Μ. Ιατρίδη: «Αυτή είναι η πάγια τακτική του κ. Καμμένου. Όταν βουλιάζει το καράβι που κυβερνά θα ρίξει το φταίξιμο στους πάντες εκτός απ’ τον καπετάνιο».

«Ο κ. Καμ­μέ­νος ανα­κα­λύ­πτει συνω­μο­σίες για να δικαιο­λο­γή­σει την απο­τυ­χία του και για να θυμα­το­ποι­η­θεί, ώστε να τον λυπη­θούν και να τον ηρω­ο­ποι­ή­σουν από οίκτο.

Αυτή είναι η πάγια τακτική του. Όταν βου­λιά­ζει το καράβι που κυβερνά θα ρίξει το φταί­ξιμο στους πάντες εκτός απ’ τον καπε­τά­νιο. Φταίει ο καιρός, οι πει­ρα­τές, τα βράχια, το κύμα, οι ναύτες αλλά όχι ο ίδιος.

Από τις δηλώ­σεις του κ. Καμ­μέ­νου στα μέσα ενη­μέ­ρω­σης της Δωδε­κα­νή­σου, φαί­νε­ται ότι δεν έχει αντι­λη­φθεί τι πραγ­μα­τικά συμ­βαί­νει.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι η απο­χώ­ρηση μου δεν οφεί­λε­ται σε πολι­τικά αίτια. Όμως:

Το να μην αντι­λαμ­βά­νε­ται ο κ. Καμ­μέ­νος, επι­κε­φα­λής ενός κινή­μα­τος, την πραγ­μα­τι­κό­τητα, είναι πολι­τικό αίτιο.

Το να μην κάνει αυτο­κρι­τική για τον τρόπο με τον οποίο ηγείται ενός κινή­μα­τος, είναι πολι­τικό αίτιο.

Το να μην τον προ­βλη­μα­τί­ζει ότι έχει χάσει σχεδόν τους μισούς του βου­λευ­τές, που πρω­το­στά­τη­σαν στην ίδρυση του κινή­μα­τος και στις εκλογές του 2012, είναι πολι­τικό αίτιο.

Το να μην τον ανη­συ­χεί, προ­σω­πικά, που έχει χάσει περίπου 470.000 πολίτες από αυτούς που τον στή­ρι­ξαν, αρχικά, στις εκλογές του Μαΐου του 2012, είναι πολι­τικό αίτιο.

Εκτός και αν θεωρεί ότι όλοι αυτοί οι άνθρω­ποι έχουν κάνει μυστι­κές συμ­φω­νίες, όπως επι­μέ­νει με βάση τις θεωρίες του περί συνο­μω­σίας.

Το να μην αντι­λαμ­βά­νε­ται ότι οι ιδε­ο­λο­γι­κές του παλι­νω­δίες δημιουρ­γούν σύγχυση στους ενα­πο­μεί­να­ντες υπο­στη­ρι­κτές του, είναι πολι­τικό αίτιο.

Προ­σω­πικά, έντιμα και έγκαιρα είχα προει­δο­ποι­ή­σει και εξη­γή­σει ότι οι Ανε­ξάρ­τη­τοι Έλληνες δεν μπορούν να συνε­χί­σουν κατά αυτόν τον τρόπο.

Εξά­ντλησα κάθε περι­θώ­ριο παρα­μο­νής μου στο κίνημα. Περί­μενα μέχρι την τελευ­ταία στιγμή.

Από εκεί και πέρα, καλό είναι ο ίδιος να μην λασπο­λο­γεί και να μην συκο­φα­ντεί όλους τους άλλους για, δήθεν, μυστι­κές συμ­φω­νίες.

Εκτός αν ο ίδιος έχει στο νου του το περί­φημο non paper προς την Προ­ε­δρία της Δημο­κρα­τίας, περί μοι­ρα­σιάς των Υπουρ­γείων, γεγονός που στοί­χησε στο κίνημα σημα­ντικό ποσοστό από τις εκλογές του Μαΐου στις εκλογές του Ιουνίου του 2012.

Καλό θα είναι ακόμα να μην ανα­φέ­ρε­ται σε φαντα­στι­κές κατα­στά­σεις. Ουδέ­ποτε ζήτησα και δεν πρό­κει­ται να ζητήσω να επι­στρέψω στους Ανε­ξάρ­τη­τους Έλληνες.

Ήδη, έχω απο­δεί­ξει δύο φορές ότι δεν με ενδια­φέ­ρει να κρατήσω πάση θυσία τη βου­λευ­τική μου έδρα. Με ενδια­φέ­ρει να κάνω αυτό που θεωρώ σωστό και να έχω ήσυχη τη συνεί­δηση μου.

Έχω ακόμα απο­δεί­ξει, στην πράξη, ότι σέβομαι και τιμώ τις κοι­νω­νι­κές και προ­σω­πι­κές μου σχέσεις, ανε­ξάρ­τητα από την πολι­τική μου στάση. Δεν ξέρω αν το κάνει και ο ίδιος.

Σε κάθε περί­πτωση, αφήνω τον κ. Καμμένο στη συκο­φα­ντία και τη λασπο­λο­γία του. Τελικά, φαί­νε­ται ότι σε αυτόν τον τομέα είναι πραγ­μα­τικά ικανός.

Τον καλώ να ανα­κα­λέ­σει αμέσως και δημόσια τους ψευδείς, ανυ­πό­στα­τους και συκο­φα­ντι­κούς ισχυ­ρι­σμούς του και δηλώνω ότι επι­φυ­λάσ­σο­μαι παντός νομίμου δικαιώ­μα­τός μου».