Πρόστιμο στην Ιερά Μονή Ταξιάρχου Μιχαήλ του Πανορμίτου Σύμης για παραβάσεις της περιβαλλοντικής νομοθεσίας

Με την υπ’ αριθμ. Α4645/2023 απόφαση του 4ου Μονο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Αθηνών απορ­ρί­φθηκε προ­σφυγή της Ιεράς Μονής Ταξιάρ­χου Μιχαήλ του Πανορ­μί­του Σύμης για την ακύρωση από­φα­σης του υπουρ­γού Περι­βάλ­λο­ντος, με την οποία επι­βλή­θηκε σε βάρος της διοι­κη­τικό πρό­στιμο για παρά­βαση της περι­βαλ­λο­ντι­κής νομο­θε­σίας (ανε­ξέ­λεγ­κτη διάθεση αστικών λυμάτων σε φυσικό απο­δέ­κτη).

Το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε τα όσα η προ­σφεύ­γουσα υπο­στη­ρί­ζει περί της παρά­νο­μης σε βάρος της μετα­κύ­λι­σης της ευθύνης του απο­κλει­στι­κώς αρμο­δίου και υπό­χρεου για την δια­σφά­λιση της ομαλής λει­τουρ­γίας του συστή­μα­τος αποχέτευσης-διάθεσης λυμάτων Δήμου Σύμης, αλλά και ο συναφής ισχυ­ρι­σμός της περί της παρα­βί­α­σης της διε­θνούς δικαι­ϊ­κής αρχής estoppel.

Πιο συγκε­κρι­μένα, με την προ­σφυγή ζητή­θηκε να ακυ­ρω­θεί, άλλως να μεταρ­ρυθ­μι­σθεί η με αριθμ. πρωτ. ΥΠΕΝ/ΣΕΝΕ/76264/6615/29-08-2019 απόφαση του υπουρ­γού Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας, με την οποία σε βάρος της προ­σφεύ­γου­σας επι­βλή­θηκε διοι­κη­τικό πρό­στιμο, ύψους 3.200 ευρώ.

Στις 9 Σεπτεμ­βρίου 2015 και περί ώρα 11:15΄ π.μ., επι­θε­ω­ρη­τές Περι­βάλ­λο­ντος του Τμή­μα­τος Επι­θε­ώ­ρη­σης Περι­βάλ­λο­ντος (Τ.Ε.Π.) της Επι­θε­ώ­ρη­σης Νοτίου Ελλάδας (Ε.Ν.Ε.) του Σώματος Επι­θε­ώ­ρη­σης Περι­βάλ­λο­ντος Δόμησης Ενέρ­γειας και Μεταλ­λείων (Σ.Ε.Π.Δ.Ε.Μ.) του Υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας (ΥΠ.ΕΝ), κατά τη διε­νέρ­γεια τακτι­κού μερικού ελέγχου, σχετικά με την τήρηση περι­βαλ­λο­ντι­κών όρων και της κεί­με­νης περι­βαλ­λο­ντι­κής νομο­θε­σίας στο σύστημα δια­χεί­ρι­σης αστικών λυμάτων του Δήμου Σύμης Δωδε­κα­νή­σου από την οικεία Δημο­τική Επι­χεί­ρηση Ύδρευ­σης Απο­χέ­τευ­σης (Δ.Ε.Υ.Α.Σ), εντό­πι­σαν βυτιο­φόρο όχημα, το οποίο έφερε επι­γραφή της προ­σφεύ­γου­σας Ιεράς Μονής Ταξιάρ­χου Μιχαήλ του Πανορ­μί­του Σύμης (πλην όμως δεν διέθετε πινα­κί­δες κυκλο­φο­ρίας), να κατέρ­χε­ται από τον απο­κλει­στικό δρόμο πρό­σβα­σης στην κείμενη στην περιοχή «Άγιος Κων­στα­ντί­νος» μονα­δική κατα­βό­θρα του νησιού.

Ελή­φθη­σαν φωτο­γρα­φίες από τους επι­θε­ω­ρη­τές, κατά τη δια­δι­κα­σία αυτή δε στον οδηγό του εν λόγω οχή­μα­τος επε­δεί­χθη­σαν, κατόπιν αιτή­μα­τός του, οι υπη­ρε­σια­κές ταυ­τό­τη­τες τούτων, παρου­σία του συνο­δεύ­ο­ντος αυτούς, κατά τη διε­νέρ­γεια του ελέγχου, υπαλ­λή­λου της Δ.Ε.Υ.Α.Σ, ο οποίος, ακο­λού­θως, παρέ­λαβε την αυθη­με­ρόν (από 09-09-2015) σχε­τι­κώς συντα­χθείσα έκθεση αυτο­ψίας των ως άνω ελεγ­κτι­κών οργάνων, την οποία και συνυ­πέ­γραψε.

