«Αρχή άνδρα δείκνυσι»: Από τα συμφωνητικά Κατρούγκαλου στις εργολαβίες του Φλαμπουράρη

«Όταν οι αρι­στε­ροί εργο­λά­βοι πολι­τι­κού ήθους απο­δει­κνύ­ο­νται εργο­λά­βοι προ­σω­πι­κών συμ­φε­ρό­ντων»

Η επτά­μηνη δια­κυ­βέρ­νηση των κ.κ Τσίπρα-Καμμένου, πέρα από την γενι­κευ­μένη ανι­κα­νό­τητα είχε ως κύριο χαρα­κτη­ρι­στικό την ασυ­νέ­πεια μεταξύ προ­ε­κλο­γι­κού λόγου και πράξεων. Οι ανεύ­θυ­νες και ψεύ­τι­κες υπο­σχέ­σεις αλλά και οι κατη­γο­ρίες ενα­ντίον των πολι­τι­κών τους αντι­πά­λων για ενδο­τι­σμό, κατέρ­ρευ­σαν με την υπο­γραφή του 3ου μνη­μο­νίου από την κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Δυστυ­χώς το επτά­μηνο θέατρο σκιών της δήθεν περή­φα­νης δια­πραγ­μά­τευ­σης οδήγησε σε μία άνευ όρων ταπει­νω­τική παρά­δοση. Προη­γου­μέ­νως βέβαια αυτή η θλιβερή κυβέρ­νηση είχε φρο­ντί­σει να απο­τε­φρώ­σει κάθε ανα­πτυ­ξιακή προ­ο­πτική και να φέρει τη χώρα σε πολύ μειο­νε­κτική θέση δια­πραγ­μά­τευ­σης. Στέ­ρε­ψαν όλα τα απο­θε­μα­τικά του δημο­σίου, προ­κά­λε­σαν εκροή κεφα­λαίων που οδήγησε στο κλεί­σιμο των τρα­πε­ζών και τέλος φρό­ντι­σαν να μας διχά­σουν μέσα από ένα δημο­ψή­φι­σμα παρωδία. Τον λογα­ρια­σμό βέβαια για τα επι­πλέον 90 δις δάνεια και τα 13 δις μέτρα, οι κκ Τσίπρας και Καμ­μέ­νος προ­σπά­θη­σαν να τον κρύψουν από τον Ελλη­νικό λαό, προ­κη­ρύσ­σο­ντας εκλογές με δια­δι­κα­σίες εξπρές.

Ταυ­τό­χρονα με την απο­τυ­χία στην δια­πραγ­μά­τευση, ο κ Τσίπρας απο­δεί­χτηκε ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κός στην δια­χεί­ριση του μετα­να­στευ­τι­κού, στην παιδεία, στην υγεία και σε όλα τα ζητή­ματα εσω­τε­ρι­κής διοί­κη­σης.

Απέ­δειξε όμως και πόσο βαθύ­τατα υπο­κρι­τική ήταν η μονο­πώ­ληση της ηθικής από μέρους του. Πως αλλιώς να χαρα­κτη­ρί­σεις ένα νέο ηλι­κιακά άνθρωπο που καλύ­πτει διαρκώς περι­πτώ­σεις στενών συνερ­γα­τών του και Υπουρ­γών παρότι προ­κύ­πτουν συντρι­πτικά στοι­χεία σε βάρος τους; Από τον κ Κατρού­γκαλο που πιά­στηκε να εξαρ­γυ­ρώ­νει με 12% μέσω συμ­φω­νη­τι­κών τους νόμους που κατέ­θετε για διο­ρι­σμούς μέχρι τον κ Φλα­μπου­ράρη που η εταιρία του ανα­λάμ­βανε κατά παρά­βαση του Συντάγ­μα­τος δημόσια έργα , ο κ Τσίπρας επι­λέ­γει την οδό της πολι­τι­κής κάλυψης.

Δεν πρό­κει­ται για περι­πτώ­σεις που πέρα από τη νομική τους διά­σταση απο­τε­λούν κραυ­γα­λέα σύγκρουση συμ­φέ­ρο­ντος ανάμεσα στην επαγ­γελ­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα και την ιδιό­τητα του μέλους της κυβέρ­νη­σης;

Δεν είναι πρό­κληση τη στιγμή που το Πρό­γραμμα Δημο­σίων Επεν­δύ­σεων έχει στε­ρέ­ψει σε όλη τη χώρα με ευθύνη του κ Τσίπρα , γεγονός που το βιώ­νουμε με το πάγωμα των δημό­σιων έργων, να ξεμπλο­κά­ρει η χρη­μα­το­δό­τηση του έργου που έχει ανα­λά­βει η εταιρία συμ­φε­ρό­ντων του κ Φλα­μπου­ράρη;

Είναι ηθικό, την στιγμή που πολύ σοβα­ρό­τερα έργα και ελλεί­ψεις όπως αυτές των εκπαι­δευ­τι­κών στα σχολεία δεν αντι­με­τω­πί­ζο­νται, να χρη­μα­το­δο­τη­θεί το αλιευ­τικό κατα­φύ­γιο Βρα­χα­τίου για να απο­πλη­ρω­θεί η εταιρία του κ Φλα­μπου­ράρη με 3,9 εκ Ευρώ;

Δεν έπαιξε ρόλο η ιδιό­τητα του κ Φλα­μπου­ράρη, ώστε κάποιοι να κάνουν τα στραβά μάτια και να κατο­χυ­ρω­θεί ο δια­γω­νι­σμός ενώ η εταιρία συμ­φε­ρό­ντων του, δεν διέθετε φορο­λο­γική ενη­με­ρό­τητα και δημο­σιευ­μέ­νους ισο­λο­γι­σμούς;

Είναι δυνατόν να έχουν το θράσος να παρου­σιά­ζουν ένα απλό ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό μετα­βί­βα­σης μετοχών της εται­ρίας , θεω­ρη­μένο από αστυ­νο­μικό στα κεντρικά της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας με ημε­ρο­μη­νία που εκείνος έλειπε στη Φλώρινα;

Η υπόθεση Φλα­μπου­ράρη είναι ενδει­κτική ότι το υπο­τι­θέ­μενο νέο που εκπρο­σω­πεί ο κ Τσίπρας είναι βαθύ­τατα παλαιο­κομ­μα­τικό και υπο­κρι­τικό. Ο κ Τσίπρας αντι­γρά­φει και ανα­πα­ρα­γά­γει με ευλά­βεια όλα τα λάθη και τις παθο­γέ­νειες του μετα­πο­λι­τευ­τι­κού συστή­μα­τος που μας έφεραν μέχρι εδώ. Είναι ότι πιο συντη­ρη­τικό σε νεανικό περι­τύ­λιγμα.

Η γκε­μπε­λι­στικη πρα­κτική τους να οικειο­ποιού­νται και να μονο­πω­λούν ως παρά­ταξη, αυτο­νό­η­τες πολι­τι­κές αρετές όπως την ηθική, τον πατριω­τι­σμό, τον προ­ο­δευ­τι­σμό απο­δεί­χτηκε μπου­με­ρανγκ. Η τακτική του κ Τσίπρα να προ­σποιεί­ται το καλό παιδί ενώ έχει ανα­θέ­σει τη βρώμικη δουλειά της λάσπης στην Τρόικα Καμ­μέ­νου, Λαζό­που­λου και Χαικάλη δεν είναι πλέον απο­δο­τική.

Η αρχαία ρήση «Αρχή άνδρα δεί­κνυσι», δηλαδή ότι η ποιό­τητα του ανδρός φαί­νε­ται μόνο όταν ανα­λά­βει αξιώ­ματα και εξουσία, ται­ριά­ζει γάντι στον κ Τσίπρα και στους “δήθεν” αρι­στε­ρούς συντρό­φους του.

Ο κ Τσίπρας και ότι εκπρο­σω­πεί απο­δεί­χτηκε ο χρη­σι­μό­τε­ρος σύμ­μα­χος εκείνων των δυνά­μεων που επι­θυ­μού­σαν η Ελλάδα να μην ολο­κλη­ρώ­σει την 5η αξιο­λό­γηση και να παρα­μεί­νουμε εκτός αγορών.

Μέχρι πριν λίγους μήνες ο κ Τσίπρας είχε την άνεση να παρου­σιά­ζει μόνο μεγάλα λόγια και ψέματα απέ­να­ντι στα πεπραγ­μένα της κυβέρ­νη­σης της Νέας Δημο­κρα­τίας. Πλέον όμως υπάρ­χουν σαφή δείγ­ματα γραφής της ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας, των ανα­κο­λου­θιών και του υπο­τι­θέ­με­νου ηθικού πλε­ο­νε­κτή­μα­τος.

Πλέον είναι φανερό ότι παρά τα δικά μας λάθη και παρα­λεί­ψεις προ­τά­ξαμε το εθνικό συμ­φέ­ρον υπεράνω του κομ­μα­τι­κού και γι’ αυτό κανείς δεν μπορεί να αμφι­σβη­τή­σει ότι η χώρα ήταν σε καλύ­τερο επίπεδο πριν τις εκλογές του Ιανουα­ρίου.

Μία κυβέρ­νηση με πρώτο κόμμα την Νέα Δημο­κρα­τία μπορεί και θα να ενώσει όλες τις υγιείς πολι­τι­κές δυνά­μεις προ­κει­μέ­νου να στα­θε­ρο­ποι­η­θεί η οικο­νο­μία και να δοθεί προ­ο­πτική ανά­πτυ­ξης.

Αντί­θετα ο κ Τσίπρας συνε­χί­ζει να ποντά­ρει στο χαρτί του εθνικού διχα­σμού και δια­χω­ρι­σμού για να συνε­χί­σει να κυβερνά.

Όμως εκείνα που ενώνουν όλους τους Έλληνες στον κοινό αγώνα για εθνική ανα­συ­γκρό­τηση και ανα­διάρ­θρωση του παρα­γω­γι­κού μοντέ­λου της χώρας , είναι πολύ περισ­σό­τερα από όσα κίβδηλα και ψεύτικα μας χώριζαν.

Στις 20 Σεπτέμ­βρη η Νίκη της Νέας Δημο­κρα­τίας θα ενώσει τις δυνά­μεις του έθνους, ώστε απε­ρί­σπα­στοι όλοι μαζί, να ανα­κτή­σουμε την εθνική μας ισχύ και αξιο­πρέ­πεια.