγαί­νου­με προς τα έξω και βλέ­που­με μια ει­κό­να της Ρόδου που δεν πε­ρι­ποιεί τιμή σε κα­νέ­ναν. Δεν υπάρ­χουν υπο­δο­μές, δεν υπάρ­χει κα­θα­ριό­τη­τα κ.λπ. και μια σειρά από άλλα πράγ­μα­τα τα οποία δεν δί­νουν την υπε­ρα­ξία τόσο στον προ­ο­ρι­σμό όσο και στην επέν­δυ­ση που θέλει να κάνει ο κα­θέ­νας.

• Να πε­ρά­σου­με στο ζή­τη­μα της ‘φο­ρο­κα­ται­γί­δας’ την οποία πλη­ρώ­νου­με όλοι μας, τε­λι­κώς, ακρι­βά. Και οι πο­λί­τες και οι επι­χει­ρη­μα­τί­ες και κατ’ επέ­κτα­ση ο ίδιος ο Του­ρι­σμός. Από την κα­τάρ­γη­ση των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών, από την άνοδο του ΦΠΑ μέχρι και το τέλος δια­νυ­κτέ­ρευ­σης. Πόσο επη­ρε­ά­ζουν όλα αυτά, συ­γκε­ντρω­τι­κά, τα απο­τε­λέ­σμα­τα και τα έσοδα;

Θα σας πω την άποψή μου. Είμαι κατά της επι­βο­λής του τέ­λους δια­νυ­τέ­ρευ­σης. Και δεν ξέρω πώς θα εκλη­φθεί αυτό, αλλά… θα προ­τι­μού­σα να εί­χα­με έναν εξορ­θο­λο­γι­σμέ­νο ΔΗ­ΦΟ­ΔΩ παρά όλους αυ­τούς τους φό­ρους. Κι αυτό γιατί το τέλος δια­νυ­τέ­ρευ­σης που θα κλη­θού­με να πλη­ρώ­σου­με, θα πάει στο… βα­ρέ­λι που δεν έχει πάτο για το δη­μό­σιο χρέος, κι από αυτό, εμείς όλοι οι Ρο­δί­τες και φυ­σι­κά οι Δω­δε­κα­νή­σιοι, δεν θα δούμε ποτέ καμία αντα­πό­δο­ση. Εμείς πάλι μόνοι μας θα πα­λεύ­ου­με, πάλι μόνοι μας θα κλη­θού­με να αντε­πε­ξέλ­θου­με στα προ­βλή­μα­τά μας. Κα­λύ­τε­ρα να υπήρ­χε ένα εξορ­θο­λο­γι­σμέ­νο αντα­πο­δο­τι­κό τέλος (με την έν­νοια της αντα­πό­δο­σης) παρά αυτός ο νέος φόρος που είναι εντε­λώς εκτός πραγ­μα­τι­κό­τη­τας.

• Να πε­ρά­σου­με στην απα­σχό­λη­ση. Φέτος εί­χα­με με­γά­λη ζή­τη­ση στα ξε­νο­δο­χεία. Αυτό δεί­χνει ότι ο ξε­νο­δο­χεια­κός κλά­δος συμ­βάλ­λει σο­βα­ρά στην κα­τα­πο­λέ­μη­ση της ανερ­γί­ας στον τόπο. Αυτό βοη­θά­ει και την το­πι­κή οι­κο­νο­μία;

