Ο κ. Γ. Υψηλάντης , για την εκποίηση του Κρατικού Αερολιμένα Ρόδου “Διαγόρας”

Η κυβέρ­νηση μέσω του ΤΑΙΠΕΔ προχωρά στην εκποί­ηση του Κρα­τι­κού Αερο­λι­μένα Ρόδου «Δια­γό­ρας» (ΚΑΡΔ), μαζί με πλειάδα άλλων αερο­δρο­μίων της χώρας. Μονα­δικό επι­χεί­ρημά της η «αξιο­ποί­ηση» και ο «εκσυγ­χρο­νι­σμός» του. Με δια­δι­κα­σίες αδια­φα­νείς και σίγουρα απρο­σπέ­λα­στες από την τοπική κοι­νω­νία.

Το αερο­δρό­μιο της Ρόδου, κτί­σθηκε με χρήματα του Ελλη­νι­κού Λαού, σε Ροδί­τικη γη που αρπά­χθηκε βίαια από τους ιδιο­κτή­τες της σε καιρούς ανώ­μα­λης δια­κυ­βέρ­νη­σης της χώρας. Δεν έχει συνεπώς καμμιά κυβέρ­νηση και πολύ περισ­σό­τερο κανένα ΤΑΙΠΕΔ το ηθικό δικαί­ωμα αλλά ούτε καν το νομικό, να προ­χω­ρή­σει στο ξεπού­λημα του συγκε­κρι­μέ­νου δημό­σιου περιου­σια­κού στοι­χείου.

Η ταυ­τό­τητα του ΚΑΡ «Δια­γό­ρας».

Ο ΚΑΡΔ με βάση τα στοι­χεία του 2013 και παρά την σκόπιμη αδια­φο­ρία της κυβέρ­νη­σης να προ­χω­ρή­σει στην οποια­δή­ποτε ανα­βάθ­μιση του, είχε ετήσια έσοδα της τάξης των 32,00 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ και από αυτά καθαρά κέρδη της τάξης των 10,00 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ. Τα στοι­χεία αυτά ανα­μέ­νε­ται να είναι ακόμα καλύ­τερα το 2014, λόγω αύξησης της επι­βα­τι­κής κίνησης. Το λεγό­μενο τέλος εκσυγ­χρο­νι­σμού (γνωστό και ως σπα­τό­σημο) είναι σήμερα της τάξης των 12,00 ευρώ/επιβάτη εντός Σέγκεν και τα τέλη προ­σγεί­ω­σης αερο­σκα­φών (landing) μειω­μένα κατά 50% έως και μηδε­νικά, με μέση επι­βά­ρυνση της τάξης των 0,50ευρώ/επιβάτη. Να σημειω­θεί ότι ο ΚΑΡΔ, είναι ένας πλήρης και λει­τουρ­γι­κός αερο­λι­μέ­νας, με την έννοια ότι δεν χρειά­ζε­ται ούτε επέ­κταση δια­δρό­μων προ­σγεί­ω­σης, ούτε άμεση ή σοβαρή αύξηση των χώρων στάθ­μευ­σης αερο­σκα­φών. Αυτό που έχει ανάγκη κυρίως, είναι η διάθεση κάποιων κον­δυ­λίων από τα ετήσια κέρδη του σε συν­δυα­σμό με πόρους ευρω­παϊ­κών προ­γραμ­μά­των για συντή­ρηση και εκσυγ­χρο­νι­σμό των υφι­στά­με­νων εγκα­τα­στά­σεων του, στα πλαίσια ενός ολο­κλη­ρω­μέ­νου σχε­δια­σμού (master plan). Απο­τε­λεί λοιπόν μια «επι­χεί­ρηση» απόλυτα και άμεσα λει­τουρ­γική, κερ­δο­φόρα και αντα­γω­νι­στική.

Γιατί λοιπόν τον ξεπουλά η κυβέρ­νηση;

Είναι προ­φα­νές πως αισθά­νε­ται ανίκανη να δια­χει­ρι­σθεί με σχέδιο και ανα­πτυ­ξιακό προ­σα­να­το­λι­σμό ακόμα και τα κερ­δο­φόρα δημόσια περιου­σιακά στοι­χεία. Είναι ακόμα πιο προ­φα­νές πως έχει παρα­δο­θεί άνευ όρων στις απαι­τή­σεις της τρόικας και των δανει­στών και στη γραμμή αυτή ξεπουλά όσο όσο ακόμα και τα ασημικά, προ­κει­μέ­νου να εξυ­πη­ρε­τή­σει δήθεν το δημόσιο χρέος. Το οποίο όμως αντί να μειώ­νε­ται, αυξά­νε­ται συνεχώς. Την ώρα που απο­γειώ­νε­ται η δυστυ­χία του λαού.

