Επίθεση Στρος Καν στους «φίλους του Γερμανούς» για τον τρόπο που αντιμετωπίζουν Ελλάδα και Ευρώπη

«Προς τους φίλους μου Γερ­μα­νούς», απευ­θύ­νε­ται ο πρώην επι­κε­φα­λής του ΔΝΤ Ντο­μι­νίκ Στρος Καν, μέσω του λογα­ρια­σμού του στο Twitter, με ένα κείμενο στο οποίο υπο­γραμ­μί­ζει τις κατα­στρο­φι­κές και «θανα­τη­φό­ρες» συνέ­πειες για την ίδια την Ευρώπη, του τρόπου με τον οποίο οι πιστω­τές αντι­με­τώ­πι­σαν την ελλη­νική κρίση.

«Ο Ολάντ, κράτησε καλά», ξεκι­νάει το κείμενό του. «Η Μέρκελ αψήφησε αυτούς που δεν ήθελαν, με καμία δύναμη, μια συμ­φω­νία. Τιμή και στους δύο».

«Μια συμ­φω­νία που έχει αρκετές πιθα­νό­τη­τες εφαρ­μο­γής, απο­μα­κρύ­νο­ντας ή δια­γρά­φο­ντας τους κιν­δύ­νους του Grexit. Δεν είναι επαρκής, αλλά είναι καλό που επι­τεύ­χθηκε», ανα­φέ­ρει ο Στρος Καν και προ­σθέ­τει:

«Σε ό,τι αφορά όμως τις συν­θή­κες δια­πραγ­μά­τευ­σης για την επί­τευξη της συμ­φω­νίας, αυτές είναι ξεκά­θαρα τρο­μα­κτι­κές, για όποιον θέλει ακόμα να πιστεύει στο μέλλον της Ευρώπης».

Ο Ντο­μι­νίκ Στρος Καν κάνει στη συνέ­χεια μια ιστο­ρική ανάλυση για το «τι είναι πραγ­μα­τικά η Ευρώπη» για τους λαούς της μέσα από το πέρασμα των αιώνων, για να φθάσει στο σήμερα και να απευ­θυν­θεί σε όσους πιστεύ­ουν, όπως ο ίδιος, «στην ύπαρξη ενός ευρω­παϊ­κού πολι­τι­σμού».

«Αυτός ο πολι­τι­σμός έχει σφυ­ρη­λα­τη­θεί μέσα σε αυτό το ιδιαί­τερο κράμα (…) αυτό που ο Γερ­μα­νός φιλό­σο­φος Γιούρ­γκεν Χάμπερ­μας ονο­μά­ζει «αλλη­λεγ­γύη πολιτών» (…) Αυτού του πολι­τι­σμού είμαστε θεμα­το­φύ­λα­κες», τονίζει.

Και ο πρώην επι­κε­φα­λής του ΔΝΤ προ­σθέ­τει:

«Ο δαί­μο­νας όμως, δεν είναι ποτέ πολύ μακριά και μας κάνει να επι­στρέ­φουμε στα σφάλ­ματα του παρελ­θό­ντος. Και αυτό ακριβώς έγινε σε αυτό το θανα­τη­φόρο Σαβ­βα­το­κύ­ριακο. Χωρίς να μπω στις λεπτο­μέ­ρειες για τα μέτρα που επι­βλή­θη­καν στην Ελλάδα, για να δούμε εάν είναι καλο­δε­χού­μενα, νόμιμα, απο­τε­λε­σμα­τικά, προ­σαρ­μο­σμένα, αυτό που θέλω να υπο­γραμ­μίσω εδώ είναι ότι, οι συν­θή­κες μέσα στις οποίες, με δικτα­το­ρικό τρόπο, επι­βλή­θη­καν, δημιουρ­γούν ένα κατα­στρο­φικό κλίμα.

Το ότι ο ερα­σι­τε­χνι­σμός της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης και η σχετική απραξία των προη­γού­με­νων κυβερ­νή­σεων, ξεπέ­ρα­σαν τα όρια, το μετράω.

Το ότι ο συνα­σπι­σμός των πιστω­τών καθο­δη­γού­με­νος από τους Γερ­μα­νούς έχει αγα­να­κτή­σει από την κατά­σταση, που με αυτόν τον τρόπο δημιουρ­γή­θηκε, το κατα­λα­βαίνω.

Οι πολι­τι­κοί ηγέτες όμως, έδει­χναν εξαι­ρε­τικά ενή­με­ροι για την όλη κατά­σταση και ήθελαν να αδρά­ξουν την ευκαι­ρία για μια ιδε­ο­λο­γική νίκη ενάντια σε μια ριζο­σπα­στική κυβέρ­νηση της αρι­στε­ράς, με αντί­τιμο τον κατα­κερ­μα­τι­σμό της Ευρώπης.

Διότι περί αυτού ακριβώς πρό­κει­ται.

Προ­τι­μάμε το να μετράμε τα δισε­κα­τομ­μύ­ρια μας μάλλον, από το να τα χρη­σι­μο­ποιούμε για να οικο­δο­μούμε.

