Η επόμενη μέρα στην Κεντροδεξιά

• Τι εκτι­μούν συμπο­λί­τες μας για το ενδε­χό­μενο ίδρυσης κόμ­μα­τος Σαμαρά: Στη «δ» μιλούν Βάνα Αγγελοπούλου-Μανωλάκη, Μιχάλης Καβου­κλής, Μιχάλης Λουλούς, Χρήστος Μπάρδος, Μιχάλης Μπα­ρια­νά­κης, Μεχμέτ Ζαμα­ντά­κης και Βασίλης Νικολής

Το ενδε­χό­μενο ίδρυσης νέου πολι­τι­κού φορέα από τον πρώην πρω­θυ­πουργό και πρώην πρόεδρο της Νέας Δημο­κρα­τίας, Αντώνη Σαμαρά, εξα­κο­λου­θεί να βρί­σκε­ται στο επί­κε­ντρο της πολι­τι­κής συζή­τη­σης, με το ενδια­φέ­ρον να εστιά­ζε­ται στις πιθανές επι­πτώ­σεις που θα μπο­ρούσε να έχει μια τέτοια εξέλιξη στον χώρο της Κεντρο­δε­ξιάς και ειδι­κό­τερα στη Νέα Δημο­κρα­τία.

Στο ερώτημα «O Αντώνης Σαμαράς, πρώην πρω­θυ­πουρ­γός και πρώην πρό­ε­δρος της ΝΔ, ο οποίος διε­γράφη από την «γαλάζια» παρά­ταξη, όλα δεί­χνουν ότι τελικά θα προ­χω­ρή­σει στην ίδρυση κόμ­μα­τος. Πώς αξιο­λο­γείτε μια τέτοια εξέλιξη; Θα έχει πολ­λα­πλές επι­πτώ­σεις ένα τέτοιο ενδε­χό­μενο; Πιστεύ­ετε ότι θα επη­ρε­ά­σει το πολι­τικό σκηνικό στον χώρο της Κεντρο­δε­ξιάς και ειδι­κό­τερα τη ΝΔ;», κατά πόσο ένα νέο κόμμα θα μπο­ρούσε να μετα­βά­λει τους πολι­τι­κούς συσχε­τι­σμούς ή να επη­ρε­ά­σει την κυβερ­νη­τική παρά­ταξη, απα­ντούν στην «δ» οι Βάνα Αγγελοπούλου-Μανωλάκη, Μιχάλης Καβου­κλής, Μιχάλης Λουλούς, Χρήστος Μπάρδος, Μιχάλης Μπα­ρια­νά­κης, Μεχμέτ Ζαμα­ντά­κης και Βασίλης Νικολής, κατα­θέ­το­ντας τις εκτι­μή­σεις και τις απόψεις τους για τις πιθανές εξε­λί­ξεις στο πολι­τικό σκηνικό.

Βάνα Αγγε­λό­που­λου Μανω­λάκη

Η Βάνα Αγγελόπουλου-Μανωλάκη, πολι­τι­κός επι­στή­μων – διε­θνο­λό­γος και σύμ­βου­λος ευρω­παϊ­κών προ­γραμ­μά­των δηλώνει ότι: «η τυχόν κάθοδος του πρώην πρω­θυ­πουρ­γού Αντώνη Σαμαρά με την ίδρυση νέου κόμ­μα­τος υπό την προ­ε­δρία του αρχικά θα σημα­το­δο­τή­σει την αμφι­σβή­τηση της ιδε­ο­λο­γι­κής κατεύ­θυν­σης της ΝΔ προς το κέντρο επί δια­κυ­βέρ­νη­σης του Κυριά­κου Μητσο­τάκη, επι­χει­ρώ­ντας να εκφρά­σει την συντη­ρη­τική και δεξιά βάση του κόμ­μα­τος της Νέας Δημο­κρα­τίας που δια­χρο­νικά δυσα­ρε­στεί­ται από κεντρώες επι­λο­γές σε πολλούς τομείς και επι­πρό­σθετα στην Κυβερ­νη­τική Πολι­τική σε Εθνικά θέματα. Αυτό θα απο­τε­λέ­σει και το έναυσμα των πολι­τι­κών δια­κη­ρύ­ξεων του Αντώνη Σαμαρά.

