Εκοιμήθη ο Ρόδιος Μητροπολίτης Ιταλίας και Μάλτας, Γεννάδιος

Απέ­ρα­ντη θλίψη στην Ιταλία αλλά και στη γενέ­τειρά του τη Ρόδο, σκόρ­πισε χθες η είδη για την απώλεια του σεβα­στού μητρο­πο­λίτη Ιταλίας και Μάλτας Γεν­νά­διου, ο οποίος γεν­νή­θηκε στην Κρε­μα­στή το 1937, την οποία επι­σκε­πτό­ταν τακτικά.

O μακα­ρι­στός μητρο­πο­λί­της και έξαρχος Νοτίου Ευρώπης, αντι­με­τώ­πιζε πρό­βλημα υγείας και η κατά­στασή του παρου­σί­ασε επι­δεί­νωση τις τελευ­ταίες ημέρες ώσπου εκοι­μήθη εν ειρήνη την Παρα­σκευή 16 Οκτω­βρίου 2020.

Η εξόδιος ακο­λου­θία θα τελε­στεί στην Ιταλία, με εντολή του Οικ. Πατριάρ­χου κ. κ. Βαρ­θο­λο­μαίου. Την ημέρα της κηδείας του, θα τελε­στεί επι­μνη­μό­συνη δέηση και στον Ι.Ναό Πανα­γίας Καθο­λι­κής Κρε­μα­στής, χορο­στα­τού­ντος του μητρο­πο­λί­του Ρόδου κ. κ. Κυρίλ­λου.

O μακα­ρι­στός μητρο­πο­λί­της εκπλή­ρωσε την υπο­χρε­ω­τική εκπαί­δευση στο Δημο­τικό Σχολείο της κωμό­πο­λης της Κρε­μα­στής και ακο­λού­θως συνέ­χισε τις σπουδές του στην Πατμιάδα Εκκλη­σια­στική Σχολή, όπου παρα­κο­λού­θησε την Ιερή Επι­στήμη και ακο­λού­θως φοίτησε στην Ιερά Θεο­λο­γική Σχολή της Χάλκης.

Χει­ρο­το­νή­θηκε Διά­κο­νος το 1960 από τον Μητρο­πο­λίτη Ρόδου κυρό Σπυ­ρί­δωνα. Στη συνέ­χεια ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης Αθη­να­γό­ρας, τον έστειλε στην Νάπολη. Υπη­ρέ­τησε την ιστο­ρική Εκκλη­σία των Αγίων Πέτρου και Παύλου, της Ελλη­νι­κής Αδελ­φό­τη­τας Νάπολης, ως Διά­κο­νος ακο­λού­θως Πρε­σβύ­τε­ρος και τέλος ως Επί­σκο­πος ως το 1996. Για περίπου 10 χρόνια δίδασκε Πατε­ρική Θεο­λο­γία στο Πανε­πι­στη­μιακό Ινστι­τούτο του Αγίου Νικο­λάου Μπάρι.

Παράλ­ληλα με την υπη­ρε­σία του στην Ελλη­νική Αδελ­φό­τητα Νάπολης, συνέ­χισε τις σπουδές του στα γνω­στικά αντι­κεί­μενα της Κοι­νω­νιο­λο­γίας και της Ψυχο­λο­γίας στο Πανε­πι­στή­μιο Νάπολης. Το 1970 ανα­κη­ρύ­χθηκε Διδά­κτωρ Θεο­λο­γίας της Ποντι­φι­κής Θεο­λο­γι­κής Σχολής Νότιας Ιταλίας, με θέμα της Διδα­κτο­ρι­κής Δια­τρι­βής του: «Ἡ προ­σφορά τοῦ Οἰκου­με­νι­κοῦ Πατριαρ­χείου διά τήν ἑνότητα τῶν χρι­στια­νῶν».

Το 1970 εξελέγη παμ­ψη­φεί Επί­σκο­πος της πάλαι ποτέ δια­λαμ­ψά­σης Επι­σκο­πής Κρα­τείας, ως Βοηθός Επί­σκο­πος του Μητρο­πο­λίτη Αυστρίας και Έξαρχο Ιταλίας κυρό Χρυ­σό­στομο. Με την εκλογή του, μετά από 275 χρόνια είναι ο πρώτος Ορθό­δο­ξος Επί­σκο­πος στην Ιταλία, όπου και χει­ρο­το­νή­θηκε.

Στις 26 Αυγού­στου 1996 εξελέγη παμ­ψη­φεί από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικου­με­νι­κού Πατριαρ­χείου Κων­στα­ντι­νου­πό­λεως, Μητρο­πο­λί­της Ιταλίας και Μελίτης. Ενθρο­νί­στηκε στον ιστο­ρικό Ιερό Ναό Αγίου Γεωρ­γίου των Ελλήνων Βενε­τίας στις 27 Οκτω­βρίου του ίδιου έτους. Κατά τη μακρά ποι­μα­ντο­ρία του, έχει ιδρύσει 50 και πλέον Ενορίες, 5 νέες Ιερές Μονές, προέβη στην επα­νί­δρυση της Ιεράς Μονής Αγίου Γεωρ­γίου των εν Βενετία Ελλη­νί­δων Ευγενών Μοναχών. Κατόρ­θωσε να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει την Συμ­φω­νία μεταξύ του Ιτα­λι­κού Κράτους και της Ορθο­δό­ξου Ιεράς Μητρο­πό­λεως Ιταλίας του Οικου­με­νι­κού Πατριαρ­χείου Κων­στα­ντι­νου­πό­λεως.

Ακόμα, το 1999 ανα­κη­ρύ­χθηκε Διδά­κτωρ και της Θεο­λο­γι­κής Σχολής του Αρι­στο­τε­λείου Πανε­πι­στη­μίου Θεσ­σα­λο­νί­κης, με θέμα της Διδα­κτο­ρι­κής Δια­τρι­βής του: «Οἱ Ἕλληνες Ὀρθό­δο­ξοι τῆς Καμπα­νίας ἀπό τῆς Ἁλώσεως μέχρι τῆς ἑνώσεως τῆς Ἰταλίας καί τοῦ Γκα­ρι­μπάλδη».

Τον Μάιο του 2004, το κράτος της Ιταλίας παρέ­δωσε στην Ορθό­δοξο Εκκλη­σία της Ιταλίας τον ιστο­ρικό Ιερό Ναό Αγίου Θεο­δώ­ρου του Τήρωνος, στο ιστο­ρικό κέντρο της Ρώμης.

Με τη συμπλή­ρωση 50 ετών δια­κο­νίας στην Ιταλία, τιμή­θηκε από την Δημο­κρα­τία της Ιταλίας με το παρά­σημο του Ανώ­τε­ρου Ταξιάρ­χου και από τον Δήμο της Ρόδου με το Χρυσό Μετάλ­λιο της πόλεως της Ρόδου. Επι­πλέον έχει τιμηθεί ο Χρυσός Σταυρός του Αγίου Δημη­τρίου, πολιού­χου της Θεσ­σα­λο­νί­κης.