Επαναλαμβάνεται η δίκη δικηγόρου για τα εκκλησιαστικά ακίνητα

Για την 8η Οκτω­βρίου 2020 έχει προσ­διο­ρι­στεί μετά από αναί­ρεση, η εκδί­καση ενώπιον του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου υπό­θε­σης με κατη­γο­ρού­μενο για πλα­στο­γρα­φία κατ’ επάγ­γελμα και κατά συνή­θεια με σκο­πού­μενο όφελος και αντί­στοιχη ζημία άνω των 30.000 ευρώ κατ’ εξα­κο­λού­θηση δικη­γόρο της Ρόδου, που δια­μέ­νει στο εξω­τε­ρικό.

Με την υπ’ αρίθμ. 558/2020 απόφαση του ΣΤ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρείου Πάγου, έγινε εν μέρει δεκτή η αίτηση αναί­ρε­σης της υπ’ αρ. 45/2018 από­φα­σης του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου με την οποία του είχε επι­βλη­θεί ποινή φυλά­κι­σης 5 ετών μετα­τρέ­ψιμη προς 5 ευρώ ημε­ρη­σίως.

Πρω­το­δί­κως του είχε επι­βλη­θεί ποινή κάθειρ­ξης 6 ετών.

Το δικα­στή­ριο ειδι­κό­τερα αναί­ρεσε εν μέρει την προ­σβαλ­λό­μενη απόφαση και ειδι­κό­τερα κατά το σκέλος αυτής που αφορά στην ανα­γνώ­ριση των ελα­φρυ­ντι­κών περι­στά­σεων του άρθρου 84 παρ. 2 εδ. δ’και ε’ Π.Κ.

Στον κατη­γο­ρού­μενο, όπως έγραψε η “δημο­κρα­τική”, απο­δό­θηκε συγκε­κρι­μένα η απο­κλει­στική ευθύνη για το σκάν­δαλο των χρη­σι­κτη­σιών εκκλη­σια­στι­κών ακι­νή­των του Ιερού Ναού Ταξιαρ­χών Αρχαγ­γέ­λου, της Ιεράς Μονής Πανα­γιάς Τσα­μπί­κας Αρχαγ­γέ­λου, της Ιεράς Μονής Αγίου Μιχαήλ Αρχαγ­γέ­λου Ρόδου, του Ιερού Ναού Αγίου Γεωρ­γίου Μαλώνας και της Ιεράς Μονής “Καμειρί” Μασάρων.

Ο ίδιος κατη­γο­ρού­με­νος είχε κριθεί αθώος πλημ­με­λη­μα­τι­κής εξα­κο­λου­θη­τι­κής απι­στίας λόγω της εμπλο­κής του σε 11 υπο­θέ­σεις χρη­σι­κτη­σίας εκκλη­σια­στι­κών ακι­νή­των.

Συνο­πτικά φέρεται να είχε λάβει από τις Εκκλη­σια­στι­κές Επι­τρο­πές των ανωτέρω Ιερών Ναών, εντολή και εξου­σιο­δό­τηση να χει­ρί­ζε­ται τις δικα­στι­κές και εξώ­δι­κες υπο­θέ­σεις τους και στο πλαίσιο της δια­χεί­ρι­σης των υπο­θέ­σεων των εντο­λέων του, να προ­σέγ­γιζε κατοί­κους του Αρχαγ­γέ­λου, των Μασάρων και της Μαλώνας, οι οποίοι νέμο­νταν ακίνητα ιδιο­κτη­σίας των ανωτέρω ναών, επί σειράν πολλών συνα­πτών ετών αδιά­λει­πτα και υπό­σχο­νταν να τους βοη­θή­σει με την παροχή των νομικών του υπη­ρε­σιών, προ­κει­μέ­νου να διεκ­δι­κή­σουν δικα­στικά τη θεμε­λί­ωση δικαιώ­μα­τος χρη­σι­κτη­σίας επί του ακι­νή­του, που έκαστος εξ αυτών νέμο­νταν με την έγερση αγωγών χρη­σι­κτη­σίας.

Φέρεται να τους εξη­γούσε εξ αρχής ότι επειδή ήταν δικη­γό­ρος των προ­α­να­φε­ρο­μέ­νων Ιερών Ναών δεν μπο­ρούσε ο ίδιος να παρα­στεί αυτο­προ­σώ­πως στο δικα­στή­ριο ούτε και να υπο­γρά­ψει τα σχετικά δικό­γραφα αγωγών, αλλά στις ενέρ­γειες αυτές θα προ­έ­βαι­ναν άλλοι δικη­γό­ροι, συνά­δελ­φοί του, με τους οποίους συνερ­γα­ζό­ταν.

Στην πορεία φέρεται να έθεσε κατά απο­μί­μηση την υπο­γραφή συνα­δέλ­φων του, οι οποίοι δεν είχαν ενη­με­ρω­θεί και δεν συναι­νού­σαν, να συνέ­τασσε και να κατέ­θετε προς εκδί­καση αγωγές χρη­σι­κτη­σίας εις βάρος των ανωτέρω Εκκλη­σιών, οι οποίες μάλιστα δεν είχαν ενη­με­ρω­θεί για τις αγωγές αυτές. Τις ανωτέρω πλα­στο­γρα­φίες, φέρεται μάλιστα να τέλεσε προ­κει­μέ­νου να ωφε­λη­θούν οι προ­α­να­φε­ρό­με­νοι εκά­στοτε ενά­γο­ντες με ζημία της Ορθό­δο­ξης Εκκλη­σίας Αγίου Μιχαήλ Αρχαγ­γέ­λου Ρόδου κατά το συνο­λικό ποσό των 628.532,04 ευρώ.

Πρό­κει­ται συγκε­κρι­μένα για την αντι­κει­με­νική μόνο αξία των ακι­νή­των, που ανα­φέ­ρο­νται σε 24 αγωγές χρη­σι­κτη­σίας (τιμές 2007) και προ­κύ­πτει από κατά­σταση αντι­κει­με­νι­κών αξιών της Δ.Ο.Υ. Η δε εμπο­ρική τους αξία είναι κατά πολύ υψη­λό­τερη.

Στον κατη­γο­ρού­μενο απο­δί­δο­νται συγκε­κρι­μένα 30 πλα­στο­γρα­φίες. 5 δικη­γό­ροι, που παρέ­στη­σαν στην δίκη ως μάρ­τυ­ρες κατη­γο­ρίας κατέ­θε­σαν ότι δεν είχαν δώσει την συγκα­τά­θεσή τους για να τεθεί απο­μί­μηση της υπο­γρα­φής τους στα δικό­γραφα, πλην ενός που είχε συμ­φω­νή­σει στην χρήση του ονό­μα­τος του σε μια και μόνο αγωγή.