Δ. Mουτάφη: «Αισθάνομαι πως μπορώ να είμαι χρήσιμη στη λύση προβλημάτων»

Κυρία Μουτάφη μετά από μερικά χρόνια απου­σίας από την πολι­τική, τελικά απο­φα­σί­σατε να κατέ­βετε στις εκλογές. Μιλήστε μας για την απόφαση σας.

Για προ­σω­πι­κούς μου λόγους παρέ­μεινα εκτός την περα­σμένη πεντα­ε­τία. Δεν στα­μά­τησα όμως την δρα­στη­ριό­τητά μου. Ως ενεργή πολίτης, λαϊκό μέλος του Δ.Σ. του ΔΟΠ, βοήθησα κι εγώ να επι­τε­λε­σθεί το σπου­δαίο και ουσια­στικό έργο που στήριξε και στη­ρί­ζει αδύ­να­μους συμπο­λί­τες μας. Οι ανάγκες των ανθρώ­πων είναι μεγάλες και πάντα χρειά­ζο­νται άνθρω­ποι που ενδια­φέ­ρο­νται πραγ­μα­τικά, (να δου­λεύ­ουν) για να βρί­σκουν λύσεις. Αισθά­νο­μαι πως μπορώ να είμαι χρήσιμη στη λύση προ­βλη­μά­των. Η απά­ντηση λοιπόν στην ερώτησή σας είναι πως η επι­θυ­μία μου για προ­σφορά, η αγάπη που τρέφω για τον τόπο μας και τους συναν­θρώ­πους μας, μαζί με την εμπει­ρία και τις γνώσεις που απέ­κτησα στην πρότερη ενα­σχό­λησή μου με τα κοινά είναι αυτά που με παρα­κί­νη­σαν να συνε­χίσω την πολι­τική μου πορεία.

Γιατί με τον Φώτη Χατζη­διάκο;

Τον δήμαρχο Φώτη Χατζη­διάκο, τον γνώρισα ως πρόεδρο του Ν.Σ. και αργό­τερα αντι­νο­μάρχη το 2007 όταν εκλέ­χθηκα νομαρ­χιακή σύμ­βου­λος. Συνερ­γα­στή­καμε καθη­με­ρινά για δύσκολα θέματα για οχτώ ολό­κληρα χρόνια. Στην πορεία αυτή δια­πί­στωσα πως έχει όλα τα προ­σό­ντα που χαρα­κτη­ρί­ζουν τον ικανό ηγέτη. Τον αξιο­λό­γησα και τον εκτί­μησα με βάση την πολι­τική του, αλλά και με άλλα στοι­χεία που συν­θέ­τουν την παρου­σία του στην κοι­νω­νική, επαγ­γελ­μα­τική και οικο­νο­μική ζωή του τόπου. Ο τρόπος της ζωής του, ο ιδιω­τι­κός του βίος, η προ­σω­πική παρου­σία, η εμπει­ρία, η χρηστή άσκηση διοί­κη­σης, αλλά και τα άμεσα αντα­να­κλα­στικά του σε επί­καιρα θέματα τον καθι­στούν ικανό για να του εμπι­στευ­θούμε την δια­κυ­βέρ­νηση του τόπου μας. Δια­πί­στωσα επίσης την ευαι­σθη­σία του στις ευά­λω­τες ομάδες συναν­θρώ­πων μας και τις ενέρ­γειες του για την ανα­κού­φιση τους. Πάνω απ΄όλα ήταν και είναι άνθρω­πος. Για όλους τους παρα­πάνω λόγους απο­φά­σισα να συμπο­ρευτώ μαζί του για να βοηθήσω και εγώ στην πραγ­μά­τωση του έργου που ξεκί­νησε, ολο­κλη­ρώ­νει και συνε­χί­ζει…..

