Γερμανικός Τύπος: «Τίποτα δεν παραγράφεται-Διαπραγματευτείτε με τους Έλληνες!”

Με αφορ­μή το πρά­σι­νο φως της ελ­λη­νι­κής βου­λής για τη διεκ­δί­κη­ση επα­νορ­θώ­σε­ων, η ρα­διο­φω­νία του ARD φι­λο­ξε­νεί ρε­πορ­τάζ με τις θέ­σεις γερ­μα­νών ιστο­ρι­κών, οι οποί­οι σε αντί­θε­ση με το Βε­ρο­λί­νο δεν θε­ω­ρούν το ζή­τη­μα λήξαν.

Πε­ρί­που 330.000 Έλ­λη­νες έχα­σαν τη ζωή τους κατά την διάρ­κεια της γερ­μα­νι­κής κα­το­χής. Είτε από τους στρα­τιώ­τες της Βέρ­μαχτ, είτε από την πείνα μιας και υπο­χρε­ώ­νο­νταν να πα­ρα­δί­δουν τρό­φι­μα ή ακόμα και ολό­κλη­ρες σο­διές στους κα­τα­κτη­τές.

Ο γερ­μα­νός ιστο­ρι­κός Καρλ Χάιντς Ροτ πραγ­μα­το­ποί­η­σε από κοι­νού με άλ­λους επι­στή­μο­νες μα­κρο­χρό­νιες έρευ­νες για τις ζη­μιές που προ­κλή­θη­καν από τους Γερ­μα­νούς στην Ελ­λά­δα την πε­ρί­ο­δο της Κα­το­χής: «Οι Γερ­μα­νοί πραγ­μα­το­ποιού­σαν συ­στη­μα­τι­κές κα­τα­σχέ­σεις. Πρώτα κα­τα­σχέ­θη­καν οι σο­διές κα­πνού, μετά τα απο­θέ­μα­τα πρώ­των υλών και κυ­ρί­ως του χρω­μί­τη. Το ίδιο συ­νέ­βη και με το σύ­νο­λο του εμπο­ρι­κού στό­λου. Κατά τη διάρ­κεια της γερ­μα­νι­κής υπο­χώ­ρη­σης κα­τέ­στρε­ψαν πε­ρί­που το ένα τρίτο των πλοί­ων, αλλά και το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος της υπο­δο­μής της χώρας».

Όπως ανα­φέ­ρει ο γερ­μα­νός ιστο­ρι­κός, οι Ναζί πο­λέ­μη­σαν με πρω­το­φα­νή σκλη­ρό­τη­τα κάθε εστία αντί­στα­σης στην Ελ­λά­δα: «Με δε­δο­μέ­νο ότι οι γερ­μα­νι­κές δυ­νά­μεις στην Ελ­λά­δα ήταν σχε­τι­κά πε­ριο­ρι­σμέ­νες, η Βέρ­μαχτ θε­ώ­ρη­σε ότι μπο­ρεί να εξο­λο­θρεύ­σει την αντί­στα­ση. Και έτσι φθά­σα­με σε ομη­ρί­ες και εκτε­λέ­σεις ομή­ρων. 50 μέχρι 100 Έλ­λη­νες έχα­ναν τη ζωή τους για κάθε γερ­μα­νό στρα­τιώ­τη. Μετά το 1943 ξε­κί­νη­σαν και οι μα­ζι­κές εκτε­λέ­σεις και η κα­τα­στρο­φή χω­ριών. Πρό­κει­ται για απί­στευ­τη βία που δεν εξι­λε­ώ­νε­ται».

Κλει­δί η από κοι­νού διεκ­δί­κη­ση επα­νορ­θώ­σε­ων με άλλες χώρες;

Το βι­βλίο του ιστο­ρι­κό Καρλ Χάιντς Ροτ «Γερ­μα­νι­κές Πο­λε­μι­κές Επα­νορ­θώ­σεις: Η Ελ­λά­δα Μπο­ρεί» κυ­κλο­φό­ρη­σε φέτος και στην Ελ­λά­δα.

Το βι­βλίο με τα απο­τε­λέ­σμα­τα των ερευ­νών του Καρλ Χάιντς Ροτ κυ­κλο­φό­ρη­σε και στην Ελ­λά­δα με τίτλο: «Γερ­μα­νι­κές Πο­λε­μι­κές Επα­νορ­θώ­σεις: Η Ελ­λά­δα Μπο­ρεί».

