Επιστρέφει στην πολιτική με νέο κόμμα ο Α. Παπαδόπουλος

Την επά­νο­δο του στην ενερ­γό πο­λι­τι­κή, με τη συ­γκρό­τη­ση μιας «νέας ισχυ­ρής πο­λι­τι­κής δύ­να­μης», μετά τις εκλο­γές της 25ης Ια­νουα­ρί­ου, ανήγ­γει­λε ο πρώην υπουρ­γός των κυ­βερ­νή­σε­ων του ΠΑΣΟΚ, Αλέ­κος Πα­πα­δό­που­λος, ο οποί­ος εκτι­μά ότι το επό­με­νο εξά­μη­νο θα είναι από τα χει­ρό­τε­ρα των τε­λευ­ταί­ων ετών και κα­τα­λο­γί­ζει ευ­θύ­νες στο πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα.

«Μετά τις εκλο­γές και πά­ντως πριν την τε­λι­κή απο­ε­ρεί­πω­ση και την συ­ντρι­βή της χώρας, πρέ­πει να λάβει σάρκα και οστά το νέο με­γά­λο εθνι­κό όραμα με την συ­γκρό­τη­ση μιας νέας ισχυ­ρής πο­λι­τι­κής δύ­να­μης που θα συ­σπει­ρώ­σει τις δυ­νά­μεις του μέλ­λο­ντος και θα διεκ­δι­κή­σει να ανα­λά­βει, χωρίς χρο­νο­τρι­βές και υπεκ­φυ­γές, την πο­λι­τι­κή ευ­θύ­νη» είπε ο κ. Πα­πα­δό­που­λος σε ομι­λία του κατά την πα­ρου­σί­α­ση, στη Θεσ­σα­λο­νί­κη, του βι­βλί­ου του Κων­στα­ντί­νου Γε­ρο­ντή, με τίτλο: “Επα­να­θέ­σμι­ση της Ελ­λη­νι­κής Πο­λι­τεί­ας”. Σε ότι αφορά τη δική του συμ­με­το­χή στη νέα αυτή προ­σπά­θεια δή­λω­σε: «Θα συμ­με­τά­σχω κι εγώ, επα­νερ­χό­με­νος στην πο­λι­τι­κή ζωή, προ­κει­μέ­νου να βοη­θή­σω το εγ­χεί­ρη­μα και εκεί­νους που θα ηγη­θούν μέ­χρις να στε­ριώ­σει».

Ο πρώην υπουρ­γός εμ­φα­νί­στη­κε απαι­σιό­δο­ξος για τις εξε­λί­ξεις στη χώρα μας, πε­ριέ­γρα­ψε τους κιν­δύ­νους που έρ­χο­νται, μί­λη­σε για “εκ­πέ­ον πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα” και επέρ­ρι­ψε ευ­θύ­νες στις ηγε­σί­ες των πο­λι­τι­κών δυ­νά­με­ων, λέ­γο­ντας: «Εκτι­μώ ότι το επό­με­νο εξά­μη­νο θα είναι από τα χει­ρό­τε­ρα των τε­λευ­ταί­ων ετών και η ευ­θύ­νη των ση­με­ρι­νών ηγε­σιών των πο­λι­τι­κών δυ­νά­με­ων θα είναι με­γά­λη και θα έχει ονο­μα­τε­πώ­νυ­μα. Το ση­με­ρι­νό αν­θρώ­πι­νο πο­λι­τι­κό υλικό δεν μπο­ρεί να οδη­γή­σει τη χώρα σε μια νέα θε­σμι­κή ανα­γέν­νη­ση και οι­κο­νο­μι­κή ανά­πτυ­ξη, γιατί είναι και το ίδιο πα­γι­δευ­μέ­νο – και ανή­μπο­ρο πλέον – σε λο­γι­κές που αφο­ρούν άλλες επο­χές και άλλες πρα­κτι­κές και όχι στις συ­μπε­ρι­φο­ρές και προ­σαρ­μο­γές που απαι­τεί ο σύγ­χρο­νος και τα­χέ­ως με­τα­βαλ­λό­με­νος κό­σμος. Ο οι­κο­νο­μι­κός και κοι­νω­νι­κός κίν­δυ­νος από τη δια­φαι­νό­με­νη πο­λι­τι­κή ακι­νη­σία και αβε­βαιό­τη­τα είναι ορα­τός. Γιατί ο λαϊ­κι­σμός δεν πρέ­πει να ταυ­τί­ζε­ται με τη δη­μα­γω­γία. Ο λαϊ­κι­σμός δεν είναι μόνο τε­χνι­κή υφαρ­πα­γής ψήφων. Είναι κάτι βα­θύ­τε­ρο και ευ­ρύ­τε­ρο. Είναι η οι­κο­δο­μη­μέ­νη φι­λο­σο­φία και αντί­λη­ψη ότι τη ζωή δεν την υπη­ρε­τούν και προ­στα­τεύ­ουν οι θε­σμοί μιας ορ­γα­νω­μέ­νης και αξια­κά δο­μη­μέ­νης κοι­νω­νί­ας πο­λι­τών, αλλά οι οι­κο­νο­μι­κές και πο­λι­τι­κές συ­ναλ­λα­γές, ανά­με­σα στα άτομα και τις ομά­δες συμ­φε­ρό­ντων που συ­γκρο­τούν την κοι­νω­νία».

