Γιώργος Υψηλάντης: Όχι στο ξεπούλημα του «Διαγόρας»- Ναι στην αναβάθμιση κι αξιοποίηση του

Από την πρώτη στιγμή ταχθή­καμε ενάντια στην ιδιωτικοποίηση-ξεπούλημα των περι­φε­ρεια­κών αερο­δρο­μίων. Η θέση μας προ­φα­νώς δεν άλλαξε, γιατί τίποτα δεν άλλαξε απ’ όσα μας οδή­γη­σαν σ’ αυτήν.

Ειδι­κό­τερα για τον Κρατικό Αερο­λι­μένα Ρόδου Δια­γό­ρας (ΚΑΡΔ), δεν θα κου­ρα­στούμε να επα­να­λά­βουμε, ότι κτί­σθηκε με χρήματα του Ελλη­νι­κού Λαού, σε Ροδί­τικη γη που αρπά­χθηκε βίαια από τους ιδιο­κτή­τες της σε καιρούς ανώ­μα­λης δια­κυ­βέρ­νη­σης της χώρας. Δεν έχει συνεπώς καμμιά κυβέρ­νηση και κανένα ΤΑΙΠΕΔ το ηθικό δικαί­ωμα αλλά ούτε καν το νομικό, να προ­χω­ρή­σει στο ξεπού­λημα του συγκε­κρι­μέ­νου δημό­σιου περιου­σια­κού στοι­χείου, αλλά και των υπο­λοί­πων αερο­δρο­μίων της χώρας.

Η τακτική της σκό­πι­μης απα­ξί­ω­σης του, συνε­χί­ζε­ται και σήμερα. Πέρυσι είχαμε τις κυλιό­με­νες σκάλες και τους κου­βά­δες, φέτος την τρι­το­κο­σμική εικόνα θερ­μο­κη­πίου χωρίς κλι­μα­τι­σμό, με απο­τέ­λε­σμα να δημιουρ­γού­νται δικαιο­λο­γη­μέ­νες αντι­δρά­σεις, ακόμα και του τύπου «ας που­λη­θεί, μπας και φτιάξει».

Ο ΚΑΡΔ απο­τε­λεί μια «επι­χεί­ρηση» απόλυτα και άμεσα λει­τουρ­γική, κερ­δο­φόρα και αντα­γω­νι­στική, που πωλεί­ται αντί πινα­κίου φακής. Οι ορέξεις μάλιστα του αγο­ρα­στή, μπροστά στη δεδο­μένη «προ­θυ­μία» να ξεπου­λή­σουμε, άνοιξαν περισ­σό­τερο και τώρα θέλει να το ξανα­σκε­φτεί και να το επα­να­δια­πραγ­μα­τευ­τεί. Προ­φα­νώς για να το πάρει σχεδόν τζάμπα.

Ένα χρόνο πριν, είπαμε «αν το κράτος δεν είναι σε θέση να το δια­χει­ρι­στεί, να το ανα­βαθ­μί­σει και να το αξιο­ποι­ή­σει, τότε ας το απο­δώ­σει στην τοπική αυτο­διοί­κηση, η οποία σε συνερ­γα­σία με τους φορείς του τόπου μπορεί να το δια­χει­ρι­στεί και να το αξιο­ποι­ή­σει καλύ­τερα από τον οποιον­δή­ποτε μεγα­λο­ερ­γο­λάβο επεν­δυτή. Η τοπική αυτο­διοί­κηση μπορεί να κάνει πολύ περισ­σό­τερα πράγ­ματα από το να δια­χει­ρί­ζε­ται τα λύματα και τα σκου­πί­δια των του­ρι­στών που επι­σκέ­πτο­νται το νησί μας».

Και συμπλη­ρώ­νουμε σήμερα. Γιατί άραγε μπορεί να το κάνει η Fraport AG, που στην ουσία είναι Γερ­μα­νική κρατική εται­ρεία (το Ομο­σπον­διακό Κρα­τί­διο και το Επι­με­λη­τή­ριο της Έσσης κατέ­χουν πάνω από το 50% των μετοχών της) και δεν μπορεί να το κάνει μια αντί­στοιχη Ελλη­νική;

Στην πρότασή μας αυτή περι­μέ­ναμε να αντα­πο­κρι­θεί η Τοπική Αυτο­διοί­κηση, ξεκι­νώ­ντας με τη σύνταξη μιας οικο­νο­μο­τε­χνι­κής μελέτης που θα οδη­γούσε στη διεκ­δί­κηση του ΚΑΡΔ μέσω συγκε­κρι­μέ­νης αντι­πρό­τα­σης στην κυβέρ­νηση. Δεν έγινε τίποτα ως τώρα, ωστόσο ποτέ δεν είναι αργά. Η εμπλοκή με την Fraport, ίσως εξα­σφα­λί­ζει τον ανα­γκαίο χρόνο.

Εμείς δεν λέμε απλά Όχι στο ξεπού­λημα, αλλά μας ενδια­φέ­ρει παράλ­ληλα και λέμε Ναι στη δια­σφά­λιση του δημό­σιου χαρα­κτήρα του αγαθού, Ναι στην ανα­βάθ­μιση και αξιο­ποί­ηση του προς όφελος του τόπου και του λαού μας. Ο ΚΑΡ «Δια­γό­ρας» κι η ευρύ­τερη περιοχή, μπορεί και πρέπει να γίνει πύλη εισόδου-κόσμημα του νησιού μας.

Σε μια εποχή που η Τοπική Αυτο­διοί­κηση πάσχει από έλλειψη πόρων, δεν μπορεί να τους αναζητά βάζο­ντας πιο βαθιά το χέρι στις τσέπες των πολιτών ή εκλι­πα­ρώ­ντας το κράτος να της δώσει. Υπάρ­χουν κι άλλες λύσεις. Τόλμη χρειά­ζε­ται, συντο­νι­σμένη σοβαρή εργασία και απο­τε­λε­σμα­τική διεκ­δί­κηση!