Πρόκληση ζημιών σε ταξί από κατολίσθηση βράχων

Χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση συ­νο­λι­κού ύψους 7.478,95 ευρώ, νο­μι­μο­τό­κως προς 6% από την επί­δο­ση της αγω­γής την 6η Ιου­νί­ου 2012 επε­δί­κα­σε, υπέρ ενός ιδιο­κτή­τη ταξί, το Μο­νο­με­λές Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου ανα­γνω­ρί­ζο­ντας ότι για ζη­μιές που υπέ­στη το αυ­το­κί­νη­το του από κα­το­λί­σθη­ση βρά­χων υπαί­τια είναι η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.

Στις 20 Δε­κεμ­βρί­ου 2004 και περί ώρα 06.50 το πρωί ο ενά­γων εκι­νεί­το με το δη­μό­σιας χρή­σης αυ­το­κί­νη­τό του (ταξί), το οποίο και οδη­γού­σε, επί της επαρ­χια­κής οδού Αρ­χί­πο­λης-Κο­λυ­μπί­ων, με κα­τεύ­θυν­ση προς Κο­λύ­μπια.

Κατά τη χρο­νι­κή στιγ­μή, που το εν λόγω όχημα βρι­σκό­ταν στο ύψος του πρώ­του χι­λιο­μέ­τρου της οδού αυτής και εκι­νεί­το στο δεξί ως προς την πο­ρεία του ρεύμα κυ­κλο­φο­ρί­ας, κα­τρα­κύ­λη­σε από το βουνό μία ογκώ­δης πέτρα, η οποία βρέ­θη­κε στο οδό­στρω­μα και έμπρο­σθεν της πο­ρεί­ας του ως άνω αυ­το­κι­νή­του, με απο­τέ­λε­σμα το αυ­το­κί­νη­το να επι­πέ­σει σε αυτή.

Συ­νέ­πεια της πρό­σκρου­σης αυτής, την οποία ο ενά­γων δεν μπό­ρε­σε να απο­φύ­γει με ελιγ­μούς του αυ­το­κι­νή­του, ήταν να υπο­στεί αυτό ζη­μί­ες.

Ο ενά­γων ισχυ­ρί­στη­κε ότι απο­κλει­στι­κώς υπαί­τια για το προ­α­να­φε­ρό­με­νο συμ­βάν είναι η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, τα όρ­γα­να της οποί­ας πα­ρέ­λει­ψαν να λά­βουν τα κα­τάλ­λη­λα μέτρα για την απρό­σκο­πτη κί­νη­ση των οχη­μά­των σε αυτή, πα­ρό­λο που στο ση­μείο αυτό της επαρ­χια­κής οδού πα­ρου­σιά­ζο­νται συ­χνές κα­το­λι­σθή­σεις βρά­χων.

Πε­ραι­τέ­ρω δια­τεί­νε­ται ότι μετά το επί­μα­χο συμ­βάν η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κα­τα­σκεύ­α­σε προ­στα­τευ­τι­κά τοι­χία αντι­στή­ρι­ξης, με τα οποία πλέον συ­γκρα­τού­νται οι βρά­χοι.

Τέλος, προ­έ­βα­λε ότι η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου ανα­γνώ­ρι­σε την ευ­θύ­νη της, κα­θό­σον, όπως προ­κύ­πτει από τον 16/26.10.2005 πρα­κτι­κό συ­νε­δρί­α­σης της Νο­μαρ­χια­κής Επι­τρο­πής Οι­κο­νο­μι­κών Ανά­πτυ­ξης και Εκτέ­λε­σης Εργων της Νο­μαρ­χια­κής Αυ­το­διοί­κη­σης Δω­δε­κα­νή­σου, κα­τό­πιν του 28/8.2.2005 σχε­τι­κού αι­τή­μα­τος του, ενέ­κρι­νε και ψή­φι­σε πί­στω­ση, ύψους 3.000 ευρώ, σε κα­τα­βο­λή απο­ζη­μί­ω­σης για την απο­κα­τά­στα­ση των υλι­κών ζη­μιών που προ­κλή­θη­καν εξαι­τί­ας έν­δι­κου συμ­βά­ντος στο αυ­το­κί­νη­τό του, πλην όμως, εκεί­νος ου­δέ­πο­τε έλαβε το κα­τό­πιν συμ­βι­βα­σμού ποσό της απο­ζη­μί­ω­σης.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου από την άλλη υπο­στή­ρι­ξε ότι απο­κλει­στι­κός υπεύ­θυ­νος για το ατύ­χη­μα ήταν ο οδη­γός ταξί, γιατί όφει­λε να επι­δεί­ξει ιδιαί­τε­ρη προ­σο­χή εξαι­τί­ας των εδα­φο­λο­γι­κών προ­βλη­μά­των που πα­ρου­σιά­ζει η πε­ριο­χή, τα οποία επι­τεί­νο­νται κατά τη χει­με­ρι­νή πε­ρί­ο­δο και για τα οποία ενη­με­ρώ­νο­νται οι διερ­χό­με­νοι οδη­γοί με ει­δι­κή σή­μαν­ση.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου ήταν υπο­χρε­ω­μέ­νη, να λάβει δια των αρ­μό­διων ορ­γά­νων της τα κα­τάλ­λη­λα μέτρα για την ασφα­λή και ακίν­δυ­νη διέ­λευ­ση των οχη­μά­των από την επαρ­χια­κή οδό, όπου πα­ρα­τη­ρού­νται συ­χνές κα­το­λι­σθή­σεις βρά­χων, κατά τους χει­με­ρι­νούς μήνες, όπως άλ­λω­στε και η ίδια συ­νο­μο­λο­γεί στο υπό­μνη­μά της και ει­δι­κό­τε­ρα να το­πο­θε­τή­σει πι­να­κί­δες αναγ­γε­λί­ας κιν­δύ­νου σε κα­τάλ­λη­λη θέση, ώστε να προει­δο­ποιού­νται οι οδη­γοί των διερ­χο­μέ­νων οχη­μά­των και να κα­τα­σκευά­σει προ­στα­τευ­τι­κά τοι­χία αντι­στή­ρι­ξης, ερ­γα­σί­ες στις οποί­ες προ­έ­βη με­τα­γε­νέ­στε­ρα του ατυ­χή­μα­τος.