Είναι βέβαιο ό,τι θα υπάρξει άμεσος αντί­κτυ­πος στην Νέα Δημο­κρα­τία όπως:

Κοι­νο­βου­λευ­τική Πολι­τική Αστά­θεια:

Η ίδρυση νέου κόμ­μα­τος από πρώην πρω­θυ­πουργό, σε κάθε περί­πτωση διασπά την κομ­μα­τική συνοχή στο εσω­τε­ρικό της ΝΔ κι ενι­σχύει τη συζή­τηση για το κενό εκπρο­σώ­πη­σης στα δεξιά του κόμ­μα­τος που συζη­τεί­ται καθ’ όλη την διάρ­κεια της δια­κυ­βέρ­νη­σης του Κυριά­κου Μητσο­τάκη.

Εκλο­γι­κές επι­πτώ­σεις:

Λόγω του ό,τι και το μικρό­τερο ποσοστό που θα διαρ­ρεύ­σει προς το κόμμα του Αντώνη Σαμαρά, μπορεί να αποβεί μοιραίο για μείωση των ποσο­στών της Ν.Δ.

Κατα­κερ­μα­τι­σμός στα δεξιά της Ν.Δ.

Που σημαί­νει ότι εκτός από την ένταση του αντα­γω­νι­σμού εντός του κόμ­μα­τος.,μπορεί επίσης να στε­ρή­σει ψήφους από αλλά κόμματα στα δεξιά της.

Ανα­διά­ταξη της Κεντρο­δε­ξιάς

Οι Αντώνης Σαμαράς θα επι­χει­ρή­σει να προ­σελ­κύ­σει στελέχη και ‘βετε­ρά­νους’ της ‘γαλά­ζιας’ παρά­τα­ξης.

Σε κάθε περί­πτωση. αν ο Αντώνης Σαμαράς δημιουρ­γή­σει νέο κόμμα, τα στελέχη της Νέας Δημο­κρα­τίας συνει­δη­το­ποιούν ότι στην πραγ­μα­τι­κό­τητα αυτός θα είναι ο κατ’ εξοχήν αντί­πα­λός τους και όχι η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, που στην πραγ­μα­τι­κό­τητα βοήθησε τη ΝΔ σε ένα σημα­ντικό βαθμό να συσπει­ρω­θεί. Και τέλος η ενδε­χό­μενη ίδρυση νέου κόμ­μα­τος υπό τον Αντώνη Σαμαρά θα παίξει σημα­ντικό ρόλο στην δια­μόρ­φωση μετε­κλο­γι­κών συνα­σπι­σμών – σε περί­πτωση μη αυτο­δυ­να­μίας – για την δημιουρ­γία κυβέρ­νη­σης».

Μιχάλης Καβου­κλής

O Μιχάλης Γ. Καβου­κλής, διεθνολόγος-πολιτικός επι­στή­μων, τονίζει ότι «ο Αντώνης Σαμαράς τα τελευ­ταία χρόνια εκφρά­ζει ανοικτά την αντί­θεσή του προς τους χει­ρι­σμούς των κυβερ­νή­σεων Μητσο­τάκη για τα “Εθνικά”, όπως αυτός ορίζει, θέματα. Συνεπής στον εαυτό του, ανα­λαμ­βά­νει τον ρόλο να ηγηθεί της ανά­σχε­σης της μετα­τό­πι­σης των πιο “κεντρώων” ή “αρι­στε­ρό­στρο­φων” προ­σεγ­γί­σεων σε αυτά τα θέματα.

Δυστυ­χώς, η κίνηση του Αντώνη Σαμαρά να ιδρύσει νέο κόμμα στα δεξιά της Νέας Δημο­κρα­τίας, θα μπο­ρούσε να χαρα­κτη­ρι­στεί ως μια ιστο­ρική ανα­κύ­κλωση με δομικές συνέ­πειες. Η ίδρυση ενός δεξιού, «ταυ­το­τι­κού» κόμ­μα­τος δεν είναι απλώς μια προ­σω­πική ρεβάνς, αλλά μια στρα­τη­γική από­πειρα διχο­τό­μη­σης της κεντρο­δε­ξιάς πολυ­κα­τοι­κίας.