(…)Ανα­βάλ­λο­ντας μονίμως μια δέσμευση για τη μείωση του χρέους, προ­τι­μάμε την ταπεί­νωση ενός λαού επειδή δεν είναι ικανός να προ­χω­ρή­σει σε μεταρ­ρυθ­μί­σεις και προ­κα­λούμε αρνη­τικά συναι­σθή­ματα πριν ασχο­λη­θούμε με σχέδια για το μέλλον.

Γυρί­ζουμε την πλάτη σε αυτό που πρέπει να είναι η Ευρώπη, γυρί­ζουμε την πλάτη στην κατά Χάμπερ­μας «αλλη­λεγ­γύη των πολιτών».

Σπα­τα­λάμε τις δυνά­μεις μας σε αλλη­λο­ε­ξο­ντω­τι­κούς καυ­γά­δες και δια­κιν­δυ­νεύ­ουμε να ενερ­γο­ποι­η­θεί ένας εκρη­κτι­κός μηχα­νι­σμός διά­σπα­σης της Ευρώπης.

Σε αυτό το σημείο βρι­σκό­μα­στε σήμερα.

Μια λει­τουρ­γία της ευρω­ζώ­νης, μέσα στην οποία εσείς, φίλοι Γερ­μα­νοί με την ακο­λου­θία κάποιων Βαλ­τι­κών και Βόρειων χωρών, θα επι­χει­ρού­σατε την επιβολή του δικού σας νόμου, μη απο­δε­κτού όμως, από τις άλλες χώρες», γράφει ο Στρος Καν.

Ο Ντο­μι­νίκ Στρος Καν, αναλύει στη συνέ­χεια τη γέννηση και την καθιέ­ρωση του ευρώ και υπο­στη­ρί­ζει ότι γεν­νή­θηκε μέσα από μια διφο­ρού­μενη (ασαφή) συμ­φω­νία ανάμεσα σε Γαλλία και Γερ­μα­νία.

Εξηγεί ότι η μεν Γερ­μα­νία ήθελε να οργα­νώ­σει ένα σύστημα στα­θε­ρού συναλ­λάγ­μα­τος γύρω από το μάρκο, η δε Γαλλία είχε «την αφελή και ρομα­ντική αντί­ληψη δημιουρ­γίας ενός διε­θνούς νομί­σμα­τος κατά την υψηλή φιλο­δο­ξία της γαλ­λι­κής ελίτ».

«Θα πρέπει να απε­γκλω­βι­σθούμε από αυτή την αρχική διφο­ρού­μενη αντί­ληψη που έχει γίνει κατα­στρο­φική (…) και να ανα­ζη­τή­σουμε επει­γό­ντως ένα κοινό όραμα που θα μπο­ρέ­σει να έχει την υπο­στή­ριξη των λαών» λέει ο ΝΣΚ και

απευ­θυ­νό­με­νος προς τους Γερ­μα­νούς υπο­γραμ­μί­ζει:

«Και μη μου πείτε ότι αφού ορι­σμέ­νοι δεν υπα­κού­ουν, εσείς θα συνε­χί­σετε το δρόμο σας χωρίς αυτούς. Ποτέ η υπα­να­χώ­ρηση και η απο­μό­νωση στο Βορρά δεν θα είναι αρκετή για να σας σώσει.

Και εσείς, όπως όλοι οι Ευρω­παίοι, έχετε ανάγκη του συνόλου της Ευρώπης για να επι­βιώ­σετε, διη­ρη­μέ­νοι είμαστε πολύ μικροί» τονίζει.

Για να μπο­ρέ­σει η γηραιά Ευρώπη να παίξει ένα ρόλο ανάμεσα στις νέες «γιγά­ντιες» δυνά­μεις που ανα­πτύσ­σο­νται θα πρέπει «όχι μόνο να συσπει­ρω­θεί στην τωρινή Ένωση, αλλά και πέρα από αυτήν» λέει ο ΝΣΚ και επα­να­λαμ­βά­νει την από χρόνια πάγια θέση του, ότι στο ευρω­παϊκό όραμα η Μεσό­γειος θα πρέπει να ιδωθεί ως «εσω­τε­ρική θάλασσα» της Ευρώπης της οποίας τα σύνορα θα πρέπει να επε­κτα­θούν σε νότο και βορρά.

«Η πρό­κληση είναι πολύ μεγάλη. Μια ένωση μερικών ευρω­παϊ­κών χωρών, ακόμα και των ισχυ­ρό­τε­ρων, δεν θα είναι επαρκώς ικανή να αντι­με­τω­πί­σει τη ρωσική πίεση και θα γίνει υπο­τε­λής του εταίρου και φίλου μας Αμε­ρι­κα­νού, μέσα σε ένα χρονικό διά­στημα, ίσως όχι ιδιαί­τερα μεγάλο» υπο­γράμ­μισε ο Ντο­μι­νίκ Στρος Καν.