Μήνυμα Δημάρχου Ρόδου, κ. Φώτη Χατζηδιάκου για την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου

Η συστη­μα­τική εξό­ντωση χιλιά­δων Ποντίων από τις πατρο­γο­νι­κές τους εστίες, από τα προ­σω­πικά τους δημιουρ­γή­ματα, από την ίδια την ύπαρξη τους, απο­τε­λεί μια μεγάλη εθνική κατα­στροφή, με ολέ­θριες συνέ­πειες  για το ΄Εθνος, για την ιστορία και τον πολι­τι­σμό του Ελλη­νι­σμού του Πόντου.

  Ο Ποντια­κός ελλη­νι­σμός, ο πιο απο­μα­κρυ­σμέ­νος ελλη­νι­κός πλη­θυ­σμός σε σχέση με την  Ελλάδα, με μεγάλη πνευ­μα­τική και οικο­νο­μική άνθηση από τα μέσα του 19^ου αιώνα ακο­λου­θεί τον δρόμο του ξερι­ζω­μού, ενός ξερι­ζω­μού που συνε­χί­στηκε αμεί­ω­τος μέχρι το 1924, οπότε έφυγαν από τις πανάρ­χαιες κοι­τί­δες του εκεί Ελλη­νι­σμού και οι τελευ­ταίοι Έλληνες Πόντιοι, με τη συμ­φω­νία για ανταλ­λαγή των πλη­θυ­σμών, όπως προ­έ­βλεπε η συνθήκη της Λωζάνης (1923).

 Οι συστη­μα­τι­κοί διωγμοί, οι ανα­γκα­στι­κές μετοι­κή­σεις, οι πορείες θανάτου, τα απάν­θρωπα κατα­να­γκα­στικά μέτρα, λαμ­βά­νουν δια­στά­σεις Γενο­κτο­νίας, που κατα­λή­γουν στον αφα­νι­σμό του εκεί Ελλη­νι­σμού. Ανταλ­λα­γές πλη­θυ­σμών και προ­σφυ­γιά. Περιου­σίες κατε­στραμ­μέ­νες και λεη­λα­τη­μέ­νες, πόλεις πυρ­πο­λη­μέ­νες και εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νες. Η μοίρα των Ποντίων άρρηκτα συν­δε­δε­μένη με τη μοίρα των υπο­λοί­πων προ­σφύ­γων της Ελλάδας.

  Η άφιξη των Ποντίων στις Νέες Πατρί­δες τους ήταν η απαρχή μιας δύσκο­λης, αλλά και συνάμα δημιουρ­γι­κής πορείας για τον ποντιακό ελλη­νι­σμό. Οι Πόντιοι, παρά τις πολυ­μέ­τω­πες δυσκο­λίες που αντι­με­τώ­πι­σαν, εντά­χθη­καν στην ελλη­νική κοι­νω­νία, κρά­τη­σαν την γλώσσα μας, τα ήθη και τα έθιμά τους και με το φιλο­πρό­οδο πνεύμα τους κατόρ­θω­σαν να προ­κό­ψουν και να προ­σφέ­ρουν στην Ελλάδα.

   Η Γενο­κτο­νία του Ποντια­κού Ελλη­νι­σμού, είναι ένα από τα πιο ειδεχθή εγκλή­ματα που παρα­βιά­ζουν το διεθνές ανθρω­πι­στικό δίκαιο και πλήτ­τουν ολό­κληρη την ανθρω­πό­τητα. Σήμερα, τιμούμε την Ημέρα Μνήμης της Γενο­κτο­νίας των Ελλήνων του Πόντου. Είναι χρέος μας να δια­τη­ρή­σουμε στην συλ­λο­γική μας Μνήμη και σ’ αυτήν την εθνική συμφορά, που υπέστη ο Ελλη­νι­σμός στην ιστο­ρική του δια­δρομή. Να επι­διώ­κουμε την αμοι­βαία φιλία και με ανθρω­πι­στική διάθεση να προ­χω­ρούμε μπροστά.

 “H Eλλάς πρέπει να ανα­πτυ­χθεί εντός των καθαρώς εθνο­λο­γι­κών ορίων της. Μόνον όπου τα κράτη ιδρύ­ο­νται επί τοιού­των βάσεων ακο­λου­θεί γαλήνη, ασφά­λεια, εξω­τε­ρική και φυσιο­λο­γική ανά­πτυ­ξις. Μόνον εις αυτά εισέρ­χε­ται πραγ­μα­τική ευλογία Θεού. Η θάλασσα δεν χωρίζει. ΄Ολοι μας γνω­ρί­ζουμε ότι ενώνει…» Αυτά είπε ο Ελευ­θέ­ριος Βενι­ζέ­λος στις 14 Μαρτίου 1915.  Αυτή η βάση θα μας επι­τρέ­ψει να συνερ­γα­στούμε με τους γεί­το­νες μας, απαλ­λαγ­μέ­νοι από μισαλ­λο­δο­ξίες και προ­κα­τα­λή­ψεις, με αλήθεια, για την ειρήνη και την ασφά­λεια, όπως επι­τάσ­σουν οι κανόνες του ευρω­παϊ­κού και διε­θνούς δικαίου.

Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΡΟΔΟΥ

ΦΩΤΗΣ ΧΑΤΖΗΔΙΑΚΟΣ