«ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ» ΠΑΡΑΔΕΙΣΙΟΥ: Τεράστια και ανεκτίμητη η προσφορά του στον τόπο

Με την αυγή του νέου έτους, η «δη­μο­κρα­τι­κή» ανέ­δει­ξε ως ‘πρό­σω­πο της χρο­νιάς’ για την εν γένει προ­σφο­ρά της στον τόπο μας, για το 2021, την πολύ γνω­στή συ­μπο­λί­τισ­σά μας, κα Ανα­στα­σία Σταυ­ρια­νού. Και δεν ήταν τυ­χαίο.

Ο Πο­λι­τι­στι­κός Σύλ­λο­γος Πα­ρα­δει­σί­ου «Αγία Μα­ρί­να» με την αει­κί­νη­τη πρό­ε­δρό του Ανα­στα­σία Σταυ­ρια­νού-Γε­ωρ­γιά­δη αφιε­ρώ­θη­κε και δρα­στη­ριο­ποι­ή­θη­κε έντο­να στο χώρο της Υγεί­ας, όπου κα­λύ­πτει συ­στη­μα­τι­κά εδώ και πολλά χρό­νια, τις ελ­λεί­ψεις που υπάρ­χουν όχι μόνο στο Νο­σο­κο­μείο Ρόδου, αλλά και στα ακρι­τι­κά κρα­τι­κά νο­σο­κο­μεία και γη­ρο­κο­μεία καθώς και σε ιδρύ­μα­τα χρο­νί­ων πα­θή­σε­ων.

Πρό­σφα­τα, ο Σύλ­λο­γος έκανε δώρο την ‘προί­κα’ σε δύο μωρά που γεν­νή­θη­καν στο Νο­σο­κο­μείο Κα­λύ­μνου ενώ διέ­θε­σε 12 τό­νους πα­ρα­φαρ­μα­κευ­τι­κού και ανα­λώ­σι­μου υλι­κού στον δο­κι­μα­ζό­με­νο λαό της Ου­κρα­νί­ας.

Την τε­λευ­ταία 5ετία ο Σύλ­λο­γος έχει δια­θέ­σει δω­ρε­άν του­λά­χι­στον 250 τό­νους ια­τρο­τε­χνο­λο­γι­κό -νο­σο­κο­μεια­κό και ανα­λώ­σι­μο υλικό σε διά­φο­ρα νο­σο­κο­μεία και ιδρύ­μα­τα.

Συγ­χα­ρη­τή­ρια, πήρε ο Σύλ­λο­γος από τον τ. Πρό­ε­δρο της Δη­μο­κρα­τί­ας κύριο Παυ­λό­που­λο, για την με­γά­λη φι­λαν­θρω­πι­κή του προ­σφο­ρά στα νο­σο­κο­μεία της χώρας.

Ευ­χα­ρι­στή­ρια πήρε από τους διοι­κη­τές των νο­σο­κο­μεί­ων, από τους δη­μάρ­χους και πε­ρι­φε­ρειάρ­χες και από τον κόσμο φυ­σι­κά, που πολ­λές φορές ο Σύλ­λο­γος εξυ­πη­ρε­τού­σε.

Είναι πράγ­μα­τι απί­στευ­τη η αστεί­ρευ­τη δύ­να­μη και δράση της κας Σταυ­ρια­νού, η οποία συ­νε­χί­ζει να προ­σφέ­ρει έργο αλλά και να εν­δια­φέ­ρε­ται ιδιαί­τε­ρα, όπως ανα­φέ­ρει σε συ­νέ­ντευ­ξή της προς την «δ» για τον τόπο της, το Πα­ρα­δεί­σι!