Σε επίπεδο στε­λε­χών, μία σιωπηρή διαρροή εκτυ­λίσ­σε­ται εδώ και καιρό. Σε επίπεδο ψηφο­φό­ρων, το θέμα έχει λυθεί εδώ και καιρό με τις περι­χα­ρα­κώ­σεις ψηφο­φό­ρων σε κόμματα όπως την Ελλη­νική Λύση ή τη Φωνή Λογικής. Προ­σω­πικά θεωρώ, ότι περισ­σό­τερο ζημιά θα κάνει σε αυτά τα κόμματα, καθώς θα είναι πιο σοβαρή πρόταση, για εθνο­κε­ντρική πολι­τική, πλα­σα­ρι­σμένη από έναν πρώην πρω­θυ­πουργό και πρόεδρο της ΝΔ. Πολλοί θα το βρουν σαν άλλοθι να επι­στρέ­ψουν σε ένα πιο συντε­ταγ­μένο χώρο, λέγο­ντας όχι στα πιο λαϊ­κι­στικά δεξιά/ακρο­δε­ξιά κόμματα.

Με τη ΝΔ να πιέ­ζε­ται δημο­σκο­πικά, η εμφά­νιση ενός ισχυρού πόλου στα δεξιά της δημιουρ­γεί προ­βλή­ματα. Η κυβέρ­νηση θα βρεθεί σε συμπλη­γά­δες: ανάμεσα στο μεταρ­ρυθ­μι­στικό, κεντρώο ακρο­α­τή­ριο και τον πει­ρα­σμό της δεξιάς διο­λί­σθη­σης για ανα­χαί­τιση διαρ­ροών. Στο πολυ­κομ­μα­τικό σκηνικό που δια­φαί­νε­ται, κάθε ψήφος είναι καθο­ρι­στική για την κυβερ­νη­τική πρόταση της ΝΔ και του Κυριά­κου Μητσο­τάκη.

Η «Πολι­τική Άνοιξη 2.0» θα κριθεί στην κάλπη, αλλά ένα κόμμα με εθνο­κε­ντρική και ευρω­σκε­πτι­κι­στική ρητο­ρική απειλεί τη μεταρ­ρυθ­μι­στική στα­θε­ρό­τητα και πρόοδο. Ωστόσο, απο­τε­λεί και ευκαι­ρία ξεκα­θα­ρί­σμα­τος: η ΝΔ καλεί­ται να επι­λέ­ξει αν θα παρα­μεί­νει ένας σύγ­χρο­νος ευρω­παϊ­κός πόλος ή αν θα εγκλω­βι­στεί σε δεξιά φοβικά σύν­δρομα», σημειώ­νει κατα­λή­γο­ντας.