Το Βε­ρο­λί­νο ωστό­σο εμ­μέ­νει στην πάγια θέση της ότι το ζή­τη­μα της κα­τα­βο­λής πο­λε­μι­κών επα­νορ­θώ­σε­ων έχει λήξει. Ο γερ­μα­νός ιστο­ρι­κός και δη­μο­σιο­γρά­φος Έμπερ­χαρντ Ρό­ντ­χολτς, που έχει ερ­γα­στεί επα­νει­λημ­μέ­να για αρ­κε­τές δε­κα­ε­τί­ες στην Ελ­λά­δα έχει ωστό­σο δια­φο­ρε­τι­κή άποψη. Το­νί­ζει ότι «σε πε­ρί­πτω­ση που και άλλες χώρες όπως η Πο­λω­νία διεκ­δι­κή­σουν και εκεί­νες δι­κα­στι­κά επα­νορ­θώ­σεις τότε δεν θα είναι πιο τόσο εύ­κο­λο για το Βε­ρο­λί­νο να θε­ω­ρεί λήξαν το ζή­τη­μα». Ο Έμπερ­χαρντ Ρό­ντ­χολτς υπο­γραμ­μί­ζει:

«Τί­πο­τα δεν πα­ρα­γρά­φε­ται. Αν η διεκ­δί­κη­ση επα­νορ­θώ­σε­ων εκ­δι­κα­στεί ενώ­πιον διε­θνούς δι­κα­στη­ρί­ου, τότε δεν θα ισχύ­ει πλέον ούτε η αρχή της ετε­ρο­δι­κί­ας κρα­τών, την οποία επι­κα­λεί­ται η Γερ­μα­νία. Τότε η γερ­μα­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση δεν θα μπο­ρεί πια να ισχυ­ρί­ζε­ται ότι το ζή­τη­μα έχει κλεί­σει».

Το θέμα των απο­ζη­μιώ­σε­ων δεν έχει κλεί­σει, να δια­πραγ­μα­τευ­τού­με

Tην ανά­γκη να αντα­πο­κρι­θεί η Γερ­μα­νία στο αί­τη­μα του ελ­λη­νι­κού κοι­νο­βου­λί­ου για τις γερ­μα­νι­κές απο­ζη­μιώ­σεις, επι­ση­μαί­νουν Γερ­μα­νοί σχο­λια­στές με άρθρα τους σε τρεις γερ­μα­νι­κές εφη­με­ρί­δες: τη Frankfurter Allgemine Zeitung, τη Sueddeutsche Zeitung και τη Νeues Deutschland.

Frankfurter Allgemine Zeitung (FAZ): Να μην σβη­στούν με την υπε­ρο­ψία του ισχυ­ρού οι απο­ζη­μιώ­σεις

Ήταν επο­μέ­νως ένα θαύμα η φι­λι­κή διά­θε­ση (των Ελ­λή­νων) προς τη Γερ­μα­νία, η οποία σύ­ντο­μα θε­ω­ρή­θη­κε δε­δο­μέ­νη. Ωστό­σο, δεν ήταν συν­δε­δε­μέ­νη με τη λήθη εκεί­νων των γε­γο­νό­των που σχε­δόν κάθε οι­κο­γέ­νεια στην Ελ­λά­δα μπο­ρεί να δι­η­γη­θεί.

Βέ­βαια, και οι ίδιοι οι Έλ­λη­νες γνω­ρί­ζουν ότι η πιο πρό­σφα­τη απαί­τη­ση για απο­ζη­μιώ­σεις δεν είναι ρε­α­λι­στι­κή. Μια κακή συμ­βου­λή, ωστό­σο, θα ήταν να σβή­σου­με με την υπε­ρο­ψία του ισχυ­ρού εντε­λώς από το τρα­πέ­ζι τη ρη­μα­τι­κή δια­κοί­νω­ση προς τη γερ­μα­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση.

Στην επε­ξερ­γα­σία του πα­ρελ­θό­ντος μας για το Τρίτο Ράιχ ανή­κουν ακρι­βώς η προ­σπά­θεια συμ­φι­λί­ω­σης και στε­νό­τε­ρης συ­νερ­γα­σί­ας. Διότι στο ελ­λη­νι­κό κοι­νο­βού­λιο, όλα τα κόμ­μα­τα υπο­στη­ρί­ζουν την απαί­τη­ση για απο­ζη­μιώ­σεις. Τις απορ­ρί­πτει μόνο τη φα­σι­στι­κή «Χρυσή Αυγή». Με αυτήν οι δη­μο­κρά­τες δεν πρέ­πει να έχουν τί­πο­τα το κοινό.

