Εκδικάζεται η αίτηση αναίρεσης καταδικασθέντος δικηγόρου

Σή­με­ρα θα εκ­δι­κα­στεί ενώ­πιον του ΣΤ’ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρεί­ου Πάγου η αί­τη­ση αναί­ρε­σης της υπ’ αρ. 45/2018 από­φα­σης του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου με την οποία επι­βλή­θη­κε ποινή φυ­λά­κι­σης 5 ετών με­τα­τρέ­ψι­μη προς 5 ευρώ ημε­ρη­σί­ως σε δι­κη­γό­ρο της Ρόδου, που δια­μέ­νει στο εξω­τε­ρι­κό, για πλα­στο­γρα­φία κατ’ επάγ­γελ­μα και κατά συ­νή­θεια με σκο­πού­με­νο όφε­λος και αντί­στοι­χη ζημία άνω των 30.000 ευρώ κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση.

Πρω­το­δί­κως του είχε επι­βλη­θεί ποινή κά­θειρ­ξης 6 ετών.

Στον κα­τη­γο­ρού­με­νο, όπως έγρα­ψε η “δη­μο­κρα­τι­κή”, απο­δό­θη­κε συ­γκε­κρι­μέ­να η απο­κλει­στι­κή ευ­θύ­νη για το σκάν­δα­λο των χρη­σι­κτη­σιών εκ­κλη­σια­στι­κών ακι­νή­των του Ιερού Ναού Τα­ξιαρ­χών Αρ­χαγ­γέ­λου, της Ιεράς Μονής Πα­να­γιάς Τσα­μπί­κας Αρ­χαγ­γέ­λου, της Ιεράς Μονής Αγίου Μι­χα­ήλ Αρ­χαγ­γέ­λου Ρόδου, του Ιερού Ναού Αγίου Γε­ωρ­γί­ου Μα­λώ­νας και της Ιεράς Μονής “Κα­μει­ρί” Μα­σά­ρων.

Ο ίδιος κα­τη­γο­ρού­με­νος είχε κρι­θεί αθώος πλημ­με­λη­μα­τι­κής εξα­κο­λου­θη­τι­κής απι­στί­ας λόγω της εμπλο­κής του σε 11 υπο­θέ­σεις χρη­σι­κτη­σί­ας εκ­κλη­σια­στι­κών ακι­νή­των.

Συ­νο­πτι­κά φέ­ρε­ται να είχε λάβει από τις Εκ­κλη­σια­στι­κές Επι­τρο­πές των ανω­τέ­ρω Ιερών Ναών, εντο­λή και εξου­σιο­δό­τη­ση να χει­ρί­ζε­ται τις δι­κα­στι­κές και εξώ­δι­κες υπο­θέ­σεις τους και στο πλαί­σιο της δια­χεί­ρι­σης των υπο­θέ­σε­ων των εντο­λέ­ων του, να προ­σέγ­γι­ζε κα­τοί­κους του Αρ­χαγ­γέ­λου, των Μα­σά­ρων και της Μα­λώ­νας, οι οποί­οι νέ­μο­νταν ακί­νη­τα ιδιο­κτη­σί­ας των ανω­τέ­ρω ναών, επί σει­ράν πολ­λών συ­να­πτών ετών αδιά­λει­πτα και υπό­σχο­νταν να τους βοη­θή­σει με την πα­ρο­χή των νο­μι­κών του υπη­ρε­σιών, προ­κει­μέ­νου να διεκ­δι­κή­σουν δι­κα­στι­κά τη θε­με­λί­ω­ση δι­καιώ­μα­τος χρη­σι­κτη­σί­ας επί του ακι­νή­του, που έκα­στος εξ αυτών νέ­μο­νταν με την έγερ­ση αγω­γών χρη­σι­κτη­σί­ας.

Φέ­ρε­ται να τους εξη­γού­σε εξ αρχής ότι επει­δή ήταν δι­κη­γό­ρος των προ­α­να­φε­ρο­μέ­νων Ιερών Ναών δεν μπο­ρού­σε ο ίδιος να πα­ρα­στεί αυ­το­προ­σώ­πως στο δι­κα­στή­ριο ούτε και να υπο­γρά­ψει τα σχε­τι­κά δι­κό­γρα­φα αγω­γών, αλλά στις ενέρ­γειες αυτές θα προ­έ­βαι­ναν άλλοι δι­κη­γό­ροι, συ­νά­δελ­φοί του, με τους οποί­ους συ­νερ­γα­ζό­ταν.

Στην πο­ρεία φέ­ρε­ται να έθεσε κατά απο­μί­μη­ση την υπο­γρα­φή συ­να­δέλ­φων του, οι οποί­οι δεν είχαν ενη­με­ρω­θεί και δεν συ­ναι­νού­σαν, να συ­νέ­τασ­σε και να κα­τέ­θε­τε προς εκ­δί­κα­ση αγω­γές χρη­σι­κτη­σί­ας εις βάρος των ανω­τέ­ρω Εκ­κλη­σιών, οι οποί­ες μά­λι­στα δεν είχαν ενη­με­ρω­θεί για τις αγω­γές αυτές.

Τις ανω­τέ­ρω πλα­στο­γρα­φί­ες, φέ­ρε­ται μά­λι­στα να τέ­λε­σε προ­κει­μέ­νου να ωφε­λη­θούν οι προ­α­να­φε­ρό­με­νοι εκά­στο­τε ενά­γο­ντες με ζημία της Ορ­θό­δο­ξης Εκ­κλη­σί­ας Αγίου Μι­χα­ήλ Αρ­χαγ­γέ­λου Ρόδου κατά το συ­νο­λι­κό ποσό των 628.532,04 ευρώ.

Πρό­κει­ται συ­γκε­κρι­μέ­να για την αντι­κει­με­νι­κή μόνο αξία των ακι­νή­των, που ανα­φέ­ρο­νται σε 24 αγω­γές χρη­σι­κτη­σί­ας (τιμές 2007) και προ­κύ­πτει από κα­τά­στα­ση αντι­κει­με­νι­κών αξιών της Δ.Ο.Υ. Η δε εμπο­ρι­κή τους αξία είναι κατά πολύ υψη­λό­τε­ρη.

Στον κα­τη­γο­ρού­με­νο απο­δί­δο­νται συ­γκε­κρι­μέ­να 30 πλα­στο­γρα­φί­ες.

5 δι­κη­γό­ροι, που πα­ρέ­στη­σαν στην δίκη ως μάρ­τυ­ρες κα­τη­γο­ρί­ας κα­τέ­θε­σαν ότι δεν είχαν δώσει την συ­γκα­τά­θε­σή τους για να τεθεί απο­μί­μη­ση της υπο­γρα­φής τους στα δι­κό­γρα­φα, πλην ενός που είχε συμ­φω­νή­σει στην χρήση του ονό­μα­τός του σε μια και μόνο αγωγή.

Συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σής του θα πα­ρα­στεί ο δι­κη­γό­ρος κ. Φώτης Χα­τζη­διά­κος.