Μιχάλης Λουλούς

Ο Μιχάλης Λουλούς, συντο­νι­στής Αγρο­τι­κής Πολι­τι­κής Νήσων Νέας Δημο­κρα­τίας της γραμ­μα­τείας αγρο­τι­κών φορέων, υπεύ­θυ­νος του Τομέα Αγρο­τι­κής Ανά­πτυ­ξης και Περι­βάλ­λο­ντος της ΔΕΕΠ Δωδε­κα­νή­σου της ΝΔ και πρό­ε­δρος του Περι­φε­ρεια­κού Φυτω­ρίου Νοτίου Αιγαίου, επι­ση­μαί­νει ότι «η ενδε­χό­μενη ίδρυση νέου κόμ­μα­τος από τον Αντώνη Σαμαρά είναι ασφαλώς μια εξέλιξη που θα συζη­τη­θεί, καθώς πρό­κει­ται για έναν πρώην πρω­θυ­πουργό με μακρά πολι­τική δια­δρομή. Ωστόσο, η ιστορία έχει δείξει ότι η δημιουρ­γία νέων κομ­μά­των δεν αρκεί από μόνη της για να μετα­βά­λει τους πολι­τι­κούς συσχε­τι­σμούς. Οι πολίτες αξιο­λο­γούν τις προ­τά­σεις, τη συνέ­πεια και, κυρίως, τη δυνα­τό­τητα κάθε πολι­τι­κής δύναμης να προ­σφέ­ρει στα­θε­ρό­τητα και προ­ο­πτική στη χώρα. Είναι πιθανό μια τέτοια πρω­το­βου­λία να δημιουρ­γή­σει έναν πρό­σκαιρο δημόσιο διάλογο ή να προ­κα­λέ­σει ορι­σμέ­νες μετα­κι­νή­σεις στον χώρο της Κεντρο­δε­ξιάς. Δεν θεωρώ, όμως, ότι μπορεί εύκολα να ανα­τρέ­ψει τις υφι­στά­με­νες ισορ­ρο­πίες. Η Νέα Δημο­κρα­τία παρα­μέ­νει η κυρί­αρχη πολι­τική δύναμη στον χώρο της Κεντρο­δε­ξιάς, με ισχυρή λαϊκή νομι­μο­ποί­ηση, κυβερ­νη­τική εμπει­ρία και ξεκά­θαρο ρόλο στη δια­σφά­λιση της πολι­τι­κής στα­θε­ρό­τη­τας.

Οι προ­σω­πι­κές στρα­τη­γι­κές και οι δια­σπά­σεις σπάνια λει­τουρ­γούν προς όφελος του ευρύ­τε­ρου πολι­τι­κού χώρου ή της χώρας. Αυτό που έχει πραγ­μα­τική σημασία σήμερα είναι να δια­φυ­λα­χθεί ένα κλίμα πολι­τι­κής σοβα­ρό­τη­τας και υπευ­θυ­νό­τη­τας.

Πέραν αυτών ως γενική πολι­τική τοπο­θέ­τηση, θα ήθελα να κάνω και την εξής επι­σή­μανση. Εκτιμώ ότι με την κίνηση του αυτή ο Αντώνης Σαμαράς θέτει σε κίνδυνο την υστε­ρο­φη­μία του. Ήδη έχει δια­σπά­σει μια φορά τη Νέα Δημο­κρα­τία. Τώρα ετοι­μά­ζε­ται να το επα­να­λά­βει; Ετοι­μά­ζε­ται να υπο­νο­μεύ­σει μια μεγάλη ιστο­ρική παρά­ταξη που τον συγ­χώ­ρησε, τον δέχτηκε πίσω και τον έκανε πρω­θυ­πουργό; Θα περί­μενα από ένα πολι­τικό πρόσωπο του δια­με­τρή­μα­τος του, να μπορεί να αρθεί πάνω από προ­σω­πι­κές εμπά­θειες και το μένος κατά της οικο­γέ­νειας Μητσο­τάκη και να ανα­λο­γι­στεί το εθνικό συμ­φέ­ρον. Πως θα ήθελε τελικά να τον μνη­μο­νεύ­σει η ιστορία;».

Χρήστος Μπάρδος

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Χρήστος Μπάρδος, εκπαι­δευ­τι­κός και πρώην αυτο­διοι­κη­τι­κός, τονίζει, απα­ντώ­ντας στο ερώτημα ότι: «Η ενδε­χό­μενη ίδρυση κόμ­μα­τος από τον Αντώνη Σαμαρά απο­τε­λεί αναμ­φί­βολα μια σημα­ντική πολι­τική εξέλιξη. Πρό­κει­ται για έναν πρώην πρω­θυ­πουργό και πρώην πρόεδρο της Νέας Δημο­κρα­τίας, με σημα­ντική δια­δρομή στην πολι­τική ζωή του τόπου, γεγονός που επι­βάλ­λει σεβασμό, ανε­ξάρ­τητα από τις δια­φο­ρε­τι­κές πολι­τι­κές επι­λο­γές που ακο­λού­θη­σαν. Ωστόσο, δεν θεωρώ ότι μια τέτοια εξέλιξη μπορεί να μετα­βά­λει ουσια­στικά τις ισορ­ρο­πίες στον χώρο της Κεντρο­δε­ξιάς».

