ΔΕΠ Πανεπιστημίου Αιγαίου: Όχι στην ίδρυση «Πανεπιστημιακής Αστυνομίας»

Στις πρό­σφα­τες συνα­ντή­σεις του Πρω­θυ­πουρ­γού με τη Σύνοδο των Πρυ­τά­νεων και της Υπουρ­γού Παι­δείας με αντι­προ­σω­πία των Πρυ­τά­νεων και την ηγεσία της ΠΟΣΔΕΠ, ανα­κοι­νώ­θηκε η πρόθεση της κυβέρ­νη­σης για την ίδρυση «Πανε­πι­στη­μια­κής Αστυ­νο­μίας» στα πανε­πι­στή­μια.

Πιο συγκε­κρι­μένα, η κυβέρ­νηση προ­τί­θε­ται να κατα­θέ­σει άμεσα σ/ν που προ­βλέ­πει μεταξύ άλλων:

α) τη δημιουρ­γία «ειδικού» σώματος στα ΑΕΙ υπό την ΕΛΑΣ, τη λεγό­μενη «Ειδική Ομάδα Προ­στα­σίας Πανε­πι­στη­μια­κού Ιδρύ­μα­τος» (Ε.Ο.Π.Π.Ι.), που θα καλύ­πτε­ται από του­λά­χι­στον 1000 οργα­νι­κές θέσεις αστυ­νο­μι­κών,

β) τη δημιουρ­γία εσω­τε­ρι­κού κανο­νι­σμού σε κάθε ΑΕΙ με ειδικές προ­βλέ­ψεις για επι­χει­ρη­σιακά σχέδια ασφά­λειας σε κάθε ΑΕΙ. Παράλ­ληλα, αυστη­ρο­ποί­ηση του πει­θαρ­χι­κού κώδικα ειδικά για τους φοι­τη­τές και τις φοι­τή­τριες,

γ) την αυστη­ρο­ποί­ηση του ποι­νι­κού κώδικα και ειδικά του άρθρου 168 που αφορά παρε­μπό­διση λει­τουρ­γίας δημό­σιων υπη­ρε­σιών ώστε να μπορεί να εφαρ­μο­σθεί ανε­μπό­δι­στα ειδικά στα ΑΕΙ.

Σε μια χρονική στιγμή που η χώρα συγκλο­νί­ζε­ται από τους συνε­χείς καθη­με­ρι­νούς θανά­τους συναν­θρώ­πων μας στα νοσο­κο­μεία, που οι υγειο­νο­μι­κοί βγάζουν κραυγές αγωνίας για τις ελλεί­ψεις στα νοσο­κο­μεία και απαι­τούν νέες προ­σλή­ψεις, που οι εργα­ζό­με­νοι αγω­νιούν για το μέλλον το δικό τους και των οικο­γε­νειών τους, που η εργα­σιακή αβε­βαιό­τητα και ανεργία χτυπούν όλο και περισ­σό­τε­ρες πόρτες, τη στιγμή που επι­βάλ­λε­ται lock-down στη χώρα, που σχολεία και πανε­πι­στή­μια είναι κλειστά με μαθητές και φοι­τη­τές να βρί­σκο­νται εκτός αιθου­σών διδα­σκα­λίας και με αρκε­τούς μαθητές ακόμη και φοι­τη­τές να μην δια­θέ­τουν την απα­ραί­τητη υλι­κο­τε­χνική υποδομή για να παρα­κο­λου­θούν τα μαθή­ματα από από­σταση, η κυβέρ­νηση της ΝΔ εκτιμά ότι τώρα είναι η πιο κατάλ­ληλη στιγμή για να προ­σλά­βει 1000 αστυ­νο­μι­κούς που θα ανα­λά­βουν τη «φύλαξη» των πανε­πι­στη­μίων!

