Παρέμβαση Μ. Κόνσολα στην Ειδική Επιτροπή Περιφερειών για τη συμβολή του τουρισμού στην περιφερειακή ανάπτυξη

Ζητή­ματα που αφορούν στον του­ρι­σμό αλλά και την περι­φε­ρειακή πολι­τική συνοχής και ανά­πτυ­ξης στο Νότιο Αιγαίο, ανέ­δειξε ο Μάνος Κόν­σο­λας κατά τη διάρ­κεια της παρέμ­βα­σης του στην Ειδική Μόνιμη Επι­τροπή Περι­φε­ρειών του Κοι­νο­βου­λίου.

Ο Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου επι­σή­μανε την ανάγκη ανά­δει­ξης και επα­νε­ξέ­τα­σης των κρι­τη­ρίων κατά­τα­ξης, με βάση τα οποία η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου θεω­ρεί­ται «πλούσια» και κατα­τά­χθηκε στο στόχο 2, κάτι που σημαί­νει και μικρό­τερη κατα­νομή πόρων.

Ο κ. Κόν­σο­λας τόνισε ότι η κατά­ταξη αυτή έγινε με στοι­χεία του 2008,έκτοτε, όμως, υπάρχει μια σημα­ντική μείωση του ΑΕΠ στην Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου που δεν δικαιο­λο­γεί τη μετά­ταξή της στο στόχο 2.

Ο Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου ανα­φέρ­θηκε στην ανάγκη να δοθεί έμφαση στον ιατρικό του­ρι­σμό, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι είναι ένας ραγδαία ανα­πτυσ­σό­με­νος τομέας του παγκό­σμιου του­ρι­σμού.

Ζήτησε από την Υπουργό Του­ρι­σμού να προ­ω­θη­θούν άμεσα οι δια­δι­κα­σίες για τη δημιουρ­γία μητρώου, κρι­τη­ρίων έκδοσης του ειδικού σήματος, αλλά και όλων όσων σχε­τί­ζο­νται με την πιστο­ποί­ηση των ξενο­δο­χεια­κών μονάδων που θα παρέ­χουν υπη­ρε­σίες ιατρι­κού του­ρι­σμού.

Την παρα­πάνω εξέλιξη την ανα­μέ­νουν περιο­χές, όπως η Κως, που μπορούν να συν­δέ­σουν το ιστο­ρικό τους κεφά­λαιο, με την προ­ο­πτική ανά­πτυ­ξης του ιατρι­κού του­ρι­σμού δημιουρ­γώ­ντας τις ανα­γκαίες υπο­δο­μές και ανα­πτύσ­σο­ντας τις ανά­λο­γες υπη­ρε­σίες.

Χαρα­κτή­ρισε, επίσης, σημα­ντικό το ζήτημα της του­ρι­στι­κής εκπαί­δευ­σης και τόνισε ότι δεν πρέπει να ακυ­ρω­θεί η δια­δι­κα­σία που έχει ξεκι­νή­σει για την ίδρυση και λει­τουρ­γία των αγγλό­φω­νων τμη­μά­των διοί­κη­σης του­ρι­σμού αλλά και των δύο ελλη­νό­φω­νων στα Πανε­πι­στή­μια Αιγαίου και Κρήτης, ταυ­τό­χρονα με την μετε­ξέ­λιξη και ανα­βάθ­μιση της ΑΣΤΕΡ.

Τέλος, τόνισε την ανάγκη εκπό­νη­σης ενός Στρα­τη­γι­κού Σχεδίου για την του­ρι­στική ανά­πτυξη κάθε περι­φέ­ρειας με στο­χευ­μέ­νες δράσεις προ­κει­μέ­νου να υπάρξει επι­μή­κυνση της του­ρι­στι­κής περιό­δου.

Σε δήλωσή του ο Μάνος Κόν­σο­λας τονίζει:

«Ένας από τους πυλώνες που στη­ρί­ζουν την περι­φε­ρειακή ανά­πτυξη, είναι ο του­ρι­σμός. Χρειά­ζο­νται στο­χευ­μέ­νες πολι­τι­κές σε εθνικό και περι­φε­ρειακό επίπεδο, όπως:

-Μια πολυ­κε­ντρική του­ρι­στική ανά­πτυξη, με την αξιο­ποί­ηση των συγκρι­τι­κών πλε­ο­νε­κτη­μά­των κάθε περι­φέ­ρειας, με ξεκά­θαρη στό­χευση προς την ανά­δειξη αυτών των πλε­ο­νε­κτη­μά­των και τη δημιουρ­γία κινή­τρων για την ενί­σχυση τους.

-Η δια­σύν­δεση των του­ρι­στι­κών προ­ο­ρι­σμών με τα διευ­ρω­παϊκά δίκτυα μετα­φο­ρών.

-Η ενί­σχυση των μικρών και μεσαίων επι­χει­ρή­σεων στον του­ρι­σμό, γιατί του­ρι­σμός είναι οι άνθρω­ποι και όχι οι μετρη­μέ­νοι στα δάχτυλα του ενός χεριού μεγάλοι ξενο­δο­χεια­κοί όμιλοι.

-Οι στο­χευ­μέ­νες στρα­τη­γι­κές και δράσεις για την επι­μή­κυνση της του­ρι­στι­κής περιό­δου, με όρους βιω­σι­μό­τη­τας και αει­φο­ρίας.

Κυριαρ­χεί μια ιδε­ο­λη­ψία που θεωρεί εύπο­ρους και πλού­σιους όσους δρα­στη­ριο­ποιού­νται στο χώρο του του­ρι­σμού και τους καθιστά, στην ακραία εκδοχή της, ως a priori φορο­φυ­γά­δες.

Η αλήθεια είναι ότι οι άνθρω­ποι που ασχο­λού­νται με τον του­ρι­σμό είναι σκληρά εργα­ζό­με­νοι, είναι άνθρω­ποι που δρα­στη­ριο­ποιού­νται και εργά­ζο­νται σε μικρές και μεσαίες επι­χει­ρή­σεις, αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νοι. Μαζί με αυτούς εργά­ζε­ται και η οικο­γέ­νειά τους.

Αυτοί είναι ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός.

Χωρίς αυτούς οι υπο­δο­μές και τα μεγάλα συγκρο­τή­ματα δεν θα ήταν τίποτα.

Αυτοί είναι οι άνθρω­ποι της δου­λειάς και της δημιουρ­γίας.

Οι άνθρω­ποι που παρά­γουν πλούτο, δίνουν δουλειά σε εργα­ζό­με­νους, κρατούν ψηλά την ποιό­τητα και τις υπη­ρε­σίες, συμ­βάλ­λουν στην περι­φε­ρειακή ανά­πτυξη γιατί ζουν στον τόπο που δου­λεύ­ουν.

Εκεί επεν­δύ­ουν τα χρήματα τους.

Ένας λόγος παρα­πάνω, λοιπόν, να είμαστε ιδιαί­τερα προ­σε­κτι­κοί όταν προ­χω­ράμε σε μέτρα που υπο­νο­μεύ­ουν τον του­ρι­σμό μας.

Ειδικά, όταν υπάρχει η στο­χο­ποί­ηση περι­φε­ρειών, που ακυ­ρώ­νει την έννοια της περι­φε­ρεια­κής ανά­πτυ­ξης, όπως συμ­βαί­νει με την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ και με την υπερ­φο­ρο­λό­γηση στη διαμονή και στην εστίαση.