ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Η Αθήνα μπαίνει στη μάχη για το νέο Δουβλίνο

news room 3 λεπτά ανάγνωση
μετανάστες

Σε «θέσεις μάχης», εν όψει της κατά­θε­σης, περί τα τέλη Ιουνίου, της πρό­τα­σης της Κομι­σιόν για το Σύμφωνο για τη Μετα­νά­στευση και το Ασυλο, παρα­τάσ­σο­νται τα κράτη-μέλη της ΕΕ. Η σύγκρουση ανα­μέ­νε­ται σκληρή και θα διε­ξα­χθεί κατά τη διάρ­κεια της γερ­μα­νι­κής προ­ε­δρίας του Συμ­βου­λίου της ΕΕ το δεύτερο εξάμηνο του 2020, όταν παράλ­ληλα θα βρί­σκο­νται σε εξέλιξη κομ­βι­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για τον κοι­νο­τικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό και το Ταμείο Ανά­καμ­ψης. Αυτό το «καυτό πολι­τικό μείγμα» έχει γίνει πλήρως αντι­λη­πτό τόσο από τον πρω­θυ­πουργό Κυριάκο Μητσο­τάκη όσο και από τον ανα­πλη­ρωτή υπουργό Μετα­να­στευ­τι­κής Πολι­τι­κής Γιώργο Κου­μου­τσάκο, η ομάδα του οποίου έχει ανα­λά­βει την προ­ε­τοι­μα­σία των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων.

Η Αθήνα και η συμ­μα­χία των «Πέντε»

Η Αθήνα έχει σπεύσει να κατα­στή­σει σαφείς τις θέσεις της σε όλα τα επίπεδα. Στις 4 Ιουνίου, η Ελλάδα μαζί με τις υπό­λοι­πες τέσ­σε­ρις μεσο­γεια­κές χώρες της «πρώτης γραμμής» (Ιταλία, Ισπανία, Κύπρος, Μάλτα) κυκλο­φό­ρη­σαν non paper με τίτλο «Μια νέα μετα­να­στευ­τική στρα­τη­γική για την ΕΕ: Οι απόψεις των κρατών-μελών πρώτης γραμμής». Το έγγραφο «χτίζει» πάνω στο προη­γού­μενο non paper που είχαν παρου­σιά­σει οι «Πέντε της Μεσο­γείου» τον περα­σμένο Μάρτιο για τη μεταρ­ρύθ­μιση του Κοινού Ευρω­παϊ­κού Συστή­μα­τος Ασύλου (CEAS). Περιέ­χει εννέα σημεία, εκ των οποίων τα βασι­κό­τερα είναι τα εξής:

Πρώτον, η άρση του κρι­τη­ρίου της ευθύνης της χώρας πρώτης εισόδου που φαί­νε­ται ότι η Κομι­σιόν δεν είναι δια­τε­θει­μένη να αλλάξει.

Δεύ­τε­ρον, η επι­θυ­μία για έναν προ­βλέ­ψιμο και υπο­χρε­ω­τικό αυτό­ματο μηχα­νι­σμό κατα­νο­μής αιτή­σεων ασύλου με βάση ποσο­στώ­σεις ανά κράτος-μέλος.

Τρίτον, η υιο­θέ­τηση υπο­χρε­ω­τι­κού μηχα­νι­σμού μετε­γκα­τα­στά­σεων.

Τέταρ­τον, η απόρ­ριψη υπο­χρε­ω­τι­κών δια­δι­κα­σιών στα εξω­τε­ρικά σύνορα και ο περιο­ρι­σμός τους μόνο στις επο­νο­μα­ζό­με­νες «pre-screening procedures», που αφορούν απο­κλει­στικά την απα­ραί­τητη ταυ­το­ποί­ηση όσων εισέρ­χο­νται στην ΕΕ, μαζί με υγειο­νο­μι­κούς ελέγ­χους και ελέγ­χους ασφα­λείας.

Πέμπτον, η δημιουρ­γία Κοινού Ευρω­παϊ­κού Μηχα­νι­σμού Επι­στρο­φών.

Εκτον, η εξει­δί­κευση της δια­χεί­ρι­σης των θαλασ­σίων συνόρων ώστε να υπάρχει σαφής διά­κριση μεταξύ παρά­νο­μων εισόδων και εισόδων κατόπιν Ερευνας και Διά­σω­σης (SAR).

Η πρόταση για ρήτρα παρέκ­κλι­σης

Στην παρούσα φάση, ενη­με­ρω­μέ­νες πηγές από τις Βρυ­ξέλ­λες εξη­γού­σαν στο «Βήμα» ότι δια­μορ­φώ­νο­νται τρεις ομάδες χωρών.