Η κυβέρ­νηση δεν μας ξαφ­νιά­ζει με τις επι­λο­γές και τα σχέδιά της. Είναι η επιβολή του δόγ­μα­τος «Νόμος και Τάξη», που είχε εξαγ­γεί­λει προ­ε­κλο­γικά και τώρα, την εποχή της παν­δη­μίας και της επι­βο­λής μέτρων προ­στα­σίας, βρίσκει την ευκαι­ρία να το εφαρ­μό­σει. Είναι ο Νόμος και η Τάξη, όπως αυτή τα κατα­λα­βαί­νει. Και αυτό που κατα­λα­βαί­νει δεν είναι απλά και μόνο η κατάρ­γηση του πανε­πι­στη­μια­κού ασύλου. Με πρό­σχημα τα μέτρα προ­στα­σίας κατά του κορω­νοϊού, απα­γο­ρεύει συνα­θροί­σεις άνω των 3 ατόμων ειδικά στην επέτειο του Πολυ­τε­χνείου, όπως και στην επέτειο της δολο­φο­νίας του Αλέ­ξαν­δρου Γρη­γο­ρό­που­λου (όπου απα­γο­ρεύει ακόμη και να αφήσουν λου­λού­δια στον τόπο δολο­φο­νίας του), συλ­λαμ­βά­νει φεμι­νί­στριες στο Σύνταγμα την παγκό­σμια ημέρα για την εξά­λειψη της βίας κατά των γυναι­κών. Βασικά «Νόμος και Τάξη» για την κυβέρ­νηση της ΝΔ σημαί­νει απα­γό­ρευση και ποι­νι­κο­ποί­ηση οποιασ­δή­ποτε ενέρ­γειας που μπορεί να σημαί­νει διεκ­δί­κηση, δια­μαρ­τυ­ρία, αντί­σταση και κυρίως οτι­δή­ποτε παρα­πέ­μπει σε αρι­στερό και ριζο­σπα­στικό λόγο.

Ως μέλη ΔΕΠ, πανε­πι­στη­μια­κοί δάσκα­λοι και ερευ­νη­τές, νέοι επι­στή­μο­νες που γνω­ρί­ζουμε από πρώτο χέρι τις πραγ­μα­τι­κές αιτίες και τους δια­χρο­νικά υπεύ­θυ­νους για την κατά­σταση με την οποία βρι­σκό­μα­στε καθη­με­ρινά αντι­μέ­τω­ποι προ­σπα­θώ­ντας να κάνουμε τη δουλειά μας, καταγ­γέλ­λουμε την προ­ω­θού­μενη ένταση της κατα­στο­λής

στα πανε­πι­στή­μια και αρνού­μα­στε να συμπρά­ξουμε στη συκο­φά­ντηση των φοι­τη­τών μας, των συλ­λο­γι­κών τους οργάνων και των αγώνων τους. Τα πανε­πι­στή­μια δεν είναι χώροι ανομίας και παρα­βα­τι­κό­τη­τας, όπως συστη­μα­τικά επι­χει­ρεί­ται να παρου­σια­σθούν. Παρά τις τρα­γι­κές συν­θή­κες ελλεί­ψεων επαρ­κούς χρη­μα­το­δό­τη­σης, διδα­κτι­κού και διοι­κη­τι­κού προ­σω­πι­κού, ενί­σχυ­σης των εκπαι­δευ­τι­κών και ερευ­νη­τι­κών υπο­δο­μών στα πανε­πι­στή­μια επι­τε­λεί­ται εκπαι­δευ­τικό και ερευ­νη­τικό έργο υψηλού επι­πέ­δου. Απο­τε­λεί ιστο­ρική κατά­κτηση τους κανόνες της ακα­δη­μαϊ­κής ζωής και των δρα­στη­ριο­τή­των εντός των Πανε­πι­στη­μίων, της ελεύ­θε­ρης και ανε­μπό­δι­στης έρευνας, κοι­νω­νι­κής και πολι­τι­κής δράσης να τους καθο­ρί­ζει η ίδια η ακα­δη­μαϊκή κοι­νό­τητα και όχι οι δημό­σιες ή ιδιω­τι­κές μονάδες κατα­στο­λής.