Έχετε δου­λέ­ψει πολύ πάνω σε θέματα κοι­νω­νι­κής πολι­τι­κής. Εκτι­μάτε πως οι δημότες της Ρόδου έχουν πολλές ανάγκες μετά από τόσα χρόνια κρίση;

Αναμ­φί­βολα, η οικο­νο­μική κρίση που έπληξε τη χώρα μας δεν θα μπο­ρούσε να αφήσει ανε­πη­ρέ­α­στους τους δημότες του νησιού μας και ιδιαί­τερα τους πιο αδύ­να­μους εξ αυτών. Με βάση τα στοι­χεία του Απο­λο­γι­σμού Πεπραγ­μέ­νων 2018 της Δημο­τι­κής Αρχής σήμερα υπάρ­χουν περίπου 2.500 επι­δο­μα­τού­χοι, οι ωφε­λού­με­νοι της επι­σι­τι­στι­κής και βασικής υλικής συν­δρο­μής είναι περίπου 1.000, άλλα περίπου 1.000 άτομα επω­φε­λού­νται από το Κοι­νω­νικό Εισό­δημα Αλλη­λεγ­γύης, 125 μαθητές από το Κοι­νω­νικό Φρο­ντι­στή­ριο και 48 άστεγοι εντά­χθη­καν σε κατοι­κίες. Δεδο­μέ­νου των παρα­πάνω αριθμών γίνεται κατα­νοητό ότι εξα­κο­λου­θούν να υπάρ­χουν, πράγ­ματι, πολλές και δια­φο­ρε­τι­κές ανάγκες. Ωστόσο, η πραγ­μα­τική πρό­κληση για το Δήμο μας, είναι να παρα­μεί­νει στον δρόμο που χαράζει την τελευ­ταία πεντα­ε­τία, δηλαδή στο δρόμο της μετά­βα­σης από την επι­δο­μα­τι­κού τύπου άσκηση της κοι­νω­νι­κής πολι­τι­κής του παρελ­θό­ντος, σε μία ενερ­γη­τική κοι­νω­νική πολι­τική που προ­σβλέ­πει στην ενερ­γο­ποί­ηση του ωφε­λού­με­νου για την κοι­νω­νική του ένταξη. Γιατί ζητού­μενο είναι να μπορεί ο κάθε ωφε­λού­με­νος με τη σωστή υπο­στή­ριξη να αντε­πε­ξέλ­θει ο ίδιος στις προ­κλή­σεις της ζωής.

Εκτι­μάτε ότι η Δημο­τική Αρχή του κ. Χατζη­διά­κου, πρό­σφερε αρκετά στην κοι­νω­νική πολι­τική και στις ευπα­θείς ομάδες;

Η κοι­νω­νική πολι­τική συνιστά έναν εξαι­ρε­τικά ευαί­σθητο τομέα με ιδιαί­τε­ρες δυσκο­λίες και ετε­ρο­γε­νείς απαι­τή­σεις. Ομο­λο­γου­μέ­νως, στη διάρ­κεια της τελευ­ταίας πεντα­ε­τίας η δημο­τική αρχή κατά­φερε να αντε­πε­ξέλ­θει επι­τυ­χώς σε μία σειρά σημα­ντι­κών προ­κλή­σεων, προ­σφέ­ρο­ντας μία ουσια­στική χείρα βοη­θείας στους αδύ­να­μους συμπο­λί­τες μας και τις ευπα­θείς ομάδες του νησιού. Για να επι­τευ­χθεί αυτό, σε πρώτο επίπεδο, οι υπη­ρε­σίες της κοι­νω­νι­κής πολι­τι­κής όχι μόνο εμπλου­τί­στη­καν αλλά και διευ­ρύν­θη­καν, ιδιαί­τερα με τη λει­τουρ­γία του Κέντρου Κοι­νό­τη­τας που εγκαι­νιά­στηκε από την ίδια την ανα­πλη­ρώ­τρια υπουργό Κοι­νω­νι­κής Αλλη­λεγ­γύης κα. Θεανώ Φωτίου, καθώς ήταν η πρώτη αντί­στοιχη δομή που λει­τούρ­γησε πανελ­λα­δικά. Θα ήθελα να τονίσω ότι το Κέντρο Κοι­νό­τη­τας καλύ­πτει ένα ευρύ φάσμα υπη­ρε­σιών και έχει εξυ­πη­ρε­τή­σει πάνω από 3.000 συμπο­λί­τες μας.