• Κυρία Σταυ­ρια­νού, μι­λή­στε μας για τον Σύλ­λο­γο. Έχετε πάρα πολύ έντο­νη φι­λαν­θρω­πι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα και μά­λι­στα στον τομέα της υγεί­ας. Πώς ξε­κί­νη­σαν όλα αυτά;

Ο Φι­λαν­θρω­πι­κός και Πο­λι­τι­στι­κός – Πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κός – Ανα­πτυ­ξια­κός Σύλ­λο­γος Πα­ρα­δει­σί­ου «Αγία Μα­ρί­να» ιδρύ­θη­κε το 2007. Απαρ­τί­ζε­ται από 180 μέλη και έχει 7μελές δ.σ. Επει­δή ήμουν ξε­να­γός, ξε­κί­νη­σα με μια σειρά από ξε­να­γή­σεις στα μέλη μας τόσο στη Ρόδο όσο και σε άλλες πε­ριο­χές της χώρας. Ήθελα να μά­θουν τις πολύ βα­θιές ρίζες που έχου­με και πόσο πε­ρή­φα­νοι πρέ­πει να είναι ώστε να σε­βα­στούν την χώρα και το νησί μας. Κα­τό­πιν, απο­φα­σί­σα­με να προ­σθέ­σου­με και τον όρο του πε­ρι­βάλ­λο­ντος διότι όπως είναι γνω­στό, ζούμε στο Πα­ρα­δεί­σι, ένα χωριό που πριν γίνει το αε­ρο­δρό­μιο, ήταν ένας από τους ση­μα­ντι­κό­τε­ρους άξο­νες του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης στο νησί. Θέ­λα­με λοι­πόν να ανα­πτύ­ξου­με την πε­ριο­χή. Με την δη­μιουρ­γία του αε­ρο­δρο­μί­ου η πε­ριο­χή επι­βα­ρύν­θη­κε πολύ πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κά. Θα έπρε­πε (και πι­στεύω ότι πρέ­πει να γίνει κά­πο­τε αυτό) να διεκ­δι­κή­σου­με αντα­πο­δο­τι­κά μέτρα για την πε­ριο­χή αυτή που τα δι­καιού­ται καθώς ‘θυ­σιά­στη­κε’ για το καλό όλου του νη­σιού.

• Έχετε ωστό­σο βαθιά φι­λαν­θρω­πι­κό χα­ρα­κτή­ρα με ση­μείο ανα­φο­ράς τον τομέα της υγεί­ας. Μι­λή­στε μας γι’ αυτό. Πώς τα… κα­τα­φέρ­νε­τε;

Είναι μια ιστο­ρία που ξε­κι­νά­ει από τα παι­δι­κά μου χρό­νια. Το σπίτι μας ήταν μέσα στην πλα­τεία του χω­ριού. Ο του­ρι­σμός, ήταν στα σπάρ­γα­να. Έρ­χο­νταν πάρα πολ­λοί Σκαν­δι­να­βοί και του­ρί­στες που γυρ­νού­σαν τις γει­το­νιές. Όταν έρ­χο­νταν στο Πα­ρα­δεί­σι, τους ξε­να­γού­σα στα πα­ρα­δο­σια­κά σπί­τια, στις εκ­κλη­σί­ες, στο χωριό, τους μι­λού­σα για την ιστο­ρία μας. Αυτές οι αν­θρώ­πι­νες σχέ­σεις είχαν πολλή ση­μα­σία για μένα. Εκεί­να τα χρό­νια, μά­θα­με να σε­βό­μα­στε τους ξέ­νους επι­σκέ­πτες μας και να τι­μού­με την φι­λο­ξε­νία.

Εκεί­νη την εποχή δεν υπήρ­χαν μέσα με­τα­φο­ράς και μά­λι­στα με τα­κτι­κά δρο­μο­λό­για. Γι’ αυτό και πάντα εί­χα­με έναν φι­λο­ξε­νού­με­νο στο τρα­πέ­ζι μας! Προ­σω­πι­κά, πι­στεύω πολύ στις αν­θρώ­πι­νες σχέ­σεις.