Ο κ. Μπάρδος προ­σθέ­τει ότι «η Νέα Δημο­κρα­τία απο­τε­λεί δια­χρο­νικά τη μεγάλη ευρω­παϊκή κεντρο­δε­ξιά παρά­ταξη της χώρας, με ισχυρές κοι­νω­νι­κές και πολι­τι­κές ανα­φο­ρές, βαθιές οργα­νω­τι­κές ρίζες και απο­δε­δειγ­μένη δυνα­τό­τητα δια­κυ­βέρ­νη­σης. Κυρίως, έχει σταθερό ευρω­παϊκό προ­σα­να­το­λι­σμό, υπε­ρα­σπί­ζε­ται τη συμ­με­τοχή της Ελλάδας στον πυρήνα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και υπη­ρε­τεί μια εξω­τε­ρική πολι­τική που ενι­σχύει το διεθνές κύρος της πατρί­δας μας.

Τα τελευ­ταία χρόνια η Ελλάδα έχει ανα­βαθ­μί­σει τη θέση της στη διεθνή πολι­τική σκηνή, έχει ενι­σχύ­σει τις στρα­τη­γι­κές της συμ­μα­χίες και έχει απο­κτή­σει μεγα­λύ­τερη αξιο­πι­στία τόσο στην Ευρω­παϊκή Ένωση όσο και ευρύ­τερα. Αυτή η πορεία στα­θε­ρό­τη­τας και υπευ­θυ­νό­τη­τας απο­τε­λεί σημα­ντικό πολι­τικό κεφά­λαιο για τη Νέα Δημο­κρα­τία.

Σε κάθε δημο­κρα­τία, κάθε νέα πολι­τική πρω­το­βου­λία αξιο­λο­γεί­ται από τους πολίτες. Πιστεύω, όμως, ότι οι πολίτες σήμερα δίνουν προ­τε­ραιό­τητα στη στα­θε­ρό­τητα, στην κυβερ­νη­σι­μό­τητα και στις ρεα­λι­στι­κές λύσεις για την καθη­με­ρι­νό­τητά τους. Γι’ αυτό εκτιμώ ότι, ακόμη και αν προ­χω­ρή­σει η ίδρυση νέου κόμ­μα­τος, θα εμπλου­τί­σει τον δημόσιο διάλογο χωρίς να ανα­τρέ­ψει τον κυρί­αρχο ρόλο της Νέας Δημο­κρα­τίας στον χώρο της Κεντρο­δε­ξιάς», ανα­φέ­ρει κατα­λή­γο­ντας.

Μιχάλης Μπα­ρια­νά­κης

Ο Μιχάλης Μπα­ρια­νά­κης, στέ­λε­χος της Νέας Δημο­κρα­τίας και πρώην αυτο­διοι­κη­τι­κός με πολυετή εμπει­ρία, υπο­στη­ρί­ζει: «Η προ­σω­πική μου άποψη είναι ότι ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός κ. Αντώνης Σαμαράς προ­κά­λεσε ουσια­στικά τη δια­γραφή του, προ­κει­μέ­νου να απο­κτή­σει τη δυνα­τό­τητα να ασκήσει πολι­τική πίεση και να προ­κα­λέ­σει ζημιά στον πρω­θυ­πουργό της χώρας, κ. Κυριάκο Μητσο­τάκη. Εκτιμώ ότι, εφόσον ο κ. Σαμαράς κατέλ­θει στις επό­με­νες εθνικές εκλογές με δικό του πολι­τικό σχη­μα­τι­σμό, η Νέα Δημο­κρα­τία ενδέ­χε­ται να απω­λέ­σει ένα ποσοστό της τάξεως του 1% έως 3%. Θεωρώ, πάντως, ότι οι περισ­σό­τε­ροι από όσους θα τον ακο­λου­θή­σουν και θα τον πλαι­σιώ­σουν, πιθα­νό­τατα δεν θα ψήφιζαν έτσι κι αλλιώς τη Νέα Δημο­κρα­τία.