Γιατί ενδια­φέ­ρο­νται να αγο­ρά­σουν οι «επεν­δυ­τές»;

Γιατί αγο­ρά­ζουν μαγαζί γωνία, δεν αγο­ρά­ζουν το αερο­δρό­μιο του Καστε­λό­ρι­ζου ή της Κάσου. Και αγο­ρά­ζουν φτηνά, με χρήματα μάλιστα που δεν θα βάλουν από τη τσέπη τους αλλά από τις τρά­πε­ζες που θα χρη­μα­το­δο­τή­σουν τα «επεν­δυ­τικά» τους σχέδια. Τη βιω­σι­μό­τητα όμως των τρα­πε­ζών την χρη­μα­το­δο­τούμε εμείς.

Γιατί δεν ανα­λαμ­βά­νουν καμμιά δέσμευση όσον αφορά τους εργα­ζό­με­νους, παρά την ευχή να τους δουν με συμπά­θεια και καλό μάτι, εφόσον βέβαια και αυτοί απο­δε­χθούν συνερ­γά­σι­μοι και καλά παιδιά, δου­λεύ­ο­ντας με μισθούς πείνας.

Γιατί δεν φορ­τώ­νο­νται με καμμιά υπο­χρέ­ωση να χρη­μα­το­δο­τή­σουν τη λει­τουρ­γία των μικρών αερο­δρο­μίων ή να επεν­δύ­σουν έστω κι ένα ευρώ στα γει­το­νικά χωριά (Παρα­δείσι) ως αντι­στάθ­μι­σμα στην επι­βά­ρυνση που προ­κα­λεί σ’ αυτά η λει­τουρ­γία του ΚΑΡΔ.

Γιατί εξα­σφα­λί­ζουν ότι από την πρώτη μέρα θα ανε­βά­σουν το σπα­τό­σημο στα 14,50 ευρώ/επιβάτη και μετά από τρία χρόνια και στα 20,00ευρώ/επιβάτη αν το επι­θυ­μούν. Όσο για τα τέλη προ­σγεί­ω­σης αερο­σκα­φών, κανείς δεν ξέρει αν έχουν περιο­ρι­σμούς.

Γιατί είναι βέβαιο ότι εκτός από τα παρα­πάνω που θα απο­σβέ­σουν γρήγορα τα όποια χρήματα βάλουν και θα αφήσουν ζεστό χρήμα ως κέρδος, στό­χευσή τους είναι να αυξή­σουν τα έσοδα από την εκμε­τάλ­λευση εμπο­ρι­κών και άλλων δρα­στη­ριο­τή­των εντός και εκτός αερο­δρο­μίου. Σήμερα αυτά αντι­προ­σω­πεύ­ουν λιγό­τερο από 10% των εσόδων του ΚΑΡΔ, μπορεί όμως να φτάσουν και στο 50% όπως συμ­βαί­νει στους μεγά­λους διε­θνείς αερο­λι­μέ­νες. Τι σημαί­νει αυτό; Ότι θα πάρουν στα χέρια τους εκτά­σεις γύρω από το αερο­δρό­μιο που ήδη είναι υπό απαλ­λο­τρί­ωση αλλά και άλλες (π.χ. Βάρη), που θα τους ξεπου­λη­θούν για ένα κομμάτι ψωμί, προ­κει­μέ­νου να χτίσουν ξενο­δο­χεία και υπε­ρα­γο­ρές (mall).

Ποιες θα είναι οι συνέ­πειες για τον τόπο;

Σε επίπεδο εθνικής οικο­νο­μίας, από τον κρατικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό θα αφαι­ρε­θούν έσοδα της τάξης των 250-300 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ ετησίως (που προ­έρ­χο­νται από τα πωλού­μενα αερο­δρό­μια) ενώ θα μπουν άπαξ στις τσέπες των δανει­στών τα όποια χρήματα δώσουν οι «επεν­δυ­τές» για την εξαγορά. Ταυ­τό­χρονα στο σκέλος των εξόδων θα παρα­μεί­νει η ανάγκη χρη­μα­το­δό­τη­σης των μικρών αερο­δρο­μίων. Έτσι τα μικρά αερο­δρό­μια που απο­τε­λούν ανάγκη επι­βί­ω­σης για τα νησιά μας, ή θα κλεί­σουν ή θα πετα­χτούν ως μπαλάκι από το κράτος στους δήμους που τα έχουν για να τα δια­χει­ρι­στούν με δικά τους έξοδα.

