H κατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος με την έναρξη της τουριστικής περιόδου

Από τον Σύλλογο Προ­στα­σίας Περι­βάλ­λο­ντος Ρόδου

Σε λίγες μέρες η Ρόδος υπο­δέ­χε­ται τους πρώτους επι­σκέ­πτες της, ύστερα από ένα βαρύ χειμώνα τόσο από τις και­ρι­κές συν­θή­κες, όσο και από την αβε­βαιό­τητα που δια­μορ­φώ­θηκε με το βαρύ κλίμα της πολι­τι­κής και οικο­νο­μι­κής συγκυ­ρίας των τελευ­ταίων μηνών.

Το ερώτημα που τίθεται κάθε χρόνο είναι πόσο έτοιμοι είμαστε να δεχθούμε και να φιλο­ξε­νή­σουμε με επι­τυ­χία τους πρώτους του­ρί­στες που θα είναι και οι πρώτοι πρε­σβευ­τές για τη καλή φήμη της Ρόδου.

Είναι γνωστό σε όλους όσους ασχο­λού­νται με τον του­ρι­σμό ότι οι επι­σκέ­πτες των δύο πρώτων μηνών της άνοιξης είναι ως επί το πλεί­στον άνθρω­ποι που ενδια­φέ­ρο­νται για το φυσικό περι­βάλ­λον είναι φυσιο­λά­τρεις και τέτοια εποχή κάθε χρόνο έχουν την ευκαι­ρία να επι­σκε­φθούν τα όμορφα φυσικά τοπία του τόπου μας και να θαυ­μά­σουν –φωτογραφήσουν- την σπάνια χλωρίδα και πανίδα του νησιού μας.

Δυστυ­χώς όμως την περίοδο αυτή η κατά­σταση του φυσικού περι­βάλ­λο­ντος δεν είναι αυτή που θα ικα­νο­ποι­ή­σει τέτοιους επι­σκέ­πτες με αυξη­μέ­νες ευαι­σθη­σίες για τη φύση και το περι­βάλ­λον. Μια επί­σκεψη σήμερα στην ύπαιθρο θα σας εκπλή­ξει δυσά­ρε­στα με αυτά που θα δείτε σε όλο το νησί και ειδικά σε περιο­χές φυσικού κάλλους. Συγκε­κρι­μένα :

Το δασικό περι­βάλ­λον

Στα δάση της Ρόδου και κυρίως στα πιο επι­σκέ­ψιμα όπως αυτό του Προφήτη Ηλία ή του Αττα­βύ­ρου θα βρείτε πεσμένα κοντά στον δρόμο αρι­στερά και δεξιά πολλά ξερά κλαδιά και μικρά κομμένα δένδρα που εκτός την οπτική ρύπανση είναι επι­κίν­δυνα εάν δεν απο­μα­κρυν­θούν για την πρό­κληση πυρ­κα­γιών το καλο­καίρι. Επίσης είναι εμφανής οι κομ­μέ­νοι κορμοί φρέσκων δένδρων οι οποίοι στέκουν ένα με δύο μέτρα πάνω από το έδαφος για να διε­ρω­τώ­νται οι ξένοι πόσο αγαπούν το δάσος οι Ροδίτες και σε εμάς να θυμίζει ότι η λαθρο­ϋ­λο­το­μία, καλά κρατεί , και δεν πρό­κει­ται να στα­μα­τή­σει ποτέ.

Η κατά­σταση του οδικού δικτύου σε πολλά σημεία είναι κακή λόγω των βρο­χο­πτώ­σεων και σε συν­δυα­σμό με την στε­νό­τητα του δρόμου εγκυ­μο­νεί κιν­δύ­νους σε οδηγούς που δεν γνω­ρί­ζουν καλά την περιοχή. Τα φρεάτια των δρόμων είναι βου­λω­μένα με πευ­κο­βε­λό­νες, λάσπη και άλλη δασική ύλη. Στην δια­σταύ­ρωση προς την Προ­φύ­λια στις πλαγιές αρι­στερά και δεξιά του δρόμου τα καμένα δένδρα στέκουν ακόμη μαύρα και άραχνα μερικά όρθια και άλλα κομμένα κατά γης δημιουρ­γώ­ντας μια εικόνα τοπίου της κόλασης. Αν και έχουν περάσει 8 χρόνια από την τελευ­ταία πυρ­κα­γιά και χωρίς να υπάρχει περί­πτωση να ανα­ζω­ο­γο­νη­θεί το δάσος από αυτά τα καμένα δένδρα εν τούτοις δεν έχουν απο­μα­κρυν­θεί ώστε να διευ­κο­λυν­θεί η θαμνώ­δης βλά­στηση και να ανα­δα­σω­θεί εκ νέου όλη η καμένη έκταση.

