Kυρίως από συγγενείς και φίλους o κίνδυνος σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών!

Με την ευ­και­ρία του εορ­τα­σμού της Ευ­ρω­παϊ­κής Ημέ­ρας για την Προ­στα­σία των Παι­διών από τη Σε­ξουα­λι­κή Εκ­με­τάλ­λευ­ση και τη Σε­ξουα­λι­κή Κα­κο­ποί­η­ση (18 Νο­εμ­βρί­ου), η Γε­νι­κή Γραμ­μα­τέ­ας του Συμ­βου­λί­ου της Ευ­ρώ­πης Marija Pejčinović Burić κά­λε­σε τα κράτη να εντεί­νουν τις προ­σπά­θειές τους, για να εξα­σφα­λί­σουν ότι ο «κύ­κλος εμπι­στο­σύ­νης» των παι­διών (αυτά γύρω τους που απο­λαμ­βά­νουν μια ανα­γνω­ρι­σμέ­νη θέση εμπι­στο­σύ­νης, εξου­σί­ας ή επιρ­ρο­ής στα παι­διά) γί­νε­ται όσο το δυ­να­τόν πιο ασφα­λής.

«Για τα παι­διά, ο κίν­δυ­νος σε­ξουα­λι­κής κα­κο­ποί­η­σης δεν προ­έρ­χε­ται πάντα από το εξω­τε­ρι­κό – προ­έρ­χε­ται κυ­ρί­ως από τους αν­θρώ­πους που εμπι­στεύ­ο­νται», είπε ο Γε­νι­κός Γραμ­μα­τέ­ας, το­νί­ζο­ντας, ακόμη, ότι:

«Τα κράτη δεν πρέ­πει να φεί­δο­νται προ­σπα­θειών για να δια­σφα­λί­σουν ότι οι χώροι όπου περ­νούν τη ζωή τους τα παι­διά –είτε στο σπίτι, στο σχο­λείο, σε αθλη­τι­κές εγκα­τα­στά­σεις και εγκα­τα­στά­σεις ανα­ψυ­χής είτε σε χώ­ρους φρο­ντί­δας– γί­νο­νται ασφα­λέ­στε­ροι για τα παι­διά. Ο προ­σε­κτι­κός έλεγ­χος του ιστο­ρι­κού των ατό­μων που ερ­γά­ζο­νται με παι­διά, η εκ­παί­δευ­ση των παι­διών και των γο­νέ­ων σχε­τι­κά με τους κιν­δύ­νους της σε­ξουα­λι­κής κα­κο­ποί­η­σης, η εκ­παί­δευ­ση επαγ­γελ­μα­τιών για τον τρόπο ανί­χνευ­σης και ανα­φο­ράς της κα­κο­ποί­η­σης και η διε­νέρ­γεια ερευ­νών και δι­κα­στι­κών δια­δι­κα­σιών φι­λι­κές προς τα παι­διά είναι μόνο με­ρι­κοί από τους πολ­λούς τρό­πους πρό­λη­ψης της σε­ξουα­λι­κής κα­κο­ποί­η­σης και την προ­στα­σία των παι­διών που γί­νο­νται θύ­μα­τα αυτού του φρι­κτού εγκλή­μα­τος».

Υπο­γράμ­μι­σε επί­σης ότι, η Σύμ­βα­ση του Συμ­βου­λί­ου της Ευ­ρώ­πης για την προ­στα­σία των παι­διών από τη σε­ξουα­λι­κή εκ­με­τάλ­λευ­ση και τη σε­ξουα­λι­κή κα­κο­ποί­η­ση (η Σύμ­βα­ση Lanzarote) δε­σμεύ­ει πλέον όλα τα κράτη μέλη του ορ­γα­νι­σμού, διευ­κρι­νί­ζει ότι ακόμη και αν ένα παιδί έχει συ­μπλη­ρώ­σει την ηλι­κία σε­ξουα­λι­κής συ­ναί­νε­σης σύμ­φω­να με την εθνι­κή νο­μο­θε­σία, εξα­κο­λου­θεί να θε­ω­ρεί­ται ότι μπο­ρεί να πέσει θύμα σε­ξουα­λι­κής κα­κο­ποί­η­σης, εάν ένας ενή­λι­κας συμ­με­τέ­χει σε σε­ξουα­λι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες με το παιδί χρη­σι­μο­ποιώ­ντας μια ανα­γνω­ρι­σμέ­νη θέση εμπι­στο­σύ­νης, εξου­σί­ας ή επιρ­ρο­ής.

Η ΓΓ του Συμ­βου­λί­ου της Ευ­ρώ­πης υπο­γραμ­μί­ζει ότι, πα­ρα­βά­τες στον «κύκλο εμπι­στο­σύ­νης» μπο­ρεί να είναι γο­νείς ή φρο­ντι­στές παι­διών, μέλη της ευ­ρύ­τε­ρης οι­κο­γέ­νειας (συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων νέων συ­ντρό­φων), δά­σκα­λοι και άλλοι επαγ­γελ­μα­τί­ες στα σχο­λεία, αθλη­τι­κοί προ­πο­νη­τές, θρη­σκευ­τι­κοί λει­τουρ­γοί και επαγ­γελ­μα­τί­ες υγεί­ας, αλλά και συ­νο­μή­λι­κοι παι­διών.

Πολλά παι­διά, ωστό­σο, δεν απο­κα­λύ­πτουν ποτέ πε­ρι­πτώ­σεις σε­ξουα­λι­κής κα­κο­ποί­η­σης.

Είτε αυτό οφεί­λε­ται στη νεαρή ηλι­κία των παι­διών που δεν μπο­ρούν ακόμη να το ανα­γνω­ρί­σουν, στην αγάπη για το άθλη­μα και τον θαυ­μα­σμό για τους προ­πο­νη­τές τους, στο φόβο των αντί­ποι­νων ή στην απλή ντρο­πή – πολύ συχνά τα θύ­μα­τα ζουν στη μυ­στι­κό­τη­τα και το τραύ­μα του τα βά­σα­νά τους σε όλη τους τη ζωή.

Η ενη­μέ­ρω­ση των παι­διών σχε­τι­κά με τη σε­ξουα­λι­κή κα­κο­ποί­η­ση, σε γλώσ­σα κα­τάλ­λη­λη για την ηλι­κία και φι­λι­κή προς τα παι­διά, η δη­μιουρ­γία εξει­δι­κευ­μέ­νων υπη­ρε­σιών (π.χ. τη­λε­φω­νι­κές γραμ­μές), καθώς και η ευαι­σθη­το­ποί­η­ση των γο­νέ­ων για τους κιν­δύ­νους είναι ένας τρό­πος για τον με­τρια­σμό του κιν­δύ­νου και την πρό­λη­ψη του εγκλή­μα­τος, κα­τέ­λη­ξε!

Πηγή: Reporter.gr