Η πρώτη είναι αυτή των «Πέντε της Μεσο­γείου», που απο­τε­λούν χώρες πρώτης γραμμής (Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Κύπρος και Μάλτα). Στο πλαίσιο αυτό και πέραν του non paper που πρό­σφατα κυκλο­φό­ρησε, η Αθήνα έστειλε πριν από λίγες ημέρες, διά χειρός Γιώργου Κου­μου­τσά­κου, επι­στολή προς τον αντι­πρό­ε­δρο της Κομι­σιόν Μαρ­γα­ρίτη Σχοινά και την επί­τροπο Εσω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σεων Ιλβα Γιό­χαν­σον προ­τεί­νο­ντας τη συμπε­ρί­ληψη στο νέο σύμφωνο ειδικής ρήτρας «ευε­λι­ξίας/παρέκ­κλι­σης» σε περι­πτώ­σεις «ανω­τέ­ρας βίας».

Οι περι­πτώ­σεις που θα μπο­ρού­σαν να ενερ­γο­ποι­ή­σουν μια τέτοια ρήτρα θα ήταν, ενδει­κτικά, η τρέ­χουσα παν­δη­μία ή τα γεγο­νότα του Εβρου με την εργα­λειο­ποί­ηση του Μετα­να­στευ­τι­κού εκ μέρους της Αγκυρας.

Η πρόταση έχει ήδη προ­κα­λέ­σει ιδιαί­τερο ενδια­φέ­ρον στις Βρυ­ξέλ­λες, καθώς η Επι­τροπή Δικαιο­σύ­νης και Εσω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σεων (LIBE) του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου ζήτησε να ενη­με­ρω­θεί για το περιε­χό­μενό της. Η ιδέα της παρέκ­κλι­σης δεν είναι παρά­ταιρη (τέτοιου είδους ρήτρα «ειδικών συν­θη­κών» προ­βλέ­πει ακόμη και η Ευρω­παϊκή Σύμβαση Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που).

Αλλωστε, όπως εξήγησε ο κ. Κου­μου­τσά­κος στην αρμόδια κοι­νο­βου­λευ­τική επι­τροπή επί της συμ­φω­νίας έδρας του Ευρω­παϊ­κού Γρα­φείου Υπο­στή­ρι­ξης Ασύλου (EASO) στην Ελλάδα, η χώρα μας «δεν μπορεί να είναι ταυ­τό­χρονα και ασπίδα και υπόλογη» για τους μετα­νά­στες.

Οι άλλες δύο ομάδες απο­τε­λού­νται η μία από τις «χώρες προ­ο­ρι­σμού», που είναι κυρίως οι χώρες της «Παλαιάς Ευρώπης», και η άλλη από τους «Τέσ­σε­ρις του Βίσε­γκραντ» (Ουγ­γα­ρία, Πολωνία, Σλο­βα­κία, Τσεχία) και τις Εσθονία, Λετονία, Σλο­βε­νία – με την προ­σθήκη Αυστρίας και Δανίας. Οι χώρες προ­ο­ρι­σμού, στην οποία κυριαρ­χεί η Γερ­μα­νία, απο­δί­δουν μείζονα σημασία στον περιο­ρι­σμό των δευ­τε­ρο­γε­νών μετα­κι­νή­σεων και στη δια­μόρ­φωση ενός σκληρού συστή­μα­τος υπο­χρε­ω­τι­κών συνο­ρια­κών δια­δι­κα­σιών που θα ρίξει τερά­στιο βάρος στις «πλάτες» των χωρών πρώτης γραμμής. Οι δε χώρες του Βίσε­γκραντ και οι σύμ­μα­χοί τους δεν συζη­τούν καν το ενδε­χό­μενο μιας υπο­χρε­ω­τι­κής κατα­νο­μής αφού ολο­κλη­ρω­θούν οι συνο­ρια­κές δια­δι­κα­σίες. Οπως, δε, επι­ση­μαί­νουν σε επι­στολή τους προς τον κ. Σχοινά και στην κυρία Γιό­χαν­σον στις 4 Ιουνίου, «η αλλη­λεγ­γύη πρέπει να γίνει κατα­νοητή με ευρύ­τε­ρους όρους – ο κατά­λο­γος των πιθανών μέτρων πρέπει να προ­σαρ­μό­ζε­ται στις επι­θυ­μίες και δυνα­τό­τη­τες των κρατών-μελών».

Πηγή: tovima.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.