Σε δεύτερο επίπεδο, έγινε μία συντο­νι­σμένη προ­σπά­θεια αξιο­ποί­η­σης των νέων τεχνο­λο­γιών, ώστε αυτές να τεθούν στην υπη­ρε­σία της κοι­νω­νι­κής πολι­τι­κής. Ως απο­τέ­λε­σμα, περιο­ρί­στη­καν αισθητά οι γρα­φειο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σίες με τους ωφε­λού­με­νους για να έχουν πλέον ευκο­λό­τερη πρό­σβαση σε υπη­ρε­σίες και φορείς και να λαμ­βά­νουν αμε­σό­τερα απα­ντή­σεις στα αιτή­ματά τους. Τέλος, σημα­ντική συνει­σφορά της Δημο­τι­κής Αρχής στον τομέα της κοι­νω­νι­κής πολι­τι­κής θεωρώ ότι απο­τέ­λεσε η δημιουρ­γία του και­νο­τό­μου Δικτύου Κοι­νω­νι­κής Αλλη­λεγ­γύης το οποίο σήμερα αριθμεί 68 μέλη. Μέσω της συγκε­κρι­μέ­νης πρω­το­βου­λίας δόθηκε η δυνα­τό­τητα σε φορείς αλλά και μεμο­νω­μέ­νους ενερ­γούς εθε­λο­ντές, να συν­δρά­μουν με οργα­νω­μένο και συντε­ταγ­μένο τρόπο στην κάλυψη των προ­κυ­πτου­σών αναγκών.

Ποιες θα πρέπει να είναι οι προ­τε­ραιό­τη­τες της επό­με­νης δημο­τι­κής αρχής κατά την άποψη σας;

Με χρηστή Οικο­νο­μική Δια­χεί­ριση και σε δυσχε­ρές οικο­νο­μικό πεδίο, ο Δήμος Ρόδου ορθο­πό­δησε. Είναι σε θέση να υλο­ποιεί ανα­πτυ­ξιακό και κοι­νω­νικό έργο με ένα πλούσιο τεχνικό πρό­γραμ­μα­ε­κα­τομ­μυ­ρίων ευρώ έχοντας πλέον ένα ισχυρό απόθεμα 44.600.000€. O Δήμος μας σήμερα πατάει γερά στα πόδια του και προωθεί ανα­πτυ­ξιακά έργα και ολο­κλη­ρώ­νει όσα είδη έχει ξεκι­νή­σει. Η ζωή των κατοί­κων και η εικόνα της πόλης αλλά­ζουν προς το καλύ­τερο. Είναι η προ­τε­ραιό­τητα μας… Η καθη­με­ρι­νό­τητα του πολίτη. Το κυκλο­φο­ριακό, τα δημόσια κτήρια που χρειά­ζο­νται παρεμ­βά­σεις, η καθη­με­ρι­νό­τητα, το βιώσιμο περι­βάλ­λον… Είναι έργα δρο­μο­λο­γη­μένα και κοστο­λο­γη­μένα πολλά εξ αυτών ήδη άρχισαν και μένει να ολο­κλη­ρω­θούν. Ένας από τους προ­σω­πι­κούς μου στόχους είναι η δημιουρ­γία στέγης δια­βί­ω­σης ανθρώ­πων με ανα­πη­ρίες εάν στε­ρού­νται υπο­στη­ρι­κτι­κού οικο­γε­νεια­κού περι­βάλ­λο­ντος. Είναι η αγωνία κάθε γονέα που έχει παιδί με αυτά τα προ­βλή­ματα. Όπως η εκσυγ­χρό­νιση των ειδικών σχο­λείων και των ΚΔΑΠ-ΜΕΑ.