Θα σας το θέσω δια­φο­ρε­τι­κά. Ο ξε­νο­δο­χεια­κός κλά­δος και κατ’ επέ­κτα­ση ο του­ρι­στι­κός κλά­δος, δεν είναι πλέον ελ­κυ­στι­κός για τον ερ­γα­ζό­με­νο. Όταν είναι επο­χια­κή η απα­σχό­λη­ση και με τους υπάρ­χο­ντες μι­σθούς, δεν είναι και ελ­κυ­στι­κή. Δεν δίνει κί­νη­τρα. Το ό,τι βοη­θά­ει αυτό στην κα­τα­πο­λέ­μη­ση της ανερ­γί­ας, είναι σαφές. Αλλά να σκε­φτού­με και τι μένει στην τσέπη του κάθε ερ­γα­ζό­με­νου. Προ­σω­πι­κά, θα ήθελα να δω από την πλευ­ρά της κυ­βέρ­νη­σης, ένα αντα­πο­δο­τι­κό πα­κέ­το με οι­κο­νο­μι­κά και φο­ρο­λο­γι­κά κί­νη­τρα για τους ερ­γο­δό­τες, έτσι ώστε να μπο­ρούν να προ­σφέ­ρουν πιο ελ­κυ­στι­κούς μι­σθούς στους ερ­γα­ζό­με­νους. Διότι με αυτό το δο­μι­κό status που έχει δη­μιουρ­γη­θεί δεν μπο­ρού­με να δώ­σου­με αυτά που θα θέ­λα­με κι εμείς στους ερ­γα­ζό­με­νούς μας και φυ­σι­κά, για να είναι ο κλά­δος ελ­κυ­στι­κός. Και κακά τα ψέ­μα­τα, είναι γε­γο­νός πως ψά­χνου­με προ­σω­πι­κό. Και όπως γνω­ρί­ζε­τε, όσοι έρ­χο­νται από άλλα μέρη της Ελ­λά­δας, τους πα­ρέ­χου­με κί­νη­τρα, όπως π.χ. στέ­γα­ση. Και λυ­πά­μαι που το λέω, αλλά αυτό δεν βοη­θά­ει την εξέ­λι­ξη του κλά­δου του Του­ρι­σμού, καθώς σε λίγο δεν θα τον προ­τι­μούν και τα νέα παι­διά που θα θέ­λουν να κά­νουν σπου­δές πάνω σε αυτό και θα ψά­χνουν άλλου εί­δους ερ­γα­σί­ες.

• Επει­δή ανοί­γουν και άλλα ξε­νο­δο­χεία από το επό­με­νο έτος, εκτι­μά­τε ότι η Ρόδος έχει κι άλλα πε­ρι­θώ­ρια πε­ραι­τέ­ρω του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης;

Το έχω ξα­να­πεί. Πρέ­πει οπωσ­δή­πο­τε να συ­νερ­γα­στούν όλοι οι φο­ρείς –ανε­ξαι­ρέ­τως- να απο­φα­σί­σουν κά­πο­τε, να κα­θί­σουν στο ίδιο τρα­πέ­ζι και να μι­λή­σου­με με σο­βα­ρό­τη­τα για το νέο χω­ρο­τα­ξι­κό του νη­σιού. Και δεν θα έπρε­πε να σκε­φτό­μα­στε τί­πο­τε άλλο. Τα προ­βλή­μα­τα έχουν να κά­νουν με τον σχε­δια­σμό. Υπάρ­χουν πα­ρα­δείγ­μα­τα σε νη­σιω­τι­κές πε­ριο­χές της Ευ­ρώ­πης, που έχουν προ­νο­ή­σει εδώ και καιρό και έχουν χα­ρά­ξει τα σχέ­διά τους ώστε να προ­χω­ρή­σουν στην ανά­πτυ­ξη της κάθε πε­ριο­χής. Εμείς…. πνι­γό­μα­στε κάθε φορά σε διά­φο­ρα προ­βλή­μα­τα. Από την μια τα σκου­πί­δια, από την άλλη η έλ­λει­ψη νερού, οι πα­ρα­λί­ες… Δεν είναι αυτά σο­βα­ρά πράγ­μα­τα για έναν του­ρι­στι­κό προ­ο­ρι­σμό όπως η Ρόδος που θέλει να λέ­γε­ται κο­ρυ­φαί­ος. Απαι­τεί­ται σύ­μπνοια και συ­νερ­γα­σία ανά­με­σα σε όλους τους φο­ρείς –ανε­ξαι­ρέ­τως. Ας συμ­φω­νή­σου­με επι­τέ­λους σε κάτι και πώς θα το κα­τα­φέ­ρου­με. Δεν έχου­με πλέον άλλο χρόνο. Οι αντα­γω­νι­στές μας, οι αντα­γω­νι­στι­κές αγο­ρές έχουν αφυ­πνι­στεί και προ­χω­ρούν. Η Ελ­λά­δα κι εμείς εδώ, η Ρόδος, δεν πρέ­πει να μεί­νου­με πίσω.