Προσέφυγε στην ανακρίτρια η κατηγορούμενη για φόνο και “έδειξε” τον αδερφό της

Ενώ­πιον της τα­κτι­κής Ανα­κρί­τριας Ρόδου, προ­σέ­φυ­γε χθες, όπως είχε προ­α­ναγ­γεί­λει την Κυ­ρια­κή η «δη­μο­κρα­τι­κή», η κα­τη­γο­ρού­με­νη για το φόνο έως και λη­στεία από την οποία επήλ­θε ο θά­να­τος της για­γιάς της, Αι­κα­τε­ρί­νη Βι­δά­λη του Μι­χα­ήλ, προ­σω­ρι­νά κρα­τού­με­νη στις Δι­κα­στι­κές Φυ­λα­κές Θήβας, με αί­τη­μα την αντι­κα­τά­στα­ση της κρά­τη­σής της με πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους.

Η κα­τη­γο­ρού­με­νη συ­νε­λή­φθη την 4η Νο­εμ­βρί­ου 2014 και της απο­δό­θη­καν οι κα­τη­γο­ρί­ες της αν­θρω­πο­κτο­νί­ας και της λη­στεί­ας μίας τη­λε­ό­ρα­σης (από κοι­νού με τον αδερ­φό και συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νό της, Κυ­ριά­κο Μαρ­κό­που­λο) σε βάρος της για­γιάς της, Ου­ρα­νί­ας Γε­ρό­λυ­μου του Ευαγ­γέ­λου.

Στην προ­σφυ­γή της το­νί­ζει ει­σα­γω­γι­κά ότι από το σύ­νο­λο της δι­κο­γρα­φί­ας που έχει σχη­μα­τι­στεί δεν προ­κύ­πτει από που­θε­νά κα­νέ­να ενο­χο­ποι­η­τι­κό στοι­χείο εις βάρος της και ότι οι κα­τη­γο­ρί­ες έχουν στη­ρι­χτεί απο­κλει­στι­κά στην ψευ­δέ­στα­τη «ενο­χο­ποι­η­τι­κή» κα­τά­θε­ση του αδερ­φού της, της οποί­ας μο­να­δι­κή σκο­πι­μό­τη­τα είναι να με­τα­κυ­λή­σει σε εκεί­νη την ευ­θύ­νη για τον τρα­γι­κό θά­να­το της για­γιάς τους.

Αφού ανα­φέ­ρε­ται σε κα­τα­θέ­σεις συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νων της υπο­στη­ρί­ζει ότι ο αδελ­φός της κα­τα­φα­νέ­στα­τα ψεύ­δε­ται ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι πλη­ρο­φο­ρή­θη­κε από εκεί­νη μετά τις 21.00 για πρώτη φορά ότι είχε σε προ­γε­νέ­στε­ρο χρόνο δήθεν αφαι­ρέ­σει την τη­λε­ό­ρα­ση της για­γιάς της, ενώ υπάρ­χουν τρεις μαρ­τυ­ρί­ες και η μία μά­λι­στα ένορ­κη, ότι εκεί­νος συ­ζη­τού­σε για την κλα­πεί­σα  τη­λε­ό­ρα­ση ήδη από το από­γευ­μα της 3ης Νο­εμ­βρί­ου 2014 και λίγο μετά τις 17.00.

Σύμ­φω­να δε με την κα­τά­θε­ση του αδερ­φού της, η ίδια λίγο μετά τις 21.00 τον ενη­μέ­ρω­σε ότι είχε αφή­σει λι­πό­θυ­μη τη για­γιά τους από «μια σπρω­ξιά» και ότι εν συ­νε­χεία αφαί­ρε­σε την τη­λε­ό­ρα­σή της.

Όπως εκ­θέ­τει, εάν όμως η για­γιά της ήταν απλά λι­πό­θυ­μη, τότε σε με­τα­γε­νέ­στε­ρο στά­διο, όταν θα ξα­νά­βρι­σκε τις αι­σθή­σεις της, θα ερ­χό­ταν σε εκεί­νη να της ζη­τή­σει το λόγο γιατί την χτύ­πη­σε και θα είχε πα­ρα­τη­ρή­σει ότι έκλε­ψε την τη­λε­ό­ρα­σή της.

Για τον πα­ρα­πά­νω λόγο, είναι πα­ντε­λώς ψευ­δής, κα­τα­σκευα­σμέ­νη και αντί­θε­τη σε κάθε κα­νό­να λο­γι­κής η κα­τά­θε­ση του αδερ­φού της:

– Ότι πριν απο­χω­ρή­σει από το σπίτι της για­γιάς τους έκανε άνω κάτω τα ρούχα στη ντου­λά­πα της, θέ­λο­ντας να δη­μιουρ­γή­σει ένα σκη­νι­κό βί­αι­ης δια­μά­χης και φο­νι­κού, ενώ η για­γιά της ήταν μο­νά­χα λι­πό­θυ­μη.

– Ότι εκεί­νος εν­δια­φέρ­θη­κε να πω­λή­σει την κλα­πεί­σα τη­λε­ό­ρα­ση από εκεί­νη για να την κα­λύ­ψει.

Εξάλ­λου, ο αδερ­φός της ευ­θαρ­σώς δή­λω­σε ότι λίγες ώρες μετά την πλη­ρο­φό­ρη­ση για το θά­να­το της για­γιάς της δεν εν­δια­φε­ρό­ταν για εκεί­νη και ότι χρεια­ζό­ταν χρή­μα­τα.

