Μητσοτάκης: Η μνήμη των θυμάτων της τρομοκρατίας να αποκτήσει διαστάσεις που της αξίζουν

«Βρί­σκο­μαι σήμερα εδώ με ανά­μει­κτα συναι­σθή­ματα. Πριν από όλα, με την σκέψη στα θύματα της τρο­μο­κρα­τίας, τιμώ­ντας την ημέρα μνήμης. Ένα χρέος της πολι­τείας προς τους αδι­κο­χα­μέ­νους, αλλά και τις οικο­γέ­νειές τους. Πολύ από εσάς βρί­σκε­στε σήμερα μαζί μας και σας ευχα­ρι­στώ. Μια τέτοια οικο­γέ­νεια είναι και η δική μου. Η δολο­φο­νία του Παύλου Μπα­κο­γιάννη, πριν από 30 χρόνια, σφρά­γισε όλους τους ανθρώ­πους γύρω του. Όσο για μένα, σήμανε το τέλος της νεό­τη­τάς μου. Το τέλος της αθω­ό­τη­τάς μου. Ταυ­τό­χρονα όμως χαλύ­βδωσε και την πίστη μου στη δημο­κρα­τία, στα βήματα του Κων­στα­ντίου Μητσο­τάκη, ο οποίος με ζεστό ακόμη το αίμα του Παύλου, επέλεξε τότε να απευ­θυν­θεί αμέσως στο εθνικό Κοι­νο­βού­λιο για να απα­ντή­σει στις σφαίρες των λίγων με την ενότητα των πολλών» τόνισε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, στην εκδή­λωση μνήμης για τα θύματα της τρο­μο­κρα­τίας που πραγ­μα­το­ποιεί­ται στο Πολε­μικό Μουσείο.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός υπο­γράμ­μισε ότι δια­κα­τέ­χε­ται από πίκρα γιατί μεσο­λά­βη­σαν πολλά χρόνια και πολλά θύματα μέχρι να λογο­δο­τή­σουν οι ένοχοι. Και γιατί ενώ σχεδόν παντού στον κόσμο, στη Δυτική Ευρώπη, η εξάρ­θρωση αυτού του είδους της τρο­μο­κρα­τίας υπήρξε κεκτη­μένο ήδη από τη δεκα­ε­τία του ’80, στην Ελλάδα εξα­κο­λου­θεί να αφήνει τα ίχνη της ακόμη και σήμερα. «Σε άλλη κλίμακα ευτυχώς, αλλά πάντα με το ίδιο μίσος προς την κοι­νω­νία. Μια κοι­νω­νία η οποία φάνηκε αμήχανη και συχνά διστα­κτική. Κάτι που επέ­τρεψε στη βία να γεννά βία. Να προ­σθέ­τει νέο αίμα στο αίμα που είχε ήδη χυθεί» είπε.

Επι­σή­μανε ότι μετέχει στη σημε­ρινή εκδή­λωση και με την αίσθηση καθή­κο­ντος ως εκλεγ­μέ­νος πρω­θυ­πουρ­γός που οφείλει να προ­στα­τεύει τη δημο­κρα­τική ζωή και να εγγυά­ται το κράτος δικαίου. «Την ταυ­τό­χρονη ισχύ των ατο­μι­κών ελευ­θε­ριών από τη μία και της δημό­σιας ασφά­λειας από την άλλη. Αυτός ο συγκε­ρα­σμός απο­τυ­πώ­νει το μεγα­λείο του πολι­τεύ­μα­τός μας. Αλλά και το διαρκές στοί­χημα κάθε σύγ­χρο­νης δημο­κρα­τίας. Αυτή τη δύσκολη ισορ­ρο­πία μεταξύ της ευαι­σθη­σίας για τον πολίτη και τα δικαιώ­ματά του και της απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας υπέρ του κοι­νω­νι­κού συνόλου» πρό­σθεσε.

Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης επι­σή­μανε ότι «είναι καιρός επι­τέ­λους η μνήμη των θυμάτων της τρο­μο­κρα­τίας να απο­κτή­σει και στην πατρίδα μας τις δια­στά­σεις που της αξίζουν, γιατί δυστυ­χώς αυτή η μνήμη υπήρξε ελλειμ­μα­τική, πρό­σκαιρη και συχνά ρηχή. Έτσι η λήθη μετα­τρε­πό­ταν σε ένα δεύτερο θάνατο για κάθε αθώο θύμα της βίας και του θράσους. Είναι καιρός όμως η μνήμη των αδι­κο­χα­μέ­νων να απο­κα­τα­στα­θεί και με βάση το χαρα­κτήρα που της αρμόζει. Ως μια τραυ­μα­τική εμπει­ρία η οποία μετα­βο­λί­ζε­ται όμως σε ένα ιστο­ρικό δίδαγμα. Μέχρι τώρα πολι­τική βούληση είτε δεν υπήρξε, είτε δεν συνα­ντή­θηκε με μια παλ­λαϊκή αντί­δραση όπως αυτή που υπήρξε στην υπό­λοιπη Ευρώπη. Φωτει­νές εξαι­ρέ­σεις, όπως η κίνηση “Ως Εδώ” ευαι­σθη­το­ποί­η­σαν πολλούς, αλλά για όλους εμάς που συμ­με­τεί­χαμε ως απλοί πολίτες σε αυτές τις πρω­το­βου­λίες υπήρχε πάντα το παρά­πονο γιατί είμαστε τόσοι λίγοι».

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