Η οικονομική κρίση έχει ταράξει συθέμελα τον κοινωνικό ιστό της Ρόδου

Στην έν­δεια βυ­θί­ζε­ται η κοι­νω­νία της Ρόδου, που κρύ­βει αν­θρώ­πι­να δρά­μα­τα τα οποία εκτυ­λίσ­σο­νται δίπλα μας και αντι­με­τω­πί­ζο­νται χάρις στην αλ­λη­λεγ­γύη και στην αν­θρω­πιά ευαι­σθη­το­ποι­η­μέ­νων συ­μπο­λι­τών μας.

Η οι­κο­νο­μι­κή κρίση έχει τα­ρά­ξει συ­θέ­με­λα τον κοι­νω­νι­κό ιστό και της Ρόδου, ανα­τρέ­πο­ντας τις ζωές αν­θρώ­πων που μέχρι πρό­τι­νος είχαν μια φυ­σιο­λο­γι­κή κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα, φέρ­νο­ντάς τους αντι­μέ­τω­πους με την ανερ­γία, με σο­βα­ρές ασθέ­νειες και με πολ­λές άλλες δυ­σά­ρε­στες κα­τα­στά­σεις, που απορ­ρέ­ουν από την έλ­λει­ψη χρη­μά­των.

Η εθε­λό­ντρια Σοφία Μανιά, έχει ανα­πτύ­ξει ένα άτυπο δί­κτυο εθε­λο­ντών που προ­στρέ­χει όπου ζη­τη­θεί βο­ή­θεια για να κα­λύ­ψει ανά­γκες αν­θρώ­πων, μπρο­στά στις οποί­ες το κρά­τος κλεί­νει τα μάτια.

Όπως έκανε γνω­στό η κ. Σοφία Μανιά, μι­λώ­ντας στην «δ», αυτή τη στιγ­μή σι­τί­ζει 44 οι­κο­γέ­νειες στη Ρόδο με τη βο­ή­θεια ξε­νο­δό­χων και ιδιο­κτη­τών κα­τα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος, όμως με την ολο­κλή­ρω­ση της του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου οι μο­νά­δες θα κλεί­σουν και η κά­λυ­ψη τη σί­τι­σης των οι­κο­γε­νειών που αδυ­να­τούν να αντε­πε­ξέλ­θουν στις απαι­τή­σεις της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας θα είναι δύ­σκο­λη.

Όπως λέει, έχει ξε­κι­νή­σει την συ­γκέ­ντρω­ση βα­σι­κών ειδών για την διάρ­κεια του χει­μώ­να, όμως οι οι­κο­γέ­νειες που χρειά­ζο­νται κα­θη­με­ρι­νή δια­τρο­φή είναι πολ­λές και οι ανά­γκες συ­νε­χώς με­γα­λώ­νουν.

Η ίδια κα­θη­με­ρι­νά δια­νέ­μει φα­γη­τό σε δε­κά­δες συ­μπο­λί­τες μας που την πε­ρι­μέ­νουν κάθε με­ση­μέ­ρι για να γε­μί­σει το πιάτο τους, το οποίο όμως δεν επαρ­κεί πάντα για όλους.

Υπάρ­χουν μο­νο­γο­νεϊ­κές οι­κο­γέ­νειες, πο­λύ­τε­κνες οι­κο­γέ­νειες, ηλι­κιω­μέ­νοι, ανή­μπο­ροι συ­μπο­λί­τες μας, άν­θρω­ποι που δεν έχουν ρεύμα στα σπί­τια τους, ασθε­νείς, οι οποί­οι στη­ρί­ζο­νται απο­κλει­στι­κά στην Σοφία Μανιά και στους εθε­λο­ντές της.

Όπως λέει η ίδια, κάθε άν­θρω­πος που έφτα­σε στο ση­μείο να χρειά­ζε­ται τη βο­ή­θειά της για να εξα­σφα­λί­σει το φα­γη­τό του, κρύ­βει με­γά­λο πόνο.

Κάθε μέρα, γεν­νιού­νται νέες ανά­γκες και η λίστα με τους συ­μπο­λί­τες μας που ζουν κοντά ή κάτω από το όριο της φτώ­χειας συ­νε­χώς με­γα­λώ­νει.

Γυ­ναί­κα από νησί της Δω­δε­κα­νή­σου, ξε­που­λά­ει το νοι­κο­κυ­ριό της μαζί με με­γά­λης αξίας έπι­πλα αντί­κες των γο­νιών της, διότι η πάλη της με τον καρ­κί­νο απαι­τεί χρή­μα­τα που η ίδια πλέον δεν δια­θέ­τει και η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά της έχει με­τα­τρα­πεί σε μάχη για επι­βί­ω­ση, για την ίδια και τα παι­διά της.

