Απεβίωσε ο «Φιλίστωρ» της «Καθημερινής»,δημοσιογράφος Μιχάλης Κατσίγερας

Θρήνος στη δημο­σιο­γρα­φική οικο­γέ­νεια, καθώς έφυγε σε ηλικία 72 ετών ο ο δημο­σιο­γρά­φος της ”Καθη­με­ρι­νής’‘ Μιχάλης Κατσί­γε­ρας, ο οποίος επί χρόνια υπέ­γραφε την γνωστή στήλη «Φιλί­στωρ».

Με κατα­γωγή από την Κεφα­λο­νιά, από τον πατέρα του, και από την Αθήνα, από τη μητέρα του,γεν­νή­θηκε το 1946 στην Αθήνα και σπού­δασε θεα­τρο­λο­γία στο Πανε­πι­στή­μιο Paris III.

Εργά­στηκε στον ΣΚΑΪ και στην «Καθη­με­ρινή», στην οποία ήταν υπεύ­θυ­νος για την πρώτη σελίδα από το 1989.

Συμ­με­τείχε με ειση­γή­σεις σε συνέ­δρια για θέματα ιστο­ρίας του Τύπου και πολι­τι­κής ιστο­ρίας. Εργα­σίες: «La formation des travalleurs culturels du spectacle (en Grece)” [σε συνεργ.]. » Κεφα­λο­νιά 1943. Η αναφορά του Ιταλού πολι­τι­κού διοι­κητή Vittorio Seganti». «Ιωάννου Μεταξά «24 ώρες αργο­πο­ρία» ανέκ­δοτο κείμενο σε θεα­τρική μορφή». Βιβλία: «Ελλάδα, 20ός αιώνας. Οι πρώτες σελίδες» (εκδ. Ποταμός, 1999). «Ελλάδα, 20ός αιώνας. Οι φωτο­γρα­φίες» (εκδ. Ποταμός, Α έκδοση δίτομο, Β έκδοση επίτομο). «Η Καθη­με­ρινή, πρώτες σελίδες, 1919 – 2000» (Β’ έκδοση, «1919 – 2009»). «Οι εκλογές του 1946» (συλ­λο­γικό έργο, εκδ. Πατάκης, 2008). «Από τον ανέν­δοτο στη δικτα­το­ρία» (συλ­λο­γικό έργο, εκδ. Παπα­ζή­σης, 2009). «Ο Μαλα­πάρτε και οι Έλληνες» (επί­με­τρο στο Κούρ­τσιο Μαλα­πάρτε: «Η τεχνική του πρα­ξι­κο­πή­μα­τος», εκδ. Ιωλκός, 2009)».

Τον Μιχάλη Κατσί­γερα απο­χαι­ρέ­τησε ο διευ­θυ­ντής της Καθη­με­ρι­νής, Αλέξης Παπα­χε­λάς: «Ο Μιχάλης Κατσί­γε­ρας έφυγε σήμερα τα ξημε­ρώ­ματα από την ζωή. Για μας όλους στην «Κ», η απώλεια είναι μεγάλη γιατί ο Μιχάλης ήταν η ψυχή, η παρά­δοση, οι ιδιο­τρο­πίες, η κουλ­τούρα της εφη­με­ρί­δας. Ήταν ο άνθρω­πος που για πάρα πολλά χρόνια φιλο­τε­χνούσε, κυριο­λε­κτικά, την πρώτη σελίδα.

Ήταν η θεσμική μας μνήμη αλλά και ο άνθρω­πος που με τα αστεία του και το επίπεδο του μας έκανε να νιώ­θουμε ότι ανή­κουμε σε μια παρά­δοση και σε μια οικο­γέ­νεια. Τον αγα­πού­σαμε τον Μιχάλη, παλιοί, νεό­τε­ροι, όλοι. Αφήνει πίσω του μια πολύ δεμένη οικο­γέ­νεια για την οποία έκανε και έδωσε τα πάντα. Θα τον απο­χαι­ρε­τί­σουμε μαζί της σαν ένα κομμάτι και από την δική μας ζωή, που θα μας λείψει πολύ».