Έζησα πολύ έντο­να την ανά­γκη των αν­θρώ­πων για ια­τρι­κή πε­ρί­θαλ­ψη λόγω της πε­ρί­πτω­σης του μι­κρού μου αδελ­φού. Έβλε­πα τα προ­βλή­μα­τα των για­τρών, των νο­ση­λευ­τών, τις ελ­λεί­ψεις των νο­σο­κο­μεί­ων. Όλα αυτά σαν ένα κράμα, κά­ποια στιγ­μή εκ­δη­λώ­θη­καν στην πο­ρεία της ζωής μου. Ο σύ­ζυ­γός μου είναι για­τρός σε ένα από τα κα­λύ­τε­ρα νο­σο­κο­μεία του κό­σμου, στην Σου­η­δία. Ερ­γα­ζό­μουν εκεί, ήμουν εθε­λό­ντρια σε φι­λαν­θρω­πι­κές ορ­γα­νώ­σεις κι έβλε­πα την προ­σφο­ρά στους αν­θρώ­πους και μά­λι­στα στους ηλι­κιω­μέ­νους. Κα­τα­λα­βαί­νε­τε λοι­πόν τα ερε­θί­σμα­τα.

• Έχετε βοη­θή­σει πολλά νο­σο­κο­μεία, γη­ρο­κο­μεία και άλλα ιδρύ­μα­τα αλλά και το Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου ενι­σχύ­ο­ντάς το με νο­σο­κο­μεια­κό υλικό, με φαρ­μα­κευ­τι­κό υλικό, με εξο­πλι­σμό κ.λπ.

Είμαι πολύ ευαί­σθη­τη σε αυτό το κομ­μά­τι. Ει­δι­κά στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου, έχου­με δια­θέ­σει πάνω από 50 τό­νους ια­τρο­τε­χνο­λο­γι­κό υλικό (υπε­ρη­χο­το­μο­γρά­φους, απι­νι­δω­τές, καρ­διο­γρά­φους, τρο­χή­λα­τα, φο­ρεία, εξε­τα­στι­κά κρε­βά­τια, στο­λές για­τρών, ορ­θο­πε­δι­κά είδη) για τις κλι­νι­κές. Επί­σης, έχου­με δια­θέ­σει πολ­λούς τό­νους από ανα­λώ­σι­μα υλικά κυ­ρί­ως για τις πρώ­τες βο­ή­θειες, ενώ με την παν­δη­μία του κο­ρω­νοϊ­ού, δια­θέ­σα­με ει­δι­κά κα­θα­ρι­στι­κά και αντι­ση­πτι­κά. Τα κο­ντέι­νερ που δί­νου­με είναι πολ­λοί τόνοι.

Το ίδιο κά­νου­με και για το Κέ­ντρο Χρο­νί­ων Πα­θή­σε­ων Κο­λυ­μπί­ων με ηλε­κτρι­κά κρε­βά­τια, στρώ­μα­τα, τρο­χή­λα­τα, κα­θί­σμα­τα για τους ηλι­κιω­μέ­νους και πολλά ακόμη.

• Όλα αυτά τα φέρ­νε­τε από την Σου­η­δία;

Ακρι­βώς. Την πε­ρα­σμέ­νη εβδο­μά­δα πα­ρα­δώ­σα­με ανα­λώ­σι­μο υλικό στα νο­σο­κο­μεία της Λέρου, της Κα­λύ­μνου, της Κω, στο Κιλ­κίς, στον Έβρο, στο Δι­δυ­μό­τει­χο. Έχου­με κάνει δω­ρε­ές άνω των 250 τόνων σε ια­τρο­τε­χνο­λο­γι­κό υλικό, σε ανα­λώ­σι­μα, σε εξο­πλι­σμό κ.λπ.

Γι αυτό και ο Σύλ­λο­γός μας τι­μή­θη­κε με πάρα πολ­λές δια­κρί­σεις. Το επό­με­νο διά­στη­μα θα μας τι­μή­σει και η Ακα­δη­μία Αθη­νών για το έργο που προ­σφέ­ρου­με.

Όλα αυτά, μου δί­νουν χαρά αλλά αυτό που με κάνει ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο χα­ρού­με­νη είναι η δυ­να­τό­τη­τα να προ­σφέ­ρω!