- Η απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου ακύρωσε την πτώχευση του οφειλέτη και παρέπεμψε την υπόθεση στο Πολυμελές Πρωτοδικείο.
- Η αίτηση πτώχευσης είχε κατατεθεί από αλλοδαπή εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων, με την οποία ζητούνταν η εκποίηση των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη.
- Η έφεση του οφειλέτη έγινε εμπρόθεσμα και το δικαστήριο έκρινε ότι η αρμοδιότητα ανήκει στο Πολυμελές Πρωτοδικείο λόγω της αξίας των περιουσιακών στοιχείων του.
- Η φορολογητέα αξία των ακινήτων του οφειλέτη για το 2022 ανέρχεται σε 427.589,21 ευρώ, υπερβαίνοντας το όριο των 350.000 ευρώ για πτωχεύσεις μικρού αντικειμένου.
Ανατροπή σε υπόθεση πτώχευσης ημεδαπού, κατοίκου Ρόδου, έφερε η υπ’ αριθμόν 286/2026 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου. Το δικαστήριο, δικάζοντας ως δευτεροβάθμιο κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, δέχθηκε τυπικά και κατ’ ουσίαν την έφεση του οφειλέτη, εξαφάνισε στο σύνολό της την απόφαση του Ειρηνοδικείου Ρόδου με την οποία είχε κηρυχθεί σε κατάσταση πτώχευσης και παρέπεμψε την υπόθεση προς εκδίκαση ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου.
Τον εκκαλούντα εκπροσώπησε ο δικηγόρος κ. Σπυρίδων Σαλαμαστράκης, ενώ την εφεσίβλητη εταιρεία εκπροσώπησε ο δικηγόρος κ. Νικήτας Μαρίνος.
Το ιστορικό της υπόθεσης
Η υπόθεση ξεκίνησε στις 4 Ιουλίου 2022, όταν ανώνυμη εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις, ενεργώντας ως διαχειρίστρια απαιτήσεων αλλοδαπής εταιρείας ειδικού σκοπού με έδρα το Δουβλίνο, κατέθεσε στο Ειρηνοδικείο Ρόδου αίτηση με την οποία ζητούσε να κηρυχθεί ο οφειλέτης σε πτώχευση, να ορισθεί η ημερομηνία παύσης πληρωμών, να διαταχθεί η εκποίηση των περιουσιακών του στοιχείων και να ορισθούν εισηγητής δικαστής και σύνδικος. Οι απαιτήσεις είχαν περιέλθει στην αλλοδαπή εταιρεία στο πλαίσιο τιτλοποίησης δανείων συστημικής τράπεζας, δυνάμει σύμβασης πώλησης και μεταβίβασης του Ιουνίου 2019.
Το Ειρηνοδικείο Ρόδου, με την υπ’ αριθμόν 2/2023 απόφασή του, δέχθηκε την αίτηση, κήρυξε τον οφειλέτη σε κατάσταση πτώχευσης, όρισε εισηγήτρια της πτώχευσης Ειρηνοδίκη και διέταξε την καταχώρηση της απόφασης στο Ηλεκτρονικό Μητρώο Φερεγγυότητας.
Σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής», η αίτηση πτώχευσης φέρεται να είχε επιδοθεί στον οφειλέτη σε λανθασμένη διεύθυνση, γεγονός που, όπως προκύπτει, αποτέλεσε έναν από τους λόγους της έφεσης. Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δεν χρειάστηκε ωστόσο να εξετάσει τον συγκεκριμένο ισχυρισμό, καθώς έκρινε την υπόθεση σε προγενέστερο στάδιο.
Η έφεση και η κρίση του δικαστηρίου
Ο οφειλέτης άσκησε έφεση στις 14 Σεπτεμβρίου 2023, εντός της διετούς προθεσμίας από τη δημοσίευση της πρωτόδικης απόφασης, καταβάλλοντας το νόμιμο παράβολο των 75 ευρώ. Το Μονομελές Πρωτοδικείο, αφού έκρινε ότι η έφεση ασκήθηκε εμπρόθεσμα και νομότυπα, προχώρησε στην εξέταση της ουσίας της.
Καθοριστικό ρόλο στην έκβαση της υπόθεσης έπαιξε το ζήτημα της καθ’ ύλην αρμοδιότητας. Το δικαστήριο επισήμανε ότι, κατά τον Νόμο 4738/2020, αρμόδιο πτωχευτικό δικαστήριο είναι το Πολυμελές Πρωτοδικείο, με εξαίρεση τις πτωχεύσεις μικρού αντικειμένου, στις οποίες ο οφειλέτης πληροί σωρευτικά τα κριτήρια της πολύ μικρής οντότητας. Για τα φυσικά πρόσωπα, κρίσιμο κριτήριο αποτελεί η αξία της περιουσίας τους, η οποία, κατά τον χρόνο κατάθεσης της αίτησης, δεν έπρεπε να υπερβαίνει τα 350.000 ευρώ. Ως αξία των ακινήτων λογίζεται η φορολογητέα αξία για τον υπολογισμό του ΕΝ.Φ.Ι.Α., όπως αυτή προκύπτει από την τελευταία πράξη προσδιορισμού φόρου.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την απόφαση, η συνολική φορολογητέα αξία των ακινήτων του οφειλέτη για τον υπολογισμό του ΕΝ.Φ.Ι.Α. του έτους 2022 ανερχόταν σε 427.589,21 ευρώ, ποσό που υπερέβαινε σαφώς το όριο των 350.000 ευρώ. Κατά συνέπεια, η υπόθεση δεν υπαγόταν στην αρμοδιότητα του Ειρηνοδικείου, αλλά του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου.
Το δικαστήριο έκρινε ότι το Ειρηνοδικείο Ρόδου έσφαλε ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου, καθώς όφειλε να κηρύξει εαυτό αναρμόδιο και να παραπέμψει την αίτηση στο αρμόδιο δικαστήριο, αντί να την κάνει δεκτή. Ο σχετικός λόγος έφεσης, με τον οποίο ο εκκαλών παραπονούνταν για την αναρμοδιότητα του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, έγινε δεκτός ως ουσία βάσιμος, ενώ η έρευνα των λοιπών λόγων κρίθηκε ότι παρέλκει. Όπως σημειώνεται στο σκεπτικό, η παραπομπή στο αρμόδιο δικαστήριο είναι στην περίπτωση αυτή υποχρεωτική και αποκλείεται η δυνατότητα διακράτησης και εκδίκασης της υπόθεσης από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο.
Σχολιασμός Άρθρου
Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.
Υπενθύμιση:
Για την μερική αναπαραγωγή της είδησης από άλλες ιστοσελίδες είναι απαραίτητη η χρήση του παρακάτω παρεχόμενου συνδέσμου παραπομπής προς το άρθρο της Δημοκρατικής.