Προει­δο­ποί­η­σε ότι «η Ελ­λά­δα ει­σέρ­χε­ται σε μια άγνω­στης χρο­νι­κής διάρ­κειας πε­ρί­ο­δο πο­λι­τι­κού αδιε­ξό­δου και αυτό, ανε­ξάρ­τη­τα από το αν οι εκλο­γές δώ­σουν αυ­το­δύ­να­μη κοι­νο­βου­λευ­τι­κή πλειο­ψη­φία ή προ­κύ­ψει συ­νερ­γα­σία ακόμα και των δύο με­γά­λων κομ­μά­των» και ανα­φε­ρό­με­νος στην εκλο­γι­κή μάχη της Κυ­ρια­κής ση­μεί­ω­σε: «Οι δύο κομ­μα­τι­κοί πόλοι που συ­γκρού­ο­νται σή­με­ρα δεν θα μπο­ρούν να δώ­σουν πραγ­μα­τι­κή Κυ­βέρ­νη­ση, γιατί δεν είναι ιδε­ο­λο­γι­κοί πόλοι που έχουν συ­γκε­κρι­μέ­νες αντι­λή­ψεις για το μέλ­λον της χώρας. Είναι απλά δύο όψεις του ίδιου νο­μί­σμα­τος. Στις εκλο­γές αυτές συ­γκρού­ο­νται οι δύο εκ­δο­χές του νε­ο­ελ­λη­νι­κού λαϊ­κι­σμού. Συ­γκρού­ε­ται η λαϊ­κί­στι­κη εξου­σια­στι­κή Δεξιά με τον αρι­στε­ρό ιδε­ο­λη­πτι­κό λαϊ­κι­σμό, ανε­ξάρ­τη­τα από το αν οι ανά­γκες της πο­λι­τι­κής τους επι­βί­ω­σης τους οδη­γούν ενί­ο­τε να υπο­δύ­ο­νται τις δυ­νά­μεις ευ­θύ­νης. Είναι απλώς λε­ο­ντές, που οι πε­ρι­στά­σεις θα τις οδη­γή­σουν σύ­ντο­μα να κα­τα­πέ­σουν μαζί με τους μύ­θους που κα­τα­σκεύ­α­σαν για τους ίδιους και τις δυ­να­τό­τη­τές τους».

Ο κ. Πα­πα­δό­που­λος απηύ­θυ­νε έκ­κλη­ση στους «μο­νο­μά­χους της Κυ­ρια­κής, αλλά και τις λοι­πές ελίτ της χώρας, που ενί­ο­τε συ­μπε­ρι­φέ­ρο­νται σαν ιδιο­κτή­τες της», όπως είπε, και πα­ρα­τή­ρη­σε: «Ανα­σύ­ρω και επι­κα­λού­μαι προς τούτο κάτι που φαί­νε­ται ξε­χα­σμέ­νο μέσα στους αιώ­νες. Είναι το ρω­μαϊ­κό νο­μι­κό δόγμα, το οποίο δεν εντά­χθη­κε τυ­πι­κά στο νο­μι­κό μας πο­λι­τι­σμό αλλά ως πο­λι­τι­κό δόγμα πρέ­πει να υφί­στα­ται και να λει­τουρ­γεί συ­νε­χώς στη χώρα μας. Πρό­κει­ται για το ΕΣΧΑ­ΤΟ ΣΥ­ΓΚΛΗ­ΤΙ­ΚΟ ΔΟΓΜΑ (SENATUM CONSULTUM ULTIMUM). Το δόγμα αυτό εφαρ­μο­ζό­ταν ως στα­θε­ρή προει­δο­ποί­η­ση προς τους Υπά­τους σε πε­ρί­πτω­ση κιν­δύ­νου κα­τα­στρο­φής της Ρώμης και της Ρω­μαϊ­κής Δη­μο­κρα­τί­ας, και κα­θιέ­ρω­νε την έσχα­τη ευ­θύ­νη για αυ­τούς όχι μόνο αν τυχόν δρού­σαν ενά­ντια στη Ρώμη αλλά και – κυ­ρί­ως θα έλεγα – στην πε­ρί­πτω­ση που ολι­γω­ρού­σαν να πά­ρουν εγκαί­ρως μέτρα προ­στα­σί­ας της για την απο­τρο­πή δια­φαι­νό­με­νης κα­τα­στρο­φής της. Το δόγμα αυτό λέει: “CAVEANT CONSULES NE QUID RES PUBLICA DETRIMENTI CAPERET”. «Ας προ­σέ­ξουν οι Ύπα­τοι ίνα μη θραυ­σθή η κε­φα­λή της Δη­μο­κρα­τί­ας.»

«Κυ­ρί­ες και κύ­ριοι, γνω­ρί­ζε­τε και γνω­ρί­ζω από τώρα ποιοι ακρι­βώς θα θε­ω­ρη­θούν ως υπεύ­θυ­νοι «Ύπα­τοι» σε πε­ρί­πτω­ση συ­ντρι­βής της χώρας. Εύ­χο­μαι και ελ­πί­ζω, ωστό­σο, η προει­δο­ποί­η­ση να πιά­σει τόπο, η χώρα να δια­σω­θεί και η έσχα­τη ευ­θύ­νη να μην κα­τα­λο­γι­σθεί», κα­τέ­λη­ξε.