Πρότυπα

Κατέ­κτησε το χρυσό μετάλ­λιο (άλλο ένα) στο μήκος στο Παγκό­σμιο Πρω­τά­θλημα Κλει­στού Στίβου της Γλα­σκώ­βης Είναι ωραίος  τύπος, είναι γεν­νη­μέ­νος για τους μεγά­λους αγώνες και μας ανε­βά­ζει κάθε φορά που αγω­νί­ζε­ται. Ο Τεντό­γλου μετά από τους αγώνες, λέει, δεν πάει ούτε σε μπου­ζού­κια ούτε σε καφε­τέ­ριες. “Θα είναι σπίτι και θα κάνει ανάλυση των αγώνων και των αντι­πά­λων του” είπε ο προ­πο­νη­τής του και τίποτα δεν είναι τυχαίο. Πολλά μπράβο και στον φίλο του τον Manolo (Εμμα­νουήλ Καραλή) για  το χάλκινο στο επί κοντώ που μας συγκί­νησε σε συνέ­ντευξή του όταν είπε ότι παρά τον όποιο τραυ­μα­τι­σμό τη στιγμή που φοράει τα χρώματα της Ελλάδας, το σώμα από… μόνο του θέλει να φτάσει ψηλά! Διαβάζω και ξανα­δια­βάζω όσα ανα­φέ­ρο­νται σε δημο­σιεύ­σεις. Για το ρατσι­σμό που υπέστη. «Φύγε από το γήπεδο, οι μαύροι δεν κάνουν επί κοντώ». «Οι μαύροι είναι από τη φύση τους χαζοί». Τη γεν­ναιό­τητά του να βγει και να πει δημόσια πως απο­σύ­ρε­ται για λίγο. Επειδή είχε λυγίσει. Επειδή ένιωθε πως έπρεπε να φρο­ντί­σει τον εαυτό του.Την παρα­δοχή της ευα­λω­τό­τη­τας τη θαυμάζω και τη σέβομαι. Είναι ενδυ­νά­μωση για πολλούς ανθρώ­πους που τους ποδο­πά­τη­σαν. Που έχασαν την ελπίδα τους. Ο Καραλής, ο Τεντό­γλου, πολλά παιδιά ακόμη, κορί­τσια και αγόρια που παλεύ­ουν στους στίβους και τις πισίνες, σε σπορ που σχεδόν κανείς δεν παρα­κο­λου­θεί διότι δεν εκεί δεν υπάρχει οπα­δι­σμός και χρήματα και εκτό­νωση, δεν θα προ­έ­τρε­παν και δεν θα συνη­γο­ρού­σαν ποτέ σε βία και κατα­στροφή και θα έπρεπε να είναι πρότυπα για τα παιδιά μας.