Σε επίπεδο τοπικής αλλά και εθνικής οικο­νο­μίας, είναι σίγουρο ότι οι αυξή­σεις των τελών θα επι­φέ­ρουν μείωση της επι­βα­τι­κής κίνησης και ιδιαί­τερα του του­ρι­στι­κού ρεύ­μα­τος. Ταυ­τό­χρονα οι μεγάλης κλί­μα­κας προ­νο­μια­κές εμπο­ρι­κές και του­ρι­στι­κές χρήσεις που θα ανα­πτύ­ξουν στην περιοχή του αερο­δρο­μίου θα πλήξουν καίρια τις χει­μα­ζό­με­νες ήδη ντόπιες επι­χει­ρή­σεις.

Όσο για τη διάχυση των κερδών στην τοπική οικο­νο­μία και στο εισό­δημα των Ροδιτών, αυτό πρέπει να θεω­ρη­θεί μάλλον ως ανέκ­δοτο. Η σύνθεση των υπο­ψή­φιων «επεν­δυ­τι­κών» ομίλων μιλά από μόνη της.

Τέλος δεν πρέπει να παρα­γνω­ρί­ζει κανείς το γεγονός ότι τα αερο­δρό­μια της νησιω­τι­κής κυρίως χώρας, απο­τε­λούν εν δυνάμει κρί­σι­μες εγκα­τα­στά­σεις για την εθνική μας ασφά­λεια.

H στάση του Ροδια­κού λαού και του Δήμου Ρόδου.

Είναι ζήτημα επι­βί­ω­σης για τον τόπο, η αντί­σταση και η ματαί­ωση της επι­χει­ρού­με­νης δια­δι­κα­σίας ξεπου­λή­μα­τος. Είναι ζήτημα επι­βί­ω­σης για την αυτο­διοί­κηση σε συνερ­γα­σία με τους παρα­γω­γι­κούς, επι­στη­μο­νι­κούς και κοι­νω­νι­κούς φορείς του τόπου να υπε­ρα­σπι­στεί το δημόσιο χαρα­κτήρα των αερο­λι­μέ­νων.

Γι’ αυτό οφεί­λουμε κι εμείς εδώ από τη Ρόδο, να ενώ­σουμε τη φωνή δια­μαρ­τυ­ρίας μας με εκείνη των φορέων της Κρήτης, της Κέρ­κυ­ρας, της Ζακύν­θου, της Κεφαλ­λο­νιάς, της Πρέ­βε­ζας, της Θεσ­σα­λο­νί­κης, της Καβάλας, κλπ που αντι­στέ­κο­νται στο ξεπού­λημα.

Η παρά­ταξή μας ΡΟΔΟΣ ΠΟΡΕΙΑ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ, σεβό­μενη τις προ­ε­κλο­γι­κές της θέσεις και τιμώ­ντας την ομόφωνη απόφαση του προη­γού­με­νου δημο­τι­κού συμ­βου­λίου Ρόδου (Απρίλης 2014), συμπα­ρα­στέ­κε­ται και συμ­με­τέ­χει στην «Κοινή Πρω­το­βου­λία ενάντια στην ιδιω­τι­κο­ποί­ηση των Περι­φε­ρεια­κών Αερο­δρο­μίων»

Απαι­τού­μαι πρω­τί­στως, ο ΚΑΡΔ αλλά και τα υπό­λοιπα αερο­δρό­μια της χώρας, να παρα­μεί­νουν υπό δημόσιο έλεγχο και διοί­κηση.

Αν όμως το κράτος δεν είναι σε θέση να τα δια­χει­ρι­στεί, να τα ανα­βαθ­μί­σει και να τα αξιο­ποι­ή­σει, τότε ας τα απο­δώ­σει στην τοπική αυτο­διοί­κηση, η οποία σε συνερ­γα­σία με τους φορείς του τόπου μπορεί να τα δια­χει­ρι­στεί και να τα αξιο­ποι­ή­σει καλύ­τερα από τον οποιον­δή­ποτε μεγα­λο­ερ­γο­λάβο «επεν­δυτή». Η τοπική αυτο­διοί­κηση μπορεί να κάνει πολύ περισ­σό­τερα πράγ­ματα από το να δια­χει­ρί­ζε­ται τα λύματα και τα σκου­πί­δια των του­ρι­στών που επι­σκέ­πτο­νται το νησί μας.