Είναι, ωστόσο, γεγονός ότι η πολι­τική ιστορία του κ. Σαμαρά φαί­νε­ται να επα­να­λαμ­βά­νε­ται, περίπου 25 χρόνια μετά, όταν, ως υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών στην κυβέρ­νηση του Κων­στα­ντί­νου Μητσο­τάκη, δια­φώ­νησε μαζί του και στη συνέ­χεια ίδρυσε την Πολι­τική Άνοιξη. Πρέπει, όμως, να τονι­στεί ότι τα σημε­ρινά δεδο­μένα είναι δια­φο­ρε­τικά. Σύμφωνα με τις δημο­σκο­πή­σεις, το κυβερ­νών κόμμα, παρότι βρί­σκε­ται σχεδόν στο τέλος της δεύ­τε­ρης τετρα­ε­τίας του, εξα­κο­λου­θεί να προη­γεί­ται με σημα­ντική διαφορά από το δεύτερο κόμμα. Εφόσον αυτή η διαφορά απο­τυ­πω­θεί και στην πρώτη εκλο­γική ανα­μέ­τρηση, έχω την εκτί­μηση ότι στη δεύτερη κάλπη η Νέα Δημο­κρα­τία θα πετύχει ακόμη μεγα­λύ­τερη συσπεί­ρωση και, σε συν­δυα­σμό με το εκλο­γικό μπόνους των εδρών, θα έχει τον πρώτο λόγο για τον σχη­μα­τι­σμό κυβέρ­νη­σης, με ό,τι αυτό συνε­πά­γε­ται.

Ιδιαί­τερο ενδια­φέ­ρον θα έχει, επίσης, το πόσα κόμματα θα εισέλ­θουν στη Βουλή και πώς θα δια­μορ­φω­θεί η κατα­νομή των εδρών. Καθο­ρι­στικό ρόλο θα παίξει και ο χρόνος διε­ξα­γω­γής των εκλογών. Αν αυτές πραγ­μα­το­ποι­η­θούν στο τέλος της τετρα­ε­τίας, θεωρώ ότι αυτό θα ευνο­ή­σει το κυβερ­νών κόμμα, καθώς θα υπάρχει χρόνος για νέες κυβερ­νη­τι­κές πρω­το­βου­λίες και εξαγ­γε­λίες. Παράλ­ληλα, τα χρονικά περι­θώ­ρια θα είναι περιο­ρι­σμένα, καθώς η Ελλάδα ανα­λαμ­βά­νει την Προ­ε­δρία του Συμ­βου­λίου της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2027. Είναι προ­φα­νές ότι δεν θα ήταν επι­θυ­μητό να υπάρξει παρα­τε­τα­μένο κυβερ­νη­τικό κενό σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο», σημειώ­νει κατα­λή­γο­ντας.

Μεχμέτ Ζαμα­ντά­κης

Ο Μεχμέτ Ζαμα­ντά­κης, λογιστής-φοροτεχνικός και κομ­μα­τικό στέ­λε­χος της ΝΔ, σημειώ­νει από την πλευρά του ότι η ΝΔ δεν θα επη­ρε­α­σθεί, καθώς η δεξα­μενή που θα αντλή­σει ψήφους ο Αντ. Σαμαράς θα είναι από τα μικρό­τερα κόμματα δεξιό­τερα: «Σαφώς η κάθε ίδρυση ενός νέου κόμ­μα­τος πάντα έχει κάποιες επι­πτώ­σεις, μικρές ή μεγάλες ανάλογα με το πρόσωπο που το δια­κι­νεί – ιδρύει. Στην περί­πτωση μας όσον αφορά τον πολι­τικό φορέα (εφόσον συστα­θεί) του πρώην πρω­θυ­πουρ­γού και προ­έ­δρου της Νέας Δημο­κρα­τίας, με όλο τον σεβασμό προς τα πρόσωπα και τους θεσμούς, προ­σω­πική μου άποψη είναι ότι ο συγκε­κρι­μέ­νος επι­κε­φα­λής ότι είχε να δώσει στη χώρα το έδωσε πολι­τικά και έχει κλείσει ο κύκλος του.

