Κραυγή απόγνωσης από την Κάλυμνο: «Δεν μπορούμε καν να πλησιάσουμε στα Ιμια»

Τις προ­κλή­σεις που κα­θη­με­ρι­νά αντι­με­τω­πί­ζουν στην ακρι­τι­κή Κά­λυ­μνο από την τουρ­κι­κή ακτο­φυ­λα­κή πε­ρι­γρά­φει στα «ΝΕΑ» ο πρό­ε­δρος του συλ­λό­γου αλιέ­ων του νη­σιού Μα­νώ­λης Κουλ­λιάς

Αργά αλλά στα­θε­ρά, με επι­μο­νή και με­θο­δι­κό­τη­τα ξε­τυ­λί­γε­ται ο δια­χρο­νι­κός σχε­δια­σμός της Αγκυ­ρας για «γκρι­ζά­ρι­σμα» του Αι­γαί­ου, γε­γο­νός που επι­βε­βαιώ­νουν (εκτός από τους προ­πα­γαν­δι­στι­κούς μη­χα­νι­σμούς της γεί­το­νος) οι έλ­λη­νες ακρί­τες και ιδίως οι αλιείς. Αυτοί που ζουν από τη θά­λασ­σα έχουν – σχε­δόν όλοι τους – να δι­η­γη­θούν από ένα πε­ρι­στα­τι­κό πα­ρε­νό­χλη­σης κατά τη διάρ­κεια άσκη­σης του επαγ­γέλ­μα­τος που θρέ­φει τους ίδιους και τις οι­κο­γέ­νειες τους.

Μι­λώ­ντας στα «ΝΕΑ» ο πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Πα­ρά­κτιας Αλιεί­ας Κα­λύ­μνου «Πα­να­γία Υπα­πα­ντή» Μα­νώ­λης Κουλ­λιάς, πε­ρι­γρά­φει πε­ρι­στα­τι­κά που ενώ φα­ντά­ζουν σχε­δόν εξω­πραγ­μα­τι­κά για τους πα­ροι­κού­ντες το κρά­τος των Αθη­νών, απο­τε­λούν τη σκλη­ρή κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα όσων βιο­πο­ρί­ζο­νται από τα νερά ανά­με­σα στα νησιά του Αι­γαί­ου και στα τουρ­κι­κά πα­ρά­λια. «Τα τε­λευ­ταία χρό­νια δεν μπο­ρού­με καν να πλη­σιά­σου­με στην πε­ριο­χή των Ιμίων. Οσοι το έχουν επι­χει­ρή­σει έχουν κιν­δυ­νεύ­σει από τα σκάφη της τουρ­κι­κής ακτο­φυ­λα­κής» λέει ο αλιέ­ας που από τα οκτώ του χρό­νια ψα­ρεύ­ει στα ίδια νερά.

Το «γαϊ­τα­νά­κι του διωγ­μού»

Μέχρι και πριν από τρία χρό­νια οι έλ­λη­νες ψα­ρά­δες είχαν κα­τα­φέ­ρει να έχουν στα­θε­ρή πα­ρου­σία στην πε­ριο­χή, ιδιαί­τε­ρα κατά την πε­ρί­ο­δο αλί­ευ­σης τσι­πού­ρας (αρχές Δε­κεμ­βρί­ου – τέλη Ια­νουα­ρί­ου) και ερ­γά­ζο­νταν πλάι σε τούρ­κους συ­να­δέλ­φους τους, που ήταν σαφώς λι­γό­τε­ροι, με αμοι­βαίο σε­βα­σμό: «Παρά τον ψυ­χο­λο­γι­κό πό­λε­μο και τις πα­ρε­νο­χλή­σεις, που κυ­μαί­νο­νταν από λε­κτι­κές απει­λές και ανά­κρου­ση εθνι­κι­στι­κών εμ­βα­τη­ρί­ων από τα με­γά­φω­να των πε­ρι­πο­λι­κών μέχρι και κό­ψι­μο κα­λα­δου­ριών ή κα­τά­βρεγ­μα με μά­νι­κες, κα­τα­φέρ­να­με με σωστή δια­χεί­ρι­ση και ψυ­χραι­μία να δου­λεύ­ου­με. Πε­νή­ντα οι­κο­γέ­νειες ζού­σαν από τις ψα­ριές».

Οπως πε­ρι­γρά­φει ο 38χρο­νος, που ύστε­ρα από σπου­δές στο Τμήμα Λο­γι­στι­κής του ΤΕΙ Πει­ραιά επέ­στρε­ψε στον τόπο του, τα προ­βλή­μα­τα έγι­ναν εντο­νό­τε­ρα το 2014, όταν έλ­λη­νες ψα­ρά­δες πρω­το­δη­μο­σί­ευ­σαν σε αθη­ναϊ­κά ΜΜΕ βί­ντεο με τις τουρ­κι­κές προ­κλή­σεις: «Από τότε ξε­κί­νη­σε το γαϊ­τα­νά­κι του διωγ­μού μας. Η δη­μο­σιό­τη­τα που πήρε το θέμα του λε­γό­με­νου “πό­λε­μου της τσι­πού­ρας” άλ­λα­ξε τη συ­μπε­ρι­φο­ρά των Τούρ­κων. Εγι­ναν πιο επι­θε­τι­κοί. Δεν μπο­ρού­σα­με να δου­λέ­ψου­με».