Πάντως η εικόνα του τοπίου είναι απο­κρου­στική και καθόλου κολα­κευ­τική για όσους αγαπούν το πράσινο και καθαρό φυσικό περι­βάλ­λον.

Οι οδικές πινα­κί­δες

Μεγάλη σύγχυση προ­κα­λούν στους οδηγούς οι οδικές σημάν­σεις και πινα­κί­δες σε πολλές περιο­χές του οδικού δικτύου. Πρώτα από όλα οι περισ­σό­τε­ρες είναι πολύ παλιές και τα γράμ­ματα δεν φαί­νο­νται. Δεύ­τε­ρον πολλές βρί­σκο­νται σε ακα­τάλ­λη­λες θέσεις ή είναι κρυμ­μέ­νες πίσω από φυσικά εμπόδια. Σε δια­σταυ­ρώ­σεις ( δια­σταύ­ρωση προς Προφύλια-Βάτι-Ιστριο) υπάρ­χουν τόσες πολλές παλιές και νέες πινα­κί­δες που δημιουρ­γούν κομ­φού­ζιο όχι μόνο στους ξένους οδηγούς αλλά και στους ντό­πιους. Στάσεις δεν υπάρ­χουν για τους επι­βά­τες των λεω­φο­ρείων της γραμμής και εάν κάτι υπάρχει είναι πρό­χειρο και παλιό.Πιστεύ­ουμε είναι καιρός η οδική σήμανση να αντι­με­τω­πι­στεί σωστά εξ αρχής διότι το πρό­βλημα αυτό υφί­στα­ται εδώ και αρκετά χρόνια.

Η ανε­ξέ­λεγ­κτη βόσκηση

Η κατά­σταση έχει γίνει πολύ επι­κίν­δυνη με τα αδέ­σποτα κατσί­κια που βόσκουν σε χωράφια με καλ­λιέρ­γειες, περνούν τους δρόμους μόνα τους χωρίς τους βοσκούς, βόσκουν σε δασικές εκτά­σεις που η χλωρίδα πρέπει να προ­στα­τεύ­ε­ται και απο­ψι­λώ­νουν σημα­ντι­κούς βιό­το­πους με σπάνια είδη χλω­ρί­δας. Σε πολλές άλλες εκτά­σεις δασικές και μη βρί­σκο­νται εγκα­τε­στη­μέ­νοι σταύλοι κάθε μορφής. Άλλοι είναι πρό­χειρα κτι­σμέ­νοι με τσι­με­ντό­λι­θους και άλλοι με λαμα­ρί­νες. Μερικοί έχουν ζώα και άλλοι είναι εγκα­τα­λειμ­μέ­νοι σκου­πι­δό­το­ποι. Αυτό είναι ένα άλλο σοβαρό και δια­χρο­νικό πρό­βλημα που δεν έχει αντι­με­τω­πι­στεί ακόμα απο­τε­λε­σμα­τικά.

Μπάζα και σκου­πί­δια

Δεν υπάρχει χωμα­τό­δρο­μος που να οδηγεί μέσα στο δάσος και να είναι προ­σπε­λά­σι­μος σε ανθρώ­πους και αυτο­κί­νητα που να μη βρεί κάποιος σωρούς από σκου­πί­δια και μπάζα κάθε είδους .

Μια πολύ άσχημη εικόνα του φυσικού περι­βάλ­λο­ντος που πέρα της κατα­στρο­φής που προ­ξε­νεί στο περι­βάλ­λον δεν μας τιμά σαν λαό και μας υπο­βαθ­μί­ζει σαν χώρα στα μάτια όλων των επι­σκε­πτών μας. Η ζημιά που προ­κα­λεί­ται από τα σκου­πί­δια ή τα λύματα ιδίως όταν αυτά βρί­σκο­νται στις όχθες των ποταμών και των λιμνών είναι ιδιαί­τερα μεγάλη και επι­κίν­δυνη.

Πριν μερικά χρόνια κάποιος οδηγός μπε­το­νιέ­ρας άδειασε το μπετόν της μπε­το­νιέ­ρας του στις όχθες του ποταμού Λουτάνη. Έκτοτε τα μπετά παρα­μέ­νουν εκεί και κανείς δεν έχει ενδια­φερ­θεί να τα απο­μα­κρύ­νει και να απο­κα­τα­στή­σει το τοπίο το οποίο επι­σκέ­πτο­νται καθη­με­ρινά χιλιά­δες ξένοι. Αυτή είναι δυστυ­χώς η πραγ­μα­τική εικόνα του φυσικού μας περι­βάλ­λο­ντος ,ενός σημα­ντι­κού στοι­χείου πάνω στο οποίο βασί­ζε­ται η του­ρι­στική βιο­μη­χα­νία και η οικο­νο­μική ανά­πτυξη ολό­κλη­ρου του νησιού. Το ερώτημα όμως είναι για πόσο καιρό θα παρα­μεί­νει ακόμη;

Το ΔΣ.