Η κα­τη­γο­ρού­με­νη υπο­στη­ρί­ζει ότι η σχέση της με τη για­γιά της υπήρ­ξε ανέ­κα­θεν άρι­στη, εκεί­νη είναι ο άν­θρω­πος που την με­γά­λω­σε και στά­θη­κε στο πλευ­ρό της σε ολό­κλη­ρη τη ζωή της, τα τε­λευ­ταία δε έτη που έμενε σε απέ­να­ντι κα­τοι­κί­ες την επι­σκε­πτό­ταν του­λά­χι­στον 2-3 φορές την ημέρα.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να, κάθε πρωί πή­γαι­νε στο σπίτι της και έπι­ναν καφέ και της έδινε τσι­γά­ρα, τα απο­γεύ­μα­τα την επι­σκε­πτό­ταν σε κα­θη­με­ρι­νή βάση, ενώ εκεί­νη φρό­ντι­ζε μά­λι­στα με δικά της έξοδα για τη δια­τρο­φή της.

Επι­πλέ­ον, είναι, όπως υπο­στη­ρί­ζει, ένα άτομο ολι­γαρ­κές και που διά­γει μία απλή ζωή χωρίς επί­πλα­στες ανά­γκες και χωρίς να ανα­ζη­τεί πε­ριτ­τές πο­λυ­τέ­λειες, από­λυ­τα ικα­νο­ποι­η­μέ­νη με όσα δια­θέ­τει.

Πα­ράλ­λη­λα δε με τη στή­ρι­ξη της για­γιάς της, η οποία φρό­ντι­ζε για τη δια­τρο­φή της  και επει­δή γνώ­ρι­ζε ότι δεν έχει πολλά χρή­μα­τα αλλά μο­νά­χα την πε­νι­χρή σύ­ντα­ξή της των 500 € πε­ρί­που, για την κά­λυ­ψη των ανα­γκών της ζωής της δεν της ζη­τού­σε ποτέ χρή­μα­τα, αλλά ερ­γα­ζό­ταν 2-3 μέρες την εβδο­μά­δα ως κα­θα­ρί­στρια, απο­κο­μί­ζο­ντας 25 € τη μέρα πε­ρί­που.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δεν στέ­κει στους κα­νό­νες της λο­γι­κής ότι θα μπο­ρού­σε να βλά­ψει ένα άτομο που την ευ­ερ­γε­τού­σε και οι­κο­νο­μι­κά, αλλά και κυ­ρί­ως με τη διαρ­κή πα­ρου­σία της στο πλευ­ρό της, ο δε τρα­γι­κός και άδι­κος χαμός της την έχει κυ­ριο­λε­κτι­κά συν­θλί­ψει ψυ­χο­λο­γι­κά.

Είναι δε βέ­βαιο ότι ο τρα­γι­κός θά­να­τος της για­γιάς της θα την ανα­γκά­σει στο μέλ­λον να ερ­γα­στεί πε­ρισ­σό­τε­ρο για να μπο­ρέ­σει να αντε­πε­ξέλ­θει στις ανά­γκες της, ήτοι η ίδια έχει ζη­μιω­θεί από το θά­να­τό της και φυ­σι­κά κα­νέ­να κλη­ρο­νο­μι­κό δι­καί­ω­μα δεν έχει απέ­να­ντί της.

Εκ­θέ­τει ακόμη ότι η σω­μα­τι­κή της διά­πλα­ση είναι τέ­τοια, και συ­γκε­κρι­μέ­να είναι τόσο λε­πτο­κα­μω­μέ­νη και αδύ­να­τη, ώστε θα την ήταν αδύ­να­το να προ­κα­λέ­σει το θά­να­το της για­γιάς της όπως προ­ήλ­θε, σύμ­φω­να και με την ια­τρο­δι­κα­στι­κή έκ­θε­ση νε­κρο­ψί­ας-νε­κρο­το­μής.

Εξάλ­λου, όπως ανα­φέ­ρε­ται στην ια­τρο­δι­κα­στι­κή έκ­θε­ση, ο θά­να­τος επήλ­θε με­τα­ξύ 21.00  της 3ης Νο­εμ­βρί­ου 2014 και 03.00 της 4ης Νο­εμ­βρί­ου 2014, δη­λα­δή μετά το χρο­νι­κό διά­στη­μα που δήθεν εκ­μυ­στη­ρεύ­τη­κε στον αδερ­φό της ότι πήγε στο σπίτι της για­γιάς της.

Απο­δει­κνύ­ε­ται εξάλ­λου, όπως υπο­στη­ρί­ζει, από το πε­ριε­χό­με­νο της εις βάρος της δι­κο­γρα­φί­ας και από τις μαρ­τυ­ρί­ες των υπό­λοι­πων κα­τη­γο­ρου­μέ­νων και τις κα­τα­θέ­σεις των μαρ­τύ­ρων ότι το χρο­νι­κό δη­λα­δή διά­στη­μα που η για­γιά της δο­λο­φο­νή­θη­κε, η ίδια βρι­σκό­ταν συ­νέ­χεια στο σπίτι της.

Ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης της πα­ρί­στα­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Φώτης Ρω­μαί­ος.