Δεκατέσσερις ψυχές μακριά από την υπόλοιπη Ελλάδα

Τα Δωδε­κά­νησα παρα­μέ­νουν στην ελά­χι­στη ομάδα νομών που δεν έχουν παρα­δο­θεί στη δημο­γρα­φική κατάρ­ρευση, μαζί με την Ξάνθη και τρεις νομούς της Κρήτης. Την ώρα που πανελ­λα­δικά οι γεν­νή­σεις έπεσαν κατά 42% από το 2009 έως το 2024 και αντι­στοι­χούν πια 184 θάνατοι ανά 100 γεν­νή­σεις, εδώ το 2024 γεν­νή­θη­καν 1.822 παιδιά, αυξη­μένα κατά 4,4%, τη στιγμή που η χώρα κατέ­γραφε μείωση 4,2%. Το περι­θώ­ριο όμως είναι λεπτό, γιατί οι 1.836 θάνατοι αφήνουν διαφορά μόλις 14 περι­πτώ­σεων. Η από­σταση από νομούς όπως τα Τρίκαλα, η Ευρυ­τα­νία ή οι Σέρρες, όπου ανα­λο­γούν 2 και περισ­σό­τε­ροι θάνατοι σε κάθε γέννηση, μετριέ­ται σε ολό­κλη­ρες γενιές.

Το πλε­ο­νέ­κτημα δεν είναι φυσικό δώρο, είναι απο­τέ­λε­σμα οικο­νο­μίας που κρατάει τους νέους στον τόπο τους και φέρνει κι άλλους. Η του­ρι­στική ζήτηση εργα­σίας λει­τούρ­γησε ως ανάχωμα εκεί που η ενδο­χώρα ξέμεινε από γυναί­κες 25 έως 45 ετών, οι οποίες πανελ­λα­δικά λιγό­στε­ψαν κατά 480 χιλιά­δες. Ακριβώς γι’ αυτό μετράει κάθε έργο που κάνει το νησί κατοι­κή­σιμο δώδεκα μήνες τον χρόνο, από τη στέγαση των δημο­σίων λει­τουρ­γών μέχρι τις υπο­δο­μές, καθώς η επόμενη κάμψη έχει ήδη προ­γραμ­μα­τι­στεί για την περίοδο 2045 έως 2060.

Η δημο­γρα­φία δεν διορ­θώ­νε­ται με εξαγ­γε­λίες, κερ­δί­ζε­ται χρόνο με τον χρόνο από όσους απο­φα­σί­ζουν να μείνουν.