Καταλύματα για δόκιμους αστυφύλακες: Σε πλήρη εξέλιξη το πρόγραμμα μισθώσεων στη Ρόδο και τα νησιά

• Η Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση Αιγαίου εγκρί­νει απευ­θείας μισθώ­σεις για τη στέγαση ενι­σχυ­τι­κών δυνά­μεων της ΕΛ.ΑΣ. σε Ρόδο, Κάσο, Κάρπαθο, Σύμη και Μεγίστη

Σε ένα οργα­νω­μένο και ταυ­τό­χρονα κατε­πεί­γον πλαίσιο, η Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση Αιγαίου προχωρά στην έγκριση σειράς απευ­θείας μισθώ­σεων κατοι­κιών για τη στέγαση ενι­σχυ­τι­κών αστυ­νο­μι­κών δυνά­μεων που συμ­με­τέ­χουν στην πρα­κτική εκπαί­δευση δοκίμων αστυ­φυ­λά­κων σε υπη­ρε­σίες της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας στα Δωδε­κά­νησα.

Η δράση αφορά συνο­λικά εννέα τοπο­θε­σίες, με απο­φά­σεις που εκδό­θη­καν στις 17 Απρι­λίου 2025 και φέρουν τη σφρα­γίδα της γραμ­μα­τέως της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου, Μαριάν­νας Νικο­λα­ΐ­δου. Οι περιο­χές που καλύ­πτο­νται περι­λαμ­βά­νουν:

Αστυ­νο­μικό Τμήμα Ρόδου (19)

Αερο­λι­μέ­νας Ρόδου (14)

Αρχάγ­γε­λος Ρόδου (15)

Νότια Ρόδος (17)

Ιαλυσός (18)

Τμήμα Τρο­χαίας Ρόδου (23)

Υπο­διεύ­θυνση Αστυ­νο­μίας Καρ­πά­θου (20)

Αστυ­νο­μικό Τμήμα Σύμης (21)

Αστυ­νο­μι­κός Σταθμός Κάσου (22)

Αστυ­νο­μικό Τμήμα Μεγί­στης (16)

Οι σχε­τι­κές απο­φά­σεις βασί­ζο­νται στο νομο­θε­τικό πλαίσιο του ν.3130/2003, το οποίο επι­τρέ­πει την κατ’ εξαί­ρεση απευ­θείας μίσθωση ακι­νή­των χωρίς δια­γω­νι­σμό, όταν υπάρχει κατε­πεί­γουσα ανάγκη στέ­γα­σης ενι­σχυ­τι­κών δυνά­μεων του Υπουρ­γείου Δημό­σιας Τάξης. Παράλ­ληλα, η δια­δι­κα­σία ακο­λου­θεί τα προ­βλε­πό­μενα από την Επι­τροπή Στέ­γα­σης Δημο­σίων Υπη­ρε­σιών, η οποία συνε­δρί­ασε στις 26 Μαρτίου 2025.

Η ενί­σχυση των τοπικών αστυ­νο­μι­κών τμη­μά­των με δόκι­μους αστυ­φύ­λα­κες συν­δέ­ε­ται με την ανα­βάθ­μιση της πρα­κτι­κής εκπαί­δευ­σης για το εκπαι­δευ­τικό έτος 2024–2025.

Το πρό­γραμμα καλύ­πτει τις ανάγκες των εξα­μή­νων Β΄, Δ΄ και ΣΤ΄ και στο­χεύει στην άμεση και απο­δο­τική υπο­στή­ριξη των περι­φε­ρεια­κών υπη­ρε­σιών της ΕΛ.ΑΣ.

Σημειώ­νε­ται ότι η πρω­το­βου­λία αυτή δεν είναι απλώς εκπαι­δευ­τική, αλλά απο­τε­λεί κρίσιμο βήμα για την ενί­σχυση της αστυ­νό­μευ­σης και της ασφά­λειας σε απο­μα­κρυ­σμέ­νες νησιω­τι­κές περιο­χές, όπου οι ανάγκες είναι συχνά δυσα­νά­λο­γες των δια­θέ­σι­μων ανθρώ­πι­νων πόρων.

Η επιλογή των ακι­νή­των βασί­στηκε σε ειση­γή­σεις των κατά τόπους υπη­ρε­σιών και ενδε­λε­χείς ειση­γή­σεις των επι­τρο­πών, ώστε να δια­σφα­λι­στεί η λει­τουρ­γι­κό­τητα και η επάρ­κεια στέ­γα­σης για τις ανάγκες των ενι­σχυ­τι­κών δυνά­μεων.

Πέρα από την προφανή επι­χει­ρη­σιακή σημασία, η κίνηση αυτή υπο­γραμ­μί­ζει τη δέσμευση του κράτους στην ισότιμη ενί­σχυση όλων των γεω­γρα­φι­κών περιο­χών, απο­τρέ­πο­ντας τον κίνδυνο εγκα­τά­λει­ψης ευαί­σθη­των συνόρων και περι­φε­ρεια­κών κοι­νο­τή­των.