Ποδοσφαιροποίηση

Ανε­ξάρ­τητα την πολι­τική τοπο­θέ­τηση που μπορεί να έχει ο καθένας, αντι­κει­με­νικά να πούμε ένα μπράβο στον υπουργό Εξω­τε­ρι­κών Νίκο Δένδια που απά­ντησε όπως έπρεπε στον προ­κλη­τι­κό­τατο Τσα­βού­σο­γλου. Ναι στην διπλω­μα­τία, αλλά μερικές φορές πρέπει να απα­ντάμε. κάποια στιγμή. Επρεπε η Τουρκία να ακούσει αυτό που υπάρχει ως γενική αντί­ληψη. Η στάση  Δένδια έναντι του Τσα­βού­σο­γλου έγινε viral και τα σχόλια ήταν και είναι ενθου­σιώδη. Όχι όμως από όλους. Υπάρ­χουν και εκείνοι που δεν βρήκαν τίποτε θετικό και κάποιοι άλλοι που δεν είδαν με καλό  μάτι την -κατ’ αυτούς-  επιρροή που αποκτά στο κυβερ­νη­τικό ακρο­α­τή­ριο ο Νίκος Δένδιας.. Όλοι τους με σχόλια  νοο­τρο­πίας γηπέδου.Δεν υπάρχει τίποτα πιο τρο­μα­κτικό από το να σε τυφλώ­νει το κομ­μα­τικό πάθος και να τα βλέπεις όλα καλά και άγια στην παρά­ταξη σου και όλα στραβά κι ανάποδα στους αντι­πά­λους σου. Δεν υπάρχει τίποτα πιο κατα­στρο­φικό από την ποδο­σφαι­ρο­ποί­ηση της πολι­τι­κής ζωής του τόπου. Κλεί­νουμε 200 χρόνια  που γίναμε κρότος κι όλες οι κατα­στρο­φές μας προ­ήλ­θαν απ΄ αυτήν την πόλωση.