Sueddeutsche Zeitung: Ση­μα­ντι­κό­τε­ρη από τις χρο­νο­βό­ρες αγω­γές η βο­ή­θεια προς την Ελ­λά­δα

Σε λίγες εβδο­μά­δες, συ­μπλη­ρώ­νο­νται 75 χρό­νια από τη σφαγή του Δί­στο­μο. Τον Ιού­νιο του 1944, δο­λο­φο­νή­θη­καν 218 άν­θρω­ποι από μια μο­νά­δα των SS στο μικρό χωριό που δεν απέ­χει πολύ από τους αρ­χαί­ους Δελ­φούς, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων και παι­διών. Οι από­γο­νοι των θυ­μά­των έφε­ραν την υπό­θε­ση στα ανώ­τα­τα δι­κα­στή­ρια, το Ευ­ρω­παϊ­κό Δι­κα­στή­ριο Αν­θρω­πί­νων Δι­καιω­μά­των και το Διε­θνές Δι­κα­στή­ριο της Χάγης. Τε­λι­κά έχα­σαν όλες τις δίκες για απο­ζη­μιώ­σεις, επει­δή το διε­θνές δί­καιο δεν δίνει σε ιδιώ­τες το δι­καί­ω­μα να τις διεκ­δι­κή­σουν. Αλλά η μακρά σειρά των δικών είχε ως απο­τέ­λε­σμα να έχει γίνει γνω­στό το θέμα της φρι­κώ­δους να­ζι­στι­κής κα­το­χής της Ελ­λά­δα στο Β ‘Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο, της οποί­ας το Δί­στο­μο απο­τε­λεί ορό­ση­μο και έχει γίνει συ­νεί­δη­ση σε ένα ευ­ρύ­τε­ρο κοινό στη Γερ­μα­νία.

Και οι απαι­τή­σεις για απο­ζη­μιώ­σεις που εγεί­ρει τώρα η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση είναι πι­θα­νό να κα­τα­λή­ξουν στα ανώ­τα­τα δι­κα­στή­ρια. Μέχρι να βγουν οι απο­φά­σεις θα χρεια­στούν χρό­νια και το εάν θα υπάρ­ξει κά­ποιο είδος νο­μι­κής ει­ρή­νης είναι ανοι­κτό. Θα ήταν κα­λύ­τε­ρο να χρη­σι­μο­ποι­ή­σου­με το χρόνο για να υπάρ­ξει μια αμοι­βαία πο­λι­τι­κή προ­σέγ­γι­ση.

Για πα­ρά­δειγ­μα, το Βε­ρο­λί­νο θα μπο­ρού­σε να δια­θέ­σει επαρ­κέ­στε­ρα ποσά στα Τα­μεία που έχουν δη­μιουρ­γη­θεί για κοινά σχέ­δια δια­τή­ρη­σης της μνή­μης, από ένα εκα­τομ­μύ­ριο ευρώ ετη­σί­ως. Αυτό που χρειά­ζε­ται σή­με­ρα η Ελ­λά­δα πε­ρισ­σό­τε­ρο από οτι­δή­πο­τε άλλο είναι οι επεν­δύ­σεις. Να εξα­να­γκα­στούν γερ­μα­νι­κές εται­ρεί­ες να το κά­νουν δεν γί­νε­ται, μπο­ρούν όμως να εν­θαρ­ρυν­θούν. Στο θέμα αυτό θα μπο­ρού­σαν το Βε­ρο­λί­νο και η Αθήνα να συ­νερ­γα­στούν «φι­λι­κά» και «επί ίσοις όροις”», όπως επι­θυ­μεί τώρα ο πρω­θυ­πουρ­γός Αλέ­ξης Τσί­πρας – δη­λα­δή πρά­ξεις αντί αγω­γών.

Νeues Deutschland (ΝD): Το θέμα των απο­ζη­μιώ­σε­ων δεν έχει κλεί­σει. Δια­πραγ­μα­τευ­τεί­τε με τους Έλ­λη­νες!