Άλλη γυ­ναί­κα από τη Ρόδο που με­τέ­βη στην Κρήτη για ακτι­νο­βο­λί­ες, θέλει να δια­κό­ψει την θε­ρα­πεία της και να επι­στρέ­ψει διότι η δια­μο­νή της κα­λύ­πτε­ται απο­κλει­στι­κά από δω­ρε­ές και φι­λαν­θρω­πί­ες και νιώ­θει βάρος που δεν μπο­ρεί να κα­λύ­ψει η ίδια τα έξοδα δια­μο­νής και δια­τρο­φής της.

Ο αριθ­μός των καρ­κι­νο­πα­θών που είτε διέ­κο­ψαν τις θε­ρα­πεί­ες τους είτε δεν τις ξε­κί­νη­σαν ποτέ λόγω οι­κο­νο­μι­κής δυ­σχέ­ρειας με­γα­λώ­νει, παρά την τε­ρά­στια προ­σπά­θεια του Συλ­λό­γου Στή­ρι­ξης Καρ­κι­νο­πα­θών Δω­δε­κα­νή­σου αλλά και των εθε­λο­ντών που συν­δρά­μουν όπου κλη­θούν.

Υπάρ­χουν παι­διά που αν δεν φρο­ντί­σουν οι εθε­λο­ντές, θα πάνε στο σχο­λείο χωρίς κο­λα­τσιό γιατί οι οι­κο­γέ­νειές τους δεν μπο­ρούν να τους πα­ρά­σχουν ούτε αυτό.

Όπως εξη­γεί η Σοφία Μανιά, η δια­νο­μή φα­γη­τού γί­νε­ται κάθε μέρα στα σπί­τια των αν­θρώ­πων που έχουν ανά­γκη, καθώς πολ­λοί, παρά το γε­γο­νός ότι το δι­καιού­νται, είτε ντρέ­πο­νται να απευ­θυν­θούν στις κοι­νω­νι­κές υπη­ρε­σί­ες είτε δεν μπο­ρούν να συ­γκε­ντρώ­σουν τα έγ­γρα­φα και τα δι­καιο­λο­γη­τι­κά που απαι­τού­νται.

Χθες 17 Οκτω­βρί­ου, ήταν η Πα­γκό­σμια Ημέρα για την Εξά­λει­ψη της Φτώ­χειας. Σε συν­θή­κες φτώ­χειας ή κοι­νω­νι­κού απο­κλει­σμού ζουν πάνω από ένας στους τρεις κα­τοί­κους στην Ελ­λά­δα σύμ­φω­να με τα στοι­χεία του 2016, που έδωσε στη δη­μο­σιό­τη­τα η Eurostat (τα οποία δη­μο­σί­ευ­σε ανα­λυ­τι­κά χθες η «δ»). Συ­γκε­κρι­μέ­να, στην Ελ­λά­δα το 2016 βρί­σκο­νταν αντι­μέ­τω­ποι με τον κίν­δυ­νο της φτώ­χειας ή του κοι­νω­νι­κού απο­κλει­σμού το 35,6% του πλη­θυ­σμού (3,8 εκατ. άν­θρω­ποι), ένα­ντι 28,1% το 2008.

Σύμ­φω­να με τη Eurostat, ένας άν­θρω­πος βρί­σκε­ται σε κα­τά­στα­ση φτώ­χειας ή κοι­νω­νι­κού απο­κλει­σμού όταν αντι­με­τω­πί­ζει μία ή πε­ρισ­σό­τε­ρες από τις πα­ρα­κά­τω προ­βλη­μα­τι­κές κα­τα­στά­σεις: Είτε θε­ω­ρεί­ται φτω­χός (δη­λα­δή έχει ει­σο­δή­μα­τα μι­κρό­τε­ρα του 60% του μέσου εθνι­κού ει­σο­δή­μα­τος), είτε ζει σε κα­τά­στα­ση έν­δειας (δη­λα­δή στε­ρεί­ται βα­σι­κά κα­τα­να­λω­τι­κά αγαθά, ή αδυ­να­τεί να αντα­πε­ξέλ­θει σε στοι­χειώ­δεις οι­κο­νο­μι­κές υπο­χρε­ώ­σεις), είτε ζει σε οι­κο­γέ­νεια αντι­μέ­τω­πη με τον κίν­δυ­νο της ανερ­γί­ας (δη­λα­δή σε οι­κο­γέ­νεια που κα­νέ­να μέλος της δεν έχει «κα­νο­νι­κή δου­λειά»).

Με βάση τα στοι­χεία αυτά, γί­νε­ται αντι­λη­πτό ότι η κοι­νω­νία της Ρόδου βου­λιά­ζει στην φτώ­χεια και στην ανέ­χεια και μπρο­στά μας, θα έχου­με έναν δύ­σκο­λο χει­μώ­να.

Οσοι θέ­λουν να υπο­στη­ρί­ξουν την προ­σπά­θεια της κ. Σο­φί­ας Μανιά μπο­ρούν να επι­κοι­νω­νούν μαζί της στο τη­λέ­φω­νο 6948 460375.