Τον επό­με­νο χρόνο οι έλ­λη­νες ψα­ρά­δες στα­δια­κά επέ­στρε­ψαν και πάντα με την πα­ρου­σία του Λι­με­νι­κού Σώ­μα­τος συ­νέ­χι­σαν τις ψα­ριές τους. «Η στή­ρι­ξη που μας πα­ρεί­χε το Λι­με­νι­κό απο­τε­λού­σε εγ­γύ­η­ση για εμάς. Ιδίως τα στε­λέ­χη της Κα­λύ­μνου ήταν πά­ντο­τε εκεί όταν τα χρεια­ζό­μα­σταν, παρά τον αυ­ξα­νό­με­νο φόρτο ερ­γα­σία» υπο­γραμ­μί­ζει ο Κουλ­λιάς. Η σχε­τι­κή ηρε­μία, ωστό­σο, δεν δι­ήρ­κε­σε για πολύ και πάλι.

Αρ­κού­σε μια φράση του τότε υφυ­πουρ­γού Παι­δεί­ας Κώστα Ζου­ρά­ρι, τον Δε­κέμ­βριο του 2016, για να γί­νουν οι Τούρ­κοι… Τούρ­κοι, όπως χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά λέει ο πρό­ε­δρος των αλιέ­ων της Κα­λύ­μνου. «Ηταν η πε­ρι­βό­η­τη δή­λω­σή του σύμ­φω­να με την οποία δεν θα πεί­ρα­ζε αν χά­να­με και με­ρι­κά νησιά» εξη­γεί για να πε­ρι­γρά­ψει την προ­σω­πι­κή του εμπει­ρία που τον έκανε να μην επι­στρέ­ψει στα Ιμια. Του­λά­χι­στον όχι μέχρι να βελ­τιω­θούν οι συν­θή­κες.

«Την επό­με­νη μέρα εμ­φα­νί­στη­καν δύο τουρ­κι­κά πε­ρι­πο­λι­κά και κα­τό­πιν ένα ελ­λη­νι­κό. Οι Τούρ­κοι άρ­χι­σαν να φω­νά­ζουν. Κα­τα­λά­βα­με ότι είχαν άλλη διά­θε­ση. Αγρια. Προ­σπα­θού­σαν να μας εμ­βο­λί­σουν. Με νο­ή­μα­τα και σπα­στά αγ­γλι­κά τους έδωσα να κα­τα­λά­βουν ότι θα μα­ζέ­ψω το πα­ρα­γά­δι και θα φύγω. Με το που πιάνω το κα­λα­δού­ρι, όμως, ξε­κί­νη­σε ένα από τα σκάφη να επι­τα­χύ­νει και μόλις έφτα­σε στα 50 μέτρα έδωσε όλα τα γκά­ζια. Το κύμα που δη­μιούρ­γη­σε γέ­μι­σε το καΐκι, μας έκανε μού­σκε­μα και φυ­σι­κά πα­ρέ­συ­ρε τα πάντα. Σκέ­φτη­κα “εδώ πλέον κιν­δυ­νεύ­ου­με”. Εκοψα το πα­ρα­γά­δι όπως όπως και έφυγα. Αυτή ήταν η τε­λευ­ταία μέρα μας στα Ιμια».

Οι ευ­θύ­νες

Ο Κουλ­λιάς το­νί­ζει, πά­ντως, ότι με­ρί­διο ευ­θύ­νης για τη ση­με­ρι­νή κα­τά­στα­ση φέ­ρουν και οι ίδιοι οι ψα­ρά­δες που με τη δη­μο­σιο­ποί­η­ση των βί­ντεο μπαί­νουν στον πό­λε­μο εντυ­πώ­σε­ων της Αγκυ­ρας. Ευ­θύ­νες, όμως, κα­τα­λο­γί­ζει και στα ΜΜΕ που επί­σης καλ­λιερ­γούν πο­λε­μι­κό κλίμα, όπως και σε με­ρί­δα πο­λι­τι­κών που έχουν προ­βεί σε απε­ρί­σκε­πτες δη­λώ­σεις, ρί­χνο­ντας νερό στον μύλο της τουρ­κι­κής προ­πα­γάν­δας. Κυ­ρί­ως, ωστό­σο, ψέγει την πο­λι­τεία επει­δή, όπως μαρ­τυ­ρεί, από το 2016 μεί­ω­σε την πα­ρου­σία του Λι­με­νι­κού στην πε­ριο­χή με απο­τέ­λε­σμα οι ισορ­ρο­πί­ες να ανα­τρα­πούν.

. Πηγή tanea.gr