Τα μέτρα που ανα­κοι­νώ­θη­καν δεν αφορούν στην ασφά­λεια των πανε­πι­στη­μια­κών ιδρυ­μά­των και της ακα­δη­μαϊ­κής κοι­νό­τη­τας. Αφορούν όχι μόνο στον περιο­ρι­σμό, αλλά και στην κατα­στολή κάθε δυνα­τό­τη­τας οργα­νω­μέ­νης και συλ­λο­γι­κής δια­μαρ­τυ­ρίας, στην κατα­στολή ανά­πτυ­ξης φοι­τη­τι­κού και πανε­πι­στη­μια­κού κινή­μα­τος. Ενός κινή­μα­τος που τις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες πάλεψε για δημόσια και δωρεάν παιδεία, ενάντια στην εμπο­ρευ­μα­το­ποί­ηση και ιδιω­τι­κο­ποί­ηση του δημό­σιου πανε­πι­στη­μίου. Στόχος είναι να εμπο­δι­στεί με κάθε μέσο ακόμη και η δια­μαρ­τυ­ρία ενάντια στη συνεχή εμπο­ρευ­μα­το­ποί­ηση και ιδιω­τι­κο­ποί­ηση του δημό­σιου πανε­πι­στη­μίου, ενάντια στη μετα­τροπή των πανε­πι­στη­μίων σε χώρους που λει­τουρ­γούν με όρους και κανο­νι­σμούς επι­χει­ρή­σεων.

Από την άλλη μεριά η πλειο­ψη­φία της ΠΟΣΔΕΠ απο­δέ­χε­ται την ατζέντα της κυβέρ­νη­σης και ανάγει το ζήτημα της «αστυ­νό­μευ­σης» των Πανε­πι­στη­μίων ως βασικό θέμα συζή­τη­σης, εν μέσω παν­δη­μίας, την ίδια ώρα που τα προ­βλή­ματα λει­τουρ­γίας των πανε­πι­στη­μίων έχουν κτυ­πή­σει κόκκινο. Δια­φω­νεί με την κυβέρ­νηση, όχι ως προς την ύπαρξη αστυ­νο­μι­κού σώματος στα Πανε­πι­στή­μια, αλλά για το αν το σώμα αυτό θα λογο­δο­τεί στο υπουρ­γείο ή στη διοί­κηση του Πανε­πι­στη­μίου ή αν θα χρη­μα­το­δο­τεί­ται από τους προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς των Ανώ­τα­των Ιδρυ­μά­των. Δια­φο­ρο­ποί­ηση του τύπου «το σώμα των αστυ­νο­μι­κών στα πανε­πι­στή­μια να λογο­δο­τεί στις πρυ­τα­νι­κές αρχές και όχι στην ΕΛΑΣ» δείχνει πως η ίδια η Ομο­σπον­δία αντι­λαμ­βά­νε­ται το έργο των πανε­πι­στη­μια­κών αρχών, στις οποίες ανα­θέ­τει και ρόλο αστυ­νο­μι­κού διευ­θυ­ντή!

Είμαστε κάθετα αντί­θε­τοι στη δημιουρ­γία οποιου­δή­ποτε αστυ­νο­μι­κού σώματος στα Πανε­πι­στή­μια, είτε αυτό υπά­γε­ται στο Υπουρ­γείο Προ­στα­σίας του Πολίτη είτε στη διοί­κηση του Πανε­πι­στη­μίου. Δεν αλλάζει το χαρα­κτήρα του ως σώμα κατα­στο­λής εάν αυτό χρη­μα­το­δο­τεί­ται από το υπουρ­γείο ή από τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό των Ιδρυ­μά­των.

Τα Πανε­πι­στή­μια δεν έχουν την ανάγκη σωμάτων κατα­στο­λής. Έχουν ανάγκη από νέες θέσεις μόνιμου διδα­κτι­κού με αξιο­πρε­πείς απο­λα­βές. Θέσεις διοι­κη­τι­κού και τεχνι­κού προ­σω­πι­κού, προ­σω­πι­κού φύλαξης και καθα­ριό­τη­τας, ενί­σχυση και εκσυγ­χρο­νι­σμό των υπο­δο­μών για φοι­τη­τική μέριμνα, διδα­σκα­λία και έρευνα και στη φάση που τώρα δια­νύ­ουμε, άμεσα μέτρα ενί­σχυ­σης του Δημό­σιου Συστή­μα­τος Υγείας.