Πιστεύω ότι θα επη­ρε­ά­σει περισ­σό­τερο τα θεω­ρη­τικά μικρά κόμματα που κινού­νται από κεντρο­δε­ξιά έως ακρο­δε­ξιά. Στον χώρο της ΝΔ δεν πιστεύω ότι μπορεί να επη­ρε­ά­σει σημα­ντικά έτσι ώστε σαν γεγονός από μόνο του να οδη­γή­σει σε ακυ­βερ­νη­σία και να βοηθήσει-οδηγήσει σε απο­στα­θε­ρο­ποί­ηση του τόπου πολι­τικά».

Βασίλης Νικολής

Ο Βασίλης Νικολής, πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Εθε­λο­ντών Αιμο­δο­τών Ρόδου, τονίζει τέλος: “Κάθε πολίτης και κάθε πολι­τι­κός έχει το δημο­κρα­τικό δικαί­ωμα να ιδρύσει έναν νέο πολι­τικό φορέα. Ωστόσο, προ­σω­πικά δεν θεωρώ ότι η Ελλάδα έχει ανάγκη από νέες δια­σπά­σεις στον πολι­τικό χάρτη. Αντί­θετα, πιστεύω ότι μια τέτοια εξέλιξη θα μπο­ρούσε να ενι­σχύ­σει τον κατα­κερ­μα­τι­σμό του πολι­τι­κού συστή­μα­τος και να δημιουρ­γή­σει συν­θή­κες μεγα­λύ­τε­ρης πόλωσης, ιδιαί­τερα στον χώρο της Κεντρο­δε­ξιάς. Η χώρα χρειά­ζε­ται πολι­τική στα­θε­ρό­τητα και όχι επι­στροφή σε λογικές εσω­τε­ρι­κών συγκρού­σεων.

Κόμματα δια­μαρ­τυ­ρίας τα γνω­ρί­σαμε έντονα κατά την περίοδο της οικο­νο­μι­κής κρίσης. Η εμπει­ρία εκείνης της εποχής απέ­δειξε ότι, σε πολλές περι­πτώ­σεις, η εύκολη καταγ­γε­λία, οι υπερ­βο­λι­κές υπο­σχέ­σεις και ο λαϊ­κι­σμός δεν έδωσαν ουσια­στι­κές λύσεις στα μεγάλα προ­βλή­ματα της χώρας. Αντί­θετα, συνέ­βα­λαν στη δια­μόρ­φωση ενός κλί­μα­τος έντονης πόλωσης, τοξι­κό­τη­τας, διχα­σμού και στείρας πολι­τι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης, με αρνη­τι­κές επι­πτώ­σεις τόσο στην κοι­νω­νική συνοχή όσο και στην εμπι­στο­σύνη των πολιτών προς τους θεσμούς και το πολι­τικό σύστημα.

Η Ελλάδα χρειά­ζε­ται πολι­τική ωρι­μό­τητα, συνεν­νό­ηση και υπεύ­θυ­νες δυνά­μεις σε όλο το δημο­κρα­τικό φάσμα. Οι πολίτες έχουν βιώσει τις συνέ­πειες της πόλωσης, του διχα­σμού και της πολι­τι­κής αστά­θειας και γνω­ρί­ζουν πλέον ότι οι εύκολες λύσεις και οι λογικές της δια­μαρ­τυ­ρίας δεν οδηγούν στην πρόοδο.

Πιστεύω ότι είναι η ώρα να κοι­τά­ξουμε μπροστά και όχι να ανα­κυ­κλώ­νουμε πολι­τι­κές πρα­κτι­κές που έχουν ήδη δοκι­μα­στεί στο παρελ­θόν και δεν απέ­δω­σαν τα ανα­με­νό­μενα. Φωνές και λογικές που ανήκουν στο παρελ­θόν, όσο ισχυρό πολι­τικό απο­τύ­πωμα κι αν είχαν κάποτε, οφεί­λουν να παρα­χω­ρή­σουν τη θέση τους σε μια νέα αντί­ληψη που θα υπη­ρε­τεί τη σύνθεση, τη στα­θε­ρό­τητα και το εθνικό συμ­φέ­ρον”.