Κατόπιν αυτών, με το με αριθμ. πρωτ. Οικ…./29-09-2015 έγγραφο του προϊ­στα­μέ­νου του Τ.Ε.Π., στο οποίο περι­λαμ­βά­νο­νται δύο φωτο­γρα­φίες, που, όπως ανα­φέ­ρε­ται, απο­τυ­πώ­νουν το παρα­πάνω βυτιο­φόρο, κατά το χρόνο εντο­πι­σμού του στην προ­α­να­φε­ρό­μενη δια­δρομή του, η προ­σφεύ­γουσα Ιερά Μονή ενη­με­ρώ­θηκε για τις προ­ε­κτε­θεί­σες δια­πι­στώ­σεις των επι­θε­ω­ρη­τών Περι­βάλ­λο­ντος, ενόψει των οποίων κλήθηκε να απο­στεί­λει στην Υπη­ρε­σία εντός προ­θε­σμίας πέντε ημερών από την παρα­λαβή του τα εξής στοι­χεία:

α) αντί­γραφο της εγκε­κρι­μέ­νης μελέτης δια­χεί­ρι­σης των υγρών αστικών λυμάτων της,

β) αντί­γραφο της άδειας του βυτιο­φό­ρου οχή­μα­τός της για τη μετα­φορά αυτών και

γ) αντί­γραφο της άδειας κυκλο­φο­ρίας του τελευ­ταίου, με την υπό­μνηση ότι το παρα­πάνω ενη­με­ρω­τικό έγγραφο αυτό θα κοι­νο­ποι­η­θεί και στο Σώμα Επι­θε­ω­ρη­τών Ελεγ­κτών του Υπουρ­γείου Υπο­δο­μών, Μετα­φο­ρών και Δικτύων για περαι­τέρω έλεγχο της ταυ­τό­τη­τας του ως άνω βυτιο­φό­ρου της Ιεράς Μονής.

Σε αντα­πό­κριση τούτων, η προ­σφεύ­γουσα απέ­στειλε στην Υπη­ρε­σία το από 05-11-2015 απα­ντη­τικό έγγραφό της, με το οποίο αρνή­θηκε την τέλεση οιασ­δή­ποτε παρά­βα­σης, εκθέ­το­ντας, ειδι­κό­τερα, ότι η ίδια δια­θέ­τει ασφα­λείς στε­γα­νούς βόθρους για την περι­συλ­λογή των λυμάτων, πλην όμως, καθόσον δεν δύναται να εξυ­πη­ρε­τη­θεί από τον βαρυ­νό­μενο, κατά νόμο, με τις σχε­τι­κές υπο­χρε­ώ­σεις καθα­ριό­τη­τας και απο­χέ­τευ­σης Δήμο Σύμης, δεδο­μέ­νου αφενός ότι το βυτίο του τελευ­ταίου είναι περιο­ρι­σμέ­νης χωρη­τι­κό­τη­τας (2 κυβικών) και πεπα­λαιω­μένο και αφε­τέ­ρου ότι η επι­σκε­ψι­μό­τητα της Ιεράς Μονής είναι μεγα­λύ­τερη, σε σχέση με το παρελ­θόν, έχει ανα­γκα­σθεί να προ­μη­θευ­θεί η ίδια, τόσο απορ­ριμ­μα­το­φόρο όχημα, για το οποίο έχει εκδοθεί αριθμός κυκλο­φο­ρίας, όσο και βυτίο λυμάτων, η δια­δι­κα­σία αδειο­δό­τη­σης του οποίου, ωστόσο, παρί­στα­ται δυσχε­ρής και χρο­νο­βόρα και δεν έχει ακόμη ολο­κλη­ρω­θεί.

Τέλος, η προ­σφεύ­γουσα υπο­στή­ριξε, μεταξύ άλλων, ότι η χρήση της επί­μα­χης -ως μόνης, κατάλ­λη­λης για τη διάθεση λυμάτων- κατα­βό­θρας της νήσου Σύμης, έχει επι­τρα­πεί και υπο­δει­χθεί σε όλους, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης και της ιδίας (Ιεράς Μονής), από το Δήμο Σύμης, ο οποίος, μάλιστα, δια­μόρ­φωσε και δρόμο πρό­σβα­σης προς το σημείο αυτό, επι­ση­μαί­νο­ντας, επι­πλέον, ότι η από μέρους της χρήση του εντο­πι­σθέ­ντος, κατά την αυτοψία, βυτιο­φό­ρου οχή­μα­τός της «έστω και χωρίς αριθ­μούς» προ­τά­χθηκε, ενόψει της ανωτέρω αδυ­να­μίας εξυ­πη­ρέ­τη­σης των αναγκών της από το Δήμο, ως λύση ανάγκης, για την προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος.