Η παράταξη «Ρόδος Αξιών» ανακοινώνει την υποψηφιότητα του Δημήτρη Ιωσήφ

«Η παρά­ταξή μας αποκτά μέρα με τη μέρα ακόμα περισ­σό­τε­ρους αξιό­λο­γους ανθρώ­πους, που ενώνουν τις δυνά­μεις τους μαζί μας για ένα καλύ­τερο αύριο στη Ρόδο μας.

Σήμερα με χαρά ανα­κοι­νώ­νουμε την υπο­ψη­φιό­τητα του Δημήτρη Ιωσήφ, ενεργού πολίτη με όλη τη σημασία της λέξης, παρα­δείγ­μα­τος ανι­διο­τε­λούς προ­σφο­ράς στον τόπο του και στους συναν­θρώ­πους του, ο οποίος μας τιμά με την απόφασή του να πλαι­σιώ­σει το ψηφο­δέλ­τιο της «Ρόδος Αξιών».

Έχοντας ιδιαί­τε­ρες ευαι­σθη­σίες, είναι γνωστός για τη δράση του σε κοι­νω­νικά θέματα, αγα­πη­τός στην κοι­νω­νία του νησιού μας, και θέλει να παλέψει ώστε η αυτο­διοί­κηση να ανα­λά­βει δράση για ζητή­ματα που δεν πρέπει να αφή­νο­νται στην εθε­λο­ντική πλέον προ­σφορά.

Καλω­σο­ρί­ζουμε λοιπόν το Δημήτρη Ιωσήφ, του ευχό­μα­στε καλή δύναμη και καλή επι­τυ­χία»

Για την παρά­ταξη «Ρόδος Αξιών»

Δημή­τρης  Γ.  Κρη­τι­κός

Ιατρός    Πνευ­μο­νο­λό­γος

Υπο­ψή­φιος δήμαρ­χος Ροδίων

Βιο­γρα­φικό Δ. Ιωσήφ

Ο Δημή­τρης Ιωσήφ, κυπρια­κής κατα­γω­γής, γεν­νή­θηκε και μεγά­λωσε στη Ρόδο. Πατέρας του είναι ο οδο­ντί­α­τρος Στέλιος Ιωσήφ και μητέρα του η Αθα­να­σία Ιωσήφ. Αδερφός του είναι ο οδο­ντί­α­τρος Γιάννης Ιωσήφ.

Απο­φοί­τησε από το 2ο Γενικό Λύκειο Ρόδου και σπού­δασε ιατρική στο Charles University Medical School στην Τσεχία. Μετά την απο­φοί­τησή του, υπη­ρέ­τησε τη στρα­τιω­τική του θητεία και στη συνέ­χεια εργά­στηκε ως αγρο­τι­κός γιατρός στο αερο­δρό­μιο της Ρόδου. Ξεκί­νησε την ειδι­κό­τητα της Ωτο­ρι­νο­λα­ρυγ­γο­λο­γίας στο νοσο­κο­μείο της Ρόδου και την ολο­κλή­ρωσε στο Πανε­πι­στη­μιακό Νοσο­κο­μείο «ΑΤΤΙΚΟ» στην Αθήνα. Επέ­στρεψε στη Ρόδο όπου εργά­στηκε στο ΙΚΑ ως γιατρός ΩΡΛ. Παράλ­ληλα ξεκί­νησε και η λει­τουρ­γία του ιδιω­τι­κού του ιατρείου.

Είναι παντρε­μέ­νος με την Φωτεινή Γιαννά, μηχα­νο­λόγο μηχα­νικό από τη Διμυλιά Ρόδου, και έχουν δυο παιδιά τον Στέλιο 5,5 ετών και τη Νάσια 3,5 ετών. Σε όλη του τη ζωή τον συντρο­φεύει η μουσική και το πιάνο του. Συμ­με­τέ­χει συχνά ως μου­σι­κός σε συναυ­λίες με τις χορω­δίες του δήμου Ρόδου και σε μουσικά σχήματα με φίλους μου­σι­κούς. Δούλεψε και επαγ­γελ­μα­τικά ως μου­σι­κός για σειρά ετών. Έχει «ντύσει» με την μουσική του στίχους για την δημιουρ­γία τρα­γου­διών, πολλά εκ των οποίων είναι παιδικά σε συνερ­γα­σία με τον Γιώργο Σακελ­λα­ρίδη, ειδικά μετά τη γέννηση των παιδιών του.

Είναι μέλος του συλ­λό­γου Μου­σι­κών Ρόδου, του συλ­λό­γου «Φίλων Τέχνης Art Park», του συλ­λό­γου Κυπρίων και του ροδια­κού ομίλου ταχυ­πλόων σκαφών ΡΟΤΑ καθώς αγαπά ιδιαι­τέ­ρως τη θάλασσα. Με τον τελευ­ταίο έχει συμ­με­τά­σχει σε πολλά ταξίδια με εθε­λο­ντική παροχή ιατρι­κών υπη­ρε­σιών σε νησιά της Δωδε­κα­νή­σου. Τα τελευ­ταία χρόνια είναι ενεργό μέλος της Ε.Υ.ΘΥ.Τ.Α. προ­σπα­θώ­ντας να συμ­βά­λει στην ενη­μέ­ρωση των πολιτών για την σπου­δαιό­τητα της Οδικής Ασφά­λειας, λαμ­βά­νο­ντας μέρος ως ομι­λη­τής σε εκπαιδευτικές-ενημερωτικές δράσεις για το θέμα αυτό.

Για την υπο­ψη­φιό­τητά του με την παρά­ταξη «Ρόδος Αξιών» δηλώνει τα εξής: «Έχω δύο παιδιά, οπότε μεγα­λώνω για δεύτερη φορά μαζί τους. Μαζί τους όμως, έπεσα και πάνω στα δια­λυ­μένα πεζο­δρό­μια από τα οποία δεν περνάει το καρότσι (ούτε του ΑΜΕΑ φυσικά)! Έζησα τη διάλυση και απα­ξί­ωση των παι­δι­κών χαρών που πλέον είναι λίγες και σε κακή κατά­σταση! Είδα τα αυτο­κί­νητα να τρέχουν μέσα στην πόλη. Είδα τόσα προ­βλή­ματα που για χρόνια δεν έβλεπα… Και θέλησα να λύσω κάποια από αυτά, είτε παί­ζο­ντας μουσική ενι­σχύ­ο­ντας διά­φο­ρους σκοπούς, είτε μιλώ­ντας σε μαθητές και οδηγούς με σκοπό να μειώ­σουμε τους νεκρούς στους δρόμους μας, είτε, απλά, δίνο­ντας ένα καλό παρά­δειγμα σε μία διάβαση ή ένα πάρκο με σκου­πί­δια… Μικρό­φωνα και χει­ρο­κρο­τή­ματα και “καρέ­κλες” δεν μου έχουν λείψει λόγω των δρα­στη­ριο­τή­των μου. Αυτό που ψάχνω μέσα από την ανά­μειξή μου στα κοινά είναι να σχε­διάσω, να συμ­βάλλω, να πιέσω για αυτά που δε λύνο­νται απλά από τον προ­σω­πικό εθε­λο­ντι­σμό αλλά πρέπει να γίνουν από τη διοί­κηση αυτού του τόπου! Για να βρουν τα παιδιά μας ένα νησί καλύ­τερο από αυτό που βρήκαμε εμείς!»