«Το θέμα των απο­ζη­μιώ­σε­ων για τη να­ζι­στι­κή εποχή δεν έχει κλεί­σει. Οι Γερ­μα­νοί θα πρέ­πει να αντα­πο­κρι­θούν στο αί­τη­μα του ελ­λη­νι­κού Κοι­νο­βου­λί­ου και να δια­πραγ­μα­τευ­τούν με την Ελ­λά­δα για το θέμα αυτό.

Είναι δι­καιο­λο­γη­μέ­νο το ερώ­τη­μα γιατί συ­ζη­τού­νται αυτή τη στιγ­μή οι απο­ζη­μιώ­σεις και πάλι στην Ελ­λά­δα. Αυτό σχε­τί­ζε­ται με τον κυ­ρί­αρ­χο ρόλο που δια­δρα­μα­τί­ζει η Γερ­μα­νία στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση. Ιδίως η γερ­μα­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση πίεσε μαζί με την τρόι­κα, απο­τε­λού­με­νη από την Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή, την Ευ­ρω­παϊ­κή Κε­ντρι­κή Τρά­πε­ζα και το Διε­θνές Νο­μι­σμα­τι­κό Τα­μείο, την κυ­βέρ­νη­ση της Αθή­νας να ακο­λου­θή­σουν μια αυ­στη­ρή πο­λι­τι­κή λι­τό­τη­τας, για να λάβει η υπερ­χρε­ω­μέ­νη Νο­τιο­ευ­ρω­παϊ­κή χώρα δά­νεια ως αντάλ­λαγ­μα. Αυτή πε­ρι­λάμ­βα­νε πε­ρι­κο­πές των συ­ντά­ξε­ων και των μι­σθών. Μια ανε­ξάρ­τη­τη πο­λι­τι­κή δεν ήταν πλέον δυ­να­τή για την Ελ­λά­δα. Αν και η χώρα έχει εξέλ­θει εδώ και καιρό από το λε­γό­με­νο σχέ­διο διά­σω­σης της Ε.Ε., η φτώ­χεια εξα­κο­λου­θεί να είναι με­γά­λη. Επι­πλέ­ον, οι δα­νει­στές έχουν επω­φε­λη­θεί από την “βο­ή­θεια” τους για την Ελ­λά­δα. Η Γερ­μα­νία απο­κό­μι­σε κέρδη δι­σε­κα­τομ­μυ­ρί­ων από τους τό­κους.

Είναι κα­τα­νοη­τό ότι πολ­λοί Έλ­λη­νες αι­σθά­νο­νται ότι αντι­με­τω­πί­ζο­νται χωρίς σε­βα­σμό. Όταν η χώρα αντι­με­τώ­πι­ζε το φάσμα της πτώ­χευ­σης, δεν έκανε κα­νείς την σκέψη στην γερ­μα­νι­κή δη­μό­σια ζωή ότι θα έπρε­πε να συ­μπε­ρι­φέ­ρο­νται δια­φο­ρε­τι­κά στον Ευ­ρω­παίο εταί­ρο του διότι οι δο­λο­φό­νοι του να­ζι­στι­κού Ράιχ ήταν υπεύ­θυ­νοι για τον θά­να­το εκα­το­ντά­δων χι­λιά­δων Ελ­λή­νων, την σχε­δόν πλήρη εξο­λό­θρευ­ση της εβραϊ­κής κοι­νό­τη­τας, την λε­η­λα­σία της οι­κο­νο­μί­ας και την εκτε­τα­μέ­νη κα­τα­στρο­φή των υπο­δο­μών. Απέ­να­ντι σε χώρες που οι Γερ­μα­νοί έχουν δια­πρά­ξει τέ­τοια εγκλή­μα­τα πριν από με­ρι­κές δε­κα­ε­τί­ες, είναι σκό­πι­μη η αυ­το­συ­γκρά­τη­ση. Αντ ‘αυτής, πολλά γερ­μα­νι­κά μέσα ενη­μέ­ρω­σης και πο­λι­τι­κοί, όπως η κα­γκε­λά­ριος Άν­γκε­λα Μέρ­κελ και ο τότε υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών Βόλφ­γκανγκ Σόι­μπλε επέ­δει­ξαν μια επαί­σχυ­ντη αλα­ζο­νεία εκεί­νες τις μέρες της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης. Ας ελ­πί­σου­με ότι κά­ποια μέρα θα λά­βουν το λο­γα­ρια